Τετάρτη, 8 Μαΐου 2013

ΜΙΑ ΚΛΗΣΗ ΜΟΝΟ ΦΤΑΝΕΙ ΑΕΡΟΠΛΑΝΟ ΝΑ ΜΕ ΚΑΝΕΙ...

"ο πιο πιστός φίλος του σκύλου"


Σήμερα αποφάσισα να δικαιώσω μερικούς που μου είχαν πει στο παρελθόν πως πηγαίνω στα αεροδρόμια και τα αναστατώνω! 
Βέβαια εγώ πιστεύω το αντίθετο. Πως τα αεροδρόμια με έχουν βάλει στο μάτι κι όλο και κάτι γίνεται και με ταλαιπωρούν.
Το δικό μου παιδί και μιας φίλης πετούσαν χθες το πρωί την ίδια ώρα από το Ελ. Βενιζέλος για δυο διαφορετικούς προορισμούς. 
Κανονίζουμε με τη φίλη μου μόλις φύγουν να πιούμε ένα καφεδάκι στο αεροδρόμιο και να τα πούμε.   
Μου τηλεφωνεί όμως το πρωί και μου λέει πως δεν θα έρθει τελικά, το παιδί της θα έφτανε με άλλον τρόπο στο αεροδρόμιο. 
"Ωχ! Ξέρεις τότε ρε συ, που μπορώ να σταθμεύσω για λίγη ώρα, ώσπου να χαιρετίσω το παιδί;" ρώτησα κι εκείνη με μια απίστευτη σιγουριά μου λέει "αν το αφήσεις για λίγο μπροστά από τις κεντρικές εξόδους δεν υπάρχει πρόβλημα, δεν γράφουν ποτέ"...
Ακολουθώ τη συμβουλή της με κλειστά μάτια κι αφήνω το αυτοκίνητο με αναμμένα alarm στο σημείο που μου είχε συστήσει. 
Από το αυτοκίνητο ακούγεται ένα περίεργο "κλικ" μα δεν έδωσα σημασία...
Βγαίνοντας περίπου δέκα λεπτά μετά, επιστρέφω στο αυτοκίνητο κι ακόμα προσπαθώ να θυμηθώ ποιο από τα δυο τινά ανακάλυψα πρώτο: 
Πρώτα είδα την κλήση και μετά κατάλαβα πως δεν ξεκλείδωνε το αυτοκίνητο ή τούμπαλιν; 
Σημασία έχει πως βρίσκομαι ξαφνικά με μια κλήση της Τροχαίας στο χέρι και με τον συναγερμό μπλοκαρισμένο και να μην ανοίγει με τίποτα το αυτοκίνητο!
Το "κλικ" που είχα ακούσει και δεν μπορούσα να το εξηγήσω...
Ο Χριστός κι η Μάνα Του! 10 λεπτά έλειψα κι έγιναν όλα τούμπα;;; Έλεος μάνα μου!
Μπαίνω στις πληροφορίες του αεροδρομίου να εξηγήσω την κατάσταση: δέκα ακαδημαϊκά λεπτά έλειψα ρε παιδιά ο Ελληνάρας! Βοήθεια! 
Μου λένε πως αν θέλω, μπορώ να καλέσω από το τηλέφωνο τους το γραφείο της Τροχαίας που είναι κοντά στο αεροδρόμιο.
Στο τηλέφωνο μου λένε πως καλό θα ήταν να μιλήσω με την κυρία Διοικητή, αλλά απουσίαζε για το επόμενο μισάωρο. 
Πηγαίνω πάλι στο αυτοκίνητο μπας και είχε ξεμουλαρώσει να το πάρω να φύγω, να πληρώσω και τα 40 ευρώ να πάει στο διάολο, τίποτα. 
Τηλεφωνώ και πάλι, μιλάω στο τηλέφωνο με την Διοικητή -μια ευγενέστατη κυρία- της εξηγώ πως έλειπα μόνο δέκα λεπτά και με έγραψαν; Για όνομα! Άσε που...τώρα πια έχω και βλάβη! "Πρώτα πρέπει να μας αποδείξετε πως το αυτοκίνητο σας έχει πρόβλημα και μετά να δούμε τι μπορεί να γίνει". Πρώτα πρέπει να μας αποδείξετε πως δεν είστε ελέφαντας και μετά βλέπουμε!
