Δευτέρα, 28 Ιανουαρίου 2013

ΒΗΜΑΤΑ ΦΤΕΡΟΥΓΙΣΜΑΤΑ...

"ο πιο πιστός φίλος του σκύλου"
Απίθανες σουρεαλιστικές φωτογραφίες που παίζουν με το μυαλό (8)

Θα παλεύω αιώνες μέσα μου, μέχρι να καταλάβω που τελειώνει ο εαυτός μου και που αρχίζει ο άλλος.

Ποια ανάγκη υπερισχύει εντονότερα εντός μου κι αν ο Θεός ξέρει πως υπάρχουν όντα που πάει η σκέψη τους λίγο πιο μακριά από όσο υπολόγιζε Εκείνος τον καιρό της Δημιουργίας τους... 

Και ξέρεις; Όσο πιο νωρίς ξεκινήσεις  να τρως τις σάρκες σου, τόσο πιο πολύ κινδυνεύεις μεγαλώνοντας να μείνεις ένα "άυλο" σώμα... 

Όμως εγώ ξέρω καλά -κι ας μην τολμά κανείς να το ομολογήσει- πως υπάρχουν γύρω μου εκατοντάδες "άυλα σώματα" που, είτε δεν το ξέρουν, είτε δεν θα το παραδεχθούν ποτέ όσο ζουν, πως...

...πρώτα περνάει σαν αστραπή από μέσα μας το ένστικτο της επιβίωσης μας...κι ύστερα σαν βροντή ακολουθεί το ένστικτο της επιβίωσης του άλλου... 

Όταν ξυπνάω "καλός άνθρωπος" τολμώ και σηκώνω το βλέμμα μου στον καθρέφτη και του λέω "καλημέρα"... 

Έρχονται όμως κάτι μερόνυχτα, που το βλέμμα "κοκκινίζει" από ντροπή και τότε ο καθρέφτης είναι ένας εχθρός που μάλωσα μαζί του για πάντα... 

Κι έρχεται μετά το "για πάντα" μου...και γίνεται "ποτέ ξανά" τόσο φυσικά... 

Αλλά όσο κι αν προσπάθησα να  με αφουγκραστώ, δεν έμαθα ποτέ να ξεχωρίζω εκείνη τη λεπτή, διαχωριστική γραμμή ανάμεσα τους, κι ούτε κατάφερε ποτέ ο νους μου να "συλλάβει" τη μαγική στιγμή που πέταξε η σκέψη μου από τη μιά πλευρά  του "Δρόμου" στην άλλη... 


Εκείνο όμως που σταθερά γιγαντώνεται μέσα μου, είναι το πόσο "λατρευτικά" πορεύτηκα, παράλληλα με εκατοντάδες "χρονικές στιγμές" ΒΗΜΑΤΩΝ, που ξεκίνησαν δειλά-δειλά να παιχνιδίζουν στο φως, ύστερα πήρανε τρέχοντας το κατόπι, κάπου στο δρόμο άλλαξαν πορεία και προορισμό, στη συνέχεια "πάτησαν πόδι" και με τον καιρό έγιναν σταθερές κι αποφασιστικές δρασκελιές, τόσο, που αγνόησαν επιδεικτικά τις εντολές του "πύργου ελέγχου", άναψαν τα φώτα πορείας, μπήκανε σε τροχιά πτήσης, άνοιξαν τα φτερά κι απογειώθηκαν με ούριο άνεμο... 


Κι εγώ στην αρχή ήμουν δέντρο για να προστατεύω τις ρίζες μου, μεταμορφώθηκα σε βράχο για να μην κλονίζονται οι απαλές πατημασιές κι έπειτα έγινα πουλί για να ανοίγω αιφνίδια τα φτερά μου και να γαληνεύω με μιας τον άνεμο με τη δύναμη και μόνο της Σκέψης μου...κι έτσι να είναι πάντα ξάστερος ο ουρανός κι ο καιρός αίθριος...  

Ω! Μα είναι περιττό να διανοηθεί κανείς να σταθεί εμπόδιο, σ' εκείνα τα "υπερατλαντικά" ταξίδια της διατεταγμένης εποπτείας μου...εκτός κι αν έχει τον διακαή πόθο να γίνει μάρτυρας της μεταμόρφωσης ενός      σπουργιτιού, σ' έναν αρπακτικό γύπα... Θα μετανιώσει τόσο πικρά...                  Το ορκίζομαι...  
(Προϊόν Πνευματικής Ιδιοκτησίας. 
Απαγορεύεται ρητά η αντιγραφή και η αναδημοσίευση)   

ΟΣΟ ΖΩ...


