Δευτέρα, 20 Απριλίου 2015

✿ ΤΑΞΙΔΙΑ ΑΓΑΠΗΣΙΑΡΙΚΑ ΠΟΥ ΓΡΑΦΟΝΤΑΙ ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ...


Κάπου διάβασα πως το χιούμορ είναι η τέχνη να κρύβεις τις πληγές σου. Το χιούμορ έμεινε στο χθες και σήμερα ήρθε η ώρα να μιλήσουμε για ένα ταξίδι αλλιώτικο απ' τα άλλα. Ένα προορισμό που ήξερα εξαρχής πως ενώ θα έφτανα εκεί γελώντας, θα έφευγα δακρυσμένη. 

Δεν θα επέλεγα ποτέ το Λονδίνο ως ταξιδιωτικό προορισμό. Έχουν περάσει προ πολλού οι εποχές που με συγκινούσαν οι ευρωπαϊκές πρωτεύουσες. Μια υποχρέωση αφενός, αλλά κι ένα ξενάκι που έχουμε εκεί -η ανιψιά μου- ήταν οι λόγοι που πήγαμε Πάσχα στο Λονδίνο.

Το Λονδίνο του Μπιγκ Μπεν και των επαγγελματικών ευκαιριών. Το Λονδίνο των παμπ και των διώροφων λεωφορείων. Το Λονδίνο των βροχερών μερόνυχτων και των μουσείων. Το Λονδίνο της ισχυρής λίρας και των φτωχών ανθρώπων. Το Λονδίνο του γρήγορου μετρό και της μοναξιάς. Το Λονδίνο Της Απέραντης Μοναξιάς Και Της Απόλυτης Απομόνωσης..

Η πόλη "fast food" προσεγγίζεται σε λιγότερο από 2 ώρες από το αεροδρόμιο προς κέντρο. Αιτία το γρήγορο μετρό της πόλης φυσικά. Ένα μετρό που δεν είναι μια απλή συγκοινωνία. Σκέτη σφυγμομέτρηση είναι. Του ρυθμού τής πόλης, της ποικιλίας των κατοίκων της, αλλά πάνω από όλα, της λογικής του παραλόγου που εντάσσει τις μάζες κατά συρροή στο παγκό-σμιο Σύστημα. Εκείνο που δε βλέπει τον άνθρωπο ως Άνθρωπο, αλλά ως μηχανή. Μια κα- λοκουρδισμένη μηχανή, που χτυπάει τρέχοντας την κάρτα στην είσοδο τού μετρό, μπαίνει τρέχοντας στο μετρό, αλλάζει ιλιγγιωδώς τη μπλε γραμμή με την κόκκινη, κάθεται ανα- κούρκουδα όπου βρει, παίζει παιχνίδια στο κινητό, ακούει μουσική με ακουστικά, κοιτά την οθόνη του υπολογιστή της και γενικώς η "ζωή" της είναι μια οθόνη. Όταν φτάνει στο σωστό σταθμό, βάζει φτερά στα πόδια, αγοράζει ένα σνακ από το δρόμο, δουλεύει πάνω από 10 ώρες κι εκεί γύρω στις 12 παρά κάτι, σχεδόν μεσάνυχτα, μπαίνει μέσα σ' ένα σού-
περ μάρκετ, αγοράζει τρέχοντας 5-6 πράγματα, τα χτυπά στο αυτόματο ταμείο και "σπίτι".

Όπου "σπίτι" όποιος είναι τυχερός έως προνομιούχος, είναι ένα μικρό διαμέρισμα σε μια αχανή πολυκατοικία, με γκρίζους τοίχους, μικρά παράθυρα και δικό του μπάνιο! "Χλιδή"..
Σε άλλη περίπτωση, κάθε διαμέρισμα κρύβει μέσα του 5-6 μετανάστες, με κοινό μπάνιο.


 ~ Όποιος πόνεσε μέσα στη ζωή όποιος έκλαψε σαν μικρό παιδί~
~~ τώρα τίποτα πια δε σου ζητά μόνο στ’ όνειρο θα σ’ αναζητά~~

Στην Αγγλία κανείς διαπιστώνει πως δεν είναι μόνο η Ελλάδα που τρώει τα παιδιά της. Εί-ναι πάρα πολλές χώρες ακόμη, που αποχωρίζονται τα παιδιά τους και τα στέλνουν μετανά-στες. Η Αγγλία όμως είναι μια οργανωμένη χώρα από κάθε άποψη, όπου λειτουργούν οι νόμοι, οι πολίτες έχουν ίσες ευκαιρίες για αναζήτηση εργασίας, όλα γύρω προδίδουν τάξη.

