Δευτέρα, 23 Ιουνίου 2014

* ΦΤΟΥ! Ο ΧΘΕΣΙΝΟΣ Ο ΤΙΤΛΟΣ, ΤΟΥ ΤΑΙΡΙΑΖΕ ΚΑΛΥΤΕΡΑ!...



-Μάνα, θες να αγοράσουμε ένα γαϊδούρι;
-Γιατί; Θες να πεις ότι...δεν έχουμε ήδη ένα; Να πληρώσω κι από πάνω;
-Θα το φροντίζω και θα το αγαπώ.
-Πότε; Προ φαγητού ή μετά; Μη με συγχύζεις παιδί μου πρωινιάτικα.
-Γιατί το λες αυτό ρε μάνα; Εγώ τα αγαπώ τα ζώα. 
-Ναι. Τα λούτρινα επί του καναπέως.
-Δε θυμάσαι όταν είχα αυτό το γλυκούλι το χαμστεράκι;
-Ξεχνιέται αυτό; Που με το που σε έβλεπε (μια στο τόσο) έδινε πάρτι 
και ρεσιτάλ ικανοτήτων, για να σε δελεάσει και να του δώσεις σημασία.
-Ε, όχι και μια φορά στο τόσο. Τώρα με αδικείς!
-Σε αδικώ! Θα ξεχάσω εγώ που ήταν καλοκαίρι και πήγαινες στα μπάνια του λαού

και μετά πήγες στο καπάκι και μια ωραιότατη κατασκήνωση 
και στο μεταξύ είχα παραγνωριστεί τόσο με το χάμστερ, που με φώναζε "μαμά".
-Δεν έπρεπε να μου θυμίσεις τον μακαρίτη τον Χάμστερ. Στενοχωρήθηκα τώρα... :(
-Αμ, εγώ τι να πω; Που δεν μου έφτανε ο καύσωνας, είχα να κηδέψω κι εκείνο το δόλιο.
Άσε το κλάμα που έριξα και δεν μπορούσα να συνέλθω. Ακόμα βλέπω στον ύπνο μου 
το χάμστερ να μου χαμογελάει και να κάνει ρόδα, σαν ζογκλέρ σε τσίρκο!
-Και το αγαπημένο μου το ιγκουάνα... :(
-Ναι. Σαν τον Λάζαρο στο "είσαι το ταίρι μου" ήσουν. 
Αντί για...πέτο, είχες ένα ιγκουάνα μονίμως στον ώμο σου!
-Θες να πεις ότι δεν το συμπαθούσες; 
-Εγώ δεν το συμπαθούσα βρε; Βρε, αν δεν το συμπαθούσα εγώ, 
να πέσει φωτιά να με κάψει! Εκείνου του γύριζε το μάτι ανάποδα όταν με έβλεπε!
-Δεν του γύριζε το μάτι ανάποδα. Έτσι κοιτάνε τα ιγκουάνα.
-Με μισό μάτι; Δεν μου 'φτανε η Ευτέρπη στο γραφείο; Να 'χα έναν εχθρό κι εντός οικίας;
-Εντάξει. Πάει, πέθανε κι αυτό. Τι κατάλαβες; 
-Τι κατάλαβα; Τι κατάλαβα; Που αυτό δεν ήταν ένας απλός θάνατος. Ντεζαβού ήτανε! Πάλι καλοκαίρι ήτανε, πάλι κατασκήνωση έλειπες, μπαίνω να ταϊσω το ιγκουάνα 
κι ήταν η πρώτη φορά που δεν με κοιτούσε με μισό μάτι!
-Με τι σε κοιτούσε;
-Με το θλιμμένο βλέμμα της αγελάδας! Με ζώσανε τα φίδια. Μια και δυο, πάω σε κτηνίατρο. Το και το, του λέω κι αυτός: "αποχαιρέτα το ιγκουάνα που χάνεις"...
Ρε, τι χάπια, ρε τι διατροφές, ρε τι γλυκόλογα... Πάει ο Κίτσος... Πάλι στα μαύρα εγώ :((
-Άστα αυτά και δεν θα με κάνεις εσύ να νιώσω τύψεις. Θυμάσαι εκείνο το μωρό γατάκι;
-Αυτό δεν πέθανε όμως παιδί μου.
-Δεν πέθανε γιατί ήταν εφτάψυχο, αλλά εσύ φρόντισες να το κάνεις εξάψυχο σε μια μέρα.
-Ε, εγώ φταίω; Που να φανταστώ ο άνθρωπας, που πήγε και τρύπωσε;
Βάζω μπροστά τη μίζα του αυτοκινήτου και μου μύριζε ξαφνικά σαν...φρικασέ καμένο!
-Τι φρικασέ μάνα μου που φρικάρισα εκείνη τη μέρα; Μα να κόψεις το αυτί του μωρού;
-Εγώ του το έκοψα; Που μέχρι τον Πανάγο που 'χει το συνεργείο έψαξα, για να δω τι συνέβαινε; Που ακούστηκε...γατί, να έχει τρυπώσει στη μηχανή του αυτοκινήτου;;; 
Δε μου λες παιδί μου, άσχετο, το...σκυλί μας το είδες σήμερα;
-Πλάκα κάνεις! Τι θες να πεις ρε κακούργα μάνα;
-Τίποτα παιδί μου. Να, έλεγα μήπως φέτος να μην πήγαινες κατασκήνωση...
-Ποια κατασκήνωση ρε μάνα; Έχεις τρελαθεί; Εγώ έχω απολυθεί κι από φαντάρος!
-Ιιιιιιιιι!!! Πως περνάνε έτσι αυτά τα ρημάδια τα χρόνια αγόρι μου, παλικάρι μου! *:( λυπημένος

