Παρασκευή, 4 Απριλίου 2014

ΗΜΟΥΝΑ ΚΑΛΟ ΠΑΙΔΑΚΙ ΠΑΝΤΑ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ...


......δεν πήγαινα το σύστημα κι ήθελα να σιωπώ.... 

Βουτιά στο μακρινό παρελθόν που δεν θα έλεγα ότι θα ήθελα να ξαναζήσω, σίγουρα όχι με τους ίδιους όρους…

Πήγα απρόθυμα στο νηπιαγωγείο ,  η ώρα του φαγητού ήτανε για μένα εφιάλτης, μεγαλύτερος εφιάλτης όμως, ήτανε η πρώτη δημοτικού …μπλέ ποδιά, λευκός γιακάς και μία οδυνηρά τραυματική εμπειρία με γερές δόσεις από το γοερό μου  κλάμα, εξ αιτίας της εμμονής μου  να κάνω κουλουράκια και μαγκουράκια ακριβώς ίδια  με της δασκάλας …..σωρός οι σχισμένες  σελίδες  γεμάτες τρύπες από το γράψε-σβήσε των ανεπιτυχών προσπαθειών μου  …..οι επόμενες τάξεις δεν αφήσανε κανένα ιδιαίτερο σημάδι στη μνήμη μου, γενικά ήμουνα πολύ επιμελής, ήσυχη και εσωστρεφής και καμία από τις δασκάλες μου δεν κέρδισε το σεβασμό ή το ενδιαφέρον μου ,η σχέση με τους συμμαθητές , αδιάφορη και με τις συμμαθήτριες, τυπική.  Με έπνιγε όμως η ανεκδήλωτη οργή σε περιπτώσεις τιμωρίας «άτακτων» συμμαθητών με χαστούκια, τράβηγμα αυτιών και ξύλο με τη βέργα….το θεωρούσα απαράδεκτο γιατί στο σπίτι μου δεν υπήρχανε κανενός είδους τιμωρίες, μιας και ήτανε έξω από τη φιλοσοφία των γονιών μου, η συνήθης πρακτική της εποχής για το σωφρονισμό των παιδιών.  

Φωτεινή εξαίρεση ο δάσκαλός μου στις δύο τελευταίες τάξεις του  δημοτικού ( πήγα στο 70ο κάτω από την Ακρόπολη) , κατάφερε να ξεκλειδώσει τη συστολή και την επιφυλακτικό-
τητα μου, να με γεμίσει αυτοπεποίθηση και να μου εμφυσήσει όπως και σε όλα τα παιδιά  της τάξης, την αγάπη για τη γνώση…πρωτοπόρος παιδαγωγός, λογοτέχνης και σπάνιος εκπαιδευ-
τικός, μας αντιμετώπιζε σαν άτομα , με σεβασμό στην προσωπικότητά μας, κουβέντιαζε μαζί μας, μας ενθάρρυνε να λέμε τη γνώμη μας…… έδωσε έμφαση στη φαντασία μας, έθετε θέματα για επεξεργασία και σκέψη και  άκουγε τις απόψεις και τις προτάσεις μας, καταλή-
γαμε όλοι μαζί σε συμπεράσματα,  μας ανέθετε ομαδικές εργασίες και έτσι μάθαμε να συνεργαζόμαστε, αγόρια –κορίτσια σε μεικτές ομάδες, επιβραβευόντας όλοι μαζί τις καλλίτερες και αιτολογώντας την απόφασή μας….  Όσο για  την τιμωρία με τη βέργα δεν την  άσκησε ποτέ……

Στο 3ο γυμνάσιο Θηλέων τώρα, έπεσα από τα σύννεφα, πλήρης ανατροπή του σκηνικού, ασφυκτικές απαγορεύσεις, ανόητες παραινέσεις, υποχρεωτικές παρουσίες σε τελετές 
εθνικοπατριωτικού  περιεχομένου, βαρετές ομιλίες εθνικών επετείων, μπλε ποδιά, λευκός γιακάς , μαζεμένα μαλλιά, κορδέλα, κανένας διάλογος με τους καθηγητές, η γνώση «πακέτο» σύμφωνα με το πρόγραμμα, σοκ και δέος, παπαγαλία και γνώσεις «κονσέρβα», ότι έχω μισήσει και σιχαθεί περισσότερο…

Ο μαθηματικός μας αποκαλούσε «λαχανίδες» και δεν έπαυε να μας υπενθυμίζει ότι οι γυναίκες γενικώς είναι ανεπαρκείς για τη θεία επιστήμη των μαθηματικών,  διέπρεψα όμως στην Κοσμογραφία χάρη στο πάθος του πατέρα μου για την Αστρονομία και τα πάμπολλα σχετικά βιβλία που είχαμε στο σπίτι…. στην Ιστορία γιατί απλά μου άρεσε, στα Γαλλικά γιατί σπούδαζα παράλληλα στη Γαλλική Ακαδημία και στη λογοτεχνία γιατί   το διάβασμα και ο κινηματογράφος ήτανε για μένα η υπέρτατη   απόλαυση…..

Ευτυχώς ο Οδηγισμός υπήρξε για μένα ο αντίποδας και το μέσο όπου η δημιουργικότητά μου, η ανάγκη μου για έκφραση, ανάληψη πρωτοβουλιών, διάλογο και συμμετοχή σε συλλογικές προσπάθειες, βρήκε πρόσφορο έδαφος ώστε το ακοινώνητο λιγομίλητο παιδί να μεταμορφώνεται σε ένα δραστήριο, λαμπερό άτομο με πρωτότυπες ιδέες , αξιόλογες επιδόσεις χιούμορ, προθυμία, αξιοπιστία  που το έκαναν ιδανικό για συνεργασία στις ομαδικές δράσεις..

Στη Δευτέρα Γυμνασίου,  ξεκαθάρισα μέσα μου το γεγονός, ότι  οι  καθηγητές μας δεν είχανε το παραμικρό ενδιαφέρον να μας εμπνεύσουν αγάπη για τα μαθήματά τους, απολάμβαναν μόνο την άσκηση εξουσίας εκτελώντας  τα«τυπικά» καθήκοντά τους και εισπράττοντας το μισθό τους. Αποφάσισα να κρατήσω αποστάσεις ασφαλείας, αν και πάντοτε ήμουνα διαβασμένη και είχα πολλές γνώσεις πέραν των περιλαμβανομένων στα σχολικά βιβλία, ποτέ δεν σήκωνα χέρι να απαντήσω, ψιθύριζα τις απαντήσεις ή τις έγραφα στο πρόχειρο και απαντούσε η διπλανή μου…συνήθως παρακολουθούσα φαινομενικά τη βαρετή παράδοση και ζωγράφιζα παράλληλα στο πρόχειρο ή στο μπλοκ που είχα από κάτω….

Χωρίς να συμμετέχω ενεργά σε κοπάνες και «πλάκες» σε καθηγητές, τα θεωρούσα ανοησίες, είχα κερδίσει την εκτίμηση των συμμαθητριών μου γιατί δεν υπήρξα ποτέ «καρφί» και γιατί βοηθούσα πρόθυμα όποια μου το ζητούσε, στην έκθεση ή  τη ζωγραφική…..

