Παρασκευή, 11 Απριλίου 2014

.. ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΟΥ ΚΑΦΕΝΕ ... ΠΕΡΑ ΚΑΙ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΑΥΤΟ ..

Εκείνη τη βραδιά το καφενείο ήταν ασφυκτικά γεμάτο, μέσα κι έξω. Ζευγάρια, μικρές και μεγάλες συντροφιές επιδίδονταν άλλοτε σε ήπιες, άλλοτε σε έντονες συζη-
τήσεις ή παρατεταμένες σιωπές. Οι τυχαίες μουσικές επιλογές, κάπου - κάπου ευχάριστες ή απόλυτα εκνευ-
ριστικές, έρχονταν να καλύψουν το πολύβουο μελίσσι ή τα κενά που άφηναν οι αμήχανες επαφές των θαμώνων.

Αρχικά ανησύχησαν πως δε θα έβρισκαν κάπου να κα-
θίσουν, καθώς ο χρόνος που είχαν στη διάθεσή τους ήταν τόσο λίγος για τα τόσα πολλά που είχαν να πουν. Σύντομα εντόπισαν, χωμένο σε μια γωνιά, το μοναδικό ελεύθερο, μαρμάρινο τραπεζάκι. Στριμώχτηκαν όπως – όπως σ’ αυτή τη μικρή αγκαλιά του καφενείου, μα αυτό δεν είχε και πολλή σημασία. Σίγουρα θα προτιμούσαν ένα πιο ήσυχο περιβάλλον με απαλή μουσική και πιο γλυκό φωτισμό, αλλά κι αυτά ήταν ένα είδος πολυτέλειας για τους δυο τους.

Αφού σχολίασαν αστειευόμενοι για την τυχαία επιλογή τους, χαμογέλασαν, βυθίζοντας ο ένας το βλέμμα του στα μάτια του άλλου. Αυτούς τους καθρέφτες που λένε μόνο αλήθειες. Μέσα τους διαγράφονταν, σ’ έναν ατέλειωτο, ρομαντικό χορό, η απορία, η χαρά, η επιθυ-μία, η αγωνία, η λαχτάρα, η μελαγχολία… πόσα ακόμα!

Ένα συνέδριο ήταν η αφορμή της γνωριμίας τους. Είχαν καθίσει δίπλα δίπλα κι εκεί αυ-
θόρμητα σχολίασαν όσα άκουσαν, μοιράστηκαν κοινές εμπειρίες, αντάλλαξαν απόψεις και ιδέες, διαπίστωσαν πόσα κοινά είχαν. Σαν να γνωρίζονταν πάντα. Έτσι απλά και με χιούμορ!

Έμεναν σε διαφορετικές πόλεις, οπότε η επικοινωνία τους διατηρήθηκε από απόσταση πια. Μια επικοινωνία χαράς, που άγγιξε βαθιά και τους δύο. Ο ένας συμπλήρωνε τον άλλο και μαζί έπλαθαν τον κόσμο όλο. Ένας έρωτας γεννήθηκε ανέλπιστα, παράλογα, σαν την καλοκαιρινή βροχή. Λυτρωτικός μα και απίστευτα βασανιστικός... 
Δεν ήταν...μόνοι…

Ένας έρωτας από τα βάθη της ψυχής και τα σκοτάδια της, που εξέπεμπε όμως παράδοξα τόσο φως! Ήξεραν από την αρχή ότι δε θα οδηγούσε πουθενά. Είχαν δει το τέλος κι αυτό πονούσε ήδη αφόρητα. 
Έπεισαν τους εαυτούς τους, φόρεσαν τις μάσκες τους και υποδύ-
θηκαν για καιρό τους φίλους, για να μη χάσουν ο ένας τον άλλο.

Με τη μεταμφίεση αυτή κάθονταν αντικριστά, έπειτα από πολύ καιρό, σε τούτο το θορυ-
βώδες, για ’κείνους, καφενείο. Πόσα είχαν να μοιραστούν ακόμα, πόσες πνιχτές σιωπές, υγρά βλέμματα μετέωρα έξω από τα παράθυρα του καφενείου..του χαμένου χρόνου. Η ώρα γλίστρησε απ' τα δάχτυλά τους σαν το νερό. Ποτέ δε θα τους έφτανε εξάλλου!

