Σάββατο, 7 Δεκεμβρίου 2013

Η ΠΑΡΑΞΕΝΗ ΑΓΑΠΗ ΤΟΥ ΑΛΟΓΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΛΕΥΚΑΣ!...


Με πολύ μεγάλη μου χαρά σήμερα φιλοξενώ το "άστεγο δίδυμο" Γλαύκη-Σοφία ΜΒ!
Ας αφεθούμε στον μαγικό κόσμο των παραμυθιών και του διαλόγου! Σε ο,τι αφορά την άποψη μου για το θέμα, είναι κάπου στη μέση! Ποτέ μη λες ποτέ! Γλαύκη-Σοφία=Χ!!

Πρόλογος: Γλαύκη.  Όταν η αγάπη νικά τη διαφορετικότητα… Ένας ύμνος, για μένα, από την παιδική λογοτεχνία για τη δύναμη της αγάπης! Η αγάπη προς τον Άλλο, όποιος κι αν είναι αυτός! Είναι εκείνη που όχι μόνο γκρεμίζει τα τείχη του διαφορετικού, αλλά αναδεικνύει και στηρίζει αυτά τα ξεχωριστά χαρακτηριστικά που έχουν και τα δύο μέρη μέσα από την αποδοχή, το θαυμασμό και τον απόλυτο σεβασμό.

Ενάντια στον ναρκισσισμό, το βόλεμα, το «σιγουράκι», την απληστία, την αδιαφορία, τον εγωισμό και την απάθεια, την υποκρισία, την ανηδονία, τη μοναξιά, το φόβο και … την ψυχρή λογική!!! Μια ιστορία που την απολαμβάνουμε με τους μαθητές μου… 
Να μια αγάπη που δε σε προδίδει ποτέ!!! Σοφία, αν θες, έλα να κάνουμε διάλογο για την αγάπη μέσα από τη λογοτεχνία. Έλα, γιατί μια αγάπη μας σώζει… (Σίγουρα μέσα από τα αποσπάσματα η ιστορία χάνει αρκετή από την ομορφιά της, όμως δε γινόταν αλλιώς!)
_________________________________
«Στο μεγάλο λιβάδι είχε φυτρώσει μια ψιλόλιγνη λεύκα […] Όλοι τη θαύμαζαν για τη λυγεράδα, την κορμοστασιά της και προπαντός για την ασημένια της τη φορεσιά […]
Ολομόναχη, λοιπόν, χωρίς φίλους, συλλογιζόταν»
«Τόσο περήφανο άλογο δεν είχε ξαναπατήσει στο λιβάδι […] Πήγε να σπάσει η καρδιά της, όταν το άσπρο άλογο σταμάτησε εκεί κοντά κι ο καβαλάρης το έδεσε στον κορμό της.»
«Και τότε η λεύκα χαρούμενη που επιτέλους πια την άκουσε το άσπρο άλογο απάντησε:
Το καθετί πάνω στη γη έχει τη γλώσσα του. Και είναι οι γλώσσες που για να τις μάθεις χρειάζεται να τις σπουδάζεις χρόνια και χρόνια. Υπάρχουν όμως κι ένα σωρό άλλες γλώσσες. Για να τις καταλάβεις αυτές φτάνει μόνο να θέλεις να τις καταλάβεις, να δώσεις προσοχή σ’ αυτόν που προσπαθεί να σου μιλήσει.»
«Όμως ένα πρωί το άλογο δε φάνηκε.
[…] - Πάει, με τον καιρό θα με ξεχάσει το άσπρο άλογο, συλλογιζόταν κι η καρδιά της βάραινε σαν σίδερο.
[…] Μια νύχτα που η παγωνιά είχε ξαφνιάσει όλη τη φύση και το άλογο τουρτούριζε απ’ το κρύο, μα που το κρύο και η παγωνιά μες στην καρδιά του ήταν πιο αβάσταχτα, πήρε τη μεγάλη απόφαση:
Δεν το αντέχω άλλο, θα σπάσω το σκοινί. Η λεύκα με χρειάζεται και τη χρειάζομαι κι εγώ.»
«Για δες, τι παράξενη, τι αταίριαστη αγάπη είναι πάλι και τούτη. Πάει, χάλασε ο κόσμος. Ένα άλογο με μια λεύκα. Ας γελάσω…
Σήκωσαν ψηλά τα μάτια τους και είδαν να περνά ένα μαύρο κακομούτσουνο σύννεφο.
Θα τρέξω να πω τα νέα και στα άλλα σύννεφα πίσω από τους λόφους, για να γελάσουμε με την ψυχή μας.» «Περίπατο εγώ; Εγώ είμαι δέντρο. Το ξέχασες, καλό μου άσπρο άλογο; Τα δέντρα μένουν ριζωμένα στην ίδια θέση.
Το ξέρω, μένουν ακίνητα, γιατί ποτέ κανένα δε δοκίμασε να περπατήσει. Μα είμαι σίγουρο πως μαζί μου θα κάνεις λίγα βήματα απόψε. Θα είσαι το πρώτο δέντρο που περπάτησε στη γη.»
«Και μια απ’ αυτές τις νύχτες να σου πάλι ο φίλος τους το ολοστρόγγυλο φεγγάρι τριγυρισμένο από εκατομμύρια αστέρια.
Σας έφερα το δώρο σας […] ένα κόκκινο σακούλι […] Μέσα του έχει μια μαγική χρυσόσκονη!
Διαλέξτε: Θέλετε να ζήσετε σαν άλογα ή σαν λεύκες;
[…] Σ’ ευχαριστούμε , φεγγαράκι, για το δώρο σου, μα προτιμάμε να μείνουμε όπως είμαστε. Είμαστε τόσο ευτυχισμένοι.
[…] Για μας η αγάπη μας είναι τόσο ταιριαστή! Κι έτσι θα μείνουμε εκείνη λεύκα, άλογο εγώ.»
«Τρελό από ενθουσιασμό χειροκροτούσε το φεγγάρι […]
Κι ήταν εκείνη η μόνη νύχτα που το φεγγάρι ξέχασε να συνεχίσει το ταξίδι του στον ουρανό.»

_______________________
Εσύ, μπορείς να αγαπήσεις το διαφορετικό, εκείνο που μιλάει μια αλλιώτικη γλώσσα από τη δική σου; Ή σε τρομάζει;

Σοφία: Όσο ελκυστικό και ενδιαφέρον κι αν φαίνεται το διαφορετικό, δεν μπορεί μια αγάπη μεταξύ εντελώς διαφορετικών ανθρώπων να κρατήσει. Αν ο ένας είναι λεύκα, θα θέλει να βγάλει πιο βαθιές ρίζες και να πετάξει μεγαλύτερα κλαδιά. Η λεύκα δεν φιλοδοξεί να περπατήσει. Ούτε και θα μπορούσε άλλωστε. Κι αν ο άλλος είναι άλογο θα θέλει να τρέχει μακριά, να σκίζει τον άνεμο, να σημαδεύει με τις οπλές του τους κάμπους. 

Το πολύ – πολύ να καθίσει κάτω απ΄ τη σκιά της λεύκας για λίγο για να ξαποστάσει. Μα θα ‘ναι ένα μικρό διάλειμμα. Πώς να δεθεί για πάντα εκεί; Πώς να καταπνίξει τη φύση του; Και – κακά τα ψέματα – η φύση των ανθρώπων δεν αλλάζει. Πόσο λάθος κάνουμε όταν προσπαθούμε να αλλάξουμε τον άλλο, να τον φέρουμε στα νερά μας, να τον κάνουμε ίδιο με μας; Γιατί αυτό συμβαίνει συνήθως… στην αρχή ενθουσιαζόμαστε γιατί ένας διαφορετικός από μας άνθρωπος, με άλλες καταβολές, άλλο επίπεδο, άλλους προσανατολισμούς, άλλες προσλαμβάνουσες μας προσφέρει καινούργιες εμπειρίες.

Μα ο άνθρωπος αισθάνεται τελικά καλύτερα μέσα στην ασφάλεια της οικειότητας, μέσα σε γνώριμες καταστάσεις και συνεννοείται καλύτερα με ανθρώπους με τους οποίους έχει κοινές αντιλήψεις. Ποιος μας καταλαβαίνει άραγε καλύτερα; Είναι, λες, η δύναμη της αγάπης τόσο μεγάλη που μπορεί να καλύψει τέτοιες μεγάλες διαφορές; Τα ετερώνυμα έλκονται, μα τα ετερώνυμα συγκρούονται κιόλας με ανυπολόγιστες ζημιές. Ασφαλώς κανείς δεν είναι ίδιος με τον άλλο, αλλά για να έχει διάρκεια η αγάπη πρέπει να υπάρχουν κάποιες βασικές κοινές συνισταμένες.