Για να μην είμαι απόλυτη, στα φιλολογικά μαθήματα,  υπήρξανε κατά καιρούς κάποιες φωτισμένες εξαιρέσεις καθηγητριών , αλλά  είχα τελεσίδικα αποφασίσει να κηρύξω σιωπηλή διαμαρτυρία στο εκπαιδευτικό σύστημα της εποχής,  επιλέγοντας να περνώ εντελώς απαρατήρητη στην τάξη… έγραφα όμως μάλλον ενδιαφέρουσες εκθέσεις και  αρίστευα  στους διαγωνισμούς των θεωρητικών μαθημάτων,  οπότε οι υψηλές μου επιδόσεις τραβούσανε μοιραία το ενδιαφέρον των καθηγητών και αυτό,  σηματοδοτούσε αλλαγή  στάσης απέναντί μου, αλλά και της βαθμολογίας μου…

Όλα αυτά συμβαίνουνε την περίφημη «επταετία» της δικτατορίας, μας έχει δοθεί λίστα απαγορευμένων βιβλίων, εφημερίδων, τραγουδιών…..στο μάθημα των καλλιτεχνικών, η καθηγήτρια  ένθερμη οπαδός του καθεστώτος,  μας υποχρεώνει να κάνουμε τα πορτραίτα των συνταγματαρχών, των βασιλέων κλπ ζωγραφίζαμε ενώ ταυτόχρονα ξελαρυγγιαζόμασταν να τραγουδάμε «πατριωτικά» τραγούδια… « Εχω μια αδελφή, κουκλίτσα αληθινή, τη λένε Βόρεια Ήπειρο… »(Στο τέλος εκείνης της χρονιάς, το προαύλιο γέμισε σχισμένα πορτραίτα  από τα μπλοκ ζωγραφικής όλων των τμημάτων !!!)

Στα πάρτυ της εποχής και τα σχετικά φλερτ, επέδειξα μάλλον χλιαρή ανταπόκριση , περιμένοντας τον έρωτα coup de foudre που ενέσκυψε στα δέκα επτά μου και κατέληξε σε γάμο στα είκοσι τέσσερα…

Ομολογουμένως βίωσα την έξαψη και τη συγκίνηση των κρυφών συναντήσεων, αλλά επειδή ήθελα να είμαι και συνεπής στο σχολείο,  ο καλός μου, φοιτητής του πολυτεχνείου τότε, σε κάθε ραντεβού δεν παρέλειπε να μου λύνει και τις ασκήσεις των μισητών μαθημάτων της επομένης, τις οποίες, εννοείται, αποστήθιζα…… ένας πολύ βολικός συνδυασμός : έρωτας+ιδιαίτερο στην τριγωνομετρία, άλγεβρα, φυσική και χημεία….

Πάντως η αντίθεσή μου με το εκπαιδευτικό σύστημα συνεχίστηκε και στα κατοπινά χρόνια και δυστυχώς βίωσα ένα δεύτερο γύρο οδυνηρών εμπειριών με τις κόρες μου… ανεκπαίδευ-
τοι/εκπαιδευτικοί, μικρόψυχοι, κατώτεροι των περιστάσεων έντονα κομματικοποιημένοι... απελπισία... 
____________ Foto: Google __"o pio pistos filos tou skylou" __________
_____________________________________________

Και ναι! Στη φωτογραφία είναι η Κλαυδία  !!!
...και μόλις διαβάσατε τις σχολικές αναμνήσεις της! :)
_____________________________________________
Σήμερα επίσης στο blog της Marilise
διαβάστε τις αναμνήσεις της από το σχολείο:

.

68 σχόλια:

  1. Καλημέρα στην Κλαυδία μα και στην αδυναμία! :)
    Να πω πως η Κλαυδια ειναι μια κουκλα! Ομορφο πρόσωππ, ομορφα μαλλάκια και γενικώς το όλο στήσιμο της φωτογραφίας ειναι υπέροχο!
    Εγω δεν εφτασα τις ποδιές αλλά οταν τις βλεπω σε ταινιες και φωτο εντυπωσιαζομαι. :)
    Ομορφες οι αναμνησεις σου, δε μπορω να πω πως ειναι χλιαρες, εγω τουλαχιστον τις βρηκα ομορφες.
    Και μου αρεσε ιδιαιτερα που δεν υπηρξες ποτε καρφι! Αντιπαθουσα απο παντα τα καρφια.
    Επισης χαιρομαι που βρηκες γρηγορα των ερωτα της ζωης σου!
    Παντως και εγω συμφωνω μαζι σου σχετικα με την αντιθεση στο εκπαιδευτικο συστημα! :)

    Αυτα απο μενα.
    Φιλακια πολλα και στις 2!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ποια κοπελιά στα δεκαοκτώ της, δροσερή κι ερωτευμένη, δεν είναι κούκλα;;;; Πάντως στο σχολείο (Γ΄Γυμνάσιο Θηλέων) και γενικότερα και στην τάξη μου, υπήρχανε πολύ εντυπωσιακές συμμαθήτριες, πραγματικές κούκλες.....η φωτογραφία σίγουρα με κολακεύει ,είναι τραβηγμένη μέσα στην τάξη μου (6η Γυμνασίου) τον Μάϊο του σωτηρίου έτους 1972....!!!!

      Διαγραφή
  2. Καλημέρα Joan! Όλα όσα διάβασα με θυμίζουν. Έτσι τα έζησα κι εγώ. Έχω παραμελήσει τα γραπτά των φίλων μου αρκετές ημέρες λόγω απουσίας αλλά και γράφοντας και κάτι στο δικό μου blog που το είχα ξεχάσει κι αυτό. Όσο μου επιτρέπουν οι δουλειές θα σε παρακολουθώ. Θαυμάζω την ευθυκρισία και την ευαισθησία σου! Την αγάπη μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ιωάννα χάρηκα που σου θύμισα δικά σου βιώματα και στο μπλοκ της Joan βρήκα ιδανική φιλοξενία, από μία ευαίσθητη, πανέξυπνη, αξιαγάπητη και ακέραια φίλη...!!!

      Διαγραφή
  3. Καλημερούδια!!!
    Εγώ έρχομαι λίγο μετά από σένα, οπότε δεν βίωσα επταετία στο σχολείο...
    Ωστόσο για τους καθηγητές έχω την ίδια άποψη (ακόμα και σήμερα)... λίγοι είναι αυτοί που πραγματικά ενδιαφέρονται
    να μεταλαμπαδεύσουν επιθυμία για γνώση και όχι να δείξουν την εξουσία τους ή να πάρουν το σταθερό μισθουλάκο τους...
    Ωστόσο ο οδηγισμός και σε μένα χάρισε τις πιο ευχάριστες αναμνήσεις της ζωή μου...
    Πολλά φιλιά!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σοφία πραγματικά ο οδηγισμός υπήρξε από τις καλλίτερες εμπειρίες της ζωής μου!!! Αντιστάθμισε όλη την ανεπάρκεια του εκπαιδευτικού συστήματος, μου χάρισε φιλίες, ευχάριστες εμπειρίες και αναμνήσεις και με έκανε καλλίτερο άνθρωπο πιστεύω....Σε φιλώ