Έτσι, χαμένοι και οι δυο στις σκέψεις τους, άφησαν διακριτικά τη γωνιά που φιλοξένησε για λίγο και για πάντα τη συντροφιά τους. Περπάτησαν σιωπηλοί διασχίζοντας το κοντι-

νότερο πάρκο του αποχαιρετισμού.

Εκείνη του χάρισε ένα αγαπημένο της στυλό, κάτι δικό της, για να τη θυμάται. Θα είχε πολλά να σημειώσει σε άλλα συνέδρια, στα οποία θα συμμετείχε χωρίς την παρέα της. Εκεί
νος της χάρισε τα τρυφερά φιλιά του, κάτι δικό του για να το έχει μαζί της όπου κι αν βρισκόταν. Χωρίς τις μάσκες τους μέσα σ’ αυτή τη ζεστή αγκαλιά χώρεσαν όλες τις στιγ-
μές που θα 'θελαν να ζήσουν. Ήξεραν ότι οι ψυχές τους ήταν πέρα και πάνω από αυτό.

Έμεινε να την κοιτά για τελευταία φορά ασάλευτος, βουβός, καθώς χανόταν στο μισοσκό-ταδο η βιαστική φιγούρα της από τα μάτια του…

Εκείνη τον ρώτησε: http://www.youtube.com/watch?v=EkdIi86J7sE Κι εκείνος της απο-
κρίθηκε: http://www.youtube.com/watch?v=yuwWj9ibvW8 Ήταν τα πρώτα τραγούδια που αφιέρωσαν ο ένας στον άλλο και αυτά μαρτυρούσαν -όπως πάντα- την αλήθεια...

Κι αυτή ήταν η ιστορία της Γλαύκης, στην οποία και δίνω σήμερα τα κλειδιά! :)
Βασισμένο σε μια ιδέα της Κανελλάκη
κι οργανωμένο από την Αριστέα
στις Ιστορίες του Καφενέ συμμετέχουν: 

Δημήτρης Ασλάνογλου, στο http://princess-airis.blogspot.gr/
Γλαύκη, θα φιλοξενηθεί από http://pistos-petra.blogspot.gr/
Κατερίνα Βερίγκα, http://positive-thinking-greece.blogspot.gr
Κλαυδία, θα φιλοξενηθεί από http://pistos-petra.blogspot.gr/
Κατερίνα Βαλσαμίδη, http://apopsitexnis.blogspot.gr
Μαρία(me maria), http://mytripssonblog.blogspot.gr/
Μαρία Κανελλάκη, http://toapagio.blogspot.gr/
Πέτρος (Ακυβέρνητος) http://akivernitos.blogspot.gr/
@ριστέα, http://princess-airis.blogspot.gr/

_____________________ "o pio pistos filos tou skylou" _____ Foto Foto Foto ____________________

60 σχόλια:

  1. καλε τι έξυπνο αυτο με τις ερωτοαπαντησεις με τα τραγουδια! πολυ καλο!!
    υπεροχη ιστορια, καλογραμμενη αλλα εγω κολλησα με τη σκεψη των τραγουδιων!
    συγχαρητηρια Γλαυκη μου!

    * Θα μου επιτρεψετε και ενα σχολιο στη αδυναμια.

    "Βρε ατιμούτσικο πετράδι δικό σου ήταν το ολιγόλεπτο ; δεν το φανταστηκα με τιποτα! " χιχιχι υπεροχο! :)

    φιλακια πολλα και στις 2!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κική, σ' ευχαριστώ πολύ!
      Μου αρέσει πολύ να μιλώ μέσα από τα τραγούδια. Είναι μια αδυναμία μου!
      Πιστεύω ότι αυτά τα τραγούδια ήταν πολύ τιαριαστά με το περιεχόμενο της ιστορίας,
      η οποία ήταν σαν υστερόγραφο από μόνη της. Αυτός είναι ο λόγος που είναι γραμμένη
      έτσι σύντομα και περιεκτικά, για να δίνει αυτή την αίσθηση.
      Φιλιά και σε σένα και Καλό Πάσχα!!!

      Διαγραφή
  2. Πόσες ιστορίες μπορούν να χωρέσουν στον μικρό ζεστό χώρο ενός καφενείου!!
    Ακόμα μια που αφήνει αυτό το 'ανικανοποίητο' να στοιχειώνει τα επόμενα χρόνια που θά 'ρθουν...
    Μπράβο Γλαύκη... δημιούργησες την κατάλληλη ατμόσφαιρα στην ιστορία σου... πολύ ωραία !!