Κι εκείνα τα κακομούτσουνα μαύρα συννεφάκια δε ρίχνουν βροχή αλλά δηλητήριο με κάθε ευκαιρία. Κι επειδή δε ζούμε μόνοι μας στον κόσμο …«εσύ κι εγώ μόνοι πάνω στη γη»…μια χαρά μεθοδικά και σταθερά την κάνουν τη δουλειά τους τα συννεφάκια και αποστραγγίζουν τον όποιο ενθουσιασμό. Λεύκα και άλογο: ασύμβατη αγάπη και καταδικασμένη!

Γλαύκη: Ποιος είπε όμως ότι η αγάπη συμβαδίζει με τη λογική; Είναι πέρα, κι έξω και παραπάνω από αυτή. Όταν συμβαίνει, τον πρώτο λόγο τον έχει η καρδιά, η οποία δεν υποτάσσεται σε φυσικούς ή ανθρώπινους νόμους, κανόνες, κοινωνικές τάξεις, κουλτούρα, ηλικία, χρώμα, γλώσσα…

Ναι, στην αρχή υπάρχει ενθουσιασμός, όμως είναι σίγουρο ότι προέρχεται μόνο από την ελκυστικότητα που εκπέμπει το διαφορετικό, από την επιθυμία να εξερευνήσουμε το «ξένο»; Ή και από την αυτόματη (ίσως ενστικτώδη), μη αντιληπτή άμεσα, αναγνώριση στοιχείων στον άλλο, με τα οποία αισθανόμαστε να υπάρχει ταύτιση ή ότι λειτουργούν συμπληρωματικά προς εμάς; Αυτά τα κοινά στοιχεία ή όσα αλληλοσυμπληρώνουν τα δύο μέρη είναι που δρουν καταλυτικά ενάντια στα τείχη της διαφορετικότητας, μειώνουν το «χάσμα», εξισορροπούν την αλληλεπίδραση και θεμελιώνουν την αγάπη.

Η αγάπη, στηριζόμενη στα όσα προτάσσει η καρδιά και στα στοιχεία ένωσης και σύμπνοιας που αντιλαμβάνεται ο νους, οδηγεί τους ανθρώπους στο θαυμασμό, την αποδοχή και το σεβασμό του ενός προς τον άλλο. Όταν αυτά συνυπάρχουν, πώς είναι δυνατό να θελήσει ο ένας να επιβάλει την αλλαγή στον άλλο, προς ίδιον όφελος; Αποδέχομαι τον άλλο σημαίνει τον δέχομαι όπως είναι. Τον χρειάζομαι γι’ αυτό που είναι. Σέβομαι τις επιθυμίες, τις ανάγκες, τις απόψεις του. Εντέλει, αφού τον θαυμάζω, για μένα θα στέκει επάξια στο ύψος των δικών μου ματιών.

Η λεύκα αναγνώριζε τη λαχτάρα του αλόγου να τρέχει ελεύθερο μακριά, να καλπάζει χαρούμενο και δε σκέφτηκε ούτε στιγμή να το κρατάει δέσμιο κοντά της. Έτσι, κι εκείνο γύριζε πάντα και τη συντρόφευε καθισμένο στα πόδια της. Εκείνη απολάμβανε το λίκνισμα στο απαλό αεράκι και τους μικρούς νυχτερινούς περιπάτους μαζί του. Ο καθένας ήταν ο εαυτός του και οι δύο βρήκαν τρόπους να είναι μαζί χωρίς κανένα μέσο επιβολής ή πίεσης. Χρειάζονταν ο ένας τον άλλο, γιατί τους ένωνε η αγάπη.

Επίσης, είναι τελείως διαφορετικό να συμβάλλει κάποιος στην ανάπτυξη του άλλου, αναδεικνύοντας ακόμη περισσότερο τα θετικά του χαρακτηριστικά, ωθώντας τον με τρυφερότητα και κατανόηση να κάνει ένα βήμα παραπέρα, που ίσως ποτέ δε θα το τολμούσε από μόνος του. Αυτό μόνο αγάπη αποπνέει…

Όσο για τα κακομούτσουνα μαύρα συννεφάκια μπορούν να ρίχνουν όσο δηλητήριο θέλουν, εδώ ρίχνουν και σε συμβατές αγάπες, μόνο και μόνο από ζήλια! Από αυτά δε γλιτώνεις, οπότε κρατάς μια μεγάλη πολύχρωμη ομπρέλα και τ’ αφήνεις στη μιζέρια και την κακομοιριά τους μέχρι να βαρεθούν και να φύγουν... Λεύκα και άλογο: γιατί όχι, μια συμβατή και γεμάτη ελπίδες αγάπη! Ίσως, μια πιο αληθινή και βαθιά αγάπη μέσα από τα δύσβατα μονοπάτια που καλείται να περάσει!

"Η παράξενη αγάπη του αλόγου και της λεύκας" ~Χρήστος Μπουλώτης~ Δείτε κι αυτό!
Εσείς τι θα απαντούσατε στο ερώτημα; Πολλή αγάπη και από τις δυο μας στο Petroκόριτσο!
* Τα κορίτσια μου, μου υποσχέθηκαν πως την επόμενη φορά θα είναι πιο μικρές οι απαντησούλες τους! 
Εγώ τις αγαπώ και τις ευχαριστώ από καρδιάς που με τιμούν με αυτό το τόσο υψηλό επίπεδο λόγου κι απόψεων!
______________ "o pio pistos filos tou skylou" _______________________ Foto & Foto ____________

81 σχόλια:

  1. Καλημέρα Petra μου!
    Καλό Σ/Κ :)

    υγ: Αγάπη, αγάπη για όλους, για όλα, για όλο τον κόσμο :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ναι, Σεβάχ, η αγάπη που έχουμε ξεχάσει ότι υπάρχει!
      Είναι μια δύσκολη υπόθεση για εποχές τόσο εύκολες...
      Γλαύκη

      Διαγραφή
    2. Καλησπέρα φίλε Σεβάχ!
      Καλό απόγευμα και καλό Σαββατοκύριακο σε σένα, αλλά και σε όλους τους φίλους!

      Διαγραφή
  2. Η Αγάπη τροφοδοτεί τη καρδιά
    με ζεστασιά κι ελπίδα
    και η απουσία της χρωματίζει
    τη ζωή με ψυχρά χρώματα και την υποβαθμίζει
    Αγάπη λοιπόν παντού και για όλους


    Φιλιά πολλά καλό σ.κ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μπράβο, Ελένη, έχουμε κι άλλους υπερασπιστές της αγάπης!!!
      Έτσι, για να δώσουμε τα χρώματα και τη θέση που της πρέπει της ζωής...
      Όλα ίσα κι όμοια τα έχουμε κάνει σ' αυτό τον πλανήτη πια!!!
      Γλαύκη

      Διαγραφή
    2. Καλό βράδυ Ελενάκι μου και καλό Σουκου! Φιλάκια!!

      Διαγραφή
  3. καλημερα σε ολους!
    μα ποσο ομορφο ποστ ειναι αυτο!
    ποσο υπεροχος ο διαλογος!
    ειλικρινα μου αρεσε πολυ!
    μπραβο για την ιδεα και την υπολοιηση της!

    εγω πιστευω πως δεν υπαρχει διαφορερικη αγαπη, οποτε θεωρω πως ολες οι πραγματικες αγαπες μπορουν να αντεξουν! αρκει να προερχονται και απο τα δυο μελη φυσικα!

    καλο σκ σε ολους!
    φιλακια πολλα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σ' ευχαριστούμε για τα καλά σου λόγια, Κική!!!
      Η αγάπη είναι μία και πραγματική, καθώς όλα τα άλλα δεν είναι αγάπη μα κάτι άλλο...
      Μπορεί να εκφραστεί πλήρως και να έχει υπόσταση, όταν είναι αμοιβαία!! Πολύ ωραία το έθεσες, με λίγα λόγια και
      καλά!!!
      Γλαύκη

      Διαγραφή
    2. Φιλάκια πολλά γλυκό Κικάκι! Καλό βράδυ!