Της εξηγώ πως θα καλέσω την οδική μου βοήθεια. Βιάστηκα κι εγώ...!
Τα χαρτιά της ασφαλιστικής μου ήταν όλα στο ντουλαπάκι του...μπλοκαρισμένου αυτοκινήτου μου! 
Τηλεφωνώ στη φίλη μου -που έχουμε τον ίδιο ασφαλιστή- μου δίνει το τηλέφωνο του. 
Δεν απαντούσε. Τον ξανακαλώ, απαντάει και μου δίνει το τηλέφωνο της ασφαλιστικής. 
Σημειωτέον πως μόλις την προηγούμενη ημέρα είχα εξαντλήσει το χρόνο ομιλίας του πακέτου που έχω στο κινητό μου... 
Καλώ την οδική βοήθεια και μου λένε...δεν είστε ασφαλισμένη! Ώπα!... Σόρρυ! Σόρρυ!Κοιτάξαμε καλύτερα και...τελικά είστε ασφαλισμένη! Βουλωμένο γράμμα κι αυτοί...
Στέλνουμε γερανό και θα σας ειδοποιήσουμε λίγο πριν φτάσει. Εμένα μου λες;
Περνάει μια ώρα περίπου, τίποτα. Τους ξανατηλεφωνώ, μου λένε φτάνει σ' ένα τέταρτο.
Πηγαίνω και βρίσκω τους πεζούς τροχονόμους και τους εξηγώ τι μου έχει συμβεί. 
Α! Εμείς δεν ξέρουμε τίποτα, μου λένε, μιλήστε πάλι με την Διοίκηση της Τροχαίας.
Α! Εσείς δεν ξέρετε τίποτα, μόνο να μας γράφετε κανονικά ξέρετε!
Τους εξηγώ "μα βρε παιδιά, έχω καλέσει την οδική μου βοήθεια, δεν έρχεστε να το διαπιστώσετε κι εσείς;" Είναι γραφειοκρατικό το πρόβλημα μου εξηγούν.
Θα πρέπει μάλλον να...πάρετε κανά μήνα άδεια, να σας δώσει η ασφαλιστική σας ένα χαρτί πως ήρθε εδώ σήμερα, να το πάρετε και να το πάτε στην Διοίκηση Τροχαίας, που είναι κάτι χιλιόμετρα από δω και να υποβάλετε ένσταση επί της κλήσης! Μα αφού είμαι εδώ και με βλέπετε, τους λέω! Γιατί όλο αυτό; Μάταιος Ελληνικός κόπος... 
Όσο πάμε προοδεύουμε, φως-φανάρι! Η χρεοκοπία μας πάει πολύ...
Φτάνει επιτέλους ο γερανός, έρχεται ο τεχνικός, προσπαθεί ματαίως να ανοίξει το μπλοκαρισμένο αυτοκίνητο, τίποτα. 
Μου λέει "εγώ δεν μπορώ να παραβιάσω το αυτοκίνητο, μήπως έχει εδώ κοντά έναν "Γερμανό" να πάρετε μια μπαταρία για το κοντρόλ του συναγερμού;"
Του λέω "Γερμανό" έχει αλλά είναι μέσα στα duty free κι εγώ δεν ταξιδεύω την τύχη μου μέσα! Αλλά θα κάνω μια προσπάθεια! (όχι να..ταξιδέψω, να φτάσω στον Γερμανό!)
Ξαναπηγαίνω στις πληροφορίες και μου λένε να πάω στους securiti να τους ρωτήσω αν μπορώ να μπω στα...duty free! 