Όσα 24ωρα μείναμε εκεί, δυο ήταν οι έννοιες μου. Το παιδί μου και το ανίψι μου. Όπως πάντα. Η ανιψιά μου ως μετανάστρια και το παιδί μου ως εν δυνάμει μετανάστης. Δεν έπαιρνα τα μάτια μου από πάνω τους, κάνοντας χίλιες σκέψεις το λεπτό, χωρίς εκείνοι να υποψιάζονται τίποτα. Δεν τους χόρταινα. Τα μάτια μου πετούσαν αστραπιαία από τον έναν στον άλλον κι ένας ήταν ο σκοπός μου: να περάσουμε όσο πιο όμορφα γινόταν οι τρεις μας, έτσι όπως ξέρουμε να περνάμε πάντα άλλωστε. Να ζήσουμε τόσο αγαπησιάρικα όλες αυτές τις στιγμές, που να καταγραφούν στη μνήμη και των τριών μας όσα χρόνια κι αν περάσουν.

Ο χρόνος μας ήταν πολύτιμος. Παμπ, μουσείο μαντάμ Τισό (ναι, το βρήκατε!) Μπιγκ Μπεν 
Nottinghill, Canterbury, ψώνια, Μπάκιγχαμ, μετρό, Τάμεσης, Tower Bridge, βόλτες, καφέ, fish and chips, φωτογραφίες, πρωινά, γλυκά, ανέκδοτα, γέλια, αγκαλιές, φιλιά, σ' αγαπώ.
Συσσωρευμένες στιγμές αγάπης, διαλεγμένες να γίνουν το καλύτερο υλικό για το μέλλον.

Ο καιρός σε τρελά κέφια, έγινε σύμμαχος και όχι εχθρός, αναγκάζοντας μας πολλές φορές να βγάζουμε τα μπουφάν μας, να φοράμε τα γυαλιά ηλίου, να περπατάμε δίπλα στο ποτάμι να βγάζουμε λαμπερές φωτογραφίες σε μέρη εξοχικά, μια Αγγλία εντελώς ανοιξιάτικη

Τη χώρα την αποχαιρέτησα αντιστρόφως ανάλογα απ' τον τρόπο που με υποδέχτηκε. Εμείς φεύγαμε, αλλά το ξενάκι μας έμενε εκεί. Ο αποχαιρετισμός στο σταθμό του μετρό, κράτησε μερικά λεπτά μόνο. Το γρήγορο σαν τον άνεμο Μετρό του Λονδίνου, έκλεισε την πόρτα του αφήνοντας το ξενάκι μου απέξω... Τα δάκρυα μου έτρεχαν ασταμάτητα, δεν μπορούσα να τα ελέγξω. Δεν υπήρχε όμως ούτε ένας επιβάτης που να με κοιτά αδιάκριτα. Άλλωστε, στο γρήγορο Μετρό του Λονδίνου, μπορείς να κλάψεις ελεύθερα, αφού, ή μετανάστης θα είσαι 
ή συγγενής μετανάστη... Το ξενάκι μου, μας υποσχέθηκε πως θα 'ρθει ξανά το καλοκαίρι.

Art: Jaroslav Monchak Bozena Nitka 

❤¸¸.•*¨*•♫ ......................................................................................❤¸¸.•*¨*•

82 σχόλια:

  1. αχ βρε Πετρα μου! Ποσο σε νιωθω! Αν μισησα κατι σε αυτη την κριση πιο πολυ ειναι που πηρε απο κοντα μου ανθρωπους δικους μου!
    Για το Λονδινο εισαι η πρωτη που δεν μου λεει ποσο τελειο και καταπληκτικο ειναι ωστοσο... χαχαχα! εγω δεν εχω παει...
    Με το καλο να δεχτεις το ξενακι σου το καλοκαιρι και με το καλο να ξαναταξιδεψεις!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Όχι καλέ, δεν είπα ότι είναι άσχημο, αλίμονο, απλά τώρα πια επιλέγω άλλους προορισμούς (κυρίως Ασία) κι εκεί πίστεψε με, το Λονδίνο δεν πιάνει μια! Καλημερούδια :)