      Διαγραφή
  4. Αναμνήσεις λίγο πολύ που μου θυμίζουν και τα δικά μου χρόνια...Πραγματικά αυτό το ''λαχανίδες'' όμως δεν το είχα ξανακούσει. Ευρηματικοί οι εκπαιδευτικοί!!!!!!!!!! Όμως είναι συγκλονιστική η διήγηση για τη σιωπηλή διαμαρτυρία ενάντια στο εκπαιδευτικό σύστημα!!!!!!!!! Κοίτα να δεις που οδηγούσαν τους μαθητές τους οι καθηγητές τότε, και πολλοί σήμερα!
    Καλημέρα Πέτρα και Κλαυδία. Απόλαυσα τις σχολικές αναμνήσεις σου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αννα σίγουρα τη δεκαετία του 70 λίγο πολύ το εκπαιδευτικό σύστημα , στις μεγάλες πόλεις τουλάχιστον, αν όχι σε όλη την επικράτεια ,ήτανε απόλυτα ομοιόμορφο και αυστηρά περιχαρακωμένο. Ητανε επικίνδυνο να εξωτερικευθούνε προοδευτικές ιδέες ή κάποιοι εκπαιδευτικοί να τολμήσουνε να πάρουνε πρωτοβουλίες και να κάνουνε κάποια βήματα παραπέρα......το τραγικό είναι ότι για διαφορετικούς λόγους, ακόμη και σήμερα, 40 χρόνια αργότερα, το σύστημα εξακολουθεί να νοσεί......αν και δεν υπάρχουν , ευτυχώς, οι περιφρονητικές εκφράσεις των καθηγητών προς τους μαθητές....ίσως υπάρχει μάλλον το αντίθετο...

      Διαγραφή
  5. Κλαυδία μου καλημέρα σου!
    Η φωτογραφία τέλεια δείχνει τόσα πολλά πράγματα.
    Την παιδικότητα που έχεις ακόμα μέσα σου , το ξεκίνημα της ζωής σου σαν μεγαλύτερη με τις απορίες που γεννώνται σε αυτή την ηλικία, η προσήλωσή σου στην μάθηση, η ανάγκη σου για ψάξιμο, το πείσμα σου για ζωή τόσα μα τόσα πολλά πράγματα.
    Μοναδικές οι εμπειρίες σου και δεν θα σχολιάσω το γελοίο εκπαιδευτικό σύστημα που έχει γίνει ακόμα χειρότερο.
    Θα σταθώ μόνο σε αυτή την φωτογραφία που πιστεύω ότι τα είπε όλα!
    Πολλά φιλιά την καλημέρα μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ελενα, παίδεψα πολύ τη Πέτρα με τις περιορισμένες γνώσεις μου για να της στείλω αυτή τη φωτογραφία.....όμως ήθελα να συνοδέψει το κείμενό μου με τα αληθινά βιώματά μου μία δική μου, αληθινή φωτογραφία...
      Ξέρεις τελικά, μέσα μας δεν αλλάζουμε και πολύ όσα χρόνια κι αν περάσουν, τελικά η προσωπικότητά μας έχει διαμορφωθεί ήδη από τα 5 μας χρόνια (δεν το λέω έγώ, έχει αποφανθεί η επιστήμη) απλά οι εμπειρίες μας, οι γνώσεις μας, οι αναμνήσεις μας, πλουτίζουνε την ψυχή μας και μας ολοκληρώνουνε σαν άτομα......Σε φιλώ

      Διαγραφή
  6. Καλημέρα και στα δυο κορίτσια μου
    Μετά την τέλεια φωτογραφία μπήκα
    στην μαγεία του κειμένου με τις ολοζώντανες
    αναμνήσεις!!!!!!

    Πολλά φιλάκια και στα δυο κορίτσια μου

    πολλά φιλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η φωτογραφία θυμίζει το τραγούδι....."Τα δεκαοκτώ μου χρόνια...σαν ανοιξιάτικο λουλούδι...." είναι τραβηγμένη και άνοιξη (Μάιος του 1972) και σίγουρα όλες οι φωτογραφίες της εποχής δεκαοκτάχρονων, ερωτευμένων κορασίδων κάπως έτσι ήτανε....Φιλιάααααα

      Διαγραφή
  7. Η Κλαυδία είναι πανέμορφη! Και στην ψυχή και εξωτερικά!
    Νομίζω πως "χάθηκα" στις λέξεις της... Μπήκα στην κάθε της φράση, στην κάθε παράγραφο...
    Το "ανεκπαίδευτοι/εκπαιδευτικοί" είναι κάτι το διαχρονικό... Δυστυχώς...
    Φιλιά πολλά και στις δύο!
    Να έχετε μια υπέροχη μέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαίρομαι που χάρηκες τη διήγησή μου αν και δεν είχα κάτι συγκλονιστικό να περιγράψω κάθε φορά που φέρνω στο νού μου τα χρόνια εκείνα ξεκαθαρίζω μέσα μου ότι δεν θα ήθελα να τα ξαναζήσω με τους ίδιους όρους και με πονάει που τα παιδιά μου, ενώ θα μπορούσανε πολλά να έχουνε αλλάξει προς το καλλίτερο, ούτε κι εκείνα βιώσανε τα μαθητικά τους χρόνια πραγματικά όμορφα, το αντίθετο θα έλεγα.....ημιμάθεια, καταλήψεις, κομματισμός, εμπάθειες.....

      Διαγραφή
  8. Πολύ ωραίες οι αναμνήσεις σου Κλαυδία!! Γραμμένες με πολύ όμορφο τρόπο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Οσο περνούν τα χρόνια οι αναμνήσεις τελικά γίνονται πιο όμορφες, γιατί επιλέγουμε να κρατάμε στη μνήμη μας τα όμορφα πράγματα και να απορρίπτουμε τα στενόχωρα........

      Διαγραφή
  9. Tι ομορφη φωτογραφια! Ξεχωριζε το πνευμα σου Κλαυδια μου απο τοτε... Αναμνησεις για μενα εντελως ξενες αλλα συγκλονιστικες!
    Καλημερα Κλαυδια και Πετρα μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαίρομαι ιδιαίτερα που οι αναμνήσεις των σχολικών μου χρόνων αποκαλύπτουν μία πραγματικότητα που μόνο μέσα από την αυθεντική βιωματική εξιστόρηση μπορούνε να γνωρίσουνε οι νεότεροι....χαίρομαι τελικά που τα έγραψα ,γιατί αρχικά είχα ενδοιασμούς κατά πόσον θα υπάρχει ενδιαφέρον για τη διήγησή μου....

      Διαγραφή
  10. Kλαυδία μου, μας έδωσες ένα καταπληκτικό δείγμα ηθογραφίας με ιστορικά στοιχεία εκείνης της εποχής. Στις περιγραφές των συναισθημάτων σου, είμαι σίγουρη ότι θα ταυτίζονται πολλοί "συμμαθητές". Σε συνδυασμό με τη φωτογραφία σου, μας χάρισες ένα υπέροχο ντοκουμέντο που έχει -πρωτίστως- ιστορική αξία.
    Κρίμα που δεν έχεις φτιάξει ένα δικό σου χώρο (ακόμα). Αποτελείς μια πολύτιμη βιβλιοθήκη, με σπάνιες πληροφορίες και ανεκμετάλλευτο υλικό. Εύχομαι να το πραγματοποιήσεις κάποια στιγμή.
    Εγκάρδια ευχαριστώ γι αυτό που μας χάρισες!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μαράκι μου γλυκό, τι να σου πώ και τι να σου ομολογήσω, εκείνη την εποχή μάλλον καμία συμμαθήτρια δεν ταυτιζότανε μαζί μου οι περισσότερες βιώνανε την εφηβεία τους είτε σε πλήρη ρήξη με τους δικούς τους και "επαναστατώντας" στο σχολείο με αποχές, κοπάνες, σκαρώνοντας ανόητες πλάκες, είτε υπερθεμάτιζαν στο θέμα "καλή μαθήτρια" αποστηθίζοντας από τα σχολικά βιβλία και τα .λυσάρια όλη την ύλη της χρονιάς και πασχίζοντας να τραβήξουνε την προσοχή των καθηγητών με κάθε τρόπο, κάνοντας αισθητή την παρουσία τους στην τάξη με ερωτήσεις, προθυμία να σηκωθούνε προς εξέταση...κλπ....
      Τώρα για να κάνω κάτι δικό μου στο διαδίκτυο, το βλέπω ανέφικτο, όμως πιστεύω ότι τα υπέροχα άτομα που έχω γνωρίσει εδώ , θα μου παρέχουν τη φιλοξενία τους όποτε έχω κάτι πραγματικά ενδιαφέρον να καταθέσω.....Σε φιλώ Κανελλάκι μου