      Διαγραφή
  4. Καλημέρα κι από μένα και στα 3 τρελοκόριτσα!!
    Πολύ όμορφο θέμα , πάντα επίκαιρο και πάντα τελεσίδικα αναπάντητο!!!
    Γιατί; Νομίζω κατά βάθος δεν μας νοιάζει ο προορισμός αλλά το ταξίδι!!
    Φαντάσου να ταν η Ιθάκη 2 βήματα!!
    Κι ούτως ή άλλως ίδιοι ολόιδιοι δεν ήμαστε ποτέ!!
    Αλλά ούτε και εντελώς διαφορετικοί!! Ήμαστε ρόλοι και μάσκες ανάλογα ποιον έχουμε απέναντι μας!!
    Ενας άνθρωπος με 100 χαρακτήρες κάθε φορά!! Και μην μου πει κανείς ότι ήμαστε το ίδιο με το παππού και τη γιαγιά , τους φίλους, το σύζυγο και τους συναδέλφους;;;
    Πρόσφατα είχα δει μια ταινία, Το Παιχνίδι των Λυγμών, ( The Crying Game) που διαπραγματεύεται αυτό ακριβώς για τους ενήλικες όμως!! Σας την προτείνω ανεπιφύλαχτα!!
    Άραγε αγαπάμε δίχως όρους κι όρια ή μήπως.......;;;;;;
    Κλείνω με λατρεμένο Κραουνάκη :
    ''μου γνεφε η καρδιά, πάρε μυρωδιά, το λάδι εδώ πως καίγεται και ζήσε το ταξίδι'' !!!!
    Φιλώ σας και τα 3 τρελοκόριτσα, σας απόλαυσα!! Μάκια μάκια!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλησπέρα, τώρα πια, marilena!
      Συμφωνώ πως θα έπρεπε να μας νοιάζει το ταξίδι και να το απολαμβάνουμε, καθώς κανείς δεν ξέρει
      και δεν μπορεί να μας υπογράψει το τέλος! Είναι πολύ σημαντικό μάθημα για τη ζωή αυτό
      και μακάρι να το έχουμε όλοι ως φάρο στην πορεία που μας επέβαλαν ν' ακολουθήσουμε (δε μας ρώτησε κανείς πριν γεννηθούμε)...
      Όλοι είμαστε διαφορετικοί (και με "πολλούς εαυτούς"ο καθένας), το αντίθετο είναι ουτοπία!! Αυτό, βέβαια, δε σημαίνει ότι δεν διαπιστώνουμε κοινά σημεία σε άλλους, ακόμα και σε άτομα που φαινομενικά δεν έχουμε καμία σχέση! Αυτά είναι που μας φέρνουν κοντά κι ευτυχώς που υπάρχουν, αφού τότε πλουτιζόμαστε και πάμε ένα βήμα παραπέρα!!!
      Γλαύκη

      Διαγραφή
    2. Αμάν, τι με περιμένει παρακάτω!!!
      Θα χρειαστώ πολλούς καφέδες!! Θα περάσουμε και στα κρασιά!!!
      Συμπόσιο το μετατρέψαμε, όπως λέει και η κοπελιά παρακάτω!!!
      Άλλη φορά θα γράφουμε κι εμείς λιγότερα...
      Είχες δίκιο, Petra, δεν το ξανακάνουμε!!!
      Αν μας δώσεις, δηλαδή, άλλη φορά βήμα...
      Γλαύκη

      Διαγραφή
    3. Συμπεθέεεερα μου!! Πολλά φιλιά και καλό βραδάκι!! :))

      Γλαύκη: Και βέβαια θα σας ξαναδώσω βήμα κορίτσια μου, το συζητάς;;

      Διαγραφή
  5. Όσο κι αν εντυπωσιαστεί αρχικά το άλογο απ' τη λεύκα και τούμπαλιν, μετά από μικρό χρονικό διάστημα θα γίνει ανυπόφορος ο ενας για τον άλλον.
    Μόλις λοιπόν στεγνώσουν τα πολλά μέλια, το άλογο θα αρχίσει να αγανακτεί που η λεύκα δεν μπορεί να πάρει τα πόδια της και να το ακολουθήσει στον τρόπο ζωής που όρισε η φύση του.
    Επίσης η λεύκα θα αρχίσει να τα παίρνει επειδή το άλογο δε βάζει κώλο κάτω.
    Η συμβίωση θα γίνεται ολοένα και πιο ανυπόφορη, καθώς δύο τινά μπορεί να συμβούν:
    α) το άλογο να αρνηθεί τη φύση του και να καθηλωθεί πλάι στη λεύκα, πράγμα που θα το κάνει δυστυχισμένο, νευρικό, μελαγχολικό και αυτό μετά θα επηρεάσει και τη λεύκα που θα αγανακτεί από την επιθετική συμπεριφορά του αλόγου.
    (εύλογα παραλείπεται η εκδοχή να πάρει τα πόδια της η λεύκα-μα ακόμη κι αν γινόταν τότε θα δυστυχούσε η λεύκα που η φύση της ορίζει να είναι αραχτή)
    β) το άλογο κι η λεύκα να μην αρνηθούν τη φύση τους και σιγά-σιγά, βλέποντας ότι το έτερον ήμισυ δεν ακολουθεί, να αρχίσουν να κάνουν μόνα τους αυτά που τους ορίζει η φύση και να βρίσκουν και άλλα όμοια με αυτούς άλογα ή λεύκες να κάνουν μαζί τις δραστηριότητες που έχουν ανάγκη. Εκεί θα δει και το άλογο και η λεύκα πως έχουν εγκλωβιστεί σε μια σχέση που δε βγάζει πουθενά. Και πως το καλύτερο είναι να χωρίσουν τα τσανάκια τους και, όποτε έχουν ορεξούλες, να "επισκέπτονται" το ένα το άλλο και να θυμούνται τα παλιά. Έτσι θα 'ναι όλοι χαρούμενοι.
    Μακριά κι αγαπημένοι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αρχηγέ, μου φαίνεται διάβασες βιαστικά το κείμενο. Ο Μπουλώτης αναφέρει την προσπάθεια της λεύκας να περπατήσει, να κάνει κάτι τελείως διαφορετικό από όσα νόμιζε ότι μπορούσε, με την ενθάρρυνση του αλόγου!
      Όσοι αγαπούν τους άλλους, τους ωθούν να ξεπεράσουν τα στεγανά τους και να κάνουν ένα βήμα πιο μπροστά. Δεν τους αφήνουν καθηλωμένους είτε από αδιαφορία είτε από ανασφάλεια. Θέλουν το καλύτερο για το αγαπημένο τους πρόσωπο!
      Επίσης, πραγματική αγάπη είναι μία και μόνο αυτή συνδέεται με την ελευθερία!
      Πώς μπορεί να αγαπά κάποιος και να κρατά αλυσοδεμένο τον άλλο;
      Αυτό είναι εξάρτηση κι όχι αγάπη!
      Για να μείνει το άλογο και η λεύκα μαζί θα είναι κοινή απόφαση, όπου θα έχει διαγραφεί και το πλαίσιο της επαφής τους. Σεβόμενοι πάντα ο ένας τις ανάγκες του άλλου, αλλά αναγνωρίζοντας ως μεγάλη ανάγκη την παρουσία ο ένας του άλλου, μέσα από τα στοιχεία και τα συναισθήματα που τους ενώνουν.
      Ακριβώς δεν υπάρχει άσπρο ή μαύρο, πάντα έχει να κάνει με το τι θέλουν τα δύο μέρη. Κανείς δεν μπορεί να επιβάλλει τίποτα και σε κανέναν!
      Πίστευω πως η αγάπη δεν μπορεί να είναι λίγη ή πολλή. Ή υπάρχει ή δεν υπάρχει. Όπως, και δεν μας τελειώνει...
      Ο ενθουσιασμός, το πάθος τελειώνουν κάποια στιγμή. Η αγάπη είναι κάτι πιο απόλυτο, θα έλεγα!
      Η συζήτηση δεν μπορεί να τελειώσει εύκολα, οπότε σταματώ εδώ.
      Γλαύκη

      Διαγραφή
    2. Αρχηγέ καλό σου βράδυ!
      Μου χρωστάς κάτι λεφτά! Πότε θα μου τα επιστρέψεις;; Αχαχα!! σε φιλώ!

      Διαγραφή
    3. Γλαύκη, γράφεις ωραία πράγματα τα οποία όμως ανήκουν στη σφαίρα του "τι θα έπρεπε να ισχύει" και όχι του "τι ισχύει".
      Πράγματι, τα πράγματα θα ήταν ωραίο και πρέπον να είναι έτσι.
      Δυστυχώς όμως η ζωή δείχνει ότι είναι αλλιώς.
      Η αγάπη είναι ουτοπία.
      Αυτός ο αμοιβαίος σεβασμός, η αμοιβαία κατανόηση, η άδολη και ανιδιοτελής αγάπη που δεν τελειώνει ποτέ, η συναισθηματική ταύτιση δύο ανθρώπων σ' αυτά που τους ενώνουν κι όχι σ' αυτά που τους χωρίζουν και όλα τα σχετικά δε βρίσκονται δυστυχώς σ' αυτή τη ζωή.
      Προϋποθέτουν ένα είδος διαφορετικό και όχι το ανθρώπινο με τις χιλιάδες αδυναμίες.
      Για να πετύχει αυτού του είδους η σχέση είναι προαπαιτούμενη η ουτοπία της αγάπης.
      Και για να το πω απλά, γενικώς η αγάπη έχει τόσες πιθανότητες να πετύχει, όσες και το πρόγραμμα του Σύριζα: προϋποθέτει "την Ευρώπη των λαών" που δεν υπάρχει...
      (το είπα πάλι το κοινωνικοπολιτικό μου)


      Πέτρα, πρόσεχε γιατί όλα τα επιστρέφω, εκτός από λεφτά!
      Μετά την απομάκρυνση εκ του ταμείου...

