Τρίτη, 22 Μαρτίου 2016

Καλό ταξίδι γλυκέ μας Παύλο...


Πως αποχαιρετάς κάποιον που δεν τον γνώρισες ποτέ; Και κυρίως πως αποχαιρε-
τάς κάποιον που ήταν Παιδί;... Πως γίνεται να αποχαιρετά κανείς ένα παιδί, ένα παιδί που δεν γνώρισε μεν, αλλά που από εκεί μακριά τού έδινε μαθήματα ζωής;

Η δύναμη τής Φωτογραφίας είναι ικανή να κινήσει βουνά (εκτός από τους πο-ω-λιτικούς), μια φωτογραφία στα μάτια τού απλού κόσμου μπορεί να λειτουργήσει σαν συναγερμός. Και το χαμόγελο τού Παύλου μέσα από την φωτογραφία, ήταν μια-εικόνα-χίλιες-λέξεις. Όποιος έβλεπε εκείνο το χαμόγελο τών δεκαεφτά χρόνων δεν έμενε παρά να λυγίσει και να βάλει φτερά στα πόδια, για να προσφέρει ο,τι μπορεί, τα αδύνατα δυνατά.. Αξιοπρεπής αγώνας ζωής διάχυτος σ'ένα χαμόγελο. 
Όπως είχε πει κι ο γιος μου σε παρόμοια περίπτωση: "δεν αρκεί η ηλικία του;"..

Ναι, αρκούσε η ηλικία του για να μας κάνει όλους μέσα σε μια μέρα, μια μεγάλη "οικογένεια"... Και δεν είναι λαϊκισμός, ούτε μελό. Η ανησυχία μας και η αγωνία όλων μας, να τα βάλουμε με τον χρόνο ήταν κάτι σαν στοίχημα. Ήταν στοίχημα. Μόνο που δεν το χάσαμε εμείς. Μόνο ο Παύλος... Εμείς, κέρδος είχαμε μόνο, αφού ένα γλυκό Παιδί μάς ένωσε υπό τη σκέπη του και ξεχάσαμε έστω για λίγο, κάθε μιζέρια και μικροπρέπεια, κάθε παράλογη και ποταπή σκέψη, κάθε τι ανούσιο..

Όλους μάς ένωσε ο γλυκός μας Παύλος, σε όποια γωνιά τής Ελλάδας κι όχι μόνο, κι αν βρισκόμασταν. Και δεν ήταν το ψώνιο τών bloggers, διότι, εκτός από το ότι πίσω από κάθε blogger βρίσκεται ένας άνθρωπος κι είχαμε κινητοποιήσει ο καθέ-
νας και το οικογενειακό και το φιλικό του περίγυρο, η συγκίνηση και η αγωνία εξαπλώθηκε σε όλα τα social media. Μια ευκαιρία ζητούσε μονάχα ο Παύλος. Την ευκαιρία που δικαιούται κάθε παιδί, κάθε άνθρωπος στον κόσμο. Το δικαίωμα!

Ο Παύλος όμως έφυγε την Κυριακή, ποιος το περίμενε πως θα ΄ταν Κυριακή, εκεί που όλοι είχαμε πειστεί ότι το κάθε λιθαράκι είχε πιάσει τόπο, εκεί που ήμασταν έτοιμοι να νιώσουμε τη νίκη, εκεί που ο μικρός Παύλος θα έκανε την υπέρβαση.. Όλα αυτά δεν έγιναν. Δεν ξέρω πόσο ένοχο είναι το κράτος κάθε φορά που χάνε-
ται ένα παιδί, αν η κρατική μηχανή όμως ήταν ένας άνθρωπος κι ήταν η αιτία να χαθεί ένα παιδί ακόμα, θα ευχόμουν να τιμωρηθεί με την πιο βαριά ποινή.. Όχι ότι θα αλλάξει κάτι για τον κάθε Παύλο, αλλά να, κάθε ζωή δεν γυρνά ξανά..