      Διαγραφή
  11. Με τράβηξε και εμένα -αρχικά- η φωτογραφία η οποία είναι τόσο ωραία στημένη σαν απο σελίδα λογοτεχνικού αναγνώσματος!
    Πολύ ωραίο κείμενο!
    Δέσποινα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τελευταία ημέρα μαθημάτων πριν τους τελικούς διαγωνισμούς της τελευταίας τάξης του Γ εξαταξίου Γυμνασίου Θηλέων........σωτήριον έτος 1972....Μάίος΄, το συγκεκριμένο κτίριο υπάρχει ακόμη στη γειτονιά μου ερειπωμένο, πωλείται ή δίδεται αντιπαροχή, οι λεμονιές που φαίνονται από το ανοικτό παράθυρο στέκουν ακόμη στη θέση τους και μοσχοβολούν......

      Διαγραφή
  12. ήσουν τόσο γλυκό παιδάκι στο σχολείο! μάρτυρας αδιαμφισβήτητος η φωτογραφία.
    και ναι. η παιδεία "παίδευε" χωρίς να εκπαιδεύει ανθρώπους-πολίτες, χωρίς να μεταλαμπαδεύει τη δίψα της γνώσης. οι φωτεινές εξαιρέσεις ελάχιστες. η μεγαλύτερη δουλειά στο σπίτι από τους δικούς μας γινότανε - αν ήμασταν τυχεροί... έτσι τότε. ίσως τώρα χειρότερα. το μόνο που έχει εκλείψει είναι η σωματική βία.
    σε φιλώ Κλαυδία!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Βίκυ ήμουνα από χαρακτήρα και επιλογή εντελώς αθόρυβη, απόμακρη τις περισσότερες φορές, οι συμμαθήτριές μου με θεωρούσανε και λίγο ονειροπαρμένη........γενικά το σύστημα δεν με αντιπροσώπευε με είχε απογοητεύσει και με έκανε να στραφώ στο διάβασμα, τον οδηγισμό, τον εθελοντισμό, τη μουσική, τα Μουσεία, γενικότερα αναζήτησα από νωρίς την καλλιέργεια εκτός σχολείου και πιστεύω ότι μου βγήκε σε καλό.....Φιλιάααααα

      Διαγραφή
  13. Και γω το πιο καλό και ήσυχο και τι καταλαβα;;;!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είναι θέμα χαρακτήρα περισσότερο.......και σίγουρα κάτι που δεν αλλάζει, εξ άλλου και όσοι είναι εξωστρεφείς, ζωηροί, εκδηλωτικοί, ατίθασοι καταλαβαίνουνε κάτι περισσότερο;;; Απλά ο κάθε ένας είναι ο εαυτός του και από τη στιγμή που το έχει αποδεχτεί, όλα καλά.....

      Διαγραφή
  14. Kλαυδία μου, δεν υπήρχε περίπτωση να είσαι κάτι άλλο απ' ότι μας περιέγραψες σαν μαθήτρια.
    Γλυκιά και διακριτική, θησαυρός σαν παιδί που μεγάλωσε κι έγινε θησαυρός και σαν ενήλικας.
    Μου άρεσε πολύ που είδα και τη φωτογραφία σου σαν μαθήτρια.
    Φιλάκια πολλά πολλά πολλά.....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Φλώρα μου, εμείς τα έφερε έτσι η μοίρα και γνωριστήκαμε , τα έχουμε πεί από κοντά, έχουμε ανταλλάξει απόψεις και υπάρχει μία εξαιρετικά καλή χημεία μεταξύ μας......εξ άλλου κι εσύ, αν και νεότερη, έχεις κοντινά βιώματα με τη δεκαετία του 70, οπότε σίγουρα κατανοείς το πνεύμα της εποχής που περιγράφω....

      Διαγραφή
  15. Όλα όσα αφηγήθηκες με τόσο αριστουργηματικό τρόπο, αναδεικνύει την αγωγή, την ποιότητα σκέψης την σωστή παιδεία και την αγάπη για τη γνώση που έλαβες από τους γονείς σου, Κλαυδία μου!
    Το εκπαιδευτικό σύστημα δίνει πολύ λίγα δυστυχώς, ήταν και είναι "προκάτ" σε συσκευασία "κονσέρβας" κι οι δάσκαλοι με τους καθηγητές βολεμένοι κι ανεκπαίδευτοι, να δώσουν μορφωτικές ευκαιρίες και γνώση στους μαθητές/τριες.
    Πλην ελαχίστων εξαιρέσεων! Οι γονείς (και όχι όλοι) έχουμε αναλάβει μέγα έργο για όσα το σύστημα τους αρνείται να επιμορφώσει τα παιδιά μας!
    Εκείνοι θέλουν άνευρους παπαγάλους για να χειραγωγούνται και να υποτάσσονται εύκολα στο σάπιο πολιτικό τους κουκούλι! Κάπου είχα διαβάσει "αν το σχολείο είναι τροφή, εγώ κάνω δίαιτα". Ας ελπίσουμε πως γενιά με γενιά κάτι θα διορθώνουμε!
    Το κείμενο σου καταπληκτικό και η φωτογραφία σου απεικονίζει μια γλυκιά Κλαυδία με ρομαντισμό κι ευαισθησία! Έξοχη!
    Να είσαι καλά κοπέλα μου να χαίρεσαι αυτούς που αγαπάς και να έχεις ένα όμορφο Σαββατοκύριακο!
    Τα φιλιά μου!:))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Κατερίνα μου το σχόλιό σου με συγκίνησε ιδιαίτερα, αναφέρθηκες ξεκάθαρα στην απεχθή πραγματικότητα του εκπαιδευτικού μας συστήματος.......σίγουρα υπάρχουνε και χειρότερα όμως όλοι μας επιθυμούμε στη χώρα που άνθισε ο πολιτισμός , η φιλοσοφία, οι τέχνες, η δημοκρατία, η εκπαίδευση να είναι άριστη και οι λειτουργοί της κορυφαίοι !!! Αλοίμονο το σύστημα θέλει πολίτες ημιμαθείς και εύκολα χειραγωγούμενους, όπως σωστά επισημαίνεις.....συγκινούμαι αφάνταστα όταν βλέπω παιδιά που ξεχωρίζουν και λαμπρά μυαλά που σε πείσμα των δυσκολιών ξεφεύγουν και εκτινάσσονται ψηλά είτε διακρινόμενα σε διεθνείς διαγωνισμούς (ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΏΝ, ΚΑΙΝΟΤΟΜΙΑΣ, ΕΦΕΥΡΕΣΕΙΣ) είτε ξεχωρίζουν σαν νέοι επιστήμονες και μέλη ερευνητικών ομάδων......και τότε σίγουρα ξέρω πως κοντά τους υπάρχει ένας τουλάχιστον σωστός δάσκαλος και οπωσδήποτε εξαιρετικοί γονείς......Σ΄ευχαριστώ για τις ευχές και σε φιλώ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Ευχαριστούμε για την αναδρομή, Κλαυδία! Μας ταξίδεψες σε μια εποχή που εγώ προσωπικά δεν έζησα. Η δική μου εποχή ήταν σαφώς πιο φιλελεύθερη αλλά το εκπαιδευτικό σύστημα ήταν το ίδιο προκάτ και αδιάφορο. Νομίζω ότι δεν είχες και πολλά περιθώρια να διαμαρτυρηθείς με άλλο τρόπο τότε. Τουλάχιστον βρήκες δημιουργικές διεξόδους.
    Η φωτογραφία πανέμορφη, ταιριάζει απόλυτα με το κείμενο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σοφία μου αυτό το σύστημα με τις ατέλειες και τα αγκυλωτικά του σύνδρομα δυστυχώς δεν ενθαρρύνει ούτε σήμερα, παιδιά που αξίζουν να προχωρήσουν κι αυτό με θλίβει βαθύτατα.....εύχομαι καθημερινά κάτι να αλλάξει
      γιατί τα παιδιά είναι το μέλλον και η παιδεία όπως και η υγεία, προτεραιότητα......οι δημιουργικές διέξοδοι ήτανε και είναι για μένα υπέρτατα αγαθά και λόγος ύπαρξης....