      Διαγραφή
  2. Τουλάχιστον, όσοι πάνε "μακριά" για να κυνηγήσουν το όνειρό τους ή απλά να (επί) ζήσουν, ας έχουν την καλύτερη δυνατή τύχη/μοίρα/συγκυρίες/επιλογές...
    (Και τί είναι το καλοκαίρι? Μια ανάσα μακρυά, ναι?!)
    Sweet kiss, darling (με προφορά Cambridge!)
    ;-)
    Καλή εβδομάδα! ΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΜΟΥΤΣ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το πόσο γουστάρω την αισιοδοξία σου! Φιλιά πολλά και καλή σου εβδομάδα :))

      Διαγραφή
  3. δύσκολα τα πράγματα και όπου και να είσαι .... ειναι παράξενο!!! φιλιά και καλημέρα ανάμεικτα συναισθήματα μού έφερε η εξιστόρηση σου !!! αρε γαμωτο ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έτσι όπως καταντούν οι εξουσίες τους λαούς, ιδού τα αποτελέσματα.. Καλή σου μέρα Νικόλα :)

      Διαγραφή
  4. Πετρούλα μου γλυκιά μελαγχόλησα λίγο!
    Ωραίο το Λονδίνο και πολύ θέλω να πάω κάποια στιγμή.
    Πολύ με στεναχωρεί όμως ότι υπάρχουν πολλά παιδιά μας εν δυνάμει μετανάστες για εκεί.
    Εύχομαι τουλάχιστον όσα παιδιά πάνε να βρουν αυτό που θέλουν και που δυστυχώς δεν μπορεί να τους το δώσει η πατρίδα μας.
    Πολλά φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Παιδιά "εν δυνάμει μετανάστες" υπάρχουν για πολλές χώρες Έλενα μου, κι εκεί απλά συμβιβάζονται (όσοι μπορούν, διότι πολλοί δεν το αντέχουν, όχι άδικα...)

      Διαγραφή
  5. Το Λονδίνο Της Απέραντης Μοναξιάς Και Της Απόλυτης Απομόνωσης... Πόσο συμφωνώ μαζί σου!!!! Ας ελπίσουμε ότι το ξενάκι σας θα περάσει όσο το δυνατόν καλύτερα εκεί γιατί σίγουρα το Λονδίνο είναι η πόλη των μεγάλων ευκαιριών!!!! Πολλά φιλιά και ευχές για μια όμορφη εβδομάδα!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εννοείται πως παράλληλα περνά και ωραία, απλά εγώ τα είδα από τη σκοπιά της θείας, καταλαβαίνεις.. Φιλιά πολλά Βίκυ μου :)

      Διαγραφή
  6. Καλημέρα Πετράδι μου
    Πόσο σε καταλαβαίνω...αυτές οι πόλεις
    που λειτουργούν σαν καλολαδωμένες μηχανές
    με καθιστούν αδιάφορη είναι σκληρές και
    επαυξάνουν την μικρότητα ανθρώπων και ζωών
    Επηρεάζουν ακόμα ακόμα την μαγεία του συναισθήματος
    Καλώς να το υποδεχτείς το ξενάκι σου ο χρόνος κυλάει

    φιλάκια και καλή εβδομάδα ♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το μεγάλο κρίμα είναι πως, στις ίδιες χώρες, τα χωριά τους είναι άκρως ανθρώπινα όσο και πανέμορφα... Καλή εβδομάδα Ελενάρα μου ♥

      Διαγραφή
  7. Σε πολλά ξενάκια αναγνωρίζεται η αξία τους στο βροχερό Λονδίνο και παραμένουν εκεί.
    Άντε το Καλοκαίρι δεν είναι μακριά ..... θα συναντηθείς με το ανηψούδι σου !!!!
    Σε φιλώ !!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δυστυχώς έτσι είναι, τα στερείται η Ελλάδα και τα χαίρεται η ξενιτιά... Καλή σου μέρα Ράνια μου :)