Από την Οικογένεια τού Παύλου:
Το ποσό των χρημάτων που συγκεντρώθηκε για το ταξίδι του Παυλου στη Βοστώνη θα χρησιμοποιηθει για να να εχουν αίσιο τέλος 
οι περιπέτειες αλλων παιδιών με τα νεοπλασματικα νοσήματα. Η οικογένεια του Παυλου αποφασισε να διαθέσει το ποσό αυτό 
στη ΛΑΜΨΗ μας, στο Συλλογο Γονέων Παιδιών με Νεοπλασματικες Ασθενειες Βορείου Ελλαδος για την αγορα ξενώνα 
στη Θεσσαλονίκη οπου θα φιλοξενουνται τα εκτος Θεσσαλονικης νοσουντα παιδια και οι γονεις τους που ερχονται 
για νοσηλεια στα παιδοογκολογικα νοσοκομεια της πολης. Επίσης χρηματα θα διατεθουν και σε αλλες δρασεις στον αγωνα 
κατα του παιδικου καρκινου. Θα σας ενημερωνουμε για τις λεπτομερειες και την εξελιξη των δωρεων .
Μπορει ο Παυλης να εφυγε αλλα ο αγωνας συνεχιζεται...
Σας ευχαριστουμε ολους απο καρδιας για τη συνεισφορα σας στον Αγωνα του Παυλη και ολων των αλλων μικρων μαχητων της Ζωης.
Η αξιοπρέπεια μιας βαρυπενθούσας οικογένειας, σε όλο της το μεγαλείο.. Δεν ήταν τυχαία μέλος της ο Παύλος...
.........................................Art: Нино Чакветадзе .......................................
Συγνώμη που χάθηκα λόγω υποχρεώσεων.. Προσεχώς καλύτερα..
...................................................................................................

Προτείνω να κλείσεις θέση στις Γειτονιές, έτσι, 
για να ξεχαστούμε.. Κλικ ΕδώΣε περιμένουμε! 
Σήμερα πάμε βόλτα στις γειτονιές 
τής Μάρθας και τής Μαρίνας

❤¸¸.•*¨*•♫ ............................ο πιο πιστός φίλος του σκύλου.............................❤¸¸.•*¨*•

52 σχόλια:

  1. Άντε τώρα να γράψεις άμα βλέπεις θαμπά το πληκτρολόγιο!
    Δεν υπάρχουν λόγια. Κουράγιο μόνο στην οικογένεια που έχασε το βλαστάρι της και μπράβο που αποφάσισε να διαθέσει τα χρήματα γι' αυτόν τον ιερό σκοπό.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλημέρα Πέτρο, δεν έχω κάτι άλλο να πω..

      Διαγραφή
  2. Αχ γιατι;;;;
    Πικραθηκα τόσο πολύ...αυτά τα μάτια
    αυτο το τρυφερό χαμόγελο έγραψε μεσα στην καρδια τοσων ανθρώπων
    Και σκέφτομαι αν υπήρχε κράτος αν υπηρχε πρόνοια αν έφευγε έγκαιρα ίσως
    αυτό το παιδί να ήταν μαζι μας τωρα!!!
    Εύχομαι κουράγιο στην οικογένεια του και εκφράζω τον θαυμασμό μου για τις κινήσεις τους που σκοπό έχουν να ανακουφιστουν αλλα παιδιά που δίνουν αγώνα ζωής σαν οπως εδωσε το βλαστάρι τους...ο Παύλος τους

    Καλο βράδυ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μακάρι να ήταν όλα αλλιώς Ελένη μου..