Βρίσκω έναν ευγενέστατο σεκιουριτά, με πηγαίνει στο Γερμανό και κάθεται και με φυλάει! Βλέπει ο υπάλληλος την μπαταρία του κοντρόλ, μου λέει δεν έχουμε εδώ, αλλά πάω να δω στις κεντρικές αποθήκες! "Σε ποια χώρα;" πήγα να του πω, μα το βούλωσα...
Περιμένω κανά τέταρτο, έρχεται, φέρνει, μου την αλλάζει, ουφ, ευχαριστώ τον σεκιουριτά, τρέχω βολίδα στον τεχνικό της ασφαλιστικής!
Κάνει ένα πείραμα, ανοίγει το αυτοκίνητο και...ω! του θαύματος, παίρνει μπροστά!
Ξανατηλεφωνώ στην κυρία Διοικητή, της λέω ξέρετε, δεν είναι άδικο να πληρώσω την κλήση, τι μου προτείνετε να κάνω;
Μου λέει, πάρε τον τεχνικό κι ελάτε από δω, είμαστε στο τάδε κτήριο. 
Μπροστά ο γερανός, πίσω εγώ, κανά τέταρτο δρόμο μετά, φτάνουμε σε ένα κτήριο. 
Μας λένε στην πύλη "α! λάθος πληροφόρηση! δεν είναι αυτό το κτήριο, θα πάτε κι ακόμα πάρα πέρα!" Στο διάολο;... Ξαναμπαίνουμε στα οχήματα και συνεχίζουμε την Οδύσσεια! Φτάνουμε στο άλλο κτήριο. 
Μας ζητούν ταυτότητες στην είσοδο, μας κρεμούν κάτι καρτέλες στο λαιμό ("πάλι καλά που έληξαν οι Ολυμπιακοί Αγώνες!" αστειευόμαστε με τον τεχνικό!) μας παίρνουν μια μίνι-συνέντευξη(!) ανεβαίνουμε στον πρώτο όροφο, ζητάω την κυρία Διοικητή, μου λένε "α! είστε η...διάσημη πλέον κυρία με την κλήση!" 
Με οδηγούν στην κυρία Διοικητή, ευγενέστατη κι από κοντά και με πηγαίνει σ' ένα γραφείο. 
Μου λέει ο υπάλληλος "θα υποβάλετε ένσταση ε;" Του λέω "βρε άνθρωπε, έχω έρθει με τον τεχνικό (φόρμα, καπέλο, σήμα στην μπλούζα), δεν τον βλέπετε; για ποιο πράγμα ακριβώς να υποβάλω ένσταση;;;" Που ρημαδοπαρκάρισα για δέκα μόνο λεπτά; 
Μου δίνει ένα έντυπο να το συμπληρώσω, γυρνάει στον τεχνικό, του λέει "εσείς είστε ο τεχνικός;" "Δεν φαίνομαι;" απορεί αυτός ο χρυσός άνθρωπος και συνεχίζει "εδώ μέσα δουλεύει κι ο ξάδερφος μου ο κύριος Ταδόπουλος". "Είστε ξάδερφος του κυρίου Ταδόπουλου;; Ok κυρία! Η ένσταση σας έγινε δεκτή. Μπαρδόν; Την ακυρώνουμε την κλήση"..! Ξαναμπαρδόν;;
Αν υποψιαστώ ότι με έσωσε ο ξάδερφος του ξαδέρφου Ταδόπουλου...θα πεθάααανω!
Τρεις ώρες μετά την έναρξη της περιπέτειας μου, μπαίνω επιτέλους Αττική Οδό και μου έρχεται μήνυμα στο κινητό μου: "Μαμά, μόλις προσγειώθηκα"...
Μια πτήση-δρόμος η σημερινή καραελληνική μου Οδύσσεια.....
Παιδιά, όποιος πάει Αεροδρόμιο και με θέλει μαζί του, ας τολμήσει αν του βαστάει..!   Ok;  ;) Μα να είμαι όλη μέρα σ' ένα Αεροδρόμιο και να μην πετάξω;;; Άτιμη κοινωνία!