      Διαγραφή
    4. Αρχηγέ, έχεις κατά ένα μέρος δίκιο με βάση τις συνθήκες της συγχρονης εποχής, ενός κόσμου άδειου!!!
      Όμως, αυτό που δεν έχουμε καταλάβει, όπως και ο Σύριζα..., πως ένα μεγάλο μέρος των πραγμάτων είναι στα δικά μας χερια!!!
      Τόλμη θέλει!!!
      Καλή σου μέρα!!!
      Γλαύκη

      Διαγραφή
    5. ΔΕΝ θα συμφωνησω,με τον Αρχηγο..Η αγαπη ΔΕΝ ειναι ΟΥΤΟΠΙΑ...

      Διαγραφή
    6. καλημέρα! Ο αρχηγός Μαζεστίξ έχει την αρσενική θεώρηση των πραγμάτων. Δεν έχει άδικο. Όσα περιγράφει είναι αυτό που απαντάμε πιο συχνά στη ζωή οπότε είναι εύκολο να λέει ό,τι λέει!
      Μπορεί η άποψη της αγαπητής Γλαύκης να είναι ρομαντική αλλά σκεφτείτε πόσο άδικο είναι να πατάμε το ρομαντισμό στα σκουπίδια επειδή δεν βρήκαμε τρόπο να λειτουργήσει στη πραγματική ζωή.

      Παρ'όλα αυτά, έχοντας εργαστεί με τον Άνθρωπο κι έχοντας εντρυφήσει στην παρατήρηση λόγω σπουδών ( Κοινωνική Εργασία) να πω ότι έχω δει άλογα και λεύκες σε αυτή τη ζωή να κάνουν την έκπληξη. Λίγες οι περιπτώσεις , το ξέρω από πρώτο χέρι πως δεν κρατάει για πάντα τις περισσότερες φορές. Γιατί παίρνουμε τον κανόνα όμως και τον πιπιλάμε; Γιατί δεν στεκόμαστε στις εξαιρέσεις;
      Ακόμα κι αν διαλυθεί η σχέση ποιος είπε αγαπητέ αρχηγέ ότι δεν άξιζε τον κόπο ένα άλογο και μια λεύκα να αγαπηθούν και να αφήσουν το δικό τους στίγμα στις ζωές τους;

      Η αγάπη όπως λέει κι ο φίλτατος Μαχαίρης ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΥΤΟΠΙΑ!!!

      Καλή σας μέρα!

      Διαγραφή
    7. * να πετάμε το ρομαντισμό στα σκουπίδια

      Διαγραφή
    8. Δε διαφωνώ πως αξίζει τον κόπο να δοκιμάσουν το άλογο και η λεύκα.
      Απλώς θεωρώ πως το καλύτερο που έχουν να κάνουν είναι να ξεκινήσουν την προσπάθεια, γνωρίζοντας το ατελέσφορο του πράγματος.

      Θεωρώ την αγάπη ουτοπία με το εξής σκεπτικό.
      Η αγάπη δεν είναι κάτι υπαρκτό, αλλά το σύνολο των θετικών συναισθημάτων που συνυπάρχουν ταυτόχρονα σε μια σχέση δυο ανθρώπων.
      Υπ' αυτήν την έννοια, δεν μπορεί κάποιος να το πετύχει.
      Η αγάπη λοιπόν είναι κάτι σαν τον δίκαιο κόσμο: πιστεύουμε σ'αυτόν από ανάγκη να πιστέψουμε σ'αυτόν.
      Ξέρουμε ότι ποτέ ο κόσμος δε θα είναι απόλυτα δίκαιος, αλλά συνεχίζουμε να βαδίζουμε στο δρόμο προς τη δικαιοσύνη.
      Η αγάπη δηλαδή είναι ο φάρος προς τον οποίο προσπαθούμε να πορευόμαστε, αλλά δεν μπορούμε ποτέ να τον φτάσουμε.

      Σαν τους ναυτικούς που πλοηγούν ακολουθώντας τα αστέρια.
      η πορεία τους είναι αντανάκλαση του φωτός των αστεριών. Τα ακολουθούν αλλά ποτέ δεν τα φτάνουν.
      Τα αστέρια, όπως και η αγάπη, απλώς δείχνουν τον δρόμο. Αλλά δεν πιάνονται ποτέ.
      Αξίζει να τα ακολουθούμε;
      Ναι, αξίζει.
      Αλλά δεν είναι και κακό να πιστεύουμε πως δεν θα τα πιάσουμε ποτέ.

      Βέβαια, υπάρχει και ο αντίλογος πως "αν δεν κοιτάς εκεί που θες να πας, τότε θα πας εκεί που κοιτάς".
      Αλλά δεν μπορώ να απαντήσω σε κάθε είδους αντίλογο...

      Διαγραφή
    9. Μαζεστίξ, όλο το γυροφέρνεις, αλλά δεν σε βλέπω να (τολμάς) να έρχεσαι στην σημερινή μου ανάρτηση, αν και σε αφορά άμεσα!!! Παρεμπιπτόντως, αδίκως παιδεύονται διάφορες/οι φίλες/οι, να επιχειρηματολογήσουν!! Δεν ξέρουν!! Δεν ρωτούν;; Αφού στο τέλος πάντα εσύ έχεις το δίκιο μάνα μου!!

      Διαγραφή
    10. Βιάστηκα να σου την πω, θαρραλέο αγόρι, ενώ εσύ είχες ήδη μπει στον στίβο της.......σύγκρισης με τον "άλλονε"!! (με διαφορά!!) Έχεις το δίκιο με το μέρος σου, ο,τι και να λέμε! :))

      Διαγραφή
    11. Ολοι σας δικιο εχετε! Και ρομαντικο ειναι και δυσκολο και ισως ουτοπικο! Η ΑΓΑΠΗ η αληθινη ειναι μια κατακτηση, δεν χαριζεται. Κι ειναι σπανια μια αγαπη που σπρωχνει τον αλλο να πεταξει, εστω κι αν αυτο σημαινει να πεταξει μακρια. Ας μη γελιομαστε, εδω η αγαπη της μανας, η πιο ανιδιοτελης μορφη και συχνα δεν εχει αυτη τη δυναμη! Αλλα, ειμαι σιγουρη, θα προτιμουσα να ζησω μια τοσο δυνατη αγαπη κι ας την εχανα μετα, παρα να μην τη ζησω καθολου!

      Διαγραφή
    12. Αυτό είναι, Butterfly!
      Μια φορά ερχόμαστε στη γη, οπότε ανεκτίμητο δώρο μια τέτοια αγάπη κι ας χαθεί κάποια στιγμή!!!
      Εξάλλου, τι είναι αυτό που διαρκεί για πάντα; Μήπως εμείς;
      Καλό σου βράδυ!
      Γλαύκη

      Διαγραφή
  6. Βλέπεις συμβαίνει πολλές φορές και ίσως είναι και αυτό που προστάζει η φύση, όταν λέει τα ετερώνυμα έλκονται και τα ομώνυμα απωθούνται...όταν μιλάμε για ετερώνυμα πχ στη φύση, σίγουρα ένα άλογο δεν μπορεί να τα "βρει" μ' ένα πρόβατο, αλλά μπορεί να συμβιβαστεί μ' ένα γαϊδούρι και έτσι έχουμε ένα μουλάρι που όμως είναι στείρο...
    Όσο όμορφο και να φαντάζει ένα διήγημα δεν μένει παρά να το δούμε (κατά τη γνώμη μου) σαν ένα παραμύθι που σίγουρα μας διδάσκει,πώς μόνο μέσα στα πλαίσια του είδους μας (καταγωγή, εκπαίδευση,γούστα) μπορεί να υπάρξει σχέση.
    Και ο αντίλογος, αν πάλι είμαστε ίδιοι, η σχέση είναι βαρετή-στείρα, ενώ αν είμαστε "λίγο" διαφορετικοί, ο ένας συμπληρώνει τον άλλο!
    Τελικά η Αγάπη όλα τα υπομένει!

    Πολύ ενδιαφέρουσα ανάρτηση που σηκώνει πολύ πολύ κουβέντα!

    ΑΦιλάκια καλό "συμβατό" Σ/Κ! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Άιναφετς, η ιστορία είναι για παιδιά, αλλά μπορεί εύκολα κι ο ενήλικας να βρει στοιχεία που μπορεί να τον αφορούν.
      Επίσης, καλό θα είναι τα παιδιά από μικρά να μάθουν να αποδέχονται την διαφορετικότητα όλων μας, αλλά παράλληλα να παρατηρούν προσεχτικά και να εντοπίζουν κοινά σημεία στους άλλους, ώστε να είναι πιο ομαλή η συμβίωσή τους με εκείνους. Δεν θα είναι κλεισμένα στον εαυτό τους και ίσως σε κάτι τελείως διαφορετικό που θα συναντήσουν να βρουν τελικά την έκπληξη γι' αυτά...
      Ποτέ δεν ξέρουμε! Η πορεία και η εξέλιξη είναι ρευστά!
      Γλαύκη

      Διαγραφή
    2. Καλησπέρα Στεφανία αγαπημένη! Φιλάκια και καλό βράδυ!