    Την Καλημέρα και τα φιλιά μου ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η ιδέα της Κανελλάκη ήταν απίθανη, γιατί πραγματικά είναι θησαυρός ένα καφενείο με τόσες ιστορίες που φιλοξενεί καθημερινά και για χρόνια! Για σκέψου!
      Το "ανικανοποίητο" είναι μεγάλος καημός πάντα και για τα πάντα.
      Φιλιά και Καλό Πάσχα κι από μένα!

      Διαγραφή
  3. Τι ομορφη και ατμοασφαιρικη ιστορια! Και ποσο μελαγχολικη! Διαβαζω και το σχολιο της Λεβινας και σκεφτομαι ποσο αληθινο ειναι! Ποσες απιστευτες ιστοριες ακουν καθε μερα οι τοιχοι, τα τραπεζια, οι καρεκλες καθε μικρου η μεγαλου καφενε...
    Τα φιλια μου σε σενα Γλαυκη και στην φιλοξενη Πετρα μας!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ζούμε μες στην μελαγχολία, ομορφοπεταλούδα μου, έτσι κι αλλιώς!
      Η κατάσταση γύρω μας δεν βοηθά καθόλου, για να αισιοδοξούμε.
      Το λέω, ενώ είμαι αισιόδοξο άτομο! Φαντάσου...
      Φιλιά πασχαλινά!!!

      Διαγραφή
  4. Τόσο ζεστή και τρυφερή ιστορία...!! Ακόμη και το τέλος μοιάζει να μην είναι τέλος!!
    Σ΄ευχαριστούμε πολύ που τη μοιράστηκες μαζί μας Γλαύκη!!
    Καλή συνέχεια να έχεις!!:-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Sofi, εγώ σ' ευχαριστώ για τα θερμά σου λόγια!!
      Αν δεν ήταν το τέλος αυτό, τι συνέχεια θα της έδινες;
      Καλό Πάσχα και να περάσεις όμορφα!

      Διαγραφή
  5. Γλαύκη μου, τόσο ωραία όσο και αληθινή η ιστορία του καφενέ σου! σου αφήνει την πίκρα του απραγματοποίητου και καταδικασμένου, μα και τη γλύκα του απρόσμενου αλλά και αληθινού...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Βίκυ μου, αυτή την αίσθηση ήθελα να δώσω μέσα από αυτή την ιστορία και χαίρομαι αν πέρασε τελικά
      αυτό το μήνυμα!
      Μάλλον πέτυχε το στόχο της η ιστορία!
      Σ' ευχαριστώ για τον ιδιαίτερο σχολιασμό σου!!!
      Να χαρείς με τους δικούς σου ανθρώπους τις ημέρες του Πάσχα!

      Διαγραφή
  6. Χάρη και σε σένα Joana μου και σε όσους τις ανεβάζουν στα blog τους, διαβάζουμε υπέροχες ιστορίες, με άλλες χαμογελάμε, με άλλες προβληματιζόμαστε, με άλλες μελαγχολούμε, όπως αυτή η σημερινή, τεράστιος πόνος μια ανεκπλήρωτη ερωτική ιστορία, ίσως απ΄τους μεγαλύτερους...
    Πολλές φορές έχω αναρωτηθεί αν αξίζει τον κόπο τόση καταπίεση... μια ζωή την έχουμε, ίσως είναι εγωκεντρικό, ίσως όχι...

    ΑΦιλάκια πάντα τρυφερά! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Στεφανία, θα συμφωνήσω μαζί σου πως ένας τέτοιος πόνος συγκαταλέγεται στους μεγαλύτερους...
      Πόσους ανθρώπους έχει στοιχειώσει ένας ανεκπλήρωτος έρωτας!
      Η καταπίεση των συναισθημάτων και των ενεργειών μας πολλές φορές προέρχεται από το γεγονός
      ότι δεν είμαστε έτοιμοι να αφεθούμε στο απόλυτο που αναδύεται από την ψυχή μας.
      Τρυφεροφιλιά πίσω σε σένα!

      Διαγραφή
  7. Συναρπαστική η ιστορία σου Γλαύκη μου , τρυφερή με τη δύσκολη απόφαση του χωρισμού που μιλούν τα τραγούδια τους .
    Μπράβο σου και σας φιλώ και τις δυο

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σ' έναν έρωτα αδιέξοδο, σ' έναν ανεκπλήρωτο έρωτα, θεωρώ πως ο χωρισμός
      είναι ακόμα πιο δύσκολος ψυχικά για το ζευγάρι από άλλες περιπτώσεις
      χωρισμών.
      Σ' ευχαριστώ για τα ενθουσιώδη λόγια σου!
      Καλό σου Πάσχα, nikol!

