Κυριακή, 22 Σεπτεμβρίου 2013

ΤΟΤΕ ΠΟΥ ΟΙ ΣΕΠΤΕΜΒΡΗΔΕΣ...


Ώρες ολόκληρες κοιτάζω έξω απο το παράθυρο και τίποτα δεν βλέπω. Το κεφάλι μου πάει να σπάσει απο τις έννοιες κι αναζητώ μάταια διέξοδο. Κι ύστερα το παράθυρο γεμίζει με δάκρυα. Βρέχει καλοκαιριάτικα;;....αναρωτιέμαι κι αμέσως συνειδητοποιώ ότι είναι πια τέλος Σεπτέμβρη... 

Φθινόπωρο και το μυαλό μου επιστρέφει στα παλιά. Σε μιαν άλλη εποχή, σε μια άλλη ζωή, σε μια άλλη χώρα... Τότε που οι Σεπτέμβρηδες ήταν μια καλή ευκαιρία να ξαναβρείς τους φίλους που είχες χάσει το καλοκαίρι, να πας μια τελευταία βόλτα στη θάλασσα πριν αρχίσουν οι ψύχρες, να ψάξεις για τις νέες ταινίες στο σινεμά, να ρίξεις μια ματιά στις βιτρίνες.  

Τότε που οι Σεπτέμβρηδες ήταν μια καλή ευκαιρία να βγεις για έναν καφέ στο πολύβουο Μοναστηράκι, να κάτσεις στη βεράντα με τη χοντρή ζακέτα, να δεις τις φωτογραφίες από τις καλοκαιρινές διακοπές, να πας στο βιβλιοπωλείο με το παιδί σου για να αγοράσετε καινούργια τσάντα και τετράδια, να βγεις στη βροχή και να μυρίσεις το χώμα, να φτιάξεις γλυκό σταφύλι.

Τότε που οι Σεπτέμβρηδες ήταν μια καλή ευκαιρία να ξεχορταριάσεις τον κήπο, ν' αρχίσεις δίαιτα, να ξαναρχίσεις γυμναστήριο, να βάψεις το σαλόνι, να πιεις ένα τσάι με άρωμα γιασεμί, να ψάξεις την καπαρντίνα σου, να στολίσεις τα κοχύλια που μάζεψες στο νησί, να πας ένα διήμερο στην εξοχή πριν αρχίσουν τα κρύα, να πας σε ένα φεστιβάλ μουσικής.

Τότε που οι Σεπτέμβρηδες ήταν μια καλή ευκαιρία να καθαρίσεις το τζάκι για τον χειμώνα, να αγοράσεις ξύλα, να φας μια ζεστή σούπα, να βάλεις στο γραφείο σου μια φωτογραφία από το καλοκαίρι, να αγοράσεις ένα cd με μπαλάντες, να βγάλεις από την ντουλάπα την αγαπημένη σου κουβέρτα, να κρεμάσεις τις καινούργιες κουρτίνες, να πλύνεις επιτέλους το αυτοκίνητο.

Τότε που οι Σεπτέμβρηδες ήταν μια καλή ευκαιρία να παίξεις ένα τάβλι με το φιλαράκι σου στο καφενείο, να αγοράσεις ένα κουλούρι με σουσάμι από τον κουλουρά στην γωνία, να περάσεις έξω από ένα σχολείο για να ακούσεις τις χαρούμενες φωνές των παιδιών, να περιμένεις με αδημονία τις επόμενες διακοπές σου, να υποδεχτείς με χαρά το φθινόπωρο, 
να ζήσεις, να ζήσεις, να μην ξεχάσεις να ζήσεις, να θυμηθείς να ζήσεις, να θυμηθείς 
πως είναι να ζεις, να θυμηθείς πως είναι να ζεις στ' αλήθεια κι όχι απλά να επιβιώνεις.
Το Κείμενο Αποτελεί Προϊόν Πνευματικής Ιδιοκτησίας. Απαγορεύεται Ρητά Η Αντιγραφή Και Η Αναδημοσίευση)
______________ "o pio pistos filos tou skylou" _____Foto  Foto ______

52 σχόλια:

  1. Πέρασαν πια και για μένα αυτοί οι Σεπτέμβρηδες, ελπίζω όχι για πάντα. Η οικονομική πίεση που πιέζει και όλους τους άλλους τομείς της ζωής και τους συνθλίβει, δεν επιτρέπει τέτοιες μικρές αλλά σπουδαίες ειρηνικές απολαύσεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έχουμε απολέσει το σπουδαιότερο νομίζω: την ασφάλεια.
      Κι αυτό είναι από μόνο του αρκετό -δυστυχώς- για να νιώθουμε μετέωροι....
      Κι εγώ ελπίζω για όλους μας να επιστρέψουν και πάλι οι Σεπτέμβρηδες της προοπτικής και του μέλλοντος. Καλό σου απόγευμα "κ.κ" μου!