      Διαγραφή
  18. Κλαυδία μου το σημερινό θέμα ξεκίνησε με μια καταπληκτική φωτογραφία! Από μόνη της είναι μία ανάρτηση!
    Μου θύμισες πολύ τα χρόνια εκείνα τα δύσκολα της δεκαετίας του 70. Μπορεί εγώ να ξεκίνησα λίγο αφού τελείωσες εσύ αλλά τα έζησα μέσα από τα μεγαλύτερα ξαδέρφια μου. Τίποτα δεν μου ήταν άγνωστο ή παράξενο αν και όλα είναι κατακριτέα...η στείρα αποστήθιση. οι αυταρχικές μέθοδοι, λανθασμένη αντίληψη της ηθικής!
    Χαίρομαι που έγινες ό,τι έγινες από δική σου αγάπη και προσπάθεια!
    Τα φιλιά μου και την αγάπη μου! ♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αριστέα μου η φωτογραφία μου θυμίζει τα 18 μου χρόνια, την αγάπη μου στα βιβλία, την αντιπάθειά μου στην απομνημόνευση και αποστήθιση, το άρωμα της λεμονιάς, τις χαμένες ώρες που πέρασα στην τάξη αναγκασμένη να "παρακολουθήσω" ένα ανούσιο μάθημα....γι΄αυτό κι εγώ ζωγράφιζα, ρούχα κατά κύριο λόγο, ασταμάτητα , τι κολεξιόν έχω δημιουργήσει δεν λέγεται.....πάντως το συγκεκριμένο σχολείο(Δημοτικό) που φοίτησα θεωρείτο κορυφαίο (ήτανε πρότυπο) και το Γυμνάσιο επίσης είχε πολύ καλή φήμη λόγω των επιτυχιών των μαθητριών του στις Ανώτατες Σχολές ....Σε φιλώ πριγκηπέσσα μου.

      Διαγραφή
  19. Καλοί δάσκαλοι, κακοί δάσκαλοι, κόμπλεξ, φόβος, απόρριψη, ξύλο, ποδιά, δημιουργία, μάθηση, δύσκολα χρόνια...
    Κοινές αναμνήσεις πολλών από εμάς. Καμία σχέση με την Ελλάδα του σήμερα, καμία σχέση με την Ελλάδα των γονιών μας.
    Στάθηκα στη φωτογραφία. Χίλιες λέξεις και βάλε.
    Να είσαι καλά Κλαυδία και να ευχαριστείς τους γονείς σου που δεν σιγοντάριζαν τη βλακεία της "εκπαίδευσης".

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. Στάθηκα τυχερή Πέτρο, η ζωή δεν μου επιφύλαξε τρομερές δοκιμασίες, τουλάχιστον μέχρι σήμερα και σίγουρα δεν πρέπει να παραπονιέμαι, διάβασα ιστορίες άλλων και έχω ταραχτεί από τα βιώματά τους και η αλήθεια της δικής σου διήγησης μου άφησε μία πικρή γεύση.....οι γονείς μου ευτυχώς, με στοιχειώδη μόρφωση, μας διδάξανε τα πολύ βασικά και αναγκαία, σεβασμό στον εαυτό μας και τους άλλους, αγάπη στα βιβλία και τη μόρφωση, και ελεύθερη σκέψη.... τους είμαι βαθύτατα ευγνώμων....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. Πετρα ,Κλαυδια ,διαβαζοντας το κειμενο και φθανοντας μεχρι τη μεση πιστευοντας οτι αφορουσε την Πετρα ,ελεγα ..δεν ειναι δυνατο, δε ταιριαζει η εφηβικη ζωη της.με τα νυν χαρακτηριστικα, πως μεταλλαχθηκε σε τοσο επαναστατημενη περσονα:Ετσι το ετρεξα λιγο για να φθασω στο τελος και να διαπιστωσω οτι το σοβαρο παιδακι που ηξερε τις απαντησεις αλλα δεν σηκωνε το χερι ηταν η Κλαυδια μας!!Στη Πατρα περισυ που σε γνωρισα ,αυτη την εντυπωση μου εδωσες ...πολλη και ουσιαστικη δουλεια ,χωρις φανφαρες , και ενα γλυκο χαμογελαστο προσωπο!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το γλυκό σου σχόλιο Afra μου με συγκίνησε πραγματικά, είμαστε εντελώς διαφορετικοί χαρακτήρες με την Πέτρα όμως εγώ θαυμάζω και μαγεύομαι ακριβώς από αυτά τα φλογερά, αυθόρμητα, παθιασμένα, επαναστατημένα άτομα με κοφτερό μυαλό και ξεκάθαρη σκέψη....εδώ ισχύει το "τα αντίθετα 'ελκονται" .......η μαχητική Πέτρα μας, με έχει κατακτήσει ολοκληρωτικά από την πρώτη στιγμή που διάβασα κειμενό της......Σε φιλώ

      Διαγραφή
  22. Αχ, αυτοί οι κακοί μικρόψυχοι εκπαιδευτικοί που έχουν στιγματίσει γενιές και γενιές και θα συνεχίζουν να στιγματίζουν αφού το σύστημα που με τον τρόπο σου πολέμησες είναι ακόμα σάπιο...
    Με όμορφη γραφή και ξεχωριστή φωτογραφία μας παρέσυρες στις αναμνήσεις σου...φιλιά πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μαρία σ΄ευχαριστώ για το σχόλιό σου , τώρα η αλήθεια είναι ότι δεν πολέμησα το σύστημα, πως θα μπορούσα άλλωστε, απλά προστάτεψα των εαυτό μου, λειτούργησε περισσότερο το ένστικτο.......είχα μεγαλώσει και διαφορετικά με αγάπη, σεβασμό, διάλογο και δεν ανεχόμουνα με τίποτα προσβολές, διασυρμό ακόμη και την παραμικρή παρατήρηση, δίκαιη ή άδικη ,οπότε προτίμησα να γίνω "αόρατη"......Φιλιά