      Διαγραφή
  8. Αχ βρε Πέτρα μου!! Μου σαι και τρυφερούλι και συνάμα και βράχος!! Γι αυτό σε αγαπώ!! Αυτή η μάνα πατρίδα γίνεται μητριά σε καιρούς δύσκολους.. Ας πούμε ότι είναι μια παράκαμψη αυτά τα ταξίδια για τα ξενάκια, μέχρι την επιστροφή!! Είμαι σίγουρη για τα ανάμεικτα συναισθήματα αλλά οι όποιες εμπειρίες μπαίνουν κι αυτές στις αποσκεύες!! ;)))
    Με το καλό να σας έρθει το ανηψούδι το καλοκαιράκι και να την χορτάσετε!!
    Φιλάρες συμπεθεράρα μου!!! ♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Λυπάμαι που θα συνεχίσω στο ίδιο ύφος συμπεθερόνι μου, αλλά δεν χορταίνεται... :(( Φιλιά πολλά και πολύ χαίρομαι που εσύ τουλάχιστον "επαναπατρίστηκες" διαδικτυακώς! ♥

      Διαγραφή
  9. Με συγκίνησες απίστευτα, βρε αστυνόμε Σαϊνη!!!
    Γιατί το έκανες αυτό τώρα; Να κοιτώ τα μάτια του παιδιού μου και να βλέπω
    να καθρεφτίζονται οι χώρες που θα μου το πάρουν; Το έχω στον νου μου από τώρα... μην νομίζεις.
    Υπέροχο το κείμενό σου! Μια πόλη, μια ιστορία ταξιδιού, πλήθος συναισθημάτων
    ζωγραφίζονταν μπροστά στα μάτια μας μαζί με τις σκηνές... μία μία η σκηνή, ένα ένα το συναίσθημα!
    Αγάπησέ τα και τα δυό μέχρι την άλλη άκρη της γης...
    Φιλιά πολλά πολλά και μια μεγάλη αγκαλιά!!!

    υ.γ.
    Μου τα φύλαγες για έκπληξη όλα αυτά, ε (τα τόσα συναισθήματα που μόνο τα υπονόησα);
    Γλίτωσες την πολύ σφιχτή αγκαλιά εχθές...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Προηγούνται χιλιάδες άλλα παιδιά, που κοιτάμε μέσα στα μάτια τους να δούμε ποιες χώρες καθρεφτίζονται... Εσύ κάνε υπομονή, μπορεί και να τη γλιτώσεις.... :))

      Διαγραφή
  10. Με εξέπληξες δεν περίμενα Λονδίνο....αλλά βλέπω ότι πέρασες υπέροχα!!!
    Λογικό βέβαια, όπου υπάρχει καλή παρέα...πάντα περνάμε καλά :)))
    Με το καλό να ρθει το καλοκαίρι και το ξενάκι σου ;)
    Φιλάκια πολλά....καλή εβδομάδα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σωστό κι αυτό. Η παρέα είναι το παν! Ευχαριστώ πολύ και να είσαι καλά!

      Διαγραφή
  11. Αχ Πετρα μου! με συγκινισε το αρθρο σου! Ειναι δυσκολο να αποχαιρετας καποιον δικο σου, ακομα και αν ξερεις οτι θα τον δεις πολυ συντομα! Το ζω καθε χρονο γιατι οι γονεις μου και τα αδερφια μου μενουν στο Βελγιο!! Με το καλο να ρθει το καλοκαιρι!!! Φιλια πολλα και καλη εβδομαδα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τώρα που το λες, θυμήθηκα ότι το είχες αναφέρει και κάπου αλλού. Καλή αντάμωση επίσης Αθηνά μου. Πολλά φιλιά!

      Διαγραφή
  12. Ακόμα και στην Ελλάδα, όλα λειτουργούν ρολόι όταν αποχαιρετάμε κάποιον... Ούτε μια μικρή καθυστέρηση... αλλά και τότε θα ζητούσαμε λίγο ακόμα χρόνο και λίγο ακόμα...
    Κι όσο ταξιδεύουμε, τόσο αντιλαμβανόμαστε πως η ομορφιά είναι ο κόσμος!
    Καλή μας εβδομάδα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η αίσθηση της άλλης "πατρίδας" Αλεξάνδρα μου, είναι πιο ανατριχιαστική, έστω και ως συμβολισμός...