Roberto Di Patriziborder=
...................................... "o pio pistos filos tou skylou" ........................................................ Foto Google ..................................

Ανοιχτή παραμένει η πρόσκληση στο blog μου

Μια Πέτρα


................................................................................................................

56 σχόλια:

  1. Χαχαχαχαχαχα εσύ μικρό κορίτσι κι έχεις γιο που απολύθηκε από φαντάρος;;; ο μον ντιέ!!! Θα μας τρελάνεις, πάρε ένα γαϊδουράκι του παιδιού, τι σου ζήτησε...;;; Γκρίνια γκρίνια γκρίνια.... στο κάτω κάτω, του παιδιού σου τα ζωντανά, δυο φορές δικά σου είναι!!! Φιλάκια πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. 1) "Θα παντρεύτηκε στα 14" παλαιά διαφήμιση (πολύ πιο παλαιά από εμέ βεβαίως βεβαίως!) 2) 19 χρονών είναι καλέ το μωρό μου (...) 3) Αυτό έλειπε να πάρω και γαϊδούρι, με τόσα γαϊδούρια γύρω ;)

      Διαγραφή
  2. χαχαχα
    ζεστΉ καλημερα σημερα αδυναμια!
    ξαναπω στο αλλο σπιταξι να κεραστω ουζακι! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κική, λέω να σου κάνω αλκοτέστ...... Αχαχαχα!

      Διαγραφή
  3. Τελικά έμαθες τι είναι το μπεκοντί;;;; Ε, το μπουγιουρντί ήθελα να πω!!! Χαχαχα!! Σου στειλα και mail με φωτό και συνταγή!!!
    Απολύθηκε ο παλίκαρος!!! Να τον καμαρώνεις τον πετράδι σου περήφανη μανούλα!!
    Πάντως μην το γελάς καθόλου, φαντάρος ήταν ο αδερφός μου όταν πέθανε ο Μπρούνο, το χαμστεράκι του και γονείς λείπαν ταξίδι, εγώ μόνη σπίτι, λέω ελάτε πίσω να το θάψετε... Σκουλήκιασε το ποντικάκι.. Ημουν πολύ στεναχωρημένη και δεν υπήρχε περίπτωση να το πετάξω ούτε να το αγγίξω... Λέω στην μαμά, μάνα άσε το ταξίδι κι έλα.. Φυσικά και τ άκουσα αλλά δεν υπήρχε περίπτωση να το πιάσω και να το θάψω ή να το πετάξω... Οπότε περίμενε ΄΄υπομενετικά΄΄ στο σπιτάκι του μέχρι να ρθουν οι δικοί μου... 3 μερούλες νομίζω.. Οχι που την κάναν όλοι και θα μενα εγώ πίσω να κάνω τον νεκροθάφτη!!!
    Με το καλό να πάρετε και σκίουρο αλλά καλού κακού αφήστε τις κατασκηνώσεις!!! Χαχαχα!! Εγώ πάντως στο τσακ ήμουν να πάρω έναν αλλά είπαμε.. Θα τρωγα έξωση από το σπίτι!!! Χαχαχα!!! Φιλάκια και καλή βδομάδα συμπεθέεερα!!! :))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το είδα το μέηλ συμπεθερόνι και σε ευχαριστώ! Τελικά φτιάχνω κι εγώ τέτοια συνταγή, αλλά όχι καυτερή, δεν τρώω μπαχαρικά. Σκίουρο ε; Φωτιές πας να μου ανάψεις μου φαίνεται! Αχαχα! Φιλάκια :))