      Διαγραφή
  2. Πολλά από αυτά περνούν από το μυαλό μου τώρα που είναι Σεπτέμβριος.. και προσπαθώ να πείσω τον εαυτό μου ό,τι ζει στα αλήθεια και όχι ό,τι επιβιώνει απλά κάθε μέρα.. μα τα καταφέρνω, αλήθεια δεν ξέρω..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Επειδή όλο αυτό δεν περικλείει αποκλειστικά εμάς, αλλά και τους συνανθρώπους μας, αυτός είναι και ο λόγος που θλίβομαι και τρέμω τον χειμώνα που έρχεται....
      Σε φιλώ γλυκά και καλό απόγευμα!

      Διαγραφή
  3. Ciao, joan petra, kalh Kyriakh!...
    «… Καιροί καλοί σαν μήλα του Σεπτέμβρη
    Στους εραστάς πηγαίνουνε τα φρούτα
    Των κήπων και των ασπασμών
    Της ανδρικής και γυναικείας συσχετίσεως
    Πάσης μορφής του έρωτος…»
    (Α. Εμπειρίκος, απόσπασμα από το ποίημα “Επαλήθευσις”)

    -Και κάτι σεπτεμβριανό της Κικής Δημουλά:
    “… Γύρισε κι ο Σεπτέμβρης από τις διακοπές.
    Τελευταίος. Με το τελευταίο δρομολόγιο
    του κατάφορτου Αυγούστου: τσουμπλέκια
    ποδήλατα ψησταριές ψυγεία ονόματα
    ξεφούσκωτα κυμάτων αφρολέξ, κελαρύσματα
    ορεινών χωριών δεμένα σε πτυσσόμενα πλατάνια.
    Και πολλά δέρματα. Τέλεια κατεργασμένα
    στον ήλιο. Για εξαγωγή.

    Μερικοί ξέχασαν τελείως να γυρίσουν.
    Οψόμεθα…”
    (Κική Δημουλά, απόσπασμα από το ποίημα «Λυόμενο»)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εσύ γράφε ποίηση να μας ανεβάζεις και να μας τονώνεις!
      Σ' ευχαριστώ πολύ! Καλό υπόλοιπο συννεφιασμένης Κυριακής!

      Διαγραφή
  4. ρομαντική , νοσταλγική , ευαίσθητη η ανάρτηση σου - κείμενο και φώτος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κι εμένα αυτές οι εικόνες με μάγεψαν ομολογώ!
      Φιλούθκια Δελφινάκι! Στην Ελλάδα συννέφιασε, εκεί;
      Μην μου πεις ότι έχετε ακόμα καύσωνες! :)

      Διαγραφή
    2. ειχαμε τα πρωτοβρόχια σήμερα...μια δυνατή βροχή , πολλά και δυνατά το μεσήμερι...
      το δελφινάκι λυπάται όμως , θέλει καλοκαίρι

      Διαγραφή
    3. Τουλάχιστον δρόσισε λιγάκι, είναι κι αυτό κάτι!
      Αλλά δεν πιστεύω ότι τελείωσε το καλοκαίρι σας, ούτε καν το δικό μας!
      Τερτίπια του καιρού είναι απλώς.....!

      Διαγραφή
    4. μακάρι!! αα, όλο λέω να σου το γράψω και ξεχνώ...ωραία η νεά εμφάνιση του μπλογκ σου

      Διαγραφή
    5. Σ' ευχαριστώ πολύ χαρά μου! Είναι κατόπιν προσωπικής εργασίας και χωρίς την βοήθεια κανενός και καμαρώνω λιγάκι, δεν σου κρύβω! Είπα να δώσω λίγο φθινοπωρινό χρώμα!