      Διαγραφή
  23. Πέτρα μου απόψε ξημέρωμα 5/4/14 δημοσιεύω κι εγώ τα μαθητικά μου χρόνια, κάτω απ' τη σκέπη της δικής σου ιδέας.
    Φιλάκια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  24. Ένα υπέροχο ταξίδι στο χρόνο... Αν και ποδιά δεν φορούσαμε εμείς ούτε ξύλο έπεφτε (εκτός ορισμένων πολύ μεμονωμένων περιπτώσεων) θυμάμαι πάντως μια γενική αδιαφορία από την πλευρά των δασκάλων και καθηγητών εκτός και πάλι ελαχίστων περιπτώσεων που και γι αυτό σου μένουν στο μυαλό και στην καρδιά σαν οι καλύτεροι καθηγητές. Πολύ όμορφη αφήγηση και η φωτογραφία καταπληκτική!
    Καλό Σαββατοκύριακο Κλαυδία και Πέτρα και παρέα :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτή η "γενική αδιαφορία" με έχει σπμαραλιάσει......ιδιαίτερα στα σχολεία των παιδιών μου, εγώ για να είμαι ειλικρινής είχα τραβήξει την προσοχή πολλών καθηγητών ,ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια, που είχανε γνωρίσει πιά καλά όλες τις μαθήτριές τους, αλλά με ενοχλούσε αφάνταστα" η εύνοια" προς τις καλές μαθήτριες , εγώ ήθελα το ανέφικτο.....να εργάζεται όλη η τάξη μαζί, να γίνεται διάλογος, να μην υπάρχουνε βαθμολογίες, να υπάρχει εξατομικευμένη αντιμετώπιση και ιδιαίτερο ενδιαφέρον στα παιδιά με μαθησιακά προβλήματα....και δεν έχω πάψει να τα θέλω όλα αυτά.......για όλα τα παιδιά του κόσμου....

      Διαγραφή
  25. Κλαυδία μου, σε ευχαριστώ πολύ για αυτό το ταξίδι μέσα στο Χρόνο. Παράλληλα, ευχαριστώ και όλους τους φίλους που μας διάβασαν {Άφρα, τελικά έχεις αρχίσει και με μαθαίνεις!} :)) Η ιστορία των σχολικών σου χρόνων ήταν συναρπαστική, εκείνο που ήθελα μόνο να πω, ήταν πως αν όλοι οι......αντιπαθείς όσο και εμπαθείς δάσκαλοι και καθηγητές συνειδητοποιούσαν ότι καταγράφονται για πάντα στη μνήμη του κάθε παιδιού, θα λειτουργούσαν διαφορετικά........ Για τη φωτογραφία σου τι να πω;;; Όταν....κατάφερα με το καλό να τη δω (!) τη λάτρεψα! Χαλάλι η ταλαιπωρία μας! Αχαχα! Πολλά φιλιά και σε ευχαριστώ πολύ! Καλημέρα. :))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πέτρα μου γενναιόδωρη και φιλόξενη σ΄ευχαριστώ και πάλι για την ευκαιρία που μου έδωσες να ξεδιπλώσω τις αναμνήσεις μου και να έχω τη χαρά να τις διαβάσουν τόσοι αξιόλογοι φίλοι....με εξέπληξε και με συγκίνησε που η φωτογραφία είχε τόσο μεγάλη θετική ανταπόκριση, αισθάνθηκα υπέροχα πάντως !!! Σε ταλαιπώρησα αλλά άξιζε τον κόπο τελικά !!!! Σε φιλώ ♥♥♥

      Διαγραφή
  26. Ποδιές, ξύλο, καθεστώτα, εμβατήρια, προσοχές... εικόνες απ' το παρελθόν και απ' το μέλλον.
    Εκείνοι που πρόαλβαν εκείνο το σχολείο ήταν τυχεροί και άτυχοι μαζί.
    Άτυχοι γιατί πέρασαν δύσκολα με τόση καταπίεση και τυχεροί γιατί έμαθαν ότι τίποτα δε χαρίζεται και δεν είναι δεδομένο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σίγουρα δεν ήτανε ότι καλλίτερο αλλά από τις γενιές των παιδιών που μορφωθήκανε με αυτούς τους καθηγητές και αυτό το σύστημα, προέκυψαν αξιόλογοι επιστήμονες και πολλές γυναίκες οφείλουμε να τα επισημάνουμε αυτό, όμως και το σημερινό εκπαιδευτικό σύστημα, τα σχολικά βιβλία, οι δάσκαλοι και καθηγητές δυστυχώς είναι κατώτεροι των περιστάσεων και απέχουν πολύ του ιδανικού.Κρίμα....

      Διαγραφή
  27. Καλησπέρα και στις δυο σας!! Μπράβο σου Πέτρα μου που είσαι τόσο ζεστή και φιλόξενη οικοδέσποινα!!
    Κλαύδια πως να μην σταθώ κι εγώ στην τόσο ατμοσφαιρική φωτογραφία;;; Σαν πίνακας είναι!!! :)) Ακόμα κι η πόζα σου τόσο καλλιτεχνική! Διαβάζω και σε άλλα blogs για τις φοβερές περιπτώσεις βίας κι αδιαφορίας από τοους εκπαιδευτικούς και συνειδητοποιώ πόσο ακατάλληλοι άνθρωποι βρίσκονται πάντα σε καίριες θέσεις κι αφήνουν ανεξήτιλες πληγές στο πέρασμά τους... Ακόμα κι αν κάποιος δεν ασκέι βία, η αδιαφορία, ο χλευασμός είναι το ίδιο αποθαρρυντικό για μια παιδική ψυχή...
    Ευτυχώς που είχες τα κατάλληλα εφόδια από το σπίτι σου να εξελιχθείς ψυχικά και πνευματικά!!
    Το σχολείο θα πρεπε στις μέρες μας να μην κάνει τα παιδιά παπαγάλους και γρανάζια του συστήματος αλλά πολύ φοβάμαι δεν θα πάψει αυτή η τακτική..
    Σε ευχαριστώ κι εγώ που μοιράστηκες μαζί μας την εμπειρία σου και μας μετέφερες ολοζώντανα το κλίμα της εποχής!!!
    Φιλάκια και στις δυο!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  28. Μαριλένα μου σίγουρα οι δικές μου εμπειρίες δεν εμπεριέχουν τη σκληρότητα, την άδικη μεταχείριση και την ακραία βία που υπέστησαν άλλοι μαθητές, σε άλλα σχολεία και άλλες εποχές......εγώ κατέθεσα τις αναμνήσεις μου και την προσωπική μου αντίθεση στο σύστημα που παρ΄όλα τα κουσούρια του, πρέπει να το παραδεχτώ, μας έδωσε πολύ καλή γνώση ελληνικών, αρχαίων, ιστορίας, αν και με λάθος τρόπο.....συγκρίνοντας τη γνωστική ικανότητα των παιδιών μου στα ίδια μαθήματα, ανακάλυψα ότι είναι βυθισμένα στην πλήρη άγνοια.....και οι καθηγητές τους..... ανεκπαίδευτοι/εκπαιδευτικοί....
    Η γενναιόδωρη φιλοξενία της αγαπημένης Πέτρας μου επιφυλάσσει πάντα έκρηξη συναισθημάτων και μεγάλη συγκίνηση
    από την αποδοχή και τα σχόλια των φίλων τους οποίους ευγνωμονώ .... Φιλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  29. Κλαυδία μου, δεν θα βαρεθώ ποτέ να σε διαβάζω και δεν θα πάψω ποτέ να σ' απολαμβάνω .-
    Με καθηλώνεις, πάντοτε.

