Σάββατο, 10 Μαΐου 2014

♫♪ ΜΙΑ ΦΟΥΝΤΩΣΗ ΜΙΑ ΦΛΟΓΑ ΕΧΩ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ♪♪♫


Πες ότι είναι Σάββατο και θες να ξεκουραστείς 
από τις στραβές και την κούραση της εβδομάδας.
Οξύμωρο; Πιθανόν, αφού κάποιοι δεν εργάζονται θα μου πεις. 
Ναι, αλλά τα βάσανα είναι πολλά, δεν είναι μόνο στη δουλειά.
Ρίξε κάτι απάνω σου. Θα σου πρότεινα κατά προτίμηση
κάτι με νότες. Που να το ακούς και να σου φτιάχνει το κέφι.
Να μυρίζει Ελλάδα του παλιού καλού καιρού.
Να σου θυμίζει τα βήματα του χασάπικουαπό ένα οικογενειακό γλέντι.
Χωρίς δεύτερη σκέψη, τι σου 'ρχεται πρώτο-πρώτο στο μυαλό; 


Πρωτόπαιξα σ΄ένα μαγαζί στην παραλία, 
μαζεύτηκε όλος ο κόσμος. 
Κάθε βράδυ γέμιζε ο κόσμος το μαγαζί 
κι έκατσα περίπου δυο μήνες. 
Εγώ, όταν έπαιζα και τραγουδούσα, 
κοίταζα πάντα κάτω, 
αδύνατο να κοιτάξω τον κόσμο, τα έχανα. 
Εκεί όμως που έπαιζα, 
σηκώνω μια στιγμή το κεφάλι 
και βλέπω μια ωραία κοπέλα. 
Τα μάτια της ήταν μαύρα. 
Δεν ξανασήκωσα το κεφάλι, 
μόνο το βράδυ την σκεφτόμουν, την σκεφτόμουν.
Πήρα λοιπόν μολύβι κι έγραψα πρόχειρα:
"Μια φούντωση μια φλόγα 
έχω απόψε στην καρδιά
Λες και μου 'χεις κάνει μάγια
Φραγκοσυριανή γλυκιά..."
Ούτε και ξέρω πως τη λέγανε 
ούτε κι εκείνη ξέρει πως γι΄αυτήν μιλάει το τραγούδι. 
Όταν γύρισα στον Πειραιά, έγραψα τη Φραγκοσυριανή.


Η διαδρομή με το τρένο ήταν πληκτική.
Από συνηθισμένους ανθρώπους
μέχρι ανθρώπους που "ζουν" ζητώντας βοήθεια.
Εκεί μέσα συνειδητοποιείς πως αδύνατον
να βοηθήσεις όλο τον κόσμο που έχει ανάγκη.
Αφού δεν μπορείς να σώσεις καν τον ίδιο σου τον εαυτό.
Έχεις μερικά ευρώ στην τσέπη, σε ποιον να πρωτοδώσεις;
Επάνω στη μιζέρια σου και στη μιζέρια του διπλανού σου,
σε έναν σταθμό μπαίνει μια μπάντα.
Τα πρώτα δευτερόλεπτα είσαι αμήχανος.
Αλλά μετά αρχίζει το κοντραμπάσο
κι είναι σα να φεύγεις από το παράθυρο ξαφνικά
και να μεταφέρεσαι στα Βαλκάνια, σε χρόνο μηδέν.
Ξεχύνεται όλη αυτή η μουσική μέσα σου
και παρακαλάς να αργήσει ο επόμενος σταθμός
για να μην πάρει όλη αυτή την παρέα μακριά σου.
Κι αυτά τα χαμόγελα, αχ αυτά τα χαμόγελα!
Ο,τι έχεις χάσει εσύ μέσα στη μιζέρια της χρεοκοπίας σου
το έχουν κερδίσει εκείνοι κι ας είναι οικονομικοί μετανάστες.
"Από που είσαστε;" τους ρωτάς 
"από τη Ρουμανία" σου απαντούν,
 λες κι έφυγαν από τον Παράδεισο
και βρέθηκαν πάλι σ' έναν Παράδεισο!
Το βλέμμα τους απορεί πως είσαι εσύ ο μόνος που δεν το βλέπει,
πως η ζωή, με ένα ακορντεόν, ένα κοντραμπάσο και μια κιθάρα,
είναι σκέτος Παράδεισος, ανάμεσα σε σταθμούς και βαγόνια τρένου.
Η Μουσική δεν έχει σύνορα και σήμερα, σιγοσφυρίζοντας την Φραγκοσυριανή, είναι αφιερωμένη στις Μπάντες του Δρόμου!
..........................................................................................