      Διαγραφή
  5. Καλησπέρα, κορίτσι μου!
    Καταλαβαίνω το κείμενό σου, αλλά σήμερα θα είναι η πρώτη φορά που θα διαφωνήσω μαζί σου.
    Όπως έχω ξαναπεί κάπου, δε σκοπεύω να πάθω κατάθλιψη, ούτε να πεθάνω για χάρη τους. Τελεία. Οκ, χρήματα μπορεί να μην έχω πια, αλλά πάντα μπορώ να ομορφαίνω τους Σεπτέμβρηδές μου (κι όλους τους άλλους μήνες) ανέξοδα. Που σημαίνει ότι θα περάσω απέξω από το σχολείο ν΄ακούσω τις φωνές των παιδιών - θα βγω στη βροχή να μυρίσω το χώμα - θα φτιάξω το τσάι μου κι ας μην είναι γιασεμί, ας το έχω μαζέψει μόνη μου - θα πάω μια βόλτα - θα ρίξω μια ματιά στις βιτρίνες (κι ας μην έχω ν΄αγοράσω τίποτα σήμερα. Ίσως αύριο, να έχω).
    Το παν είναι να μη χάνουμε την ελπίδα μας και τη διάθεσή μας. Την αισιοδοξία μας. Γιατί εκεί χάνεται μετά το παιχνίδι. Κι εκεί χανόμαστε κι εμείς. Όταν ξεκίνησα να δουλεύω πάνω στον τομέα μου, πριν 10 χρόνια, αμοιβόμουν με 300 ευρώ το μήνα και δούλευα 9ωρο. Δεν μου άρεσε, αλλά τα έβγαζα πέρα κακήν-κακώς, κι ας έτρωγα επί ένα χρόνο μόνο μακαρόνια. Επομένως, μπορώ και τώρα... ή καλύτερα, θέλω να μπορώ και τώρα.
    Αφήνω λίγη από την αισιοδοξία μου, πολλά φιλιά και φεύγω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σίγουρα θα ζήσουμε, ο καθένας μας όπως μπορεί, εγώ λέω, να ζήσουμε, για να πάρουμε πίσω όλα, όλα όσα χάσαμε, ακόμη και τα χρόνια, μια χρονιά γεμάτη θα είναι ίση με δέκα σημερινά, ξέρεις γιατί; γιατί δεν τα χάσαμε εμείς, μας τα κλέψανε, εμείς δεν θα κάνουμε το ίδιο, θα απαιτήσουμε να μας τα δώσουν πίσω, μην μπλέκεις σ' αυτό την ελπίδα, η ελπίδα είναι μια ψευδαίσθηση, διάθεση ναι, αισιοδοξία ναι, η ελπίδα σε κρατάει καθηλωμένο, ζήσε χωρίς την ελπίδα και απαίτησε την ίδια τη ζωή, όχι αυτό που θα σου φέρει δήθεν η ελπίδα.

      Διαγραφή
    2. Διαφωνώ κάθετα με τη λέξη "διαφωνία"!!!
      Μη νομίζεις, είναι πολλά από αυτά που τα απολαμβάνω κι εγώ.
      Αναφέρομαι όμως, αφενός σε πάρα πολλούς που δεν μπορούν να τα χαρούν λόγω καταστάσεων, αλλά και σε εκείνο το αίσθημα ασφάλειας (όπως έγραψα και πιο πάνω) που έχει πια χαθεί, με αποτέλεσμα να τα ζούμε όλα με ένα "αχ"......

      ΚΑΝΕ ΜΟΥ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑΣ! ΤΑ ΕΧΩ ΤΟΣΗ ΑΝΑΓΚΗ.........

      (Ένα χρόνο μακαρόνια;; Έχω φάει κι εγώ κι απορώ γιατί ακόμα τα λατρεύω! χαχα!)
      Καλό σου απόγευμα γλυκό μου και γλυκά φιλιά! :))

      Διαγραφή
    3. Ώπα! Μισό! Βρε "παντελόνι καμπάνα",
      αυτό το σχόλιο που ήταν μάνα μου πριν και δεν το είδα;;
      Να διευκρινίσω ότι εγώ έχω απαντήσει στη Funky Monkey, για να μην μπερδευτούμε!

