Δευτέρα, 23 Δεκεμβρίου 2013

ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΠΡΟΣΛΑΜΒΑΝΟΥΣΕΣ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΟ ΒΑΡΟΜΕΤΡΟ;...


Προπαραμονή Χριστουγέννων σήμερα κι αναρωτιέμαι κατά πόσο μας επηρεάζουν ψυχολογικά οι εικόνες που εισπράττουμε μέσω της καθημερινότητας μας κι αν είναι καθοριστικές εντέλει. Για να πω την αλήθεια μου, μάλλον εγώ θεωρώ άκρως σημαντικό το σημείο του "χάρτη" μας.

Σαφώς και παίζουν καθοριστικό ρόλο οι προσλαμβάνουσες του καθένα μας, στην διαμόρφωση της ψυχολογίας μας. Αυτό νομίζω πως μπορούμε να το διαπιστώσουμε έτσι απλά, ακόμα και κατά την διάρκεια ενός Σαββατοκύριακου. Αν εργαζόμαστε ας πούμε όλη την εβδομάδα, τα Σαβ/κα δεν έχουμε άλλους ρυθμούς; Δεν έχουμε άλλες ασχολίες; Δεν αλλάζει ακόμα και το πρόγραμμα της ημέρας μας; Ακόμα και τον καφέ μας θα τον πιούμε άλλη ώρα και πιο χαλαρά.

Αυτές οι σκέψεις μού γεννήθηκαν αυτόν τον καιρό, παρατηρώντας τον τρόπο που ο καθένας από μας βιώνει την ίδια πραγματικότητα, αυτήν της οικονομικής δυσπραγίας και ανοχής. Πέρα από το ότι, σαφώς και παίζει καθοριστικό ρόλο η προσωπικότητα του καθενός, δεν μπορεί να μην συμβάλει στην ψυχολογία μας ο περιβάλλοντας χώρος που μας περικλείει. Εκτιμώ πως, αλλιώς είναι η ζωή σε πόλη ας πούμε κι αλλιώς σε επαρχία. Πόσο μάλλον στην πρωτεύουσα.

Η πρωτεύουσα είναι η καρδιά των γεγονότων -πόσο μάλλον αν συγκεντρώνει και το 50% του συνολικού πληθυσμού. Εκ των πραγμάτων, κάποιος που ζει στην καρδιά των γεγονότων, έχει άλλη ψυχολογία, άλλη οπτική των πραγμάτων, ίσως κι άλλες αντοχές απέναντι στο πρόβλημα. 
Π.χ, είναι το ίδιο να ξυπνά κάποιος μέσα στο καυσαέριο και το ίδιο να ξυπνά μέσα στη φύση;
Είναι το ίδιο να περνάει δίπλα από μια διαδήλωση, με το να περνάει δίπλα από ένα ποτάμι;

Είναι το ίδιο να ζει κάποιος σε ένα δυάρι στο κέντρο της πρωτεύουσας, με το να ζει σε μια εξοχική κατοικία;; Να ξυπνάει κάποιος από το θόρυβο μιας μηχανής, από το να ξυπνά από τα τιτιβίσματα των πουλιών;; Ποιος βρίσκεται πιο κοντά στην τρέλα και την έλλειψη αντοχής;; Στην πρωτεύουσα σαφώς "χτυπά" πιο δυνατά, ακόμα και η "καρδιά" της οικονομικής κρίσης. Όλα τα προβλήματα γιγαντώνονται. Οι άνθρωποι δεν ξέρουν καν τον όρο "ποιότητα ζωής".