      Διαγραφή
  4. Aσε πετράδι, με τα ζωντανά υπάρχει μέγα θέμα, πέρα από τη δέσμευση, τις υποχρεώσεις, τις λαχτάρες συμβαίνουνε και οι αποδημίες την πιο ακατάλληλη στιγμή.......και άντε να το διαχειριστείς το όλο ζήτημα. Πάντως γαϊδουράκι ήθελα κι εγώ να υιοθετήσω στα 10 μου, ένα γκριζούλι, γλυκούλι, μικρούλι.......σπάραζα να το κρατήσουμε, θα το φιλοξενούσα στο δωμάτιό μου, θα το τάϊζα σανό και μακαρόνια......στα 10 σου όλα είναι τόσο εύκολα...κι απλά....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ε, ρε, τρομερή η φαντασία του σκηνοθέτη!! Καλό μεσημέρι Κλαυδία :)

      Διαγραφή
  5. Χαχαχαχαχαχαχαχα!!!!!!!!!
    Πήγαινέ το καλέ το παιδί στην βουλή να διαλέξει ένα γαιδούρι μπας και δούμε άσπρη μέρα!
    Χαχαχχαχα!!
    Απολαυστικότατη!!
    Πολλά φιλιά και σε σένα και στον γιόκα!
    Πως μεγαλώνουν τα άτιμα απορώ!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ελενοκόριτσο, το πήγα το παιδί στη Βουλή και γύρισε με άδεια χέρια. Ε, με τόσα γαϊδούρια εκεί μέσα (λόγω υπομονής, όχι τίποτα άλλο...) δεν ήξερε ποιο να πρωτοδιαλέξει!! Φιλιά :)

      Διαγραφή
  6. χαχαχαχαχα.........πετυχημένο!!!!!!!!
    Καλή σου εβδομάδα :))))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να είσαι καλά και καλή εβδομάδα επίσης! Φιλιά :)

      Διαγραφή
  7. Ο σοφός μπαμπάς μου (96 ετών τώρα!) έλεγε, "τα παιδιά, τα φυτά και τα ζώα στο σπίτι, είναι μπελάς", τα παιδιά δεν τα απέφυγα, αλλά τα φυτά και τα ζώα σίγουρα!
    ΑΦιλιά και καλή βδομάδα με πολύ ζεστούλα! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν θα συμφωνήσω καλή μου με τον σοφό κατά τα άλλα πατέρα. Τα παιδιά -μέσα ή έξω από το σπίτι- μόνο Ευλογία μπορεί να είναι και ποτέ μπελάς. Καλό σου απόγευμα Στεφανία μου :)