"ο πιο πιστός φίλος του σκύλου"

46 σχόλια:

  1. Την απογείωσες την περιπέτεια (και την καντεμιά;) φίλη μου. Ευτυχώς τουλάχιστον που είχες ομαλή προσγείωση. Πού να φανταζόταν το παιδί τι έπαιζε, όσο αυτός πετούσε!
    Άλλη φορά, στο αεροδρόμιο με σκόρδο! :-) !
    Πολυκαλημέρα και πολλαγλυκαφιλιά.
    Άννα Πάρος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πολυκαλησπέρα Αννούλα μου!
      Ότι μπορώ κάνω!!
      Δεν με έχετε πάρει χαμπάρι ακόμα; ;)
      Σκόρδο ας βάλει το...αεροδρόμιο! Εγώ τα καταφέρνω!
      Χαχαχα!
      Πολλαγλυκαφιλιά χαρά μου! :)))

      Διαγραφή
  2. Καλημέρα..Δεν χάνεις το χιούμορ σου βλέπω :)) Ιστορία ο πόνος δηλαδή..Ευτυχώς τέλος καλό όλα καλά.. Αλλα ... να είσαι όλη μέρα σ' ένα Αεροδρόμιο και να μην πετάξεις;;; :)) Φιλούθκια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το χιούμορ μου το βρίσκω πάντα....μετά!
      Εκείνη την ώρα είμαι σκέτος Σουλεϊμάν!!
      Ο καημός μου πάντως ήταν ότι δεν πέταξα γμτ μου!
      Φιλούθκια πολλά ΔΕΛΦΙΝΑΚΙ μου! :)))

      Διαγραφή
  3. Τρελοκομείοοοοοοοοοο μου εσύ!
    Σε ευχαριστώ πολύ!
    Σε ευχαριστώ που μου κάνεις παρέα και δεν αισθάνομαι μόνη στη γκαντεμιά, στις γκάφες και στην απίστευτη ταλαιπωρία!
    αχαχχαα! Σόρρυ που γελάω αλλά το δράμα σου είναι όλα τα λεφτά όπως το έγραψες!
    Και θα συμφωνήσω με τη γλυκύτατη Αννούλα...άλλη φορά σκόρδο!
    Φιλούθκιαααααα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν πιστεύω να έχεις παράπονο!
      Σε αποζημίωσα σήμερα με τον άθλο νούμερο 753!!
      Μα, γ@μω την γκαντεμιά μου,
      ο νόμος του Μέρφυ σε όλους τους τόμους ήταν αυτό που έζησα!!
      Χαχαχαχα!
      Φιλούθκια Τρελοκαμπέρω μου!! :)))

      Διαγραφή
  4. "Σε ποια χώρα;" πήγα να του πω, μα το βούλωσα..."

    χαχαχαχα! Απολαυστικότατη ιστορία. Άνετα γινόταν επεισόδιο για το "ρετιρέ".

    χχ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αντιχριστουλάκο μου, να υποθέσω πως και η δική σας tv
      σας έχει τρελάνει στις επαναλήψεις!!
      Αλλιώς τι να υποθέσω που μου θυμήθηκες το "Ρετιρέ";;;
      Μα το "Ρετιρέ" βρε μάνα μου;;;
      Χαχαχα! Έλεος! Πήξατε στην κουλτούρα κι εσείς εκεί κάτω βλέπω!
      ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΑ ΦΙΛΟΥΘΚΙΑ ΣΕ ΣΕΝΑ ΚΑΙ ΣΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΜΑΣ! :)))

