Ποτέ δεν σταματούν οι Αποχαιρετισμοί. Σήμερα τυπικά η φύση αποχαιρετά τον Χειμώνα. Όμως ποτέ δεν γίνεται να απαρνηθεί κανείς ο,τι φεύγει. Κανείς δεν λησμονάει και δεν απαρνείται ακόμα και τις δύσκολες στιγμές. Εκείνες που το τιτίβισμα ενός σπουργιτιού ήταν μια μουσική όαση, μια μελωδία μέσα στο παράλογο του χειμώνα μα και της πρωινής δροσιάς.
Κι από την άλλη, πόσο εύκολα να περάσει κανείς από τη μια φάση στην άλλη; Τι να σημαίνει άραγε μια τελευταία μέρα μιας εποχής; Πως να της χαριστεί τόσο εύκολα της αμέσως επόμενης; Κλείνουν οι λογαριασμοί τους με μια...σεμνή "τελετή" παραλαβής-παράδοσης εποχών;
Φεύγουν ομαδικά τα αποδημητικά πουλιά; Κάνουν νομάδες και ασκήσεις έκτακτης ανάγκης, σε περίπτωση που χρειαστεί να αντιμετωπίσουν ειδικές συνθήκες; Κι αν σήμερα φεύγουν κάποια πουλιά κι ανοίγουνε φτερά για άλλες πολιτείες, όλο και κάποια άλλα θα μένουν εδώ, επάνω στα σύρματα της προσδοκίας μας, έτσι, να μας χαρίζουν την ελπίδα, που πεθαίνει τελευταία.
Η Ζωή, απρόβλεπτη όπως πάντα, δε δίνει λογαριασμό, δεν παίρνει λογαριασμό. Είναι απίστευτα ξεροκέφαλη και μπαμπέσα και κανένας συμβολισμός δε χωράει στο διεστραμμένο της μυαλό. Αυτή εκεί, το χαβά της. Ο,τι έχει αποφασίσει θα το κάνει, ο κόσμος να χαλάσει! Τι εποχές και κουραφέξαλα. Ο,τι γράφει δεν ξεγράφει. Ζωή είναι ο,τι συμβαίνει ενώ εσύ κάνεις άλλα σχέδια.
Τελευταία ημέρα του χειμώνα λοιπόν κι αποχαιρετώ έναν φίλο, που η μοίρα διάλεξε να μας τον στερήσει σήμερα, πάνω που περιμέναμε ουσιαστικά την Άνοιξη. Με μια καρδιά μολυβένια και χωρίς να έχω κλείσει μάτι απόψε, προσπαθώ να χωρέσω μέσα στο στενοκέφαλο μου, πως οφείλω να πω ένα αντίο. Με τι καρδιά να σ' αποχαιρετίσω, με τι καρδιά τραγούδι να σου πω.
Δεν υπήρξε στενή φιλία ανάμεσα μας. Απλά, ήταν ένας νέος άνθρωπος που δεν είχε βλάψει ποτέ κανέναν, ήτανε πάντα με το χαμόγελο στα χείλη και με μια γυναίκα που ήξερε επίσης μόνο το χαμόγελο και την καλή κουβέντα. Ένα ζευγάρι έξω καρδιά. Ένα ζευγάρι σπουργίτια πάνω σε συρματόπλεγμα. Πως αποχαιρετάς αλήθεια το ένα σπουργίτι, που να βρεις τα λόγια;
Έχει κάνα νόημα να παραστεί κανείς σε μια κηδεία, μόνο για να τον δουν κάποιοι ότι πήγε; Δεν θα το κάνω ποτέ αυτό. Έχω την άποψη πως, αν δεν έχεις παραστεί στις χαρές κάποιων ανθρώπων, δεν σου επιτρέπεται να παραστείς στον Πόνο τον ανείπωτο, στο πένθος το βαρύ.
Λέω να αποχαιρετήσω από μακριά έναν φίλο, που χθες κάποιος του έκοψε άδικα το νήμα.
# Ζωή είναι ο,τι συμβαίνει ενώ εσύ κάνεις άλλα σχέδια: John Lennon #