      Διαγραφή
  7. Δεν νομίζω πως αυτό το θέμα έχει λευκή ή μαύρη απόχρωση, κάλλιστα θα μπορούσε να υπάρχει κι η αναποφάσιστη γκριζωπή στο παιχνίδι. Κι αυτό γιατί οι σχέσεις είναι τόσο ρευστές, που δεν μπορείς να δώσεις εγγυήσεις για την έκβασή τους -ούτε να παίξεις με σημαδεμένα χαρτιά.

    Οι σχέσεις αλλάζουν όσο αλλάζουν κι οι μονάδες (και τα δεδομένα της ζωής αυτών) που μετέχουν στο παιχνίδι της Αγάπης, ορίζοντας οι ίδιες τον εαυτό τους... για τους δικούς τους σκοπούς και για τον δικό τους χρόνο. Δεν πρέπει να τρομάζουμε και να κλείνουμε την πόρτα σε πιθανά "ίσως", που υψώνουν φοβιστικά το ανάστημά τους μπροστά μας. Με την ίδια λογική α) δεν θα είχε κανένα νόημα να παντρευτούμε, αφού λίγο πολύ όλοι οι γάμοι γειώνονται β) να συνάψουμε κάποια ερωτική σχέση, αφού κάποια στιγμή μπορούν να λήξουν γ) να κυνηγήσουμε την φιλία, αφού λίγες αντέχουν τελικώς.

    Επίσης, είναι σημαντική η αναφορά στην κατάσταση των μετεχόντων, όπως και το timing -ώστε να μπορείς να ανταπεξέλθεις, έχοντας συλλέξει τα απαραίτητα εφόδια, στο "κούμπωμα, μέσα από την αλληλοεξυπηρέτηση των αναγκών του άλλου. Το μυστικό, που μπορεί να κάνει τις σχέσεις να ρέεουν λίγο πιο αβίαστα, είναι η δούλεψη του εαυτού μας. Να καθίσουμε στο τραπεζάκι, να πάρουμε την άμορφη μάζα και να της δώσουμε σχήμα, προσπαθώντας να μαλακώσουμε τις γωνίες. Ένας άνθρωπος που δεν τα έχει βρει με τον εαυτό του, ζει μέσα στην ανασφάλεια και στις εμμονές, θα ψάχνει πάντοτε για σύντροφο - πατερίτσα -με όλες τις καταστροφικές συνέπειες. Η υγιής σχέση είναι: δύο, ορθοί και στεκούμενοι δίπλα δίπλα. Κι όταν έχεις ανοίξει τους ορίζοντές σου, τότε μπορείς ν' αφήσεις χώρο και στον άλλο ν' ανασάνει... δίνοντας μια ευκαιρία για μακροημέρευση της Χ σχέσης.

    Bottom line: Δεν υπάρχει αποκρυσταλλωμένη και συγκεκριμένη απάντηση σ' αυτό το θέμα, όπως και γενικότερα στις ανθρώπινες σχέσεις. Όλα παίζονται με τα υπάρχοντα συστατικά, που πιθανόν να υποστούν την μεταβλητότητα που φέρνει ο χρόνος, μ' αυτά που πρόκειται να προστεθούν στην κούρσα της ζωής, και με τις συνισταμένες του περιβάλλοντος.
    Οπότε --> Όλα τα σενάρια είναι πιθανά.

    Και τώρα βγάζω τον σκασμό γιατί σας ζάλισα...
    Αλλά πριν το βγάλω, θα ήθελα να ευχαριστήσω και τις τρεις σας, για την τροφή προς σκέψη/προβληματισμό και την γόνιμη συζήτηση.

    Ατουταλέγ και φιλιά πολλά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. "Το μυστικό, που μπορεί να κάνει τις σχέσεις να ρέεουν λίγο πιο αβίαστα, είναι η δούλεψη του εαυτού μας" Αυτό είναι απόλυτη προϋπόθεση!
      "Κι όταν έχεις ανοίξει τους ορίζοντές σου, τότε μπορείς ν' αφήσεις χώρο και στον άλλο ν' ανασάνει... δίνοντας μια ευκαιρία για μακροημέρευση της Χ σχέσης. "
      "Η υγιής σχέση είναι: δύο, ορθοί και στεκούμενοι δίπλα δίπλα."
      Στα παραπάνω συμφωνώ κι επαυξάνω, για να μην μακρυγορώ!
      Σ' ευχαριστούμε, Lysippe!
      Γλαύκη

      Διαγραφή
    2. Κουμπαρόνι μου, είσαι αστέρι! σε φιλώ κι από δω! :))

      Διαγραφή
    3. Να 'ρθεις να μου απαντήσεις, μελομακαρονού.
      Φιλιά σοκολατένια!! ♥♥

      Διαγραφή
    4. (Το σπιτάκι στην κορ'φή είναι γλύκα!!)

      Διαγραφή
  8. Η αγάπη είναι ελέφαντας!
    Αγάπη είναι εσύ!
    Η αγάπη είναι ζάλη!
    Αγάπη τί δύσκολο πράγμα!
    (Και δε συμμαζεύεται!!/Και δε συμμαζεύομαι!!)
    Εξαιρετική ανάρτηση!!! Και το σχόλιο από το Lyssipe-άκι εξαιρετικό!
    Μπράβο!!! Και ξανά μπράβο!
    Φιλάκια πολλά-πολλά!
    Καλό Σαββατοκύριακοοοο!!!
    (Α, και "Είχα κάποτε μια αγάπη" - Παντελίδης! Αφιερωμένο στην κοπελιά με το... συμπόσιο!!!)
    ;-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πραγματικά το πιο δύσκολο πράγμα στη ζωή είναι αυτό το συναίσθημα!
      Θα πρέπει να μπορείς να υπερβείς τον εαυτό σου...
      Σ' ευχαριστούμε για τα ενθουσιώδη λόγια σου!!!
      Καλό Σαββατοκύριακο και σε σένα!
      Γλαύκη

      Διαγραφή
    2. Καλησπέρα Γιάννα μου! Φιλάκια πολλά! :))

      Διαγραφή
  9. Να κάνω μια πρόταση; Να παραχωρείς πιο συχνά το σπίτι σου σε άστεγες σκέψεις...
    Η μία συμπληρώνει την άλλη, με ακρίβεια κομματιών ενός παζλ. Κι οι δυο μαζί, συνθέτουν την απόλυτη εικόνα της αγάπης.
    Προσωπικά θεωρώ πως αν υπάρχουν κοινές αξίες, η αγάπη είναι διαχρονική, εξελίσσεται και αντέχει στο χρόνο.
    Πολύ ιδιαίτερη ανάρτηση και μπράβο για την ιδέα σας να δουλέψετε πάνω στον καμβά ενός παραμυθιού.
    Τις ευχές μου σε όλες σας!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλό σου βράδυ Κανελλάκη μουουου!! Σε φιλώ! :))

      Διαγραφή
  10. Φίλοι μου καλησπέρα! Χαίρομαι που βρήκατε ενδιαφέρον το θέμα της ανάρτησης και σας ευχαριστώ κι εγώ με τη σειρά μου για τις εμπεριστατωμένες απόψεις σας! Η συζήτηση αυτή είναι πραγματικά ατελείωτη! Προσωπικά βρήκα στα σχόλια όλων σας κομμάτια που με εκφράζουν, γι'αυτό προτιμώ να μην κάνω ξεχωριστό σχολιασμό. Γλαύκη, παίξε μπάλα, κορίτσι μου, γιατί στο κάτω-κάτω μέσα στη ζοφερή πραγματικότητα που ζούμε όλοι μαζί κι ο καθένας χώρια η πίστη στην αγάπη είναι ελπιδοφόρα!
    Να πω μόνο πως αφορμή για να δομηθεί το θέμα κατ' αυτόν τον τρόπο με μία θέση υπέρ και μία κατά ήταν μια ανάρτηση του Μαζεστίξ για τους σοφιστές και τους "δισσούς λόγους" και σκοπός ήταν να σας δώσουμε τροφή για σκέψη και να αναπτυχθεί ένας γόνιμος προβληματισμός! Μέχρι στιγμής τα καταφέρνουμε!
    Θα επανέλθω αργότερα για τα συμπεράσματα! Πέτρα μου, σε γλυκοφιλώ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έβγα!
      Έβγα!
      Έβγα!
      Και δεν εννοώ τα παγωτά, αλλά εμφανίσου επιτέλους! Έλεος!! Φιλάκια πολλά!!