      Διαγραφή
  8. Kαλός πολίτης λοιπόν!!!!!!!!!! Και κοίτα πώς περνάει ο χρόνος, το πιστεύεις;;;;;!!!!! Τι μου θύμισες όμως...........Και το δικό μας αμάξι πάτησε το πόδι από ένα γατάκι στην αυλή του εξοχικού μας και τρέχαμε στον κτηνίατρο αλλά κρίμα γιατί έχασε τις 7 ζωές του μονομιάς! Κλάμα οι κόρες μου και βρισίδι εγώ για το δολοφόνο άντρα μου δε λέγεται!!!!!!!!!!!
    Να σαι καλά ΄Πέτρα μου και κοίτα τα ζωάκια του γιου σου να τα προσέχεις, έτσι;;;;;;
    Καλό βράδυ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εντάξει βρε, το παιδί έχει απολυθεί εδώ και κάτι μήνες (άσε που είχα κάνει πανηγυρική ανάρτηση!), αλλά κατά τα άλλα, όντως πολλά μικρά ζωάκια πάνε χαμένα από διάφορα ατυχήματα :(( Φιλιά πολλά Αννούλα μου :)

      Διαγραφή
  9. Το χάμστερ μάς άφησε χρόνους (και κλάααααμα η κόρη μου),
    το ενυδρείο ούτε που θυμάμαι από πότε είναι ακατοίκητο (κάθε φορά που τα κακάρωνε ένα ψαράκι είχαμε εθνικό πένθος),
    το καναρίνι δέχτηκε μια νυχτερινή επίσκεψη από γάτα και πέρασε στην άλλη διάσταση,
    τα ιγκουάνα τα αποφεύγουμε γιατί θα ανεβαίνει η κυρά μου στο τραπέζι (σκούζωντας).
    Έναν κοπρίτη έχουν οι από πάνω, που μας επισκέπτεται συχνά και μας κατουράει.
    Αυτά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είχαμε κι εμείς ενυδρείο, τώρα το χαρίσαμε στον επόμενο μανιώδη συλλέκτη ψαριών και τέλος! Κρίμα για το γλυκούλι το καναρινάκι μωρέ :(( Τελικά είναι πολύ ανυπεράσπιστα τα καημένα τα ζωάκια κι ας είναι και σε κλουβί! Ελπίζω να πέρασες καλά. Εμείς εδώ όλα ανθηρά, η γνωστή (ελληνική) νοοτροπία και πραγματικότητα. Φιλιά :)

      Διαγραφή
  10. Αχ, τι τραβάμε κι εμείς οι μάνες!!!! Αυτή η ανάρτηση είναι σαν να την έγραψα εγώ. Δεν είχαμε βέβαια ιγκουάνα, χάμστερ, αλλά και κουνελάκι είχαμε, και ψαράκι. (Θεός σχωρέστα!)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τι γλυκούλια (και) τα κουνελάκια, αλλά, τι να συγχωρήσει ο Θεός Τι να είχαν κάνει αυτές οι άδολες οι ψυχούλες!

      Διαγραφή
  11. Αχαχαχαχαχαχαχαχαχα! Να χαιρεσαι το παληκαρι σου κοριτσαρα μου! Πολυ γελασα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ Πεταλούδα! (αν και το "σενάριο" είναι δικό μου ;)

      Διαγραφή
  12. Ρε τι τραβάει η δόλια η μάνα!
    (Να'χα κι εγώ ένα τέτοιο βάσανο όμως! Κι ας ήθελε και ρακούν μέσα στο σπίτι !)
    Φιλούρες και καλή εβδομάδα :)))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μόνο ρακούν δεν πέρασε, μην μας βάζεις ιδέες!

      Διαγραφή
  13. Αχ, θέλω κι εγώ ένα γαϊδούρι!!! Όλα τα άλλα, τα έχω. Κίτσο όμως, λέμε εμείς το καναρίνι!
    Τα φιλιά μου! *κάληο αργά παρά αργότερα...
    :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αχαχαχα! Καλημέρα Εύα μου, χαίρομαι που σε βλέπω ύστερα από τόσο καιρό :))

      Διαγραφή
  14. Καλύτερα να σου ζητάει γαϊδούρι παρά μηχανή.
    Ο δικός μου ήθελε σκύλο. Εγώ μέσα στο σπίτι δεν θέλω. Τελικά πήραμε τσοπανόσκυλο και το έχουμε στο χωριό. Κάνει την αυλή άνω κάτω, γαβγίζει όλη την ώρα, οι δικοί μου γκρινιάζουν, αλλά τελικά το συνήθισαν και το φροντίζουν (ακόμα κι ο αδερφός μου!).
    Καλό βράδυ, χαμένο μου πουλί!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εννοείται ότι προτιμώ ΝΑ ΑΓΟΡΑΣΩ γαϊδούρι, παρά μηχανή, δεν το συζητώ καν !!