      Διαγραφή
  3. Μορφές σαν τον μικρό Παύλο υπάρχουν για να μας θυμίζουν την ανθρωπιά που αναζητά την επάνοδό της στο προσκήνιο της ζωής μας. Στο δέσιμο των ανθρώπων, στην κινητοποίησή τους, στο ξαναζωντάνεμα των αντανακλαστικών αλληλεγγύης στις κοινωνίες.
    Κάτι που ο Παύλος το κατάφερε σε μεγάλο βαθμό.
    Από την άλλη οφείλουμε να ρωτήσουμε μεγαλόφωνα "Που είναι η Πολιτεία σε όλο αυτό ; "
    Ένας άνθρωπος παλεύει με το θάνατο, χωρίς εφόδια, χωρίς μέσα. Γιατί αραγε ;
    Γιατί η κοινωνική πρόνοια και υγεία αφήνεται ή μάλλον εγκαταλείπεται ανέξοδα από την Πολιτεία στην συλλογική ευαισθητοποίηση μονάχα των ανθρώπων ;
    Γιατί η ασφαλιστική κάλυψη της οικογένειας του Παύλου να μην επαρκεί για την αναγκαία του θεραπεία ;
    Θα με ρωτήσεις Πέτρα μου, γιατί τα λέω όλα τούτα.
    Μα για τους επόμενους ....Παύλους, για τους συνανθρώπους μας που εγκαταλείπονται στο έλεος χωρίς δημόσια υγεία.
    Τα θερμά μας συλλυπητήρια στην οικογένειά του. Τι να πείς τώρα πραγματικά.
    Καλό βράδυ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αχ Γιάννη μου, δεν ήταν ποτέ στο φόρτε της η Πρόνοια, πόσω μάλλον τώρα...

      Διαγραφή
  4. Ό,τι και να πούμε, το παιδί έφυγε! Καλό του παράδεισο και κουράγιο στους γονείς. Είναι τόσο κρίμα...Δεν έχω άλλα λόγια...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Δεν μπόρεσα και δεν μπορώ να γράψω οτιδήποτε για τον Παύλο.
    Κοιτάζω τη φωτογραφία του και το μόνο που σκέφτομαι είναι πως έφυγε την πρώτη μέρα της άνοιξης. Ακόμη κι εκεί, τόσο σκληρός ο συμβολισμός.

    Μεγαλείο ψυχής από την οικογένεια... τόσο στον αγώνα του Παύλου όσο και "μετά".
    Όταν η ζωή δεν συνεχίζεται, τη συνεχίζουν τραβώντας τη δυνατά, δυναμικά, με πείσμα, άνθρωποι όπως οι γονείς του Παύλου.

    Καληνύχτα, Πέτρα μου...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. κρίμα το παιδί... ο Θεός να το αναπαύσει..μετράμε διαρκώς απώλειες... τελευταίως... δυστυχώς... !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Στεναχωρέθηκα και θύμωσα για το άδικο και το κρίμα να φεύγουν νέ απαιδιά... δεν ξέρω αλλά δεν θα το κατανοήσω και δεν θα το καταλάβω ποτέ γιατί γίνεται αυτό! Ένας ακόμη άγγελος εκεί πάνω για να προσέχει όλους εμας εδώ κάτω... Καλό ταξίδι αγοράκι μου! Να δίνεις δύναμη στην οικογένεια σου!
    Καλό ξημέρωμα Πέτρα μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Λυπάμαι πολύ... Θερμά συλλυπητήρια στους οικείους...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Καλημέρα ευαισθητοποιημένη μου φίλη.
    Ξέρεις, όταν πρωτοδιάβασα τα μαιλ για τον Παύλο, πριν ακόμη γίνουν οι ομαδικές αναρτήσεις, σκέφτηκα τότε που πριν λίγα χρόνια μας είχες μιλήσει για τον φίλο του γιου σου και την μάχη που έδινε. Θυμήθηκα μάλιστα το ερώτημά του για την ηλικία, που όπως είδα ανέφερες και εσύ σήμερα.
    Το χαμόγελο του Παύλου στη φωτογραφία ήταν εκείνο που για μένα ήταν κάλεσμα. Ήταν γεμάτο ζωή και όνειρα και σε καμία περίπτωση δεν μπορούσα να διανοηθώ πως το παιδι αυτό δε θα προλάβαινε να δώσει ακόμη μία μάχη, την μάχη για την νίκη.
    Λυπημένη και εγώ ενώνω τις προσευχές μου για κουράγιο και δύναμη στην οικογένεια και εύχομαι να αναπαυθεί η ψυχούλα του.
    Υποπτεύομαι πως πολλές ζωές χάνονται καθημερινά επειδή το κράτος χρονοτριβεί και ελπίζω μέσα απο τη καρδιά μου να αρχίσει να φέρεται όπως του αξίζει. Να σώζει τους νέους, να τους σώζει απο τον οποιονδήποτε "δρόμο" ή έστω τουλάχιστον να προσπαθεί να δώσει τη μάχη μαζί τους.
    Δε μπορώ να μη σταθώ στην κίνηση της αξιοπρεπέστατης οικογένειας του Παύλου και να ευχηθώ όλοι οι κρατικοί μηχανισμοί να αρχίσουν επιτέλους να λειτουργούν προς όφελος των ανθρώπων και της κοινωνίας μας γενικότερα.
    Ξέρω πως οι ευχές δεν είναι τίποτα, αν γίνουν στόχοι και πράξεις όμως είναι σημαντικά.
    Είθε να γίνουν σύντομα.