      Κι επίσης να συμπληρώσω ότι συμφωνώ πάρα πολύ με τον κύριο "Παντελόνι Καμπάνα"!
      Γι' αυτό σου λέω, γράφε κάνα κείμενο ντε, πως και πως περιμένω! :)

      Διαγραφή
    4. @ Παντελόνι Καμπάνα, καλησπέρα! Η ελπίδα, κατά πώς το βλέπω εγώ, είναι κινητήριος δύναμη και όχι ψευδαίσθηση. Και στην περίπτωσή μου, πρώτα θα πεθάνω εγώ, και μετά αυτή... αλλά αυτό δε σημαίνει ότι με υποδουλώνει κιόλας! Είμαι σκεπτόμενο ον... και θέτω τα της ζωής μου πρωτίστως με βάση τη λογική.
      Όσο για το "καθηλωμένος", αν δε θέλεις, απλώς δεν μένεις... ποιος είναι αυτός που θα του επιτρέψω να με καθηλώσει, όταν εγώ θέλω να σηκωθώ και να πετάξω σαν πουλί;

      Τζόαν μου, χαίρομαι που διαφωνούμε συμφωνώντας! Έχω επίγνωση των καταστάσεων και του ψυχολογικού βάρους που αυτές επιφέρουν. Έχω επίγνωση της ανεργίας, της πείνας, της εξαθλίωσης. Αλλά κρίμα, βρε αδελφέ. Κρίμα να πάμε χαμένοι χωρίς να είναι η ώρα μας. Στην ουσία, ποτέ τα πράγματα δεν ήταν εύκολα, ούτε ασφαλή. Νομίζαμε ότι ήταν, γιατί αυτό μας καλλιεργούσαν τόσα χρόνια.
      Όσο για τα μαθήματα αισιοδοξίας... το mail μου πάντα είναι ανοιχτό. Όχι για μαθήματα, για κουβεντούλα όποτε το θέλεις κι όποτε το χρειάζεσαι.
      Φιλάκια πολλά, καλή σου εβδομάδα κοριτσάρα μου!

      Διαγραφή
    5. Σ' ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου.............
      Σε φιλώ γλυκά χαρά μου! :))))
      Καλή σου εβδομάδα επίσης!

      Διαγραφή
  6. Ο Ρόμπερτ Φροστ είχε πει πως η ανθρωπότητα θα χαθεί στη φωτιά ή στους πάγους, όμως ο μεγάλος ροκάς Φρανκ Ζάπα είχε δίκιο: Δεν είναι απαραίτητο να τελειώσει με αυτούς τους τρόπους, μπορεί κάλλιστα να χαθεί μέσα στη νοσταλγία και τη γραφειοκρατία.
    Όλοι οι ροκάδες έχουν δίκιο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαχαχα! Όλοι οι ροκάδες είναι φιλόσοφοι!!
      Αλλά και οι....."ηλιογράφοι" νομίζω το ίδιο είναι!!
      Καλό Κυριακάτικο απόγευμα!

      Διαγραφή
  7. Πραγματικά ο Σεπτέμβρης είναι η εκκίνηση μιας νέας αρχής, αυτή τη νέα αρχή τη χρειαζόμαστε όλοι μας, μπορούμε να την κάνουμε πράξη, αρκεί να της δώσουμε το νόημα που χρειάζεται.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μα που είσαι φίλε μου;; Περιμένω με ενδιαφέρον να αρθρογραφήσεις, με αυτόν τον μοναδικό σου τρόπο! Το νόημα που είναι βρε παιδιά, γιατί εγώ έχω χάσει τον μπούσουλα (πάντα ξεχείλιζα από αισιοδοξία!!) Καλό σου απόγευμα βεβαίως βεβαίως!

      Διαγραφή
  8. Εγώ είμαι αμπελοφιλοφιλόσοφος που φορά ξεβαμμένα μπλουτζήν

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Και μυτερή μπότα;;; Χαχαχα!
      Η αμπελοφιλοσοφία παρεμπιπτόντως, είναι και επίκαιρη, λόγω ημερολογιακής περιόδου!

      Διαγραφή
  9. Αααααχ τι μου θύμισες τώρα.....πριν από 27 χρόνια! με βύθισες κι εμένα στη νοσταλγία, φτου σου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τι έγινε πριν από 27 χρόνια;; Γεννήθηκες;; !!!