      Διαγραφή
  8. Εκτός απο το κείμενο μου άρεσαν πολυ και οι εικονες!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ariadni, σ' ευχαριστώ για την επίσκεψή σου και τον καλό σου λόγο!
      Να περνάς όμορφα!

      Διαγραφή
  9. Πολύ συγκινητική η ιστορία σου Γλαύκη μου!
    Εχει λίγη πίκρα αλλά πάλι ποτέ δεν ξέρεις πως μπορεί να εξελιχθούν τα πράγματα!
    Μου άρεσαν πάρα πολύ και οι μουσικές επιλογές και οι φωτογραφίες!
    Μπραβο σου φανταστικό!
    Την καλησπέρα μου καλό σαββατοκύριακο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να είσαι καλά, Έλενα!!!
      Η ζωή μάς εκπλήσσει πολλές φορές και μάς προλαβαίνει.
      Οι εικόνες είναι επιλογές της οικοδέσποινας, διότι κατέχει καλά το σπορ και
      τη θαυμάζω γι' αυτό!
      Καλό σαββατοκύριακο και σε σένα!!!

      Διαγραφή
  10. Τρυφερή και μελαγχολική ιστορία! Και ναι, υπάρχουν έρωτες που έρχονται αργά προ τετελεσμένων γεγονότων. Κι αυτοί είναι οι πιο βασανιστικοί.
    Μπράβο Γλαύκη! Τα φιλιά μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είναι όπως όταν μένεις στο λιμάνι μόνος στην αποβάθρα βλέποντας
      το πλοίο που μόλις έχασες να απομακρύνεται στο βάθος του γαλάζιου...
      Σ' ευχαριστώ πολύ Σοφία μου!!!
      Δεν περίμενα να έχει τέτοια ανταπόκριση η ιστορία, αφού είναι η πρώτη μου
      προσπάθεια. Περίμενα ζαρζαβατικά να μου έρχονται...
      Φιλιά πολλά και Καλό Πάσχα!!!

      Διαγραφή
  11. Γλαύκη μου , αγαπημένη Γλαύκη. Το ξέρεις ότι έγραψες μια πραγματική ιστορία ε; Μια ιστορία που έζησα κι εγώ!
    Το μόνο που διαφέρει είναι το συνέδριο. Κι ότι δεν χάρισα στυλό αλλά κάτι άλλο πιο προσωπικό.
    Οι περισσότερες σχέσεις από απόσταση είναι καταδικασμένες!
    Κι όμως την έζησα και δεν μετάνιωσα!
    Αχ να'ξερες πόσο συγκινήθηκα....

    Σε ευχαριστώ ♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αριστάκι, του Συμποσίου νοικοκυρά, τέτοιες ιστορίες πολλές αληθινές!
      Θεωρώ ότι δεν πρέπει να μετανιώνει κανείς για ό,τι ζει με την ψυχή του, μια και
      από όλα κάτι έχει να πάρει!
      Εύχομαι να συνεχίσεις να ζεις με πάθος και να μην μετανιώνεις για τίποτα!!!
      Εγώ σ' ευχαριστώ για όλα μα όλα!!!!

      Διαγραφή
  12. Καλησπέρα κορίτσια
    Γλαύκη μου πανέμορφα συνέθεσες
    την ιστορία...με πήγε παλιά σε έναν
    δικό μου καφενέ με μιαν σχεδόν πανομοιότυπη πλοκή!!!!

    φιλάκια πολλά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ελένη, σ' ευχαριστώ κι ελπίζω η δική σου πλοκή να μην ήταν τόσο επώδυνη,
      που να άφησε σημάδια...
      Φιλιά και σε σένα με τις πολύ ξεχωριστές δημιουργίες σου!!!

      Διαγραφή
  13. Πολύ όμορφη ιστορία και βαθιά ανθρώπινη.Οι ήρωες υπερέβησαν τους εαυτούς τους.
    "Μια φορά κι έναν καιρό
    ήσουνα χρυσό φτερό
    και σε λέγανε αγάπη
    και σε φόρεσα στην πλάτη
    κι αντοχές για να πετώ
    είχα σαν τον αετό."
    Καλό βράδυ
    Άρτεμις

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Με συγκινείς, Άρτεμη!!!
      Είναι πολύ δύσκολο στην ζωή να υπερβαίνεις τον εαυτό σου!
      Κάποιες στιγμές το καταφέρνεις κι άλλες όχι.
      Καλό σαββατοκύριακο!