      Διαγραφή
  11. Βρίσκω να τοποθετούμαι πιο κοντά στις απόψεις της Γλαύκης. Σοφία μου, συγγνώμη. Εξηγούμαι:

    Η Γλαύκη μίλησε αλληγορικά σε ένα κείμενο συμβολισμών.
    Η Σοφία προσπάθησε να το φέρει στα “μέτρα” μας, να το μεταφέρει στις ανθρώπινες σχέσεις. Η φύση και η ζωή όμως βρίθει από αταίριαστους έρωτες. Επειδή είναι αταίριαστοι, όμως, δεν παύει να είναι έρωτες.
    Άπειρα τα παραδείγματα στο ζωικό βασίλειο και όχι μόνο όπου ο “κυνηγός” ‘ερωτεύεται’ το “θήραμά” του και ζουν αρμονικά μαζί. Μπορεί να μην γεννιούνται σκυλόγατες, πιθηκοτίγρεις ή λιονταράνθρωποι, δεν παύει όμως να υπάρχουν βαθιές σχέσεις που ενώνουν τα όντα ξεπερνώντας τις συμβάσεις και την “πεπατημένη”.

    Σοφία, υπάρχουν αναρίθμητες περιπτώσεις που ερωτεύτηκαν άνθρωποι τελείως διαφορετικών πολιτισμών, κουλτούρας, θρησκείας, χρώματος και γλώσσας. Δύσκολο είναι, πράγματι, αδύνατο ή αφύσικο, όχι.
    Στον αληθινό έρωτα δεν τίθενται ζητήματα ‘αλλαγής’ του άλλου. Δεν τον ερωτεύεσαι για να του αλλάξεις θρησκεία και γλώσσα. Τον θέλεις γι’ αυτό που είναι και αυτό που αποπνέει. Αλλιώς το έχεις χάσει το παιχνίδι, κινείσαι σε τελείως λάθος κατεύθυνση και καλό είναι να τα παρατήσεις.

    Επισκέπτεσαι π.χ. την Βενετία. Σου αρέσει τόσο πολύ που θες να ξαναπάς και να ξαναπάς…. Γιατί το θέλεις; Για να τους πείσεις πως έχουν υγρασία και θα πρέπει να ρίξουν πολύ τσιμέντο; Πηγαίνεις στις πυραμίδες και εκστασιάζεσαι που αξιώθηκες να δεις τον πολιτισμό αιώνων. Δεν νομίζω να περνά από το μυαλό σου “Ωραίο μέρος για να χτίσουμε έναν ναό. Ξεκινάμε γκρεμίζοντας τις πυραμίδες…!”

    Στο κείμενό σας τώρα: Ούτε το άλογο απαίτησε από τη λεύκα να κόψει τις ρίζες της και να το ακολουθήσει, ούτε η λεύκα ζήτησε του αλόγου να θάψει τα πόδια του στη γη και να μείνει ακίνητο. Το ένα ερωτεύτηκε το άλλο γι’ αυτό ακριβώς που είναι και δεν θα το ερωτευόταν αν ήταν κάτι άλλο!

    Όσο υπάρχει ουρανός πάντα θα υπάρχουν κακομούτσουνα σύννεφα. Ε, και; Κρατάς ομπρέλα ή περπατάς στη βροχή. Ούτε αυτά θα φύγουν, ούτε εσένα να σε απασχολεί που υπάρχουν.
    Το κυκλάμινο ερωτεύεται την πέτρα, αιώνες τώρα. Και δεν θα ρωτήσει κανέναν για να συνεχίσει να το κάνει.

    Να το κλείσω εδώ το ‘σεντόνι’ γιατί άμα αρχίσω δεν σταματάω…

    ΥΓ1: Χωρίς καμία διάθεση κολακείας θεωρώ εξαιρετική την προσπάθεια των δυό σας να μας μεταφέρετε τις απόψεις σας, σε ιδιαίτερα ευαίσθητα ζητήματα, μέσα από τον διάλογο που αναπτύξατε. Για να χρησιμοποιήσω το γνωστό κλισέ: ‘ανεβάζετε πολύ τον πήχη’ και το κοινό απαιτεί πολλές συνέχειες.

    ΥΓ2: Σήμερα, με τη βοήθεια ενός φίλου επαναφέραμε το ‘σύστημα’ του pc μου, που τα είχε παίξει.
    Είναι το πρώτο μπλογκ που επισκέπτομαι διότι η πυργοδέσποινα είναι η πλέον ζηλιάρα του διαδικτύου και μόλις την ‘απατήσεις’ για λίγο βγάζει νύχια…

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Με σένα θα τα πούμε άλλη ώρα, που θα μου πεις για τα μακριά νύχια μου εξυπνάδες!! Σε φιλώ προς το παρόν!

      Διαγραφή
    2. Πέτρο, ύμνο μας σύνθεσες απόψε!!!!
      Με συγκινείς απόλυτα!!!!!!!
      Δεν έχω λόγια...
      Το ΄χεις καλά κυβερνημένο το καράβι τελικά, βρε Ακυβέρνητο ον!!!!
      Καλό ξημρέρωμα!
      Γλαύκη

      Διαγραφή
  12. Καλησπέρα σε όλα τα κορίτσια!
    Υπέροχη ανάρτηση ....η σύγκρουση της λογικής και του συναισθήματος! Πόσες αλήθειες δεν κρύβουν και οι δυο θέσεις!
    Η λογική εξηγεί. Η καρδιά επιθυμεί. Ποιος μπορεί να πει όχι στην επιθυμία της καρδιάς. Ακόμα κι αν είναι λάθος κατά τα φαινόμενα!
    Η Γλαύκη έδωσε έναν Ύμνο στην Αγάπη! Η Σοφία είναι η σταθερή φωνή που κάνει στέρεα βήματα.

    ΄Έχω δει να στεριώνουν και οι δυο περιπτώσεις. Όπως και να διαλύονται σχέσεις και των δυο περιπτώσεων.

    Το θέμα είναι Τι επιλέγει ο κάθε ένας τελικά. Δεν υπάρχει σχέδιο. Υπάρχει η προσωπική ιστορία του καθενός.

    Τι θα επέλεγα εγώ; Αυτό που έχω κάνει και στο παρελθόν μου. Αγάπησα ένα Άλογο. Δεν του στέρησα ποτέ την Ελευθερία του. Δεν έμεινε για πάντα κοντά μου. Αλλά δεν μετάνιωσα για όλες τις στιγμές που ο ένας απόλαυσε ο Ένας τον Άλλον!

    Σοφία μου αναπτύξατε υπέροχα τους δισσούς λόγους! Και ναι ο προβληματισμός είναι αυτός που παίρνουμε μαζί μας φεύγοντας!

    Θα το ξαναέκανα;

    Καλό βράδυ σε όλους! ♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Σχόλιο στην Πετρούλα μου: Είσαι το στέκι που μαζευόμαστε για το καφεδάκι μας τελικά1
    Άσχετο...εγώ πίνω τσάι! ;-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κι εγώ πίνω τσάγια και μάλιστα είχα φέρει ένα χαρμάνι από την Κωνσταντινούπολη ονειρεμένο! Με μήλο και κανέλα!!!!!! Θαύμα σου λέω! Φιλάκια πολλά!

      Διαγραφή
    2. Αριστέα, πράγματι αφορά στη σύγκρουση της λογικής και του συναισθήματος!!
      Σ' ευχαριστώ για τα γλυκά σου λόγια!!!
      Βρες θέμα για να συνεχίσουμε τους δισσούς λόγους, αλλά να μας κάνει σεμινάριο ο αρχηγός, προκειμένου να τους κάνουμε πράξη ακριβώς με τον τρόπο που γίνονταν, γιατί έχω την αίσθηση ότι το κάναμε περίπου!!!
      Καλό υπόλοιπο Σαββατοκύριακου!
      Γλαύκη

      Διαγραφή
  14. Δεν πιστεύω πως τα ετερώνυμα έλκονται.
    Πάντα κάποιος θα κάνει περισσότερες θυσίες.....
    Και μιλάω από πείρα.....
    Η λεύκα και το άλογο είναι τόσο διαφορετικά που η 'αγάπη' τους δεν μπορεί να αντέξει!

    Φιλάκια πολλά:))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Οι θυσίες από την πλευρά και των δυο πάντως δείχνουν μια βαθιά αγάπη.......
      Σε φιλώ Σερενάτα και καλό βράδυ!

      Διαγραφή
    2. serenata, συμφωνώ με το Petroκόριτσο!!
      Καλό σου ξημέρωμα!!
      Γλαύκη

      Διαγραφή
  15. Γεια σας Πετροκόριτσο και φιλοξενούμενες!! :))
    Ωραίο θέμα, στο οποίο αλληλοσυμπληρώνεστε, απαντώντας το!! :) Οπότε δεν έχω και πολλά να πω.. η αγάπη για μένα κινεί γη και ουρανό.. πόσο μάλλον τη διαφορετικότητα..
    Φιλάκια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Φιλάκια πολλά γλυκό περιστεράκι μου!