...................... "o pio pistos filos tou skylou" ................ Foto ......................

44 σχόλια:

  1. μου αρεσουν πολυ οι μουσικες σου αναζητησεις φιλη μου!
    εχουμε παντως πολλα κοινα ακουσματα!

    να εχεις ενα ομορφο σκ ευχομαι!
    τα λεμε απο Δευτερα.
    φιλακια πολλα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Πετραδάκι μου αυτά είναι τα ωραία της ζωής...Ένα τραγούδι μπορεί να σε κάνει να ξεχαστείς και να τα δεις όλα ωραία!
    Καλό Σαββατοκύριακο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Και ειδικά από εκείνους τους παλιούς κι αξεπέραστους ρεμπέτες! Καλό Σουκου Ελένη μου :)

      Διαγραφή
  3. Αγαπαμε Φραγκοσυριανη! '' Θα θελα να με χορτασεις ολο χαδια και φιλια''
    Αγαπημενο ελληνικο ασμα !
    Εδω στην Κυπρο το τιμουμε δεοντως παντως.
    Πολλα φιλια Πετρα μου
    Καλο ΣΚ !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κι εμείς! Κι εμείς! Φιλούθκια στην Κύπρο :))

      Διαγραφή
  4. Πόσο όμορφα συνταιριασμένα όλα, Πέτρα μου!!! Πολύ ευχαριστήθηκα, τα κείμενα σου! Σε φιλώ γλυκά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να είσαι καλά και καλό Σουκου κοριτσάρα μου :))

      Διαγραφή
  5. καλο σαββατοκυριακο, με μουσικες απολαυσεις!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Ολα αυτα που περιγραφεις,joan,
    τα του δρομου ,
    τα βλεπω-ζω
    σαν ενα live graffiti...
    παντα ενεργοποιωντας μου τη διπλη αισθηση
    ....
    του υπεροχου μα και του θλιβερου συναμα.

    καλησπερολουλουδοασημαντοτηταςπουμενειστοχρονοσανφραγκοσυριανηγλυκια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έχεις δίκιο, είναι τόσο....υπέροχα θλιβερή αυτή η πραγματικότητα... Καλό Σουκου :)

      Διαγραφή
  7. δεν κερνάς και κανένα μεζέ και κανά ουζάκι τώρα που καλοκαιριάζει να πάρουμε και το συνάδερφο μου και τέκνο σου να τζαμάρουμε για εμάς ....να το κάψουμε!!! χαχα ...καλο απόγευμα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αχαχαχα! Δεν είναι καθόλου κακή ιδέα αυτή Νικόλα μου! Θαυμάσια θα έλεγα! Καλό Σουκου! :))

      Διαγραφή
  8. Με ταξίδεψες και πάλι καλή μου Πέτρα!
    Φιλάκια πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τα μουσικά ταξίδια έχουνε άλλη χάρη! Σε φιλώ :))

      Διαγραφή
  9. Η μουσική δεν θα πάψει ποτέ να είναι μια σχισμή, που χάσκει και σ' αφήνει να ρίχνεις κλεφτές ματιές στο έσω του Παραδείσου. Επίσης, δεν μπορώ να προσπεράσω την ομορφιά και την γλύκα που αφήνει το κείμενό σου, και σ' αφήνει μ' ένα "κοίτα που η ευτυχία φαντάζει εύκολη υπόθεση καμιά φορά" στα χείλη, να συντροφεύει το πλατύ χαμόγελο.

    *φιλί τεράστιο λέμε

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Και ευτυχώς για μας, η μουσική είναι κάτι που μπορούμε να έχουμε εύκολη πρόσβαση. Πολλά φιλιά αγα-πόνυ μου και καλό Σουκου :))

      Διαγραφή
  10. Όμορφες μουσικές-οι ήχοι των βαλκανίων εξάλλου μπορούν να ξεσηκώσουν τρελά!Δε θέλει πολύ,μόνο λίγο καλή διάθεση!
    Με τα χάλκινά τους καμιά φορά-κι εδώ στη Θεσσαλονίκη έχουμε αρκετά απ' αυτά-σηκώνομαι και χορεύω!Ένας παράδεισος η μουσική!Πράγματι!
    Φιλιά πολλά Πέτρα μου!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κι αυτή η "εικόνα" μέσα στο τρένο, ήταν ονειρική! Φιλιά πολλά!