      Διαγραφή
  5. Τι περιπέτεια !!! Για τα ελληνικά δεδομένα μάλλον συνηθισμένη, ζούμε σ΄εναν παραλογισμό γενικώς πάντως σχετικά φτηνά τη γλίτωσες, θα μπορούσε η κ. Διοικητής να είναι μιά στρίγγλα ή να είναι κ. Διοικητής μισογύνης και κομπλεξικός, θα μπορούσε ο τεχνικός και ο γερανός του να αρνηθούνε να πάνε βόλτα μαζί σου στην Τροχαία, γιατί δεν προβλέπεται τέτοιου είδους παροχή υπηρεσιών απο την Ασφαλιστική, θα μπορούσανε πολλά χειρότερα, πιό ασύλληπτα σε παραλογισμό να συμβούνε, όμωςε τώρα που το μερίδιο της Χόχτιφ πουλήθηκε σε Καναδικό ΦΑΟΥΝΤ Ασφαλιστικών Ταμείων όλα αυτά μορει και να ανατραπούν.....ποιός ξέρει;;;; Θα περιμένουμε να μας ενημερώσεις την επόμενη φορά που θα βρεθείς στο αεροδρόμιο....Φιλιά ταλαίπωρη πετρούλα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γλυκό μου Χαμόγελο,
      εγώ μόνο "τέτοιες" συνηθισμένες καταστάσεις ζω!
      Δεν μου πάνε τα μέτρια!!!
      Χαχαχα!
      Ας τρέμουν τα αεροδρόμια για την επόμενη μου φορά! ;)
      Σε φιλώ, καλό σου βράδυ χαρά μου! :)))

      Διαγραφή
  6. Aυτά που μόνο στις Μεσογειακές χώρες συμβαίνουν! :))) τέλος καλό ολα καλά τουλάχιστον.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μόνο το μισό αεροδρόμιο αλώνισα!!!
      Χαχαχα!
      Ευελπιστώ την άλλη φορά για το άλλο μισό!!
      Φιλάκια πολλά γλυκό μου! :)))

      Διαγραφή
  7. Σε εσωσε ο ξαδερφος του ξαδερφου του κουμπαρου...
    Της πεθερας της θειας...Της Μαμμης....
    Μην το συζητας...!!
    ΜΕΓΑΛΟ ΜΕΣΟ....!!
    Παρακαλω να στειλεις ΜΑΙΗΛ αμεσως..Να ασφαλισω κι εγω τη ΒΕΣΠΑ...Στην ιδια οδικη βοηθεια...!!!
    Υπο την προυποθεση να μου ρχεται..Ο ιδιος τεχνικος...!!

    Με το μεσον...!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαχαχα,καλό το σχόλιο του Μαχαίρη!

      Αχ, πιστέ φίλε, σε αυτή τη χώρα τι ψάχνεις να βρεις! Μια τρέλα που όλο και χειροτερεύει! Το αυτοκίνητο με τίποτα δεν το αφήνω όπου να ΄ναι, πολύ επικίνδυνο!

      Διαγραφή
    2. @ Μαχαίρη φίλε μου καλησπέρα και Χρόνια Πολλά με Υγεία!
      Πάντως παντού υπάρχει ένα μέσον, αλλιώς δε βγαίνει λέμε!!!
      Έλα στην ασφαλιστική μου να βρεις το δίκιο σου!
      Φιλάκια, καλό σου βράδυ! :)))

      Διαγραφή
    3. Ανώνυμη/ε φίλη/ε μου, καλησπέρα!
      Ε, δεν το άφησα και όπου να'ναι το αυτοκίνητο!
      Μες τη μούρη της Τροχαίας το άφησα από ότι αποδείχτηκε,
      εγώ...κι άλλοι 100 οδηγοί επίσης!
      Καλό σου βράδυ!