Η πολιτική κατάσταση της χώρας, αλλά και η αντιμετώπιση της από τους πολιτικούς, μοιάζει (και είναι μάλλον) σαν ένα θεριό, έτοιμο να καταπιεί τον κάθε ταλαίπωρο κάτοικο αυτής της πρωτεύουσας. Συνεπώς, δεν μπορεί να διαθέτει το ίδιο κριτήριο μ' έναν κάτοικο της εξοχής. Εκτός κι αν έχει ιδιαίτερα ανεπτυγμένους μηχανισμούς άμυνας και μπορεί και ανταπεξέρχεται.
Θα με ενδιέφερε πολύ η γνώμη σας φίλοι μου και σήμερα: Ποια είναι η άποψη σας αλήθεια;

__________________ "o pio pistos filos tou skylou" ____________ Foto  _________________

36 σχόλια:

  1. Καλή σου μέρα Πέτρα μου...ενδιαφέρον το σημερινό σου θέμα....συμφωνώ πως όλα αυτά που καθημερινά εισπράττουμε μας επηρεάζουν στην συμπεριφορά μας, έχεις δίκιο πως στην πρωτεύουσα τα πράγματα είναι λιγάκι χειρότερα κι εδώ στην επαρχία που είμαι όμως δεν πάνε πίσω...εκτός από τις συνθήκες μεγάλο ρόλο στην συμπεριφορά μας παίζει η ανατροφή και η προσωπικότητα του καθενός...γιατί με αυτά αντιμετωπίζουμε ότι συμβαίνει στην ζωή μας...! Συνεπώς οι άνθρωποι που έχουν μάθει να αγωνίζονται στην ζωή τους, ψάχνουν πάντοτε την θετική πλευρά σε ότι τους συμβεί...! Ίσως να κάνω και λάθος...!
    Καλά Χριστούγεννα :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Βέβαια, με ενδιέφερε να βλέπαμε λίγο πως βιώνουν την οικονομική κρίση συγκεκριμένα, οι άνθρωποι που κατοικούν στα μεγάλα αστικά κέντρα, σε σχέση με τις μικρές κοινωνίες, αλλά σε κάθε περίπτωση, οι απόψεις επί του θέματος έχουν πολύ ενδιαφέρον! Να είσαι καλά γλυκιά μου και καλά Χριστούγεννα! Σε φιλώ! :))

      Διαγραφή
  2. Γεννήθηκα σε επαρχιακή πόλη κι έζησα εκει
    ως τα 18.....σαφώς η ζωή στην επαρχία διαθέτει μια
    άλλη ποιότητα και οι σχέσεις των ανθρώπων στεριώνονται
    σε πιο αδιάρρηκτους δεσμούς....δεν υπάρχει τόση υποκρισία
    και κυριαρχεί πιο πολύ η συντροφικότητα κι η ειλικρίνεια
    Βέβαια κι εκεί υπάρχουν πολλά αρνητικά όπως το διαβόητο
    κουτσομπολιό αλλά πιστεύω πως τα θετικά υπερισχύουν
    Στην πρωτεύουσα τώρα ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα
    είναι οι εξοντωτικοί ρυθμοί όπως και οι πιο χαλαροί
    σχεδόν επιδερμικοί δεσμοί των ανθρώπων
    Και τι μένει να γίνει;
    Να κάνουμε τον κύκλο μας την γειτονιά μας
    το μικροπεριβάλλον μας πιο ανθρώπινα
    να ενδιαφερθούμε και να σταθούμε αλληλέγγυοι
    στον Σ υ ν ά ν θ ρ ω π ο!!!

    Σε φιλώ γλυκά πετράδι μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κι έτσι ίσως καταφέρουμε να ξεπεράσουμε κάποτε και το σκόπελο της οικονομικής κρίσης... Σε φιλώ γλυκά!