    Η φωτογραφία μοναδικής ομορφιάς, αντικατοπτρίζει μια υπέροχη προσωπικότητα.
    Σ' ευχαριστούμε που μας ταξίδεψες στις μνήμες σου!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η Φλώρα, η Αριστέα και η Πέτρα με τις εξαίσιες ιδέες τους, με έχουνε κάνει να θέλω να διηγούμαι ιστορίες.....χαίρομαι που τις απολαμβάνεις, από παιδί λάτρευα τις ιστορίες, ο παππούς μου και ο πατέρας μου ήτανε ιδιαίτερα χαρισματικοί παραμυθάδες......κρεμόσουνα κυριολεκτικά από τα χείλη τους, αργότερα στη δουλειά μου, η τύχη ήθελε να συναντήσω ανθρώπους που επίσης ήτανε "μάστορες" της διήγησης και μου χαρίσανε υπέροχες εμπειρίες συγκλονιστικών διηγήσεων....τους ευγνωμονώ όλους...

      Διαγραφή
  30. Ευτυχώς οι εμπειρίες σου, Κλαυδία μου, ήταν πιο ήπιου χαρακτήρα από άλλων φίλων εδώ στην μπλογκογειτονιά.
    Η αδιαφορία όμως των εκπαιδευτικών και η μιζέρια τους επίσης αφήνουν μια πικρή γεύση όπως και να το κάνουμε!

    Εγώ ήμουν από τις τυχερές, γιατί δεν είχα αρνητικές εμπειρίες από τα μαθητικά μου χρόνια χωρίς βέβαια να έχω την τύχη να συναντήσω και σπουδαίες προσωπικότητες. Γράμματα όμως μάς έμαθαν, μάς πρόσφεραν ζεστασιά και αγαπήσαμε το σχολείο.
    Έτυχε!

    Ήταν ένας από τους λόγους που έγινα δασκάλα. Ένα περιβάλλον μίζερο και φωτεινό μαζί!
    Το φως το δημιουργείς και τα παιδιά το διαχέουν...
    Μόλις χθες συνάντησα μια μαθήτριά μου στο δρόμο, την οποία είχα για μία χρονιά στην έκτη τάξη και τώρα είναι Β' Λυκείου. Με αγκάλιασε λέγοντάς μου: "Κυρία, μόνο εσάς αγαπώ".
    Αυτή είναι η πληρωμή μας και τίποτε άλλο! Είμαι πολύ περήφανη γι' αυτό, καθώς θα φύγω κάποια στιγμή από την εκπαίδευση και θα είμαι δισεκατομμυριούχος...

    υ.γ.
    Στη φωτογραφία είσαι κουκλίτσα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γλαύκη μου το μεγαλείο του εκπαιδευτικού είναι να κάνει τα παιδιά να αγαπήσουν το σχολείο, τη γνώση, αλλά για να γίνει αυτό πιστεύω πως ο δάσκαλος πρέπει ν΄αγαπάει πρώτα απ΄όλα το λειτούργημά του και τα παιδιά. Εχει κατασταλάξει μέσα μου η άποψη πως θα έπρεπε να γίνεται διαφορετικά η επιλογή αυτών που θα γίνουν εκπαιδευτικοί, δεν είναι κατάλληλος γι΄αυτό το ύψιστο λειτούργημα όποιος αποφοιτά από τη σχετική σχολή του Πανεπιστημίου......Πάντως κι εγώ θυμάμαι με αγάπη και συγκίνηση το δάσκαλό μου κ. Β.Μ. ο οποίος με προσέγγισε με αγάπη και αληθινό ενδιαφέρον και με ενθάρρυνε να διαβάζω λογοτεχνία και να γράφω......και σίγουρα είναι δισεκατομμυριούχος αυτός που έχει κερδίσει την αγάπη, το σεβασμό την εκτίμηση αυτών στους οποίους προσέφερε το μέγιστο αγαθό της Παιδείας....!!! Σε φιλώ

      Διαγραφή
  31. Διάβαζα και ήταν σαν να βρισκόμουν κι εγώ εκεί. Η αφήγησή σου υπέροχη, τα χρόνια εκείνα όμως δύσκολα.
    Η φωτογραφία σου είναι εκπληκτική.
    Πέτρα μου, Κλαυδία μου, φιλιά και στις δυο σας, καλό Σ/Κ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ελλη μου, σε σύγκριση με τις εμπειρίες άλλων φίλων που διάβασα εδώ , τα δικά μου βιώματα, ήτανε εξαιρετικά λάϊτ εκδοχές ενός συστήματος αδιάφορου και μαζικού. Βέβαια πάνω από τα συστήματα είναι οι άνθρωποι και στην περίπτωση της εκπαίδευσης, οι εκπαιδευτικοί είναι εκείνοι που θα έπρεπε να κάνουνε τη διαφορά, όμως αυτό προϋποθέτει ανθρώπους φωτισμένους, χαρισματικούς, ταγμένους στο λειτούργημά τους......και δυστυχώς αυτοί είναι λιγοστοί και δυσεύρετοι....Σε φιλώ

      Διαγραφή
  32. Αχ!!! αυτά τα χρόνια.. Κλαυδία μου.. πως πέρασαν και τι αναμνήσεις...που φέρνουν στην θύμηση..!! τότε ας τολμούσες να μην ήσουν καλό παιδί.. με την έννοια που εννοούσαν εκείνοι που φρόντιζαν την ηθική του χαρακτήρα...των παιδιών... σε ευχαριστούμε που τις μοιράστηκες μαζί μας..έστω φιλοξενούμενη.. η Πετρίνα μας ειναι τέλεια οικοδέσποινα.. και εμενα αυτό που σε εκανε εσένα να την αγαπήσεις.. το ίδιο θα έλεγα..και εγώ... ειναι αυτό που δεν είμαι.. και χαίρομαι να το βλέπω αλλού...φιλάκιαααααα !!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ΄Όπως τα λές ακριβώς Ρούλα μου, δεν είχαμε και πολλά περιθώρια να μην ήμαστε "καλά παιδιά" , οι πιο ζωηρές και ατίθασες υφίσταντο τέτοιους εξευτελισμούς , προσβολές και τιμωρίες που είτε συμμορφώνονταν αναγκαστικά στους κανόνες , είτε εγκατέλειπαν το σχολείο.....είχα μία συμμαθήτρια στις πρώτες τάξεις του γυμνασίου , πανέξυπνη αλλά φασαριόζα , αεικίνητη και πειραχτήρι.....μετά από συνεχείς τιμωρίες, αποβολές κλπ εγκατέλειψε το σχολείο, εργάστηκε και παράλληλα φοίτησε σε νυκτερινό γυμνάσιο τελικά έγινε μία πολύ επιτυχημένη επιχειρηματίας και όταν συναντηθήκαμε πριν μερικά χρόνια μου είπε χαρακτηριστικά : " Ευτυχώς που με διώξανε από το Γ΄ γιατί αν το τελείωνα θα είχα γίνει Δημόσιος υπάλληλος....." Το Πετροκόριτσο πραγματικά ενσαρκώνει την προσωπικότητα, το λαμπερό πνεύμα, την αδάμαστη θέληση και τον εύστοχο λόγο που θα ήθελα να έχω, όσο για τη φιλοξενία της δεν έχω λόγια.....ντρέπομαι να της προτείνω να με "υιοθετήσει".....αλλά το σκέπτομαι σοβαρά... Φιλάκια....