"ο πιο πιστός φίλος του σκύλου"

20 σχόλια:

  1. Δεν θέλω μεταλλάξεις των σπουργιτιών σε γύπες...
    Καλά είναι τα σπουργίτια ... και σου ταιριάζουν περισσότερο από τους γύπες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γιατί γλυκό Φλωρούκο "παγιδεύτηκες" κι εσύ στον επίλογο και μόνο;...
      Αν και πιστεύω πως "σπουργίτι και γύπας" είμαστε λίγο-πολύ όλοι μας, οι δυο όψεις ενός νομίσματος...

      Διαγραφή
    2. Μη στεναχωριέσαι κατάλαβα καλά τι εννοείς. Απλά και η μετάλλαξη ενός ανθρώπου σε γύπα όταν στην πραγματικότητα είναι σπουργίτι δεν είναι πετυχημένη. Σπουργίτι είναι κατά βάθος και μην προσπαθείς να κάνεις τη σκληρή.... είσαι ψυχούλα γλυκιά και αυθόρμητη... Μα καμία σχέση με γύπα!!!!

      Διαγραφή
  2. Αυτό που τη μια ξυπνάς και σ' αγαπάς και την άλλη όχι...
    Να το κοιτάξεις πουλάκι μου.
    Πολύ παιδεύεσαι....

    Φιλάκια καλή βδομάδα:))

    ΥΓ. Εξορκισμό έχεις δοκιμάσει;;:P

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ομολογώ πως μόνο στον...εξορκισμό δεν κατέφυγα ακόμα! Χαχα! Τον έχω αφήσει ως έσχατη λύση!
      Καλό μου ΚΙ ΕΥΓΕΝΙΚΟ sereneta-κι!

      Διαγραφή
  3. Ενδιαφέρον πράγμα οι μεταμορφώσεις, ειδικά όταν είναι απρόσμενες!
    Απλά μερικές φορές ξεχνάμε, πως μπορούν να συμβούν και στους άλλους...

    ( Ο αέρας στο μάγουλο σπουργιτιού είναι που γυροφέρνει ή γύπα που αστόχησε; )

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Με σένα θα τα πούμε κάποτε -όσος καιρός και να περάσει- από κοντά, "εκεί, εκεί στον Κηφισό"...
      Ώωωωρες θα τα αναλύουμε τα θέματα...

      Διαγραφή
    2. Αυτή η σιγουριά σου όμως...σαν απειλή ακούγεται! :-ο

      Διαγραφή
  4. Μάτωσες μόλις το έγραψες;
    Αλήθειες έγραψες.
    Πολλά κουράγια διαθέτεις φιλενάς!
    Υποκλίνομαι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Όχι "Κανελλάκη" μου! Αυτήν τη φορά υποκλίνομαι εγώ...
      "Μάτωνα γράφοντας..." Πόσο "δίπλα" μου σε νιώθω;...
      Μέχρι στιγμής, είσαι το μόνο άτομο που ψυχανεμίστηκες το θέμα, περισσότερο από όλους τους άλλους...

      ***Μιλάω για την συγκεκριμένη ανάρτηση παιδιά, μην παρεξηγηθούμε...

      Διαγραφή
  5. Δηλαδη,σαν να λεμε,εισαι ενα ειδος"Δδκτωρ Τζεκυλ" και"ΜιστερΧαιντ"? ΒΑΣΩ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σκιάχτηκα, δεν σου κρύβω...

      Α! ρε ΒΑΣΑΡΑ! "Μια πρόταση=χίλιες λέξεις"!
      Αν δεν είσαι ήδη, βρε μπας και έπρεπε να γίνεις διαφημίστρια; Είσαι πολύ "ατακαδόρικος" τύπος!

      Διαγραφή
  6. το διαβαζα και σκαλωσα..

    και στο κατω κατω.. 'πως εχουν την απαιτηση να ειμαστε ενας μονο ανθρωπος'??

    ΑπάντησηΔιαγραφή

ΚΙ ΕΔΩ -ΜΕ ΕΝΑ ΚΛΙΚ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ- ΕΙΣΑΙ ΣΤΟ ΑΛΛΟ ΜΟΥ BLOG ΠΟΥ ΕΧΩ ΚΑΙ ΤΟ ΞΕΧΝΑΩ ΑΚΟΜΑ ΚΙ ΕΓΩ! ΧΑΧΑ!

ΠΕΡΙ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑΣ: ΠΡΟΣΟΧΗ! ΚΑΤΟΧΥΡΩΜΕΝΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΝΟΜΟΣ 2121/1993 Copyright © Mia Petra

ΔΕΝ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ Η ΑΝΤΙΓΡΑΦΗ - ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ Ή ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΧΡΗΣΗ ΤΩΝ ΚΕΙΜΕΝΩΝ, ΧΩΡΙΣ ΤΗΝ ΕΓΓΡΑΦΗ ΑΔΕΙΑ ΤΗΣ ΣΥΝΤΑΚΤΡΙΑΣ -Mia Petra-
***IMPORTANT NOTE***:The reproduction, publication, modification, transmission or exploitation of any work contained herein for any use, personal or commercial, without my prior written permission is strictly prohibited.