      Διαγραφή
  3. Πετροσυμπεθέεερα μου πολύ εύστοχη η παρατήρησή σου!! Θα προσπαθήσω να μην γράψω σεντονάκι!! :)))
    Πέρσυ στο ΕΚΕΒΙ, πριν το κλείσει ο λατρεμένος Τζαβάρας(!!!) έμαθα για πρώτη φορά τον όρο ψυχογεωγραφία!! Εδώ μπορείς να δεις παραπάνω λεπτομέρειες :
    http://www.iefimerida.gr/news/106090/%CF%84%CE%B9-%CE%B5%CE%AF%CE%BD%CE%B1%CE%B9-%CE%B7-%C2%AB%CF%88%CF%85%CF%87%CE%BF%CE%B3%CE%B5%CF%89%CE%B3%CF%81%CE%B1%CF%86%CE%AF%CE%B1%C2%BB-%CF%80%CE%BF%CF%85-%CE%B1%CF%80%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%AC%CF%84%CE%B1%CE%B9-%CF%83%CF%85%CF%87%CE%BD%CE%AC-%CF%89%CF%82-%CF%8C%CF%81%CE%BF%CF%82-%CF%83%CF%84%CE%BF-%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CE%B4%CE%AF%CE%BA%CF%84%CF%85%CE%BF
    Εν ολίγοις ο όρος σημαίνει πως συνειδητοποιούμε κι εν τέλει διαμορφώνουμε κομμάτια του εαυτού μας αναλόγως με τον τόπο που ζούμε!!! Πως επιδρά στη ψυχοσυνθεσή μας ο τόπος διαμονής μας!!
    Σίγουρα στα μεγάλα αστικά κέντρα που οι ρυθμοί ζωής είναι γρηγορότεροι και πιο απρόσωπες οι σχέσεις των ανθρώπων, η αντίληψη των προβλημάτων διαφέρει σε σχέση με την αντίληψη όσων ζουν σε μικρές πόλεις και χωριά που οι ρυθμοί είναι πιο ομαλοί κι οι σχέσεις πιο ανθρώπινες!! Εχω δει τη διαφορά όταν ζούσα 4 χρόνια στο Ρέθυμνο και 2 στα Χανιά!! Οχι ότι δεν υπάρχουν κι εκεί τα ίδια και διαφορετικά προβλήματα ( σε ιατρούς, φάρμακα, θέρμανση- τόσο καιρό που πηγαινοερχόμουν Φλώρινα για το μεταπτυχιακό ωραίοι, χαλαροί ρυθμοί, όλοι μια αγκαλιά αλλά μένος με τη πολιτεία που δεν τους δίνει φθηνότερο πετρέλαιο και ξύλα!!! Μετά πως να μην πηγαίνουν οι άνθρωποι Σκόπια κι Αλβανία για φτηνά ξύλα που πιάνουν πολικές θερμοκρασίες!!! Μωρέ καλά κάναν!! ) .
    Αλλά μήπως και μέσα στην μεγαλούπολή μας την Αθήνα, αλλιώς δεν αντιλαμβάνεται την πραγματικότητα αυτός που μένει Εκάλη, Κηφισιά κι αλλιώς αυτός που ζει Εξάρχεια, Αγιο Παντελεήμονα;;;;
    Στην τελική, όπως κι αν αντιλαμβάνεται ο καθένας μας την καθημερινότητα με τα προβλήματά της, αυτό που λες για τις άμυνες του καθενός , ναι είναι αναγκαίες για να ανταπεξέλθουμε!!!
    Ε ρε σεντονάκι!!!! Χαχαχαχα!!!
    Να σαι καλά πετροσυμπεθεεερούλα μου!!! Φιλάκια πολλά!!! :)))))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μια χαρά χρειαζόταν το σεντονάκι, για να μας πεις τις πολύτιμες αυτές πληροφορίες, αλλά και την πολύ ενδιαφέρουσα άποψη σου! Φιλιά γλυκά συμπεθερόνι μου τρελό!

      Διαγραφή
  4. Τρία πραγματάκια συνδέονται και δίνουν μορφή...

    α) η δομή του κάθε ανθρώπου
    β) πού ζει, ποιες συνθήκες είναι αναγκασμένος να ζει, ποια τα βιώματά του
    γ) ο μηχανισμός άμυνας που διαμορφώνει ο καθένας

    Θαρρώ πως η σημαντικότητα έγκειται κυρίως στο πώς είμαστε εμείς. Τι βιώσαμε και τι βιώνουμε; Σε τι κατάσταση βρισκόμαστε; Τι προσωπικότητα έχουμε; Ποιες οι διέξοδοί μας; Και πώς επιλέγουμε να ξεπερνάμε;
    Κατ' εμέ, ο τόπος είναι απλώς το φόντο, καθώς και στις δυο περιπτώσεις υπάρχουν τα θετικά και τ' αρνητικά. Εύκολο είναι ν' αφεθείς στον αποχρωματισμό (οι αφορμές υπάρχουν!!), είτε βρίσκεσαι σε πόλη, είτε σε επαρχία, είτε σε χωριό.