      Διαγραφή
    4. Καλέ, γιατί το σχόλιό μου βγήκε ως Ανώνυμου; Έλα παναγιά μου. Υπάρχει και δαίμων του διαδικτύου εκτός από τον γνωστό του τυπογραφείου;

      Διαγραφή
    5. Η αλήθεια είναι πως το σχόλιο
      είχε "άρωμα" από "κ.κ"!
      Αυτό το "πιστέ φίλε" με οδηγούσε κατευθείαν σε σένα
      αλλά πάλι, τι να έλεγα! Χαχαχαχα!
      Μην ξεχνάς επίσης και τους "Δαίμονες" της Βίσση!!!
      Φιλάκια πολλά βρε "κ.κ" μου! :))

      Διαγραφή
  8. Τους έκανες όλους Ανάστα ο Κύριος...

    Χαλάλι σου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ε! Μέρες που είναι έτσι δεν έπρεπε;;
      Αφού...Ανέστη!!!
      Χαχαχαχα!
      Σε φιλώ γλυκό μου Χριστινάκι!
      Καλό σου βράδυ! :)))

      Διαγραφή
  9. Για στάσου λιγάκι φιλενάδα....
    Είπαμε την πρωτιά στην γκαντεμιά την είχα ως τώρα εγώ...
    Τι έγινε αποφάσισες να μου πάρεις και αυτή την πρωτιά;
    Πάντως μη στεναχωριέσαι γιατί με τούτα και με κείνα γέμισες μια ολόκληρη μέρα σου με δράση.
    Τι θα έκανες αν δεν σου είχαν γεμίσει τη μέρα οι αναποδιές...
    Αλλά δεν σκέφτηκες στα dutyfree να πεις ότι για να ξεμπλοκάρει το αυτοκίνητο χρειαζόταν και μια κολώνια obsession Calvin Klein που τη χρειαζόμουν; ;ή τέλος πάντων να επικαλεστείς τον ξάδελφο Ταδόπουλο... που ξέρεις μπορεί να είχε κι εκεί τα κονέ του ο άνθρωπος...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Φτου γαμώτη μου!
      Ε! Ειδοποία βρε Φλωρούκο κι εσύ για την κολόνια!
      Δεν πειράζει μωρέ, την άλλη φορά!!!
      Χαχαχαχα!
      Φιλάκια πολλά Φλωρούκο μου!
      Καλό σου βράδυ! :)))

      Διαγραφή
  10. Πετροκόριτσο ασε τα αεροδρόμια βρείτε άλλο για μεταφορικό μέσο οικογενειακώς γιατί δεν σε θέλει.
    Αυτοκίνητο, τρένο, γάιδαρο.
    Δεν μου λες οταν πήγες σπίτι πως ήσουν;
    Γιατί εγώ ή φυλακή θα είχα πάει ή στο νοσοκομείο.
    Αχ βρε κορίτσι φιλιά και κουράγιο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ε! Όχι αγαπητή!
      Έχω πολλά αεροδρόμια να "εξολοθρεύσω" ακόμα!
      Χαχαχα!
      Όταν γύρισα στο σπίτι με το καλό, κοιμήθηκα 3 ωρίτσες για να στανιάρω!
      Φιλάκια πολλά και καλό σου βράδυ Ελενάρα μου! :)))

      Διαγραφή
  11. Τουλάχιστον έφτασε το παιδί καλά...
    Για τα υπόλοιπα τι να πω; Στιγμές αγωνίας και φρίκης έζησες!
    Ελλαδιστάν!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Βρε, το παιδί είχε φτάσει σε άλλο αεροδρόμιο
      κι εγώ βολόδερνα ακόμα στο ίδιο!!!
      Χαχαχαχα!
      Ελλαδιστάν το μεγαλείο σου!
      Φιλιά "Κανελλάκη"! :)))

      Διαγραφή
  12. ειδες?
    δεν θελει κοπο, θελει τροπο! :P

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μα αυτό προσπαθούσα να αποδείξω κι εγώ!!!
      Χαχαχαχα!
      Φιλί γλυκό μικρούλι μου! :)))