      Διαγραφή
  13. Στον Καναδά πάντως με κοιτούσαν παράξενα. Spanish head μας έλεγαν τους μελαχρινούς. Παρόλο που δεν με ξέβρασε κανένα κύμα, ούτε κανας δουλέμπορος με πέταξε στα ανοιχτά, με κοιτούσαν περίπου σαν εισβολέα.

    Πάνε πολλά χρόνια από τότε. Ελπίζω οι σημερινοί Ευρωπαίοι Άγγλοι να μην αντιμετωπίζουν τα παιδιά μας ως εισβολείς. Θυμάμαι πως αυτός ο μαλάκας που έχουν για πρωθυπουργό είχε δηλώσει πως σε περίπτωση Grexit θα κλείσουν τα σύνορα για τους Έλληνες.
    Άραγε θα διώξουν και όσους ζουν και εργάζονται εκεί; Διότι καλοί είναι οι έλληνες όταν φέρνουν συνάλλαγμα (τουρισμό, σπουδές) αλλά αν τα φράγκα λιγοστέψουν, οι φίλοι και εταίροι ευρωπαίοι θα μας αντιμετωπίζουν σαν πρόσφυγες.

    Ψάχνουν από τώρα να βρουν Λαπεντούζες.

    Συγνώμη αν ήμουν εκτός θέματος. Προσπάθησα να είμαι αλλά ο πριν από λίγες ώρες θάνατος 700 συνανθρώπων μου, μού δημιούργησε αναπόφευκτους συνειρμούς.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ρε άνθρωπε έχεις πάει Καναδά; Δεν μας έχεις πει τίποτα για την εκεί κατάσταση. Όχι, στην Αγγλία δεν υπάρχει ρατσισμός, από όσο μπόρεσα να διακρίνω τουλάχιστον. Αν και η κυβέρνηση όντως μίλησε για......"φραγή εισερχομένων Ελλήνων" σε περίπτωση που.... Μας βλέπω να τους παρακαλάμε να "μας κρατήσουν"...

      Διαγραφή
  14. Πειράζει που απ' όλα αυτά εγώ στάθηκα σε αυτό: "Δεν τους χόρταινα"!
    Σχεδόν σε βλέπω να κοιτάζεις και να λιώνεις!
    Γιο δε έχω, αλλά έτσι λιώνω για τα ανίψια...!
    Φιλιά Πετρούλα μου! ♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ναι, αυτό που είπες είναι το βλέμμα, όπως το γνωρίζεις κι εσύ! Τα άτιμα, είναι αξιαγάπητα! ♥

      Διαγραφή
  15. ΞΕΝΑΚΙ....
    ΞΕΝΑΚΙ....
    Η λεξη τα λεει ολα...!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Φυσικά... Κρύβει απίστευτη δύναμη, αλλά και πολλά νοήματα μέσα της...

      Διαγραφή
  16. Να πούμε πως δεν σε νιώθουμε Πέτρα, ψέμματα θα πούμε!!! Ας κρατήσουμε δύο πράγματα, πως το ξενάκι σου είναι καλά και κυνηγά τα όνειρά του και πως το καλοκαίρι είναι κοντά!!! Τελικά η ζωή μας είναι ένα σύνολο από μικρούς και μεγάλους αποχαιρετισμούς και άλλες τόσες υποδοχές!!! Να είσαι καλά, φίλη! Καλή εβδομάδα!!! :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κι όμως, δεν φεύγουν τα περισσότερα παιδιά για να κυνηγήσουν το όνειρο τους, αλλά για να φάνε ένα κομμάτι ψωμί... Καλή εβδομάδα επίσης :)

      Διαγραφή
  17. Χρόνια πολλά, Πέτρα μου!
    Με μελαγχόλησες λίγο, μα σε καταλαβαίνω...
    Καλά να είναι το ξενάκι σου και με το καλό να τη δεχτείτε πάλι!
    Φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Όσοι βιώνουν παρόμοιες καταστάσεις (και είναι τόσοι πολλοί) όντως καταλαβαίνουν το συναίσθημα. Συγνώμη που σε μελαγχόλησα. Πολλά φιλιά!

      Διαγραφή
  18. Αχ! Αυτοί οι αποχαιρετισμοί πόσο πονάνε, Πετροκόριτσο! Σε καταλαβαίνω, αλλά ευτυχώς το καλοκαιράκι, κοντεύει!
    Χαίρομαι που πέρασες / περάσατε τόσο όμορφα κι ας είναι