      Διαγραφή
  15. έλα τώρα! τι ζήτησε το καμάρι σου; ένα ζωολογικό κήπο μέσα στο σπίτι. τι πιο φυσιολογικό; χαχαχα
    να είσαι καλά κοριτσάρα μου πολύ γέλασα με το σημερινό σου! σε φιλώ έρμη μάνα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αχαχαχα! Πλάκα πλάκα, κι εγώ αγαπώ τα ΑΛΗΘΙΝΑ γαϊδούρια :))

      Διαγραφή
  16. Τι μου θύμισες τώρα!!! Πέρυσι το καλοκαίρι στο χωριό ένα γαιδούρι αληθινό έχει μια γιαγιά , το είδαν τα μικρά και τρελάθηκαν !! Το γαιδούρι βαριόταν που ζούσε τα παιδιά του χαιδεύανε τη μούρη ... και ξαφνικά το γαιδούρι χασμουρήθηκε και βάζει κάτι κλάμματα ο μικρός και λέιε θα με φάει.... Το γέλιο που κάναμε!!!!
    Φιλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αχαχαχα! Πολύ αστεία ιστορία, αλλά το μικρό σας το καημενούλι, σίγουρα φοβήθηκε.. :(

      Διαγραφή
  17. Καλά, τα παιδιά ζώο να έχουν και ό,τι να 'ναι!!!
    Κι εμείς ό,τι ζωάκι είχαμε μας άφηνε χρόνια και καιρούς, συνήθως από ασθένεια
    ή γηρατειά!
    Ο διάλογος άριστος και πολύ ζωντανός, σαν να εξελισσόταν η σκηνή μπροστά μου!!!

    υ.γ.
    Το αποβλακωμένο, η Γλαύκη, είναι οκ σήμερα;;; Χαχαχα!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ε λοιπόν ναι, είναι οκ σήμερα το "αποβλακωμένο"!!! :))))

      Διαγραφή
  18. Απόλυτα φυσιολογικό ο βρίσκω! Κι εμείς είχαμε από πάντα σκύλους, τους οποίους τους έβγαζε βόλτα ο μπαμπάς. Μετά όταν νυμφεύθηκα και πάλι είχαμε πάντα ένα σκυλί στο σπίτι, το οποίο έβγαζε και βγάζει βόλτα ο κ. Μήτσος!
    Και πριν αρχίσεις να λες ότι έχω φορτώσει τον σκύλο στο στεφάνι μου και πόσο ήρωας ο κ. Μήτσος, να διευκρινίσω ότι εγώ τον κάνω μπάνιο, τον χτενίζω και φυσικά τον ταΐζω!
    Πάντως άμα έχεις αυλή να του πάρεις του παιδιού ένα γαϊδουράκι! Εγώ ας πούμε, θέλω μια κότα, αλλά δεν έχουμε αυλή. Φυσικά θα μπορούσα να την έχω σε ένα ωραίο μεγάλο παιδικό πάρκο και να την αφήνω να κάνει βόλτες στο μπαλκόνι, αλλά ο κ. Μήτσος δεν συμφωνεί κι εγώ το σέβομαι. Όχι για να δεις τι καλό παιδί που είμαι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κάτσε να περάσει το καλοκαίρι και βλέπουμε!!!
      Πάρε κι εσύ μια κότα, μπορείς :))))

      Διαγραφή
  19. Αυτό θα πει να κάνεις παιδιά!! Ποτέ δεν σταματάς να γελάς!! :)))
    Να σου ζήσει το παλικαράκι!! Καλός πολίτης πια!!
    Φιλάκια και καλό βραδάκι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ Περιστεράκι μου, αλλά με...τέτοιο όνομα, κοίτα μην θελήσουμε να σε...αποκτήσουμε ΚΑΙ εσένα!!!

      Διαγραφή
  20. Οχι...καλο ειναι να μας ενημερωνεις
    για την κατασταση σου
    για να κανουμε κι εμεις το κουμαντο μας.
    Να σε φωναζουμε joan petra
    ή alz heimer.