      Διαγραφή
    2. Μου διέφυγες, Paloma, εχθές!!!
      Σ' ευχαριστώ κι από μέρους μου!
      Γλαύκη

      Διαγραφή
  16. Η αγάπη δεν πίστευα ποτέ ότι είναι κάτι πυ μπορεί να οριστεί!
    Είναι καθαρά υποκειμενικό τι είναι αγάπη για τον καθένα!
    Ενα μόνο είναι σίγουρο μόνο ότι όταν αγαπάς δεν μπορείς να προκαλείς πόνο στον άλλον με οποιαδήποτε μορφή.
    Αρα για να υπάρχει τόσο κακό στον κόσμο δεν υπάρχει πολλή αγάπη, δυστυχώς!
    Πολύ μεγάλο θέμα ανοίξατε κορίτσια και είστε φοβερό δίδυμο!
    Και σε σένα πετροκόριτσο, και εδώ θέλω να πω ότι χαίρομαι που όλο και πιο πολλοί σε λένε πετροκόριτσο, μπράβο σου που φιλοξένησες τα κορίτσια!
    Φιλιά σε όλες!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η Χριστουγεννιάτικη διακόσμηση με ξετρέλανε!!!!

      Διαγραφή
    2. Μη με σκας! Αυτό το....παλιόσπιτο, ούτε μεγάλωνε, ούτε πήγαινε στο κέντρο της σελίδας, ούτε τίποτα! Μουλάρωσε κι έμεινε εκεί στην άκρα αριστερά!!! Αχαχαχαχα!!! Κανονίστε να το συνηθίσετε! Είναι στραβόξυλο σαν κι εμένα!! Το "Πετροκόριτσο" χαρά μου είναι δικιά σου έμπνευση κι επειδή εδώ μέσα όλοι γίναμε ψιλοσυγγενείς, εσύ είσαι η νονά μου! Νονά, πλησιάζουν τα Χριστούγεννα, μην ξεχνιόμαστε!!! Φιλάκια πολλά!! :)))

      Διαγραφή
    3. "Αρα για να υπάρχει τόσο κακό στον κόσμο δεν υπάρχει πολλή αγάπη, δυστυχώς!"
      Έλενα, σ' ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια!!!
      Κρατώ απο σένα το παρακάτω:
      "Αρα για να υπάρχει τόσο κακό στον κόσμο δεν υπάρχει πολλή αγάπη, δυστυχώς!"
      Μήπως σ' αυτούς τους δύσκολους καιρούς επιβάλλεται να αφήσει περιθώριο στην αγάπη επιτέλους;;;;
      Μόνο καλύτερους ανθρώπους μπορεί να μας κάνει, ακόμα κι αν πονέσουμε!!!
      Γλαύκη

      Διαγραφή
    4. Συμφωνώ απόλυτα Γλαύκη μου μπορεί να πονέσεις από την αγάπη αλλά αν κοιτάξεις πίσω μετά από καιρό που θα έχει φύγει ο πόνος, μόνο καλά πράγματα θα έχεις στην καρδιά σου!!
      Ας μην την φοβόμαστε τόσο είναι μοναδική!!
      Την καλημέρα μου!

      Διαγραφή
  17. πιστεύω στην αγαπη και όταν συμβεί μπορεί άνετα να ενώσει ηλιο και βροχή

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πιστεύω στην αγάπη και όταν συμβεί μπορεί άνετα να ενώσει ήλιο και βροχή!
      Σε φιλώ γλυκά!

      Διαγραφή
    2. Ναι, θέλει πίστη, άσωτε γιε, για να δεχτείς την αγάπη, αλλιώς πώς θα αισθανθείς κάτι στο οποίο δεν πιστεύεις;;
      Δεν το επιτρέπεις στον εαυτό σου ακόμα κι όταν έχουν έρθει τα πρώτα σημάδια μεσα σου, γιατί χαλάει η ισορροπία του εσωτερικού σου κόσμου και της κοσμοθεωρίας σου γενικά.
      Το μόνο που μπορεί να αλλάξει αυτή τη στάση είναι όταν τα σημαδια πολλαπλασιαστούν σε τέτοιο βαθμό που δεν θα μπορείς να μη το παραδεχτείς ότι αγαπάς!!!
      Γλαύκη

      Διαγραφή
  18. Πιστεύω πως η αγάπη αν είναι αληθινή έχει τη δύναμη που δεν έχει τίποτα άλλο πάνω στη γη...κι αυτό τα λέει όλα...τι σημασία έχει αν είσαι άλογο ή λεύκα?...
    Αφού μπορείς να αγαπήσεις είσαι τα πάντα....και όποιος αγαπάει δεν προδίδει ούτε πληγώνει ποτέ...αν το κάνει δεν αγάπησε ποτέ...

    Μπράβο κορίτσια για την όμορφη ανάρτηση!
    Φιλιά σε όλες σας!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σ' ευχαριστούμε, maria!!
      Φυσικά τι σημασία έχει τι είσαι, αν μπορείς να αγαπήσεις είσαι τα πάντα!!! Εξαιρετικό!!!
      Καλό σου ξημέρωμα!
      Γλαύκη

      Διαγραφή
  19. Μου άρεσε πολύ ο διάλογος, και θα ήθελα κι άλλα τέτοια πόστ!!!!
    Πάντως πιστεύω πως η αγάπη μπορεί να υπάρξει... άσχετα με το πόσο κρατήσει, ή με ποια ένταση θα εκτυλίσσεται...
    Φιλάκια πολλά σε όλες τις φιλενάδες!!!!
    Καλό σαββατόβραδο!!!! :)))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να είσαι καλά, Pink Angel, και σε ευχαριστούμε πολύ για τα όμορφα λόγια σου!!!
      Καλό υπόλοιπο Σαββατοκύριακου!
      Γλαύκη

      Διαγραφή
  20. Να 'μαι κι εγώ τελευταία και καταϊδρωμένη!!! Σας ζητώ συγνώμη - κυρίως από τη Γλαύκη και την Πέτρα - αλλά τo internet τις τελευταίες μέρες μου κάνει νερά και η επικοινωνία μου είναι λίγο προβληματική. Κορίτσια, τα mail σας τα είδα σήμερα μετά την ανάρτηση!
    Ευχαριστώ όλους και όλες για την ανταπόκριση! Νομίζω ότι υπερισχύει η άποψη της Γλαύκης που σημαίνει ότι υπάρχει ακόμη ρομαντισμός! Μια πτυχή που δε θίχτηκε είναι το γεγονός ότι ο συγχρωτισμός διαφορετικών ανθρώπων είναι που οδηγεί τελικά στην εξέλιξη! Και για όλα φταίει ο θεόστραβος ο Έρωτας! Η δική μου ένσταση είναι ως προς τη διάρκεια! Δεν είμαι τόσο σίγουρη ότι αληθινή είναι μόνο η αγάπη που κρατάει για πάντα...η Αριστέα το έθεσε πολύ εύστοχα! Στην τελική αυτό που κρατάει μια σχέση είναι ο αμοιβαίος σεβασμός, αν υπάρχει, αλλά θέλει συνεχή προσπάθεια κι απ' τις δυο πλευρές, δεν τον θεωρώ αυτονόητο! Μακάρι να λύνονταν και να τελείωναν όλα μ' ένα "σ' αγαπώ". Όσο για μένα, ακόμη την ψάχνω αν είμαι λεύκα ή άλογο!
    Καληνύχτα και πολλά πολλά φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. Σοφία, σ' ευχαριστώ για την σημερινή εμπειρία και όσο για το ποιος έχει δίκιο ή άδικο είναι πάντα ρευστό!!!
    Αρκεί να νιώθει όμορφα μέσα από την ειλικρινή παραδοχή κάποιων σταθερών του, οι οποίες θα έχουν προέλθει από βαθιά ενδοσκόπηση κι όχι από την επιφανειακή αντιμετώπιση των πραγμάτων.
    Petroκόριτσο, είσαι σταρ και το ξέρεις, δε θέλω μετριοπάθειες τώρα κι ποτέ μπροστά στον Ακυβέρνητο και τον Αρχηγό!!!
    Μη μας πάρουν και τον αέρα!!!! Χαχαχαχα!!!!
    Για άλλη μια φορά είμαι ευγνώμων!!!!
    Γλαύκη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  22. Και εγώ στην αρχή σκέφτηκα πως ίσως είναι καταδικασμένη μια τέτοια αγάπη. Όταν διάβασα όμως πως ο προτίμησαν να παραμείνουν όπως είναι, ενώ είχαν την επιλογή να αλλάξουν, σκέφτηκα πως αυτή η αγάπη που σέβεται την διαφορετική προσωπικότητα του άλλου σε γεμίζει ελπίδες! Κανένας δεν ήθελε να αλλάξει ούτε τον άλλο, αλλά ούτε και τον εαυτό του! Και αν το καταφέρεις αυτό τι άλλο θέλεις? Αν μπορεί κάποιος να σε αγαπάει γι' αυτό που είσαι και να μη θέλει να σε αλλάξει, αλλά ούτε και να αναγκάζεται να αλλάζει ο ίδιος για να ταιριάξει μαζί σου, αυτό δεν είναι ο ορισμός της αγάπης?
    Τα μπέρδεψα λιγάκι μου φαίνεται, αλλά το πιάσατε το νόημα χαχα!
    Φανταστική ανάρτηση!
    Σας φιλώ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Rylie, η αγάπη σ' ευχαριστεί για την υποστήριξη που της δίνεις!!!
      Καλή σου μέρα!!!
      Γλαύκη