      Διαγραφή
  10. Τότε που οι Σπτέμβρηδες....μύριζαν νοτισμενο χώμα...ακομα μυρίζει Πτρίνα μου.. αν το ψαξεις να το βρείς και όλα υτα που έγραψες..για το τόε που οι Σπμτεβρηδες...υπαρχουν είναι εκί και σε περιμενουν να τα κανεις..!!πάρε εναν άλλο Σεπτέμβρη τον δικό μου..!!!!!
    ΣΕΠΤΕΜΒΡΗΣ!!!!!!!!
    Πως να αντισταθείς σε ένα καλοκαιράκι που δεν θέλει να φύγει;
    Που αρνείται πισματικά να καταλάβει πως οι μέρες του τέλειωσαν;
    Πώς να του πείς όχι, όταν στέκεται ακόμη έξω από την πόρτα σου, και σου προσφέρει τις κλεμμένες μέρες του Σεπτέμβρη γεμάτες ηλιαχτίδες;
    Πώς να αρνηθείς την πρότασή του για τις τελευταίες βουτιές;
    Πώς να του χαλάσεις το χατίρι, όταν σε καλεί να ακούσετε μαζί το τελευταίο ψιθύρισμα των κυμάτων;
    Το ξέρει πως θα φύγει.
    Ο αποχαιρετισμός δύσκολος.
    Προσπαθεί να σε δελεάσει με τα τελευταία του δώρα, για να μην το ξεχάσεις,όταν ο Σεπτέμβρης διεκδικήσει τις μέρες του.
    Ε!!!και εσύ κατά βάθος...δεν είσαι και τόσο σκληρή ...όσο θέλεις να φαίνεσαι!!!!.....φιλια πολλα..!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν θέλω να περιαυτολογήσω, αλλά κάνουμε ένα αχτύπητο δίδυμο!!!!!
      Σμαραγδένια φιλιά και καλό βραδάκι Ρουλάκι μου! :))))

      Διαγραφή
  11. Δεν σε καταλαβαινω,καλη μου Joan.
    Δεν εχω μια στην τσεπη μου,
    ζω μεσα στα γεγονοτα τα απιστευτα
    κι οχι στο συννεφακι μου
    κι ομως τα περισσοτερα
    απ'αυτα που ανεφερες
    τα πραγματοποιω κι αισθανομαι
    σαν ο γιγαντας των αισθησεων.
    Πραγματικα δεν σε(σας) καταλαβαινω!!!

    ΟΙΣΕΠΤΕΜΒΡΗΔΕΣΣΥΝΕΧΙΖΟΥΝΝΑΕΙΝΑΙΕΥΛΟΓΗΜΕΝΑΦΘΙΝΟΠΩΡΑ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. υγ...και μην ακουσω κιχ....

    ΚΙΧ ΕΙΠΑ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ΚΙΧ!!!

      Το Φθινόπωρο και η Άνοιξη είναι οι αγαπημένες μου εποχές,
      αλλά μου αρέσει να σας παιδεύω.... :)))))

      Διαγραφή
  13. Γλυκά νοσταλγικό το κείμενό σου Πέτρα μου! Κάθε του γραμμή και μια ανάμνηση...
    Ωστόσο, υπάρχουν κι αυτό το Σεπτέμβρη δρώμενα, συναυλίες, φεστιβάλ, θερινά σινεμά και σχολεία που ανοίξανε. Οι συνταγές για γλυκά του κουταλιού πάνε κι έρχονται, τα βράδια μας τα συντροφεύει ένα τσίπουρο κι όχι ουίσκυ και τα μπαράκια γίνανε ρακάδικα και ανταλλακτήρια σκέψεων. Συντροφιές στα μπαλκόνια που κουβεντιάζουν ως αργά, συναισθήματα και λέξεις που βγήκανε απ' το μπαούλο και φοριούνται ξανά. "Λυπάμαι, αγωνιώ, θυμώνω, ελπίζω, αγωνίζομαι, συμπαραστέκομαι, συμμετέχω...".
    Προσπαθώ ακόμα και στην απόλυτη μαυρίλα, να ξεθάβω τη θετική πλευρά. Πάντα υπάρχει. Κι ας μην γίνεται εύκολα αντιληπτό ακόμα, νομίζω πως τούτος ο πόλεμος μας έκανε μια στάλα πιο ανθρώπινους και μας έμαθε να εκτιμάμε όσα θεωρούσαμε ως χτες, αυτονόητα.