      Διαγραφή
  13. δεν καταλαβα το προβλημα....εζησες μια πολυ νορμαλ μερα μιας ελληνιδας στην Αθηνα...πολυ "φυσιολογικα" ολα....χαχαχαχα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. παλι βλακεια εκανα και σου στελνω εις διπλουν το σχολιο...σε προλαβαινω για να μη μου την πεις παλι.φιλακια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αγαπητό Καμάρι,
      για όσους δεν το έχουν καταλάβει...
      ΠΡΟΦΑΝΩΣ και είσαι φίλη μου,
      καθότι...διχασμένη προσωπικότης!!!
      Χαχαχαχα!!!
      Φιλάκια...διπλά!!! :)))

      Διαγραφή
  16. Μέχρι τώρα γνωρίζαμε ότι καθυστερείς τις πτήσεις και διαολίζεις όσους είχαν την ατυχία να συνταξιδέψουν μαζί σου. Βλέπω όμως πως τα καταφέρνεις περίφημα και στο έδαφος! Από πού να φυλαχτούμε ΜΑΝΑ μου;

    Να σου πω, αυτοί που πετάνε μαζί σου καλά να πάθουν, κάτι βερεσέδια από προηγούμενη ζωή θα έχουν και δεν τους λυπάμαι. Επειδή όμως σκέφτομαι να ταξιδέψω, δε στέλνεις το πραγματικό σου όνομα να τσεκάρω καταλόγους πτήσεων;
    Αλλιώς, να πάρω καράβι, ή τα ‘καταφέρνεις’ και εκεί; Με αραμπά μήπως;

    ΥΓ1: Σα να έχω την εικόνα μπροστά μου: αντί να κοιτάς εσύ το αεροπλάνο και να χαιρετάς το παιδί σου, κοίταγε αυτό κάτω και κρυβόταν στο κάθισμα. ΔΕΝ ΤΗΝ ΞΕΡΩ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑ…!

    ΥΓ2: Στη θέση τους θα είχα εκδώσει απαγορευτικό και διεθνές ένταλμα σύλληψης!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δε μου εσύ;
      Παραμονεύεις για να εμφανιστείς στο κατάλληλο θέμα;;;
      Εγώ ΜΑΝΑ ΜΟΥ είμαι και αέρος-αέρος και εδάφους-εδάφους!!!
      Χαχαχαχα!!!
      Και βέβαια πρέπει να σου δώσω το πραγματικό μου όνομα,
      το φαντάζεσαι να κάθεσαι δίπλα μου καμιά φορά και να μην το ξέρεις;;;
      Θα το καταλάβεις όμως, άμα ακυρωθεί καμιά πτήση
      και περιμένουν όοοοολοι να εμφανιστεί μια που χάθηκε!
      Τότε να σιγουρευτείς πως θα είμαι εγώ!

      Υ.Γ 1 και 2: απαξιώ να ασχοληθώ Αφόρητε/Ακυβέρνητε τύπε,
      να σκάσεις από το κακό σου! χχχ ;)

      Διαγραφή
  17. Τώρα που τα βλέπω έτσι όμορφα γραμμένα και με χιούμορ μπορώ να πέσω κάτω από τα γέλια...είσαι απίστευτη λέμε!!!
    Πάω στοίχημα πως όποιος σε γνωρίζει δε σε ξεχνάει ποτέ!!!...
    Φιλιά πολλά!!
    Χριστός Ανέστη και χρόνια πολλά!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Από που θες να αρχίσω;
      Από τον τροχονόμο;
      Από τον τεχνικό;
      Από τον σεκιουριτά;
      Από τον υπάλληλο στις πληροφορίες;
      Από τον υπάλληλο στο "Γερμανό";
      Από την Διοικητή;
      Ακόμα και τον..."Ελ. Βενιζέλο" αν ρωτήσεις,
      θα του έχω μείνει αξέχαστη!!!