      Διαγραφή
  11. Όχι σύνορα η μουσική δεν έχει, όπως δεν έχει και η αγάπη (άλλο αγαπημένο άσμα... ""σύνορα η αγάπη δεν γνωρίζει...."") και όπως όλο και περισσότερο το σκέφτομαι αυτόν τον καιρό... σύνορα τελικά ίσως δεν έπρεπε να'χαν βάλει ποτέ ανάμεσά τους οι άνθρωποι. Έγιναν αιτία για τόσα κακά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Θα το ξαναπώ, αλλά τι να κάνω, ήταν πετυχημένο:
      "Η μουσική δεν έχει σύνορα" είπε η Άντζελα, όταν την ρώτησαν αν θα πήγαινε να τραγουδήσει στα Κατεχόμενα της Κύπρου! Φιλάκια :)

      Διαγραφή
  12. Καλησπέρα Πετράδι μου
    Τα Βαλκάνια παράγουν ήχους που
    ξεσηκώνουν...αιώνια Βαλκάνια ψυχή!!!!

    φιλί και καλό σ.κ♥♥♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πραγματικά, τα Βαλκάνια -τα οποία τα έχω ταξιδέψει- έχουν όντως παράδοση στην καλή μουσική!
      Φιλιά και καλό σ.κ επίσης! ♥♥♥

      Διαγραφή
  13. και να που εκεί που δεν το περίμενες, μέσα στο τραίνο ανάμεσα σε κάποιους σταθμούς, βρέθηκες για λίγο στον παράδεισο... γιατί τι άλλο η μουσική, γιατί τι άλλο τα χαμόγελα;
    καλό σαββατόβραδο καρδιά μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να πως παίρνει χρώμα μια "άχρωμη" διαδρομή! Επίσης Βικάρα! :)

      Διαγραφή
  14. Η μουσική αιώνες τώρα ενώνει τον κόσμο.
    Τι είναι αυτό που τον χωρίζει έχεις καταλάβει;

    ....αμάν βαριά φιλοσοφία....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έχω καταλάβει, αλλά δεν σου λέω! :))

      Από πότε η δημοσιογραφία το 'ριξε στην φιλοσοφία;...

      Διαγραφή
  15. Ένα από τα λίγα που μου έχουν λείψει από Αθήνα και το διάστημα που έζησα εκεί είναι κι αυτό: οι μπάντες στους δρόμους!
    Εδώ μόνο μια φορά πέτυχα στην πλατεία μας και φυσικά ξύπνησαν όμορφες μνήμες!
    Φιλιά πολλά Πετρούλα μου :))))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κι όσο φτωχαίνουμε αυξάνονται οι μπάντες! Φιλιά πολλά! :)

      Διαγραφή
  16. Όμορφα όσα περιγράφεις.
    Φιλάκια ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Η αφιέρωσή σου όμορφη σαν το τραγούδι και τα λόγια σου!...μας ξεσήκωσες πάλι!
    Να είσαι καλά!
    Φιλιά πολλά και καλό ξημέρωμα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η Φραγκοσυριανή το προκαλεί αυτό το συναίσθημα! Φιλιά!

      Διαγραφή
  18. Αχ αυτή η μουσική που εκτός ότι ξεπλένει από την ψυχή τη σκόνη της καθημερινότητας,ενώνει και λαούς!
    Πολύ όμορφη η ανάρτηση σου Πέτρα!
    Τις φιλούρες μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Όπως τα λες! Πάντως όταν βρεις χρόνο, διάβασε και την προηγούμενη συνέντευξη που έδωσα στον Ακυβέρνητο! Καλημέρα!