    Συγνώμη για το σεντόνι που άπλωσα, με συνεπήρε πολύ το κείμενό σου...
    pe-tra-mou !!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Λες να μην τα ξέρω ή να μην τα ζω;; Αλλά τώρα πια με ξέρεις:
      Άμα με δεις να γράφω μες στην τρελή χαρά, να ανησυχήσεις....!
      Αλλιώς, να κοιμάσαι κάπως πιο ήσυχη....
      Εξάλλου, αν δεν έχω λίγο σασπένς και λίγο ίντριγκα τι σόι...pe-tra-mou...θα είμαι!!!
      Φιλάκια και καλό βράδυ "Κανελλάκη μουουου"! :)

      Διαγραφή
  14. Όχι πριν από 27 χρόνια φορούσα καστόρινες μυτερές μπότες, τότες ήμουν 16

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. 16+27=Μμμμμμμμμμμ...........αύριο να έρθεις με τον κηδεμόνα σου! :)

      Διαγραφή
  15. νοσταλγικο..
    αυτος ο καιρος ενδεικνυται (εεε δεν ξερω πως γραφεται :P ) για νοσταλγικες σκεψεις.
    τον λατρευω αυτον τον καιρο ομως..

    φιλια πολλα αγαπημενη μου :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κι εγώ τον λατρεύω αυτόν τον καιρό κι αυτήν την εποχή!
      Μην με ακούς που γκρινιάζω, είναι στη φύση μου! :))

      (Μήπως άλλαξε κάτι με αυτό το θεματάκι που έχουμε ακόμα ανοιχτό;;)
      Φιλάκια γλυκά μικρούλι! :))

      Διαγραφή
  16. Άσε τις νοσταλγίες και δεν μας ρίχνεις. Άφησες φίλους, παραλίες, βιβλία και γυμναστήρια και έτρεχες σε εξωτικά μέρη. Σιγά μη σε λυπηθούμε, δεν κλείστηκες δα και σε μοναστήρι!

    Πέρα από την πλάκα, αυτά που περιγράφεις πέρασαν και τέλειωσαν, τουλάχιστον κάποια. Μεγαλώνουμε, αλλάζουμε συνήθειες, πάμε παρακάτω. Θα ήταν και βαρετό να ζούσαμε συνέχεια ζωή-φωτοτυπία!

    Αφού πάντα βρίσκεις τρόπους να περνάς καλά, γιατί χαϊδεύεσαι;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Για να ξεκινήσω από το τέλος....είναι το στυλ μου αυτό μάνα μου, πότε θα με αποδεχθείς;;
      Πάμε παρακάτω: με μπερδεύεις με άλλη; Άφησα εγώ ποτέ παραλίες και γυμναστήρια, που, ούτε που να τα δω μπροστά μου;;

      Πέρα από την πλάκα, δεν βρίσκω πάντα τρόπους να περνάω καλά και τα φαινόμενα απατούν όσο δεν φαντάζεσαι...... Φιλιά νυχτερινά! :))

      Υ.Γ Ξέρεις, δεν μεγαλώνουν κι όλοι όσοι μας διαβάζουν, συνεπώς κάποια πράγματα ούτε τα έχουν ζήσει ούτε τα έχουν χορτάσει ακόμα..... Άσε που μερικά δεν χορταίνονται κιόλας ποτέ...

      Διαγραφή
  17. Καταλαβαίνω απόλυτα τι θες να πεις και ανατρίχιασα όταν σε διάβασα γιατί στην ανάρτηση για το γλυκό σταφύλι έτσι ξεκίνησα να γράφω...έγραψα λίγο πολύ ότι κι εσύ...όταν το ξαναδιάβασα το έσβησα όλο και το πήρα αλλιώς...πιο λάιτ...
    Όσο κι αν αγαπώ το Σεπτέμβρη και χαίρομαι με όσα προσφέρει (όπως είμαι σίγουρη πως κάνεις κι εσύ)...δεν φεύγει από μέσα μου η σκέψη για εκείνους τους άλλους Σεπτέμβρηδες που μπορεί να είχαν δυσκολίες κι εκείνοι, αλλά είχαν και μια ελπίδα...δεν ήταν απελπισμένοι Σεπτέμβρηδες...
    Δε φοβόμουν τους χειμώνες..δεν τους λάτρευα κιόλας, αλλά δεν τους φοβόμουν...φέτος λένε ο χειμώνας θα είναι άγριος..κι εγώ παρακαλάω να μην είναι γιατί αν τα περάσαμε δύσκολα πέρυσι και πρόπερσι που ήταν σχετικά ήπιοι φέτος τι θα κάνουμε?
    Απόλυτα καταλαβαίνω τι λες...φιλιά πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μαράκι μου, το έχω γράψει και σε κάποια σχόλια. Μιλώ για την ανασφάλεια που νιώθουμε, εξαιτίας των συνθηκών που έχουν διαμορφωθεί στη χώρα. Και βέβαια υπάρχουν πράγματα γύρω μας για να χαιρόμαστε (μια βόλτα στην εξοχή, κάποιοι φίλοι ή ακόμα και το γλυκό σταφύλι...χαχα!), αλλά παράλληλα πάρα πολλοί συνάνθρωποι μας γύρω μας είναι δυστυχισμένοι κι αυτό αρκεί από μόνο του για να μην απολαμβάνουμε κάποιες χαρές, ανέμελα, όπως παλιά...
      Σε φιλώ γλυκά και καλό σου βράδυ! :)