      Διαγραφή
  14. Α, θα σε μαλώσω! Δεν μπορεί εγώ να βάζω να ανταμώνουν δυο άνθρωποι και να το ρίχνουν στα σορόπια και εσύ να τους απομακρύνεις βωβούς.
    Κάτι πρέπει να κάνουμε γι’ αυτό.
    Γύρισε τους πίσω και κοίτα να τα βρουν.
    Οι άντρες έχουμε «πρακτικό» μυαλό. Κάπου πρέπει να οδηγήσει όλη αυτή η ιστορία. Και φυσικά όχι σε έναν στυλό!

    Φυσικά αστειεύομαι.

    Ελπίζω πάντως σε άλλη ευκαιρία να τους ξαναενώσεις. Τέτοια δυνατά συναισθήματα δεν τα σβήνει ούτε η απόσταση ούτε ο χρόνος.
    Σε επόμενη λοιπόν προσπάθεια θα ήθελα το happy end.

    Καλό σου βράδυ. Και καλό Πάσχα γιατί από αύριο εξαφανίζομαι.

    (η ξανθιά που πήγε;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δώσε τη συνέχεια, βρε Πέτρο!!!
      Το έχεις με το happy end, ενώ από εμένα σώθηκες!
      Είμαι μπλακ και αυτή την εποχή ακόμα περισσότερο...

      Πού πας καλέ;;; Είναι καλά εκεί; Να έρθω κι εγώ να ξεδώσει ο νους μου!
      Και πουθενά δε θα πάω και οι υποχρεώσεις θα με φάνε!!!

      Η ξανθιά μού παρέδωσε τα κλειδιά για μια μέρα είπαμε!!!
      Κι εγώ τι κάνω;
      Βάζω τους ήρωες μου να καταλήγουν μ' έναν στυλό για παρηγοριά!!!
      Τι περιμένεις από του λόγου μου;;;

      Καλό Πάσχα, αν δεν σε πετύχω αλλού!!!

      Διαγραφή
  15. Πράγματι χωράει μεγάλη δόση έρωτα ένας καφενές.
    Πολύ ευρηματική η τελευταία στιχομυθία τους.
    Γλαύκη μου, μου άρεσε πάρα πολύ!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η στιχομυθία τους ήταν το κλειδί της ιστορίας...
      Σ' ευχαριστώ πολύ, Φλώρα!!!
      Να είσαι καλά και Καλό Πάσχα!

      Διαγραφή
  16. Ήθελα να αστειευτώ και να πω...α εσύ τους άφησες να ζήσουν και τους δυο πριν μιλήσω για την ιστορία...
    Είδα όμως πως η ιστορία είναι της Γλαύκης, οπότε θα σοβαρευτώ και θα πω πόσο μου άρεσε...η σχέση ήταν καταδικασμένη να τελειώσει πριν καν αρχίσει λόγω απόστασης, ή η φράση "Δεν ήταν μόνοι" είναι η φράση κλειδί?
    Όπως και να έχει, είναι καταπληκτική!
    Φιλιά πολλά και στις δυο σας!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γιατί καλέ να σοβαρευτείς μαζί μου;
      Μπορείς να πειράξεις ελεύθερα και μένα!!!
      Όσο για τα δύο που αναφέρεις ως κλειδιά της υπόθεσης, μόνο οι ίδιοι οι ήρωες το γνωρίζουν!!!
      Στην έσκασα Μαρία!!! Έτσι, για να γελάσουμε και λίγο, γιατί τους ψυχοπλάκωσα όλους εδώ.
      Σ' ευχαριστώ για τα θερμά σου σχόλια!!
      Φιλιά πολλά και σε σένα!

      Διαγραφή
  17. Εξαίρετο.......ιδιαίτερα τρυφερό, ανθρώπινο και εκφραστικό......! Πολύ όμορφη η αντιστοίχιση των τραγουδιών. Μπράβο Joan

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σ' ευχαριστώ, Γιάννη, για τα όμορφα σχόλια!
      Να είσαι καλά!
      Και φυσικά μπράβο στο Πετροκόριτσο που μ' εμπιστεύτηκε για άλλη μια φορά!

      Διαγραφή
  18. Απαντήσεις
    1. Σ' ευχαριστώ για την επίσκεψη σου, Μαρία Έλενα!
      Καλό σαββατοκύριακο!