    Σε γλυκοφιλώ, κουμπαρόνι μου!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το πόσο σε καμαρώνω για τις απόψεις σου, δε λέγεται, ομορφιά μου!! Ειδικά τώρα που είσαι στην επαρχία, και κάνεις και πρακτική διατριβή επί του θέματος! Χαχα! Πάρα πολλά φιλάκια και να περνάς υπέροχα γλυκοκουμπαρόνι μου! ♥

      Διαγραφή
  5. Βεβαίως και επηρεαζόμαστε από τον τόπο που ζούμε και απο τις καθημερινές μας εικόνες.
    Εδώ καμιά φορά επαγγελματικό χώρο αλλάζεις και αλλάζει και η διάθεσή σου είτε αρνητικά είτε θετικά.
    Πόσο μάλλον αν αλλάξεις τόπο διαμονής.
    Βέβαια παίζει ρόλο και ο χαρακτήρας του κάθε ανθρώπου.
    Πολλοί άνθρωποι δεν μπορούν με τίποτα να προσαρμοστούν σε ένα καινούριο περιβάλλον.
    Ολα αυτά δεν τα λέω επειδή τα ξέρω ή τα έχω διαβάσει απλά από ότι έχω ζήσει.
    Άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου!
    Δεν νομίζω ότι υπάρχει κανόνας σε αυτά τα πράγματα, υπάρχουν στατιστικές αλλά κανόνας δεν νομίζω ότι υπάρχει.
    Μας προβλημάτισες πάλι πετρκόριτσο!
    Τα φιλιά μου!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Όπως είπα και πιο πάνω, θα ήθελα την άποψη σας σε σχέση με την οικονομική κρίση, αλλά θα μας δοθεί η ευκαιρία να τα συζητήσουμε κάποια άλλη φορά. Σε φιλώ και καλό σου απόγευμα!

      Διαγραφή
    2. Εγώ πάντως που πάω επαρχία βλέπω μια χαλαρουίτα απίστευτη σε σχέση με την δικιά μας την σχιζοφρένεια!
      Εχουν και αυτοί πολλά προβλήματα αλλά τα αντιμετωπίζουν αλλιώς.
      Είναι πολύ πιο χαλαροί απο εμάς!
      Ισως γιατί ο καταναλωτισμός δεν είναι σε τόσο μεγάλο βαθμό εκεί.
      Φιλί!

      Διαγραφή
    3. Στα λόγια μου έρχεσαι, απλά σου παίρνει.....δυό σχόλια!! Αχαχα!! Φιλιά!
      (το βίντεο το είδες;; βάλε και τη μικρή να το δει!)

      Διαγραφή
  6. Θέτεις μεγάλο ζήτημα, αγαπητή μου Joan.
    Τα καθημερινά ερεθίσματα προκαλούν από μικρή όχληση μέχρι αναστάτωση. Για να διατηρήσει κανείς την ψυχική του ηρεμία χρειάζεται ψυχραιμία. Και αυτή η όμορφη και παράξενη πατρίδα μάς προσφέρει, από τότε που υπάρχει ως κράτος, άφθονες ευκαιρίες για …αυτοεκπαίδευση. Πολύ περισσότερο σήμερα.
    Γνωρίζω πολλούς που το πήραν απόφαση: Αυτό είναι το Ρωμαίικο. Οι άλλοι ζουν συνέχεια στην αγανάκτηση.
    Υπάρχει όμως και ο δρόμος τού αγώνα για την ανατροπή τής κατάστασης. Δηλαδή οργάνωση σε ομάδα, σύλλογο, κόμμα κλπ. Είναι κι αυτή μια εκδοχή αναζήτησης της ευτυχίας…
    Θα ήθελα να γράψω πολλά, αλλά θα ξεπερνούσαν τον όγκο της ανάρτησης.
    Θα κλείσω με τη ρήση τού Νίτσε: «Τα όπλα που διαθέτει η ανθρωπότητα απέναντι στην αθλιότητα της ζωής και τη βεβαιότητα του θανάτου είναι ο αγώνας, ο έρωτας, η τέχνη».