    Λυπάμαι πολύ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. .........

    Πίκρα....και θλίψη....
    Γαμωτο..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Δεν έχω τίποτα περισσότερο να πω...τι να πει κανείς όταν ένα παιδί φεύγει! Πονέσαμε όλοι κι ας ξέραμε το χαμόγελο του μόνο από την φωτογραφία. Κάποια χαμόγελα σε στιγματίζουν...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Σαν ψέμα φαίνεται! Είναι από αυτά τα χαστούκια που τρώμε... Από την ώρα που το έμαθα ένας κόμπος στο λαιμό, μια γροθιά στο στομάχι! Αντίο Παύλο μας! Συγνώμη ψυχούλα μου που δεν προλάβαμε...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Λυπάμαι πολύ... Καλό του ταξίδι, κουράγιο και δύναμη στους οικείους του.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Καμία λέξη δεν είναι ικανή να περιγράψει το συναίσθημα.. Μόνο ένα γιατί...
    Και από εκεί και πέρα σιωπή..
    Η περίπτωση του Παύλου ήταν δύσκολη από τη στιγμή που ο οργανισμός του απέρριψε το μόσχευμα (από τον αδερφό του) και ο χρόνος ο μεγαλύτερος εχθρός του, όμως πάντα ελπίζεις.. Εύχομαι ένα μέρος των χρημάτων που μαζεύτηκαν να προλάβουν ένα άλλο παιδάκι που πρέπει να φύγει άμεσα για το εξωτερικό..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δυστυχώς έχεις δίκιο, αλλά και πάλι δεν το χωράει ο νους...

      Διαγραφή
  15. Τοσα παιδια.. Μεγαλυτερα και μικροτερα...
    Ευχομαι να εχουν καλο Παραδεισο και ο Θεος να δινει κουραγιο στις οικογενιες τους.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αν δεν ακούγομαι πολύ βλάσφημη,
      θα προτιμούσα να τα προστάτευε από τις αρρώστιες ο Θεός...

      Διαγραφή
  16. Τουλάχιστον, έφυγε παίρνοντας αγάπη και ίσως πιστεύοντας ότι ο κόσμος αυτός μπορεί να αλλάξει...
    Το οφείλουμε και σε αυτό το παιδί να αγωνιστούμε.
    Σε ευχαριστώ για την κοινή ανάρτηση, μπόρεσα να μας νιώσω όλους μαζί και το χρειαζόμουν.
    Σε φιλώ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Κρίμα που δεν προλάβαμε νωρίτερα!
    Ας είναι το τελευταίο που φεύγει έτσι, λίγο πριν δώσει τον αγώνα του
    εκεί στα καλύτερα νοσοκομεία!
    Επίσης με συγκίνησε το σχόλιο της Αλεξάνδρας από πάνω μου!
    Κι εγώ το ένιωσα αυτό το μαζί ( κι ας μας τα "έσουρε" κάποιος ότι εμείς οι μπλόγκερς το παίζουμε σούπερ ήρωες κι έχουμε ψωνιστεί! -Αν δεν το έλεγα θα έσκαγα!)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κι άλλα πολλά μάς "σούρανε" κάποιοι "φίλοι" κι ας κάνουν τώρα τις πάπιες....