      Διαγραφή
  23. Θαυμάσια ιστορία.
    Καλό απογευματάκι !!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  24. Απ' τα ωραιότερα παιδικά βιβλία... Το έχω αξιοποιήσει και παιδαγωγικά στα χρόνια της εκπαιδευτικής μου καριέρας!....
    Μιας και ο λόγος για την αγάπη: θρήσκος δεν είμαι αλλά θεωρώ ότι ο απόστολος Παύλος έδωσε τον ωραιότερο ορισμό της:
    «Εάν ταις γλώσσαις των ανθρώπων λαλώ και των αγγέλων, αγάπην δε μη έχω, γέγονα χαλκός ηχών ή κύμβαλον αλαλάζον. και εάν έχω προφητείαν και ειδώ τα μυστήρια πάντα και πάσαν την γνώσιν, και εάν έχω πάσαν την πίστιν, ώστε όρη μεθιστάνειν, αγάπην δε μη έχω, ουδέν ειμι. και εάν ψωμίσω πάντα τα υπάρχοντά μου, και εάν παραδώ το σώμα μου ίνα καυθήσομαι, αγάπην δε μη έχω, ουδέν ωφελούμαι. Η αγάπη μακροθυμεί, χρηστεύεται, η αγάπη ου ζηλοί, η αγάπη ου περπερεύεται, ου φυσιούται, ουκ ασχημονεί, ου ζητεί τα εαυτής, ου παροξύνεται, ου λογίζεται το κακόν, ου χαίρει επί τη αδικία, συγχαίρει δε τη αληθεία….νυνί δε μένει πίστις, ελπίς, αγάπη, τα τρία ταύτα. μείζων δε τούτων η αγάπη.»
    (Απ. Παύλου Α' Κορ.ιγ΄)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  25. Γιάννη, ήρθες κι έκλεισες πολύ όμορφα την ανάρτηση κι ας μην είμαι θρησκευόμενη!
    Όμως, είμαι με ανοιχτούς τους ορίζοντες και φυλάω με προσοχή όσα με αγγίζουν ψυχικά και πνευματικά!!
    Σ' ευχαριστώ!
    Γλαύκη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  26. Άργησα, βέβαια, (η οικοδέσποινα και οι φίλες συνάστεγες ελπίζω να με συγχωρήσουν) ήρθα, όμως να καταθέσω την ταπεινή μου γνώμη.
    Λοιπόν για ν'αρχίσω: ποιος άραγε είναι ο ορισμός της αγάπης; Ο Μαζεστίξ, λέει "ο ιδεατός προορισμός". Εγώ πάλι, νομίζω πως η Αγάπη δεν είναι ο προορισμός, αλλά είναι ο δρόμος. Ο δρόμος, που μας οδηγεί σ'έναν άγνωστο προορισμό.
    Γι αυτό και πιστεύω, ότι η Αγάπη δεν είναι ουτοπία· αρκεί να τολμήσεις να την βαδίσεις.
    Μπορούν ν'αγαπηθούν τα αταίριαστα; Αλήθεια, ποιος από μας ξέρει αρκετά καλά τον εαυτό του, για να μπορεί με σιγουριά ν'αναγνωρίσει το "ταιριαστό" και το αταίριαστό " του ; Πότε το ανόμοιο είναι αταίριαστο και πότε συμπληρωματικό; Πόσο μοιάζει η κλειδαριά με το κλειδί; Αν, όμως συναντηθούν, ανοίγουν μια μοναδική Πόρτα.
    Η λεύκα, είχε ρίζες. Δεν μπορούσε να κάνει ταξίδια μακρινά. Το άλογο, μπορούσε να γίνει τα μάτια της και να την ταξιδέψει. Η λεύκα, πάλι, μπορούσε να υψώσει κλωνιά σε πρωτόγνωρα ύψη και να μάθει στο άλογο πώς είναι ν'ατενίζεις τον κόσμο από ψηλά. Στο τέλος, ο καθένας τους θά'χε βοηθήσει τον άλλο, να υπερβεί λιγάκι τον εαυτό του.
    Ζω σε μια τέτοια σχέση, τα τελευταία 27 χρόνια.
    Εντελώς ανόμοιοι κι όμως, μ'εναν παράξενο τρόπο,συμπληρωματικοί. Σε μια δύσκολη πορεία εξέλιξης. Γίνεται. Και σε κάνει καλύτερον άνθρωπο. Μαθαίνεις να υπερβαίνεις τον εγωισμό.
    Σας ευχαριστώ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  27. Τα είπες όλα!!!
    Η γνώμη σου καθόλου ταπεινή... είναι η δική σου αλήθεια!
    Φιλάκια, και πάλι χρόνια σου πολλά!!!
    Γλαύκη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  28. Γι αυτό έχω λατρέψει εγώ -και!- τις "άστεγες καταληψίες" μου..... Γιατί είσαστε εκλεκτές, μια και μια!! Πολύ με συγκίνησε αυτή η ανάρτηση και σας ευχαριστώ όλους σας πάρα πολύ, ιδιαιτέρως την Γλαύκη και την Σοφία!! Φιλάκια πολλά κορίτσια μου!! :))

    *Άννα, τι λες;; Έτοιμη για ένα ακόμα συναρπαστικό ταξίδι μας;;; Σε περιμένω!! Φιλάκια και πολύχρονη χαρά μου! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  29. Άννα, σ' ευχαριστώ! Η γνώμη σου είναι πολύτιμη, τόσο κατασταλγμένη, τόσο φιλοσοφημένη, τόσο αισιόδοξη! Κι εγώ με τον άνδρα μου έχουμε τεράστιες διαφορές σε κάποιους τομείς και σε κάποιους άλλους συμπληρωνόμαστε. Για ένα παράξενο λόγο, αντέχουμε ακόμα. Όμως την αμαρτία μου θα την πω: Ώρες ώρες μου 'ρχεται να του δώσω μπουνιά στο μάτι! Του το 'χω πει κιόλας! Είναι φυσιολογικό αυτό; Άντε πες μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  30. Τι είναι αυτό που σας εντυπωσίασε στο βιβλίο;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  31. Εντελώς τυχαία σε είδα ανώνυμε/η.
    Φιλοξενήθηκα στο μπλογκ με αυτή την ανάρτηση. Δεν είναι δικό μου.

    Αυτό με εντυπωσίασε στο βιβλίο, πέρα από το θέμα του, είναι η επιλογή των ηρώων που ξαφνιάζει
    και ο άφθαστος λυρισμός, η λεπτότητα και ο ρομαντισμός με τα οποία θίγει ένα τόσο ευαίσθητο θέμα.
    Μου αρέσει πολύ η γραφή του Χ. Μπουλώτη. Αρέσει όμως και στα παιδιά!

    Δεν ξέρω γιατί ρωτάς!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

ΚΙ ΕΔΩ -ΜΕ ΕΝΑ ΚΛΙΚ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ- ΕΙΣΑΙ ΣΤΟ ΑΛΛΟ ΜΟΥ BLOG ΠΟΥ ΕΧΩ ΚΑΙ ΤΟ ΞΕΧΝΑΩ ΑΚΟΜΑ ΚΙ ΕΓΩ! ΧΑΧΑ!

ΠΕΡΙ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑΣ: ΠΡΟΣΟΧΗ! ΚΑΤΟΧΥΡΩΜΕΝΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΝΟΜΟΣ 2121/1993 Copyright © Mia Petra

ΔΕΝ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ Η ΑΝΤΙΓΡΑΦΗ - ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ Ή ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΧΡΗΣΗ ΤΩΝ ΚΕΙΜΕΝΩΝ, ΧΩΡΙΣ ΤΗΝ ΕΓΓΡΑΦΗ ΑΔΕΙΑ ΤΗΣ ΣΥΝΤΑΚΤΡΙΑΣ -Mia Petra-
***IMPORTANT NOTE***:The reproduction, publication, modification, transmission or exploitation of any work contained herein for any use, personal or commercial, without my prior written permission is strictly prohibited.