      Διαγραφή
  18. Άργησα να περάσω ...
    Γιατί ζω το Σεπτέμβρη μου!
    Προσπαθούν να μου τον σκοτεινιάσουν νωρίτερα αλλά χτες μια Πέτρα μου έδωσε λίγο φως παραπάνω...
    Και σήμερα εκτός από κανέλες και σταυρούς έκανα πολλά από κείνα τα Σεπτεμβριανά που κάνω κάθε χρόνο...
    Και τυλίγομαι στη ζακετούλα μου καθώς σου γράφω γιατί έβαλα μαι γλυκιά ψυχρούλα......

    Σε φιλώ αγαπημένη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αμοιβαίοι οι φωτισμοί χαρά μου.....
      Ελπίζω να ξεχάστηκες σήμερα, εκεί με τα τραπεζώματα (το ελπίζω και το εύχομαι...)
      Καλό φθινοπωρινό βράδυ. Ανεβαίνει όμως η θερμοκρασία σε λίγες ημέρες, οπότε όλα καλά!
      Σε φιλώ γλυκά και καλό βραδάκι! :))

      Διαγραφή
  19. Τα απλά,αυτά που δεν υπάρχει ανάγκη να αδειάσουμε το πορτοφόλι μας,υπάρχουν και μπορούν να γίνουν και σήμερα.
    Όρεξη δεν ξέρω αν υπάρχει αλλά καλό είναι να την βρούμε,γιατί δεν γίνεται να ζούμε στην μόνιμη μαυρίλα.
    Πάντως σε βρίσκω σε νοσταλγική φάση και δεν το βρίσκω καθόλου περίεργο γιατί όλοι στην ίδια φάση βρισκόμαστε(ένεκα φθινοπώρου).
    Τις φιλούρες μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. "Αλλάζουνε εντός μου τα σύνορα του κόσμου"........
      Φιλάκια πολλά και καλό βράδυ! (Κατάλαβα! γύρισες εσύ, έφυγε το Φλωρούκο!)

      Διαγραφή
  20. Όχι κορίτσι μου…
    η ζωή συνεχίζεται ότι και να συμβεί… όση απογοήτευση και να έχει η ψυχή…
    Κοκκινίζουν τα φύλλα κι αυτόν τον Σεπτέμβρη και στροβιλίζονται στα ρείθρα των δρόμων… το τζάκι θα καθαριστεί, το σπίτι θα βαφτεί , ο κήπος καθαρίστηκε και και και … δεν γίνεται να χάσουμε το όνειρο… την ελπίδα … είμαστε ζωντανοί !!!
    Ούτε που θέλω να σε ακούσω ξανά να λες πως όλα χάθηκαν… ναι άλλαξαν… όμως τίποτα δεν χάθηκε … αύριο θα ξημερώσει καινούργια μέρα…