    Καλησπερολουλουδοανθυμαμαικαλα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ανάθεμα με κι αν κατάλαβα τι ήθελε να πει το ποιητή :))

      Διαγραφή
  21. Να υποθέσω... "Πιστός φίλος του Ιγκουάνα", με την καμία όμως ε;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εμ, τι λες; Ξέρεις πολλούς "θαυμαστές" ιγκουάνα;;

      Διαγραφή
  22. Χαχα...εμ είδες πώς περνάνε τα χρόνια?
    Τι μου θύμισες τώρα...δυο ήταν, ονόματα δε θυμάμαι (ε καλά δεν τα θυμήθηκα κι όλα), και ήταν του γιου μιας φίλης...
    Επειδή θα έλειπαν το καλοκαίρι αναλάβαμε να τα φροντίσουμε. Η κόρη μου τους άλλαζε νερό, εγώ τα τάιζα (νομίζω ότι τα τάιζα εγώ), είπαμε δεν τα θυμήθηκα κι όλα) αλλά εκείνο το καλοκαίρι ψήθηκε ο τόπος!!
    Μια μέρα παρόλο που προσέχαμε να είναι κάπου δροσερά τα βρήκαμε ντεντ....πάνε τα χελωνάκια, γιατί περί χελωνακίων ομιλώ τόση ώρα και μετά άρχισε άλλο δράμα...πώς θα το πούμε στον μικρό?
    Συνεννοήθηκα με τη μάνα του και συμφώνησε να αγοράσω δυο άλλα που να μοιάζουν (!!) και να τα δώσω όταν θα έρχονταν με το καλό να τα πάρουν.
    Να με έβλεπες να ψάχνω ποια χελωνάκια μοιάζουν με τα αδικοχαμένα να πέσεις κάτω από τα γέλια...και μιλάμε για τη δική μου μνήμη ε?....που όχι δε θυμόμουν πια πως ήταν εκείνα τα έρμα, μα μου φαίνονταν κι όλα ίδια!!
    Ε, δεν ήταν τελικά όλα ίδια, γιατί όταν ήρθε ο μπόμπιρας για την τελετή της παράδοσης, η χαρά του έγινε κραυγή...δεν είναι ο τάδε και η τάδε...τρομάξαμε να τον πείσουμε, όχι ότι ήταν τα ίδια, αφού αυτός τα ξεχώριζε, μα πως ήθελαν κι αυτά αγάπη και άλλα χαζά που λένε οι μεγάλοι για να μην κλαίνε τα παιδιά...
    άσε...να μη σου τύχει λέμε!!...αν και βλέπω σου έτυχε...χαχα!
    Φιλιά πολλά και καλή εβδομάδα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εντάξει, μιλάμε η ιστορία έχει απίστευτη πλάκα και καλά θα κάνεις να την κάνεις ανάρτηση!!! Θυμήθηκα τώρα που κι ο "Λάζαρος"/είσαι το ταίρι μου, είχε χάσει το ιγκουάνα του και έψαχναν οι φίλοι του να του βρουν ένα παρόμοιο!

      Διαγραφή
  23. Κίτσο με λέει χαϊδευτικά η μικρή μου κόρη. Όσο για τον σπαρταριστό διάλογο, μου θύμισε αυτούς που έχουμε ανταλλάξει για χελωνάκια και ψαράκια που μας φορτωναν, κάθε φορά που έφευγαν για σπουδές. (Αν τα είχαμε τώρα, ίσως το σπίτι να ήταν λιγότερο άδειο)
    Και φυσικά μου θυμίζει τους διαλόγους με τη μάνα μου, 35-40 χρόνια πριν, όταν της φόρτωνα καναρίνια και χάμστερ (τα ιγκουάνα δεν ήταν ακόμα της μόδας) και πήγαινα διακοπές.
    Έτσι είναι αυτά τα πράματα, δανεικά.
    Καλή σου εβδομάδα, Πέτρα μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Λωτοφάγε, επειδή ΟΛΑ για τα παιδιά γίνονται, το σχόλιο σου είχε έναν καημό μεγάλο κι εγώ συγκινήθηκα πολύ... :( "Αν τα είχαμε τώρα, ίσως το σπίτι να ήταν λιγότερο άδειο"........εντάξει, δεν ξέρω τι άλλο να πω, πέρα από το ότι σε καταλαβαίνω... Πάντα μπορείτε πάντως να πάρετε ένα ζωάκι, "ξεγελάει" πλάκα-πλάκα... Καλή εβδομάδα, επίσης.