      Διαγραφή
  33. Μια σχολική ανάμνηση που με συγκίνησε (για πολλούς και διαφορετικούς λόγους)... Μια ειλικρινής, ενδιαφέρουσα και χρήσιμη εξομολόγηση, Κλαυδία!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ας είναι καλά η Πέτρα που είχε τη φαεινή ιδέα πρωτίστως και παρακινήθηκα να γράψω τις σχολικές αναμνήσεις μου......χάρηκα που βρήκες τη διήγησή μου ενδιαφέρουσα !!!!

      Διαγραφή
  34. Κλαυδία μου, άργησα να περάσω αλλά διάβασα με μεγάλο ενδιαφέρον την συγκινητική σου ανάρτηση με τις αναμνήσεις σου από τα μαθητικά σου χρόνια. Είναι ελάχιστες οι εξαιρέσεις των εκπαιδευτικών που έδειχναν ενδιαφέρον και αγάπη στους μαθητές τους και καμαρώνω που ένας εξ'αυτών ήταν και ο άντρας μου (σε μεταγενέστερη εποχή βέβαια). Όσοι μαθητές των συναντούν στον δρόμο, ενθουσιάζονται γιατί τον αγαπούσαν πολύ. Βλέπω ότι έχουμε κι άλλα κοινά οι δυό μας, όπως την αγάπη μας για την γαλλική λογοτεχνια, τον οδηγισμό, αλλά και...τα επτά χρόνια που μεσολάβησαν μεταξύ του coup de foudre και του γάμου..χαχαχα!!!!!
    Πολλά φιλιά!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Marie-Anne εμείς τελικά έχουμε βίους παράλληλους, είναι καταπληκτικό......τόσες συμπτώσεις......και συναντιόμαστε μέσα στο διαδίκτυο και συνομιλούμε και ανταλάσσουμε σχόλια....είναι απίστευτο !!!! Σε φιλώ και αν μου επιτρέπεις ένα φιλί και στον άνδρα σου, τον αξιαγάπητο εκπαιδευτικό που έχει κερδίσει, όχι τυχαία,το σεβασμό και την αγάπη των μαθητών του !!! Σε φιλώ !!!!

      Διαγραφή
  35. ΝικολιτσαΑντωνοπουλου8 Απριλίου 2014 - 5:54 μ.μ.

    Κλαυδία μου με συγκίνησες με την αφιγηση των παιδικών σου χρόνων.Η ωραία φωτογραφία είναι δική σου η της Ειρήνης?Σαν να είναι κόρη σου σου μοιάζει.Από τότε ήσουν καλό παιδί.Εγώ σαν επαρχιώτισα Αρσακιάδα είχαμε πολύ καλούς καθηγητές.Να φανταστείς στην 7η και στην 8η στο μαθημα των νέων ελληνικών κάθε 15 μέρες έπρεπε να είχαμε διαβάσει ένα λογοτεχνικό βιβλίο,και εκεί κάναμε ανάλυση.Οταν δεν προλάβαινα μου τόλεγε η κολητή μου.Χα χα χα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλέ δική μου είναι η φωτογραφία αλλά πριν 40 χρόνια.....και πραγματικά ήμουνα καλό παιδί αθόρυβο, ήρεμο, μελετηρό, ακοινώνητο και ονειροπαρμένο.....οι κόρες μου δεν μου έχουνε πάρει και πολλά.... Οι κολλητές πάντως, διά βίου πολύτιμος θησαυρός...!!!Φιλιάααααα

      Διαγραφή
  36. Βρε τι μαθαίνει ο κόσμος μέσα από το ίντερνετ!!!!!
    Η φωτογραφία σου είναι πίνακας της Αναγέννησης Κλαύδια μου!!!!
    Είμαστε της ίδιας κλάσης κι έτσι καταλαβαίνω το σύστημα της εκπαίδευσης που περιγράφεις!!!
    Μου άρεσε και το ιδιαίτερο μάθημα από τον μελλοντικό σου σύζυγο !!!
    Το τερπνόν μετά του ωφελίμου!!!!!
    Πολλά φιλιά!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  37. Τώρα που το λές Ρένα μου, συνειδητοποιώ ότι η φωτογραφία είναι λίγο αναγεννησιακού ύφους....ίσως γιατί εκείνη τη χρονιά κάναμε και τα σχετικά κεφάλαια στην ιστορία..... εμείς της ίδιας κλάσης σίγουρα έχουμε τα ίδια βιώματα, όσο για το ιδιαίτερο στα ραντεβού ήτανε ένας συνδυασμός έκτακτης ανάγκης........δεν εννοούσα να πάω αδιάβαστη σε κανένα μάθημα, ιδιαίτερα σ αυτά που μισούσα, τριγωνομετρία, φυσική κλπ οπότε ο καλός μου είχε αναλάβει το λύσιμο ασκήσεων.... Φιλιάαααα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  38. Νάμαι και εγώ σε ανακάλυψα!!!!!!!!!!!! Παιδιά της ίδιας εποχής με μπλε ποδιές, γιακαδάκια και κορδέλα.... βέβαια εγώ Αρσακειάδα σαν την φίλη μας την Νικολίτσα δεν έζησα την τιμωρία της βέργας!!!!!!! Έχεις παραμείνει ίδια, ακριβώς όπως τότε... το γελαστό κορίτσι, που προσφέρει ότι μπορεί στους άλλους και δεν θέλει να επιδεικνύεται, μόνο που το κορίτσι του σήμερα έχει σταματήσει να ακούει τον απόφοιτο του πολυτεχνείου..... και έχει δίκιο και το ξέρεις!!! Τι άλλο θα έλεγα η Ταυρίνα!!!! Φιλιά Πολλά!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  39. Αρσακειάδα ποδηλάτισσα κι εσύ παλιάς κοπής μαθήτρια πολύ θα ήθελα να διαβάσω και τις δικές σχολικές αναμνήσεις, είμαι σίγουρη ότι θα έχεις πολύ ενδιαφέροντα πράγματα να διηγηθείς.... Σε φιλώ

    ΑπάντησηΔιαγραφή

ΚΙ ΕΔΩ -ΜΕ ΕΝΑ ΚΛΙΚ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ- ΕΙΣΑΙ ΣΤΟ ΑΛΛΟ ΜΟΥ BLOG ΠΟΥ ΕΧΩ ΚΑΙ ΤΟ ΞΕΧΝΑΩ ΑΚΟΜΑ ΚΙ ΕΓΩ! ΧΑΧΑ!

ΠΕΡΙ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑΣ: ΠΡΟΣΟΧΗ! ΚΑΤΟΧΥΡΩΜΕΝΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΝΟΜΟΣ 2121/1993 Copyright © Mia Petra

ΔΕΝ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ Η ΑΝΤΙΓΡΑΦΗ - ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ Ή ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΧΡΗΣΗ ΤΩΝ ΚΕΙΜΕΝΩΝ, ΧΩΡΙΣ ΤΗΝ ΕΓΓΡΑΦΗ ΑΔΕΙΑ ΤΗΣ ΣΥΝΤΑΚΤΡΙΑΣ -Mia Petra-
***IMPORTANT NOTE***:The reproduction, publication, modification, transmission or exploitation of any work contained herein for any use, personal or commercial, without my prior written permission is strictly prohibited.