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Φίλε Άρη, θα χαιρόμουν ιδιαιτέρως αν ξεπερνούσε το σχόλιο σου τον όγκο της ανάρτησης, καθώς έχουν πολύ ενδιαφέρον αυτά που μας γράφεις. Ειδικά το φινάλε σου με τη ρήση του Νίτσε, είναι κάτι που με βρίσκει απόλυτα σύμφωνη. Μακάρι να μας άγγιζε όλους το μαγικό "ραβδάκι" αυτής της ρήσης. Να είσαι καλά και να έχεις όμορφα Χριστούγεννα!

      Διαγραφή
  7. Ουδέν καλόν αμιγές κακού! Αυτή είναι η άποψη μου. Δεν είναι απόλυτο.
    Η εξοχή βοηθάει τη γαλήνη της ψυχής.Αλλά θα πρέπει να είσαι άνθρωπος που απολαμβάνει τη γαλήνη για να σε επηρεάζει θετικά η εξοζή. Αν είσαι άνθρωπος που δύσκολα ικανοποιείται όπου κι αν είσαι δύσκολα θα είναι. Θα ακούς τα τιτιβίσματα και θα οργίζεσαι καθώς θα σκέφτεσαι "τι να τα κάνω αυτά; Θέλω άλλα"

    Το παν είναι να χαίρεσαι με τα μικρά ! Όπου κι αν είσαι!
    Να μαθαίνεις να απολαμβάνεις και μέσα από τις δυσκολίες σου!
    Τα φιλιά μου!

    ΥΓ: Σου έστειλα μέιλ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Βέβαια εδώ μιλάμε (ή τουλάχιστον προσπαθήσαμε) για τις επιρροές που ασκεί ο περιβάλλοντας χώρος σε σχέση με την οικονομική κρίση, αλλά εσύ, είχες δεν είχες, είδες μόνο τη φωτεινή πλευρά και τέλος! Που θα μου πάει; Θα το επαναφέρω το θέμα, καθώς σήμερα πολλοί μου ξεγλιστρήσατε!! Φιλιά!

      Διαγραφή
  8. Τα τελευταία 20 χρόνια έχω έρθει στην Αθήνα 5-6 φορές. Κάθε φορά έφευγα με πονοκέφαλο. Δεν αστειεύομαι. Κυριολεκτώ!
    Αυτό το πράγμα που αναπνέετε δεν είναι φυσιολογικό. Οι ρυθμοί της ζωής μπορεί να μη διαφέρουν από άλλη επαρχιακή πόλη και αυτό έχει να κάνει με τον άνθρωπο. Αν δηλαδή κάποιος στην επαρχία τρέχει όλη μέρα μέσα στο άγχος και την αγωνία της καθημερινότητας και ένας Αθηναίος αράζει στο καφενείο και κωλοβαράει, σαφώς και ο επαρχιώτης ζει κάτω από χειρότερες συνθήκες.
    Αλλά αυτό το κάρβουνο που αναπνέετε, δεν παίζεται παιδάκι μου.
    Αν μπορέσεις και φύγεις για μερικούς μήνες από την Αθήνα και αποτοξινωθείς από αυτή την αηδία, όταν επιστρέψεις θα καταλάβεις τι εννοώ.
    Είχα διαβάσει παλιότερα μια δημοσίευση στα ΝΕΑ, όπου οι επιστήμονες απεφάνθησαν ότι το 70%(!!!!!) των Αθηναίων, λόγω του νέφους, έχουν …συγγνώμη… πρόβλημα στ%σης. Όσο και να μη θες να το πιστέψεις, όσο και αν είναι τραβηγμένο, μια δόση αλήθειας δεν θα την έχει;
    Κατά τα άλλα σίγουρα η ζωή την εποχή της κρίσης είναι χειρότερη στην πρωτεύουσα. Περισσότεροι οι άστεγοι, οι άνεργοι, οι αυτόχειρες, μεγαλύτερες οι ουρές στον ΟΑΕΔ, στις τράπεζες για διακανονισμούς, στις εφορίες…
    Άντε να το κλείσω καμιά φορά.
    Καλό βράδυ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Βρε μπας και παρατράβηξε το "αστείο" με το πολύ οξυγόνο σας εκεί κάτω και πρέπει να έρθεις να πάρεις καμιά τζούρα δηλητήριο;; Εμείς δλδ κορόιδα είμαστε τόσα χρόνια εδώ μέσα;;...!! Η κατάσταση σαφώς και είναι πιο δύσκολη στις πόλεις (και δη στην πρωτεύουσα) από κάθε άποψη! Σε φιλώ!