      Διαγραφή
  24. Αχαχαχαχα τωρα αυτη ηταν πραγματικη συζητηση ? Πολυ γελασα βρε.... μπραβο σε μανα και γιο..
    Παντως γαιδουρι για κατοικιδιο..Δεν μου χει ξανατυχει να ακουσω..
    Εδω εμεις ενα κουνελακι θελαμε και ο πατερας μου ειπε πως θα το κανει στιφαδο και αλλαξαμε ιδεα και πηραμε χελωνιτσες..
    Ελπιζω να αντεξουν... στον χρονο :p

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ποτέ δεν γράφω πραγματικές συζητήσεις, αλλά αυτό θα αργήσουν να το καταλάβουν κάποιοι. Εσύ όμως είσαι γατόνι μικρό και γλυκό! :)) (Και για να σε...........καταστρέψω εντελώς, στην Κίνα, τα χελωνάκια τα τρώνε...!! είπαμε, είμαι κακούργα!!) Φιλούθκια :)

      Διαγραφή
  25. Απαντήσεις
    1. Καλή σου μέρα και χαίρομαι που σας έκανα να γελάσετε! Φιλιά :))

      Διαγραφή
  26. Χαχαχα!! Από ό,τι φαίνεται, μόνο παραδείσιο πουλί δεν είχατε, και ανακόντα!!
    (Λες να του βάζω ιδέες τώρα;)
    Φιλάκια πολλά, ομορφιά μου! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Παραδείσιο πουλί...έχουμε (..........!!!!!!!!!!!.............) Ανακόντα όμως...ε, να, είδες τι κάνεις τώρα; Βάζεις ιδέες κι ανάβεις φωτιές! Καλό ξημέρωμα ομορφιά μου ! Φιλάκια :))

      Διαγραφή
  27. Μπορεί να γέλασα, αλλά θυμήθηκα μια δική μου τέτοια τραγική ιστορία: ένα σκυλάκι - παιχνίδι που αποφάσισα να το πλύνω, βάρυνε τόσο πολύ κι όταν το έβγαλα από την μπανιέρα, το κεφάλι του, με όλα τα νερά και τις σαπουνάδες, μου έπεσε μέσα στη λεκάνη της τουαλέτας... Φρίκη!
    Φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πάλι καλά που ήταν σκυλάκι/παιχνίδι (αν κατάλαβα καλά) Σε φιλώ :))

      Διαγραφή

ΚΙ ΕΔΩ -ΜΕ ΕΝΑ ΚΛΙΚ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ- ΕΙΣΑΙ ΣΤΟ ΑΛΛΟ ΜΟΥ BLOG ΠΟΥ ΕΧΩ ΚΑΙ ΤΟ ΞΕΧΝΑΩ ΑΚΟΜΑ ΚΙ ΕΓΩ! ΧΑΧΑ!

ΠΕΡΙ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑΣ: ΠΡΟΣΟΧΗ! ΚΑΤΟΧΥΡΩΜΕΝΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΝΟΜΟΣ 2121/1993 Copyright © Mia Petra

ΔΕΝ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ Η ΑΝΤΙΓΡΑΦΗ - ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ Ή ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΧΡΗΣΗ ΤΩΝ ΚΕΙΜΕΝΩΝ, ΧΩΡΙΣ ΤΗΝ ΕΓΓΡΑΦΗ ΑΔΕΙΑ ΤΗΣ ΣΥΝΤΑΚΤΡΙΑΣ -Mia Petra-
***IMPORTANT NOTE***:The reproduction, publication, modification, transmission or exploitation of any work contained herein for any use, personal or commercial, without my prior written permission is strictly prohibited.