      Διαγραφή
  19. Αυτές οι ανεκπλήρωτες αγάπες πολύ μου σπαράζουν την καρδιά...!
    Ελπίζω σε κάποια συνέχεια της ιστορίας να τρέξει να την προλάβει πριν χαθεί στο σκοτάδι...
    Μπράβο στη Γλαύκη για τη γραφή της!
    Πολλά φιλιά Πέτρα μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αν βρεθεί να δώσει κάποιος την συνέχεια στην ιστορία, μπορεί και να την προλάβει...
      Σ' ευχαριστώ πάρα πολύ, Κατερίνα, για τα καλά σου λόγια!!!

      Διαγραφή
  20. Γλαυκη ,χαιρομαι που εδωσες αυτο το τελος!Ειμαι και γω της γνωμης,οτι οταν ο ανθρωπος δε πορευεται μονος στη ζωη,εχει ηθικο καθηκον να κυριαρχει εγκαιρα στα συναισθηματα του και να μην οδηγειται σε επικινδυνες ατραπους που θα δημιουργουσαν πονο στους αλλους!Δεν πολυπιστευω σε καρμικες καταστασεις ,νομιζω οτι εμεις φαντασιωνομαστε,εξειδανικευουμε ,καλλιεργουμε ρομαντισμους και τελετουργιες.Ισως με βρισκεις πολυ γειωμενη ..αλλα καποτε υπηρξα και απογειωμενη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είναι ευχής έργο να απογειωνόμαστε κάποιες φορές σ' αυτή την ζωή που μάς προσγειώνει κάθε ώρα και στιγμή δυστυχώς!
      Ας έχουμε λίγο τον "Γλάρο Ιωνάθαν" στην ψυχή μας, για να μπορούμε ν' ανταπεξέλθουμε στα ιερά και ηθικά
      καθήκοντα της καθημερινότητάς μας! Εκεί, ως στρατιώτες!
      Σ' ευχαριστώ πολύ!!!
      Καλό Πάσχα!!!

      Διαγραφή
  21. Γλαύκη μου, ότι σου γράψανε οι πιο πάνω κι άλλα τόσα συγχαρητήρια για το ύφος και την υπέροχη διήγηση σου.
    Προσωπκά, σ' ευχαριστώ για τις μουσικές επιλογές σου! Αγαπημένοι Ενδελέχεια!... μου θύμισες πολλά με τα τραγούδια σου. Ο μουσικός διάλογος... καταπληκτική έμπνευση!!! Μπράβο σου!
    Φιλιά πολλά!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Με τιμούν τα θερμά σου λόγια, Μαρία μου!!!
      Δεν το περίμενα ότι θα άρεσε αυτή η ιστορία. Ετοιμαζόμουν να καθαρίσω το "σπιτάκι" της Πέτρας από
      τα προϊόντα του μανάβη!!!
      Με τα τραγούδια έχω μια μικρή μανία! Τα αξιοποιώ με κάθε ευκαιρία!
      Φιλιά πασχαλινά, Μαράκι!!!

      Διαγραφή
  22. ωωωω τι ωραία η ιστορία σου του καφενέ!!! τη λάτρεψα!!! ξετρελάθηκα δε με την ανταλλαγή κομματιών!!!! ενδελέχεια, αγαπημένο συγκρότημα!!!!! "βουτιά από ψηλά, σε μολυβένια θάλασσα!!" (---> από τα αγαπημένα μου!!) φιλάκια πολλά και πάλι μπράβο, έγραψες πραγματικά!!!!! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν έχω λόγια μπροστά στον ενθουσιασμό σου!!!
      Με συγκινείς!!!
      Δεν θα το πάρω πολύ επάνω μου, γιατί είμαι και μετριόφρων με λίγο παραπανίσιο θάρρος!!!
      Φιλιά και σε σένα!

      Διαγραφή
  23. Μια τόσο σύντομη ιστορία γεννά τόσα συναισθήματα, δημιουργεί τόσες εικόνες. Κι έχει και κρυμμένη έκπληξη (τα τραγούδια)!!!
    Καλό βράδυ, Γλάυκη και Petra!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Υστερόγραφο όνομα και πράγμα!!!
      Σ' ευχαριστώ πολύ και καλό σαββατοκύριακο!