      Διαγραφή
    2. Φρόντισε μεθαύριο που θα έρθω Αθήνα να έχεις πακετάρει μερικά κιλά νέφους, μικροσωματιδίων, καυσαερίου, αιθαλομίχλης και κάπνας για να πάρω μαζί μου στο γυρισμό.
      Εύχομαι έτσι να συνεισφέρω στην καταπολέμηση του προβλήματος.

      ΥΓ: Η Πάτρα συγκαταλέγεται στις πόλεις με το μεγαλύτερο πρόβλημα αιθαλομίχλης. Η κατάσταση είναι και εδώ πλέον ανυπόφορη. Αφού λέω να προτείνω στην κυβέρνηση να μας κάνουν συμ-συμπρωτεύουσα.

      Διαγραφή
    3. Έλα εσύ πάνω με το καλό και τα βρίσκουμε!!!!!!! ♥

      Διαγραφή
  9. Είναι έτσι όπως τα λες, αλλά και στην πρωτεύουσα υπάρχουν διαφορετικά μέρη, αλλού πιο ήσυχα και αλλού πιο θορυβώδη, μολυσμένα κλπ. Αλλά γενικά ισχύει όπως το λες. Εγώ δεν μπορώ στην επαρχία, όπου έζησα μερικά χρόνια αλλά βαριέμαι πολύ. Είναι η αίσθηση οτι γύρω σου δεν συμβαίνει τίποτα. Από την άλλη εκεί την κρίση δεν την καταλαβαίνεις εύκολα, επειδή εκεί οι άνθρωποι έχουν και ένα κήπο με ζαρζαβατικά, κανένα χωράφι που καλλιεργούνε, καμιά κότα. Αλλά εγώ δεν γεννήθηκα σε χωριό και δεν έχω τέτοιες εναλλακτικές δυστυχώς, καλώς ή κακώς ανήκω στην πόλη και θα πληρώσω και το τίμημα. Αλλά είναι άδικο για παιδιά της πόλης σαν εμένα να μην μπορούμε να επιβιώσουμε εκεί που ανήκουμε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. "κ.κ" συμφωνώ απόλυτα μαζί σου.
      Και σε περιόδους πολέμου, οι άνθρωποι στην πρωτεύουσα υπέφεραν πολύ περισσότερο από εκείνους που ζούσαν στη επαρχία. Σε φιλώ και καλό απόγευμα! Καλά Χριστούγεννα!

      Διαγραφή
  10. Όμορφη ανάρτηση
    Καλά Χριστούγεννα
    Φιλάκια ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλά Χριστούγεννα με υγεία γλυκιά μου! Πολλά φιλιά! :)

      Διαγραφή
  11. Joan μου,
    εγω ξερω να πω πως
    και στην επαρχια και στην πολη
    ολοι με ψυχοφαρμακα ειναι.

    καλησπερολουλουδο

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αγριομέλι μου, εγώ ξέρω να πως πως και στην επαρχία και στην πόλη είναι πάρα πολλοί που τη βγάζουν ζάχαρη και δεν καταλαβαίνουν Χριστό (καλή ώρα!) Καλά Χριστούγεννα!