      Χρόνια Πολλά και Καλά με Υγεία!
      Φιλάκια πολλά συνεργατάρα μου!
      Όλο εκπλήξεις θα σου κάνω! ;)

      Διαγραφή
    2. Μαρία μου αξέχαστη μένει έτσι κι αλλιώς.
      Έχει ένα ζαβολιάρικο βλέμμα που δεν ξέρεις που θα σε οδηγήσει.
      Δεν ξέρω βέβαια τι λειτουργεί πρώτα, η σπίθα στο βλέμμα ή η σπίθα στο μυαλό...
      Πάντως όταν αντιληφθείς σπίθα... πρέπει να φοβάσαι...
      Φιλιά και στις δύο.

      Διαγραφή
    3. Κάποια μέρα θέλω να δω αυτό το ζαβολιάρικο βλέμμα από κοντά!!...και όχι μόνο το δικό της φυσικά...!!
      Φιλιά!

      Διαγραφή
    4. Ρε! Πότε θα βρεθούμε όλοι μαζί κάποτε;
      Θα έχει πολύ ενδιαφέρον!!!
      Φιλάκια πολλά Μαράκι μου! Σμουτς! :)))

      Διαγραφή
  18. @ Αχ! Φλωράνς μου!
    Είσαι η καλύτερη διαφήμιση!!! Χαχαχαχα!
    :)))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. Αχ βρε κορίτσι μου!!! Μπορούσες να μας κάνεις να γελάσουμε και χωρίς να πάθεις όσα δεινά έπαθες... Ήταν ανάγκη;;; Αααααααχ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εσύ αγόρι έχεις τις θερμότερες ευχές μου για απόψε
      αλλά και για κάθε βράδυ!
      Καλή επιτυχία κι από δω στην θεατρική σας ομάδα!
      Σε φιλώ καλλιτέχνη μου!! :)))

      Διαγραφή
  20. Ενός κακού μύρια έπονται - η απόδειξη.

    Πω πω... αγχώθηκα και μόνο που διάβαζα όλη αυτή την περιπέτειά σου...
    Σοβαρά, δεν ξέρω τι θα είχα κάνει στη θέση σου: θα είχα δαγκώσει κάποιον; Θα είχα σπάσει το αυτοκίνητο για να μπω από το παράθυρο; Θα αναζητούσα εναγωνίως φαρμακείο για Λεξοτανίλ;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Θα είχες γίνει διάσημη σε...ένα ακόμα αεροδρόμιο;;;

      http://pistos-petra.blogspot.gr/2013/04/blog-post_9.html

      Διαγραφή

ΚΙ ΕΔΩ -ΜΕ ΕΝΑ ΚΛΙΚ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ- ΕΙΣΑΙ ΣΤΟ ΑΛΛΟ ΜΟΥ BLOG ΠΟΥ ΕΧΩ ΚΑΙ ΤΟ ΞΕΧΝΑΩ ΑΚΟΜΑ ΚΙ ΕΓΩ! ΧΑΧΑ!

ΠΕΡΙ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑΣ: ΠΡΟΣΟΧΗ! ΚΑΤΟΧΥΡΩΜΕΝΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΝΟΜΟΣ 2121/1993 Copyright © Mia Petra

ΔΕΝ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ Η ΑΝΤΙΓΡΑΦΗ - ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ Ή ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΧΡΗΣΗ ΤΩΝ ΚΕΙΜΕΝΩΝ, ΧΩΡΙΣ ΤΗΝ ΕΓΓΡΑΦΗ ΑΔΕΙΑ ΤΗΣ ΣΥΝΤΑΚΤΡΙΑΣ -Mia Petra-
***IMPORTANT NOTE***:The reproduction, publication, modification, transmission or exploitation of any work contained herein for any use, personal or commercial, without my prior written permission is strictly prohibited.