      Διαγραφή
  24. Ε, Πετροκόριτσο, καλημέρα!!!!!!
    Ξημέρωσα εδώ πέρα...
    Το "σπιτάκι" σου διατηρήθηκε καθαρό μάλλον!!!
    Φτηνά τη γλίτωσε...
    Ό,τι και να πω, θα είναι λίγο!!!
    Σ' ευχαριστώ για την εμπιστοσύνη που μου έδειξες για άλλη μια φορά και την ανοιχτή σου αγκαλιά!!!!
    Φιλιά λουλουδένια, απριλιάτικα!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλημέρα αφεντικό!!!! Εγώ τι να πω ακόμα; Αν και με έχουν καλύψει πλήρως τα σχόλια των φίλων, εκείνη που εκφράζει ακριβώς την άποψη μου επί του θέματος, θα έλεγα πως είναι η Άφρα. Έχω ακριβώς την ίδια άποψη τώρα πια. Πέρα όμως από αυτά, σε ευχαριστώ για άλλη μια φορά που γέμισες με φως και ταλέντο αυτό το σπιτικό κι εγώ νιώθω τόσο τυχερή όσο και περήφανη για σας, τις άστεγες (ακόμα...) καταληψίες μου! Πολλά γλυκά φιλιά σε σένα αλλά και σε όλες τις φίλες και τους φίλους, καλό Πάσχα στον Πέτρο που την κοπάνισε κι άφησε....ασπρόμαυρες τις επόμενες 10 ημέρες μας και καλό Σ/Κ σε όλους! :))

      Διαγραφή
  25. Καλημέρα Γλαύκη και Πέτρα. Όχι, δεν σας ξέχασα (πώς θα μπορούσα;).
    Γλαύκη μου, πόσο τρυφερή και βαθιά ανθρώπινη ιστορία! Και πόσο διακριτικά ξεδίπλωσες τις πτυχές του πόνου του ανεκπλήρωτου πόθου. Ο Έρωτας συχνά (όπως λέει και ο Λουδοβίκος των Ανωγείων) είναι μελαγχολικός.
    (Μου αρέσει κι εμένα πολύ να παίζω με τα τραγούδια και τα χρησιμοποιώ συχνά για να ανταλλάσσω μηνύματα.)
    ΥΓ : Petra Petra εισ'εδώ; Ελπίζω να βρήκες το mail με τα νεώτερα από το... Παριανό μέτωπο :-)
    Καλημέρες και φιλιά, κορίτσια μου χρυσά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αννούλα μου γλυκιά, σ' ευχαριστώ για τα όμορφα κι ευγενικά λόγια σου!!!
      Η επόμενη προσπάθεια ίσως είναι καλύτερη.
      Παίζουμε το παιχνίδι με τα τραγούδια;
      (το έχω δει ότι σου αρέσει κι εσένα)
      Δεν υπάρχει πιο τρυφερό πράγμα από το να επικοινωνείς μέσα από η μουσική και το τραγούδι!!!

      Με την ευκαιρία να σχολιάσω και από εδώ για το ποίημά σου.
      Ήταν η πρώτη μου επιλογή κι ενθουσιάστηκα όταν έμαθα ότι ήταν δικό σου. Στην αρχή νόμισα ότι
      ήταν του Μαζεστίξ!!
      Όμως είμαι πολύ χαρούμενη, γιατί εσύ, ο Μαζεστίξ και το Πετροκόριτσο είχατε την τιμητική σας από
      μένα!!!!

      Φιλιά παριανά και Καλό σου Πάσχα!!!!

      υ.γ.
      Χρωστάς μια φωτογραφία ανοιξιάτικη του τόπου σου!! Δεν το ξεχνώ απ' ότι βλέπεις...

      Διαγραφή
  26. Υπέροχη ιστορία.
    Πρωτότυπο το ...παιχνίδι με τα τραγούδια.
    Εύχομαι καλό σ/κ και όμορφη μέρα !!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σ' ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια, Αλέξανδρε!!
      Εύχομαι και σε σένα ένα όμορφο σαββατοκύριακο!