      Διαγραφή
  12. Ασφαλώς και οι προσλαμβάνουσες επηρεάζουν το πώς βιώνουμε την πραγματικότητα. Ασφαλώς και διαφέρει η ζωή στην μεγαλούπολη από την ζωή στην επαρχία. Το πώς το εισπράττει ο καθένας αυτό, όμως,εξαρτάται από την ιδιοσυγκρασία του.
    Εγώ θα μείνω στον Νίτσε, δια στόματος Άρη Άλμπη : Αγώνας, Έρωτας, Τέχνη. Η ισχύς, η αναγκαιότητα και η αξία τους, είναι ίδια, ανεξαρτήτως περιβάλλοντος.
    Σε φιλώ γλυκά, από την σιωπηλή επαρχία μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η ζωή στη μεγαλούπολη είναι σκέτη ζούγκλα κι όσοι επιβιώνουν -κι ειδικά εν μέσω κρίσης- είναι ήρωες! Καλό απόγευμα Άννα και καλά Χριστούγεννα!

      Διαγραφή
  13. Απαντήσεις
    1. Καλά Χριστούγεννα!
      Καλό απόγευμα, σε φιλώ!

      Διαγραφή
  14. Καλά Χριστούγεννα, για 'σένα και τους αγαπημένους σου, με υγεία και αγάπη! Να περάσεις όμορφα! Σε φιλώ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κι από δω, τις θερμότερες ευχές μου γλυκιά μου!
      Καλά Χριστούγεννα και να χαίρεσαι την οικογένεια σου!
      Σε φιλώ, καλό απόγευμα! :))

      Διαγραφή
  15. Αχ, Πέτρα μου, εδώ κάτω δε συμβαίνει πράμα!
    'εν κατέ'ουμε ήντα 'ναι ευτούνη η κρίση, όπου λέτε εσείς οι Ελλαδίτες.
    Επαέ 'χει ησυχία.
    'εν γροικούμε τα παθήματά σας.
    Μας ζύγωξε η πόλη, όπ' ούλοι γαέρνετε κι αντιγαέρνετε σαν τον κάτη και δε θωρείτε πού παένετε.
    Εμείς χάσκουμε από χαλάρωση, σα τζη γρόθους.

    (Σε απλά ελληνικά, αν πας στην επαρχία και ειδικά στα χωριά, θα διαπιστώσεις πως πράγματι υπάρχει μεγάλο μέρος του πληθυσμού που δεν τον αγγίζουν όλα αυτά. Γκρινιάζει και βρίζει μεν διότι χάνει φράγκα, αλλά δεν έχει στα μάτια του τις εικόνες που έχει ο Αθηναίος)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε απλά ελληνικά, τι σόι κρητικάκηδες είσαστε εσείς ωρέ;; Εμείς από σας περιμένουμε να μας ξεσηκώσετε! Φιλιά και καλά Χριστούγεννα κοπέλι!

      Διαγραφή
    2. Αν περιμένετε από τη λεβεντογέννα, σωθήκατε.
      Αυτή έχει γίνει χρυσαυγογέννα...
      Καλά Χριστούγεννα!

      Διαγραφή
    3. Μη μου λες τέτοια ντε για το "πράσινο" νησί και μου γυρνάς τα άντερα, μέρες που είναι!.....

      Διαγραφή

ΚΙ ΕΔΩ -ΜΕ ΕΝΑ ΚΛΙΚ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ- ΕΙΣΑΙ ΣΤΟ ΑΛΛΟ ΜΟΥ BLOG ΠΟΥ ΕΧΩ ΚΑΙ ΤΟ ΞΕΧΝΑΩ ΑΚΟΜΑ ΚΙ ΕΓΩ! ΧΑΧΑ!

ΠΕΡΙ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑΣ: ΠΡΟΣΟΧΗ! ΚΑΤΟΧΥΡΩΜΕΝΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΝΟΜΟΣ 2121/1993 Copyright © Mia Petra

ΔΕΝ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ Η ΑΝΤΙΓΡΑΦΗ - ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ Ή ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΧΡΗΣΗ ΤΩΝ ΚΕΙΜΕΝΩΝ, ΧΩΡΙΣ ΤΗΝ ΕΓΓΡΑΦΗ ΑΔΕΙΑ ΤΗΣ ΣΥΝΤΑΚΤΡΙΑΣ -Mia Petra-
***IMPORTANT NOTE***:The reproduction, publication, modification, transmission or exploitation of any work contained herein for any use, personal or commercial, without my prior written permission is strictly prohibited.