Εντάξει, αν ξεπεράσει κανείς (ομολογουμένως δύσκολα) την άκρως εκνευριστική "λούπα" τής λέξης "φέρτο" (ίσως και πάνω από..50 φορές!) και τη βγάλει καθαρή -δηλαδή δεν έχει λαλήσει από την τόση επανάληψη-
ε, τότε μπαίνει φουλ σε mood, όχι μόνο Eurovision, αλλά και στη διαπίστωση τής ανατριχιαστικά ρεαλιστικής και γλαφυρής περιγραφής τής σημερινής ελληνικής κοινωνίας, όσο όμως και τής πΩλιτικής σκοπιάς..
Από τη μια έχουμε τον Ακύλα που είναι υδροχόος όπως κι εγώ άλλωστε 😛 που είναι ένα παιδί σκέτη λατρεία, με, όχι τα γαλλικά και το πιάνο του, αλλά από μιά φτωχή οικογένεια που παλεύει διαρκώς να τα φέρει βόλτα..
.jpg)
Από την άλλη είναι η ελληνική κοινωνία, δύο-τριών ταχυτήτων. Αυτοί που πάνε (αιώνες τώρα) με τον σταυρό στο χέρι, αυτοί που κάνουν υποκριτικούς σταυρούς, κι αυτοί που σε σταυρώνουν. Οι στίχοι τού τραγουδιού μιλούν κατά βάση για την ανθρώπινη ματαιοδοξία, που ξεχνά την ματαιότητα και πέφτει με τα μούτρα στον υπερκαταναλωτισμό, σα να μην υπάρχει θάνατος. Δεν αφορά μόνο μια μερίδα τής κοινωνίας, αλλά και μια αρκετά μεγάλη μερίδα τής πολιτικής σκηνής, κι ακριβέστερα: τής σημερινής κυβερνητικής σκηνής, όπου μετρά 365 σκάνδαλα τον χρόνο:
"Γη κι ουρανό, φέρτο! τον κόσμο όλο, φέρτο!,
εντός κι εκτός πλανήτη, αν δεν το 'χω φέρτο!"
Ο Ακύλας κι οι συνεργάτες του, έφτιαξαν ένα τραγούδι πολυεπίπεδο, όπου ο ίδιος από μόνος του, όχι μόνο υποστηρίζει, αλλά και απογειώνει! Είναι ένας τόσο to the point performer που αξίζει κάθε επιτυχία και διάκριση! Ωστόσο ας σταματήσουν κάποιοι να ζητούν το πανευκολάκι: "Ακύλα, φέρτο μας!". Πότε θα πάψουν να τα απαιτούν όλα από τους άλλους φορτώνοντάς τους με δυσβάσταχτα βάρη; Ακύλα μόνο ζήστο! ❤
.jpg)
"Δες με μαμά, αγοράζω να κλείσω κενά"~Art: Guimar.me
❤...........οι σκέψεις μου κάνουν θόρυβο...........❤