      Διαγραφή
  19. Καλημέρα Joan.....πραγματικά λείπει πολύ από τα αστικά δρώμενα της Πόλης μας ένα περιβάλλον σαν αυτό που περιγράφεις με τις μικρές αυτοσχέδιες ερασιτεχνικές μπάντες που γεμίζουν τα τετράγωνα μουσική και ομορφιά.
    Αυτό βέβαια προϋποθέτει και την ύπαρξη στοιχειώδους διάθεσης από το κόσμο για να γίνει, πράγμα που δεν υπάρχει εκτός από κάποιο αριθμό χαζοχαρούμενων "φυτών" που ξεχύνεται σε ένα shopping ...therapy ζώντας παντελώς σε ένα άλλο κόσμο από αυτόν που υπάρχει γύρω μας.
    Πρίν δύο χρόνια γύριζα από μια από τις τεράστιες διαδηλώσεις στο Σύνταγμα έχοντας, κατά το σύνηθες, μετατραπεί σε μια ανελέητη μάχη με τις δυνάμεις καταστολής που είχαν πνίξει και ματώσει το σύμπαν...
    Κατηφόρισα πνιγμένος με 100άδες διαδηλωτές την Μητροπόλεως κυνηγημένοι....Φτάνοντας στον Μπαϊρακτάρη συναντήσαμε μια ...άλλη κοινωνία, ανθρώπων που έτρωγαν και έπιναν στο δικό τους ...κόσμο, την ίδια στιγμή που η Αθήνα φλέγονταν.....είναι πολλές σκέψεις που σου γεννούν τέτοιες εικόνες.
    Καλό βράδυ να έχεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλά, αυτό που περιφράφεις είναι ανατριχιαστικό, αλλά είναι οι δυο όψεις του νομίσματος δυστυχώς... Πάντα έτσι συμβαίνει: κάποιοι σκοτώνονται την ίδια ώρα που σε κάποιους δεν καίγεται καρφί. Καλή σου μέρα Γιάννη :)

      Διαγραφή
  20. Η μουσική ενώνει τον κόσμο................απ' όπου και αν προέρχεται!!!!!!!!!! Ώστε έτσι γράφτηκε η Φραγκοσυριανή!!!
    Καλή σου μέρα και Χρόνια πολλά σε όλες τις μαμάδες σήμερα!!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χρόνια πολλά στις μαμάδες! Φιλιά Άννα μου :)

      Διαγραφή
  21. Για τη Φραγκοσυριανη τα σχόλια περισσεύουν!
    Όσο για τις μπάντες μου έχουν λείψει τρομερά! Θυμάμαι μονίμως τις βόλτες στη Θεσσαλονίκη να συνοδεύονται και απο μια μελωδία!
    Καλή σου μέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Οι μπάντες δημιουργούν κλίμα. Αλλά όπως λέει κι ο Γιάννης παραπάνω, αρκεί να είναι ο κόσμος σε καλή διάθεση.. Την καλημέρα μου!

      Διαγραφή
  22. Αχ τι τραγούδι!!! Δεν ήξερα την ιστορία του!! Αλλά δεν θέλει και πολύ να γίνει το θαύμα!!!
    Η μουσικη, δυο μάτια και μια μούσα!!
    Πόσες φορές δεν το χουμε χορέψει,δεν το χουμε τραγουδήσει!!!!
    Συνήθως δεν συναντώ μπάντες στο δρόμο.. Πιο πολύ ’’μοναχικούς’’ με την κιθάρα τους
    στο τρένο από βαγόνι σε βαγόνι.. Το πιο αγαπημένο τους τραγούδι πρέπει να ναι το πούλα με για λίγη σιγουριά...
    Ούτε συνεννοημένοι να ταν..
    Φιλάκια μάτια μου!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Φραγκοσυριανή και ξερό ψωμί παιδιά μου!
      Εγώ ξέρω κι άλλο τραγούδι που λένε κάποιες φορές: σ' αγαπώ γιατί είσαι ωραία, είναι εύκολο μάλλον! Φιλάκια :)

      Διαγραφή

ΚΙ ΕΔΩ -ΜΕ ΕΝΑ ΚΛΙΚ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ- ΕΙΣΑΙ ΣΤΟ ΑΛΛΟ ΜΟΥ BLOG ΠΟΥ ΕΧΩ ΚΑΙ ΤΟ ΞΕΧΝΑΩ ΑΚΟΜΑ ΚΙ ΕΓΩ! ΧΑΧΑ!

ΠΕΡΙ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑΣ: ΠΡΟΣΟΧΗ! ΚΑΤΟΧΥΡΩΜΕΝΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΝΟΜΟΣ 2121/1993 Copyright © Mia Petra

ΔΕΝ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ Η ΑΝΤΙΓΡΑΦΗ - ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ Ή ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΧΡΗΣΗ ΤΩΝ ΚΕΙΜΕΝΩΝ, ΧΩΡΙΣ ΤΗΝ ΕΓΓΡΑΦΗ ΑΔΕΙΑ ΤΗΣ ΣΥΝΤΑΚΤΡΙΑΣ -Mia Petra-
***IMPORTANT NOTE***:The reproduction, publication, modification, transmission or exploitation of any work contained herein for any use, personal or commercial, without my prior written permission is strictly prohibited.