    Χαμογέλασε ομορφιά μου ....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αγαπητό Λεβινάκι, η διάθεση μου είναι σκωτσέζικο ντους κι άλλες φορές πάλι αλλάζει απλά, έτσι όπως κυλάει ο χρόνος: στον επόμενο τόνο η διάθεση σας θα είναι μαύρη, στον επόμενο τόνο η διάθεση σας θα είναι άσπρη και πάει λέγοντας, αλλά αυτό νομίζω ότι συμβαίνει σε πάρα πολλούς από εμάς, οι λόγοι είναι γνωστοί, ας μην τους επαναλαμβάνουμε... Παρόλα αυτά, σε ευχαριστώ και σένα πάρα πολύ για τα γλυκά σου λόγια, αυτή η συμπαράσταση αναμετάξυ μας είναι ίσως το καλύτερο γιατρικό... Σε φιλώ γλυκά και καλό ξημέρωμα! :)

      Διαγραφή
  21. ΑΧ!!!ποσο κλαιω για καθε Σεπτεμβρη χαμενης αθωοτητας που ζουμε εδω και καποια χρονια!Η ψυχη μας αιμορραγει απο τις πληγες του (ελληνικου) φθινοπωρου,που επαψε πια να σταζει νοσταλγια και περισυλλογη αλλα εχει πλυμμυρισει απογνωση και αιμα...ΚΑΛΟ ΞΗΜΕΡΩΜΑ-ΒΑΣΩ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. "Τότε που ο Σεπτέμβρηδες" μέσα στα ανύποπτα μυαλά μας, ήταν ΚΑΙ η Έκθεση της Θεσσαλονίκης (πόσο μακρινά φαντάζουν όλα) με τις εξαγγελίες του εκάστοτε πρωθυπουργού, ο οποίος -μεταξύ άλλων- ανακοίνωνε πάντα και μια μικρή αύξηση μισθών (βλέπεις, υπήρχαν εργαζόμενοι ακόμα τότε...) Άσε, γιατί τα θυμάμαι ένα-ένα και σαλτάρω πρωινιάτικα... Καλημέρα ΒΑΣΑΡΑ ΜΟΥ και καλή μας εβδομάδα, αμήν! :)

      Διαγραφή
  22. Καλημερα!!!
    Νομιζω οτι απλα..."παρασυρθηκες" απτην μελαγχολια της βροχης κ σου βγηκε λιγο πιο "θλιμμενη" η αναρτηση!
    Βγαλε μερικα "δεν" απο οσα γραφεις κ θα μεινει η γλυκα του Σεπτεμβρη μας!!!
    Κ οι φωτο ειναι απλα μαγικες!!!!!! :-)

    Τον ζουμε τον Σεπτεμβρη μας γιατι δεν μπορουν να μας ξερριζωσουν την καρδια!!!!! Στην ψυχη του εχει ο καθενας ζωγραφισμενα τα ονειρα του!!!! Κ κει επιτρεπουμε να μπουν μονο οσοι θελουμε εμεις!!!!
    Ναι,γλυκουλα μου;;;;;
    Φιλια!!!!! ;-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έχω μια διάθεση σκωτσέζικο ντους, άστα να πάνε, τι να σου πω.........
      Υπερβάλλω, αλλά υπάρχουν τόσοι πολλοί γύρω μου που είναι ΧΩΡΙΣ αυτά και τα παίρνω στο κρανίο με τα λαμόγια που τους τα στέρησαν! Σε φιλώ γλυκά! Καλημέρα μικρό Βαϊλί!

      Διαγραφή

ΚΙ ΕΔΩ -ΜΕ ΕΝΑ ΚΛΙΚ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ- ΕΙΣΑΙ ΣΤΟ ΑΛΛΟ ΜΟΥ BLOG ΠΟΥ ΕΧΩ ΚΑΙ ΤΟ ΞΕΧΝΑΩ ΑΚΟΜΑ ΚΙ ΕΓΩ! ΧΑΧΑ!

ΠΕΡΙ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑΣ: ΠΡΟΣΟΧΗ! ΚΑΤΟΧΥΡΩΜΕΝΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΝΟΜΟΣ 2121/1993 Copyright © Mia Petra

ΔΕΝ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ Η ΑΝΤΙΓΡΑΦΗ - ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ Ή ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΧΡΗΣΗ ΤΩΝ ΚΕΙΜΕΝΩΝ, ΧΩΡΙΣ ΤΗΝ ΕΓΓΡΑΦΗ ΑΔΕΙΑ ΤΗΣ ΣΥΝΤΑΚΤΡΙΑΣ -Mia Petra-
***IMPORTANT NOTE***:The reproduction, publication, modification, transmission or exploitation of any work contained herein for any use, personal or commercial, without my prior written permission is strictly prohibited.