      Διαγραφή
  27. Πολύ αισθαντική η ιστορία σου Γλαύκη μου!! Γεμάτη συναίσθημα και παρεμπόδιση αυτού του συναισθήματος!! Ισως επειδή είναι τόσο αληθινή αυτό την κάνει ταυτόχρονα ακόμα πιο δυνατή!!!
    Αυτό το ανεκπλήρωτο το άτιμο στοιχειώνει και τροφοδοτεί υπάρξεις!! Κάτσε να το ζήσεις, να φας τα μουτράκια σου, να πέσει κι η παντούφλα (πλάκα κάνω!!) να δεις την γλύκα!!!!! :)))))
    Ο διάλογος με τα τραγούδια την απογειώνει όσο δεν πάει!!!! Μπράβο σου Γλαύκη μου!!
    Φιλάκια πολλά πολλά και στις δυο σας!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  28. Μακριά από παντούφλες και μπούφλες, εκτός αν αξίζει τόσο πολύ!!!!
    Χαίρομαι ιδιαίτερα αν προκαλούν τέτοια συναισθήματα οι ήρωές μου!!
    Καλύτερα, οι στοιχειωμένοι ήρωές μου..., τους οποίους άφησα μόνους,
    μακριά από τον πύργο τους...
    Σ' ευχαριστώ πολύ, Μαριλένα, για τον πολύ ζεστό σχολιασμό σου!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  29. Όπως πάντα υπέροχη η γραφή της...!
    Καλή συνέχεια :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να είσαι καλά και σ' ευχαριστώ για το θερμό σου σχόλιο!
      Να περνάς όμορφα!

      Διαγραφή
  30. Μέσα σε ένα μικρό κείμενο με την εξαιρετική γραφή σου έκλεισες εικόνες, συναισθήματα. μιάς ανθρώπινης ιστορίας, ενός βασανισμένου καταδικασμένου έρωτα, μας έκανες να αισθανθούμε την πίκρα του αποχωρισμού, τη θλίψη μιας δύσκολης απόφασης και στο τέλος το ...... υστερόγραφο, ειπωμένο με τραγούδια......μαγεία !!! "΄Ηξεραν ότι οι ψυχές τους ήτανε πάνω και πέρα από αυτό".....Μου άρεσε τόσο πολύ.....Σ΄ευχαριστώ !!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κλαυδία μου, είναι τιμή μου ν' ακούω από εσένα, που γράφεις τόσο όμορφα, τέτοια λόγια!!!
      Η αλήθεια είναι ότι δεν στόλισα τον λόγο, αλλά στάθηκα περισσότερο στο συναίσθημα.
      Εγώ σ' ευχαριστώ και μου δίνεις θάρρος να ξαναπροσπαθήσω!!!
      Καλό σου Πάσχα!!!

      Διαγραφή
  31. Τελευταία και καταϊδρωμένη, αλλά ή ρ θ α, Γλαύκη μου!!!!
    Η ιστορία σου είναι ένα ακόμη στολίδι στις ιστορίες του Καφενέ, που γεννά όλο εκείνο το φάσμα των συναισθημάτων που προκαλεί το μούχρωμα. Σ' ευχαριστούμε γι' αυτό!

    ΥΓ. Το "τρικ" με τα τραγουδάκια πολύ καλό. Μ' άρεσε πολύ.
    Κι οι φωτογραφίες του κουμπαρονίου μου (ειδικά η πρώτη), όλα τα λεφτά.

    *Σας φιλώ αμφότερες!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  32. Σ' ευχαριστώ Lysippe για τα γλυκά σου λόγια!!!
    Ακριβώς όπως το είπες, μούχρωμα!
    Να είσαι καλά!
    Φιλιά και σε σένα!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

ΚΙ ΕΔΩ -ΜΕ ΕΝΑ ΚΛΙΚ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ- ΕΙΣΑΙ ΣΤΟ ΑΛΛΟ ΜΟΥ BLOG ΠΟΥ ΕΧΩ ΚΑΙ ΤΟ ΞΕΧΝΑΩ ΑΚΟΜΑ ΚΙ ΕΓΩ! ΧΑΧΑ!

ΠΕΡΙ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑΣ: ΠΡΟΣΟΧΗ! ΚΑΤΟΧΥΡΩΜΕΝΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΝΟΜΟΣ 2121/1993 Copyright © Mia Petra

ΔΕΝ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ Η ΑΝΤΙΓΡΑΦΗ - ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ Ή ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΧΡΗΣΗ ΤΩΝ ΚΕΙΜΕΝΩΝ, ΧΩΡΙΣ ΤΗΝ ΕΓΓΡΑΦΗ ΑΔΕΙΑ ΤΗΣ ΣΥΝΤΑΚΤΡΙΑΣ -Mia Petra-
***IMPORTANT NOTE***:The reproduction, publication, modification, transmission or exploitation of any work contained herein for any use, personal or commercial, without my prior written permission is strictly prohibited.