      Διαγραφή
  18. Σε κάθε τέτοια περίπτωση σκέφτομαι το Χαμόγελο το παιδιού που ξεπήδησε από μια τέτοια στεναχώρια. Δυστυχώς το νεαρό της ηλικίας κάνει πάντα τον καρκίνο πιο επιθετικό. Άγνωστες οι βουλές του Κυρίου... Σίγουρα το παλικαράκι πήγε σε καλύτερο μέρος και έφυγε σαν μαχητής. Κουράγιο και δύναμη στους γονείς του και μακάρι αυτό να είναι και μια αφύπνιση για τους υπόλοιπους γονείς.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τα 'μαθες; Οι γονείς τού Παύλου τα χρήματα
      τα έδωσαν για να σωθεί ένα άλλο παλικάρι!!

      Διαγραφή
  19. Ας είναι ελαφρύ το χώμα.. Καλό του Παράδεισο.. Εφυγε μαχητής.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. καλόν ταξιδεμό!
    σκέψεις..πολλές..θολές..ερωτήσεις..
    δύναμη..μόνον..δύναμη..σε αυτούς...σε εκείνους..
    σε εμάς..να συνεχίσουμε έναν αγώνα..ακόμη..
    μαζί..όλοι..
    (σας..ευχαριστώ όλους..που είστε εσείς!!)

    καλή δύναμη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σώπα καλέ, ούτε λιθαράκι δεν ήταν αυτό το δικό μας..

      Διαγραφή
  21. Δεν έχω λόγια για κάτι τέτοιες στιγμές...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  22. ΚΡΙΜΑ ΠΟΛΥ ΚΡΙΜΑ. ΠΟΛΥ ΣΤΕΝΑΧΩΡΕΘΗΚΑ ΠΟΥ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΑ. ΠΙΣΤΕΥΑ ΟΤΙ ΘΑ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΕΙ. Ο ΘΕΟΣ ΝΑ ΑΝΑΠΑΥΣΕΙ ΤΗΝ ΨΥΧΟΥΛΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΠΟΛΛΑ ΣΥΛΛΗΠΗΤΗΡΙΑ ΣΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΤΟΥ. ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΝΑ ΘΥΜΟΥΝΤΑΙ ΤΟΝ ΑΓΓΕΛΟ ΤΟΥΣ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Όλοι το πιστεύαμε... Την καλημέρα μου :)

      Διαγραφή
  23. Θερμά συλληπητήρια.
    Είναι δύσκολο να δεχτείς κάτι που είναι τόσο άδικο και αδικαιολόγητο. Δεν νομίζω όμως οτι έχει νόημα να ψάχνουμε να βρούμε τον φταίχτη. Μόνο να κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε και να ελπίζουμε...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πάντα έχει νόημα να ψάχνουμε τον φταίχτη,
      αλλιώς ο φταίχτης θα συσσωρεύει αθώα θύματα...

      Διαγραφή

ΚΙ ΕΔΩ -ΜΕ ΕΝΑ ΚΛΙΚ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ- ΕΙΣΑΙ ΣΤΟ ΑΛΛΟ ΜΟΥ BLOG ΠΟΥ ΕΧΩ ΚΑΙ ΤΟ ΞΕΧΝΑΩ ΑΚΟΜΑ ΚΙ ΕΓΩ! ΧΑΧΑ!

ΠΕΡΙ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑΣ: ΠΡΟΣΟΧΗ! ΚΑΤΟΧΥΡΩΜΕΝΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΝΟΜΟΣ 2121/1993 Copyright © Mia Petra

ΔΕΝ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ Η ΑΝΤΙΓΡΑΦΗ - ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ Ή ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΧΡΗΣΗ ΤΩΝ ΚΕΙΜΕΝΩΝ, ΧΩΡΙΣ ΤΗΝ ΕΓΓΡΑΦΗ ΑΔΕΙΑ ΤΗΣ ΣΥΝΤΑΚΤΡΙΑΣ -Mia Petra-
***IMPORTANT NOTE***:The reproduction, publication, modification, transmission or exploitation of any work contained herein for any use, personal or commercial, without my prior written permission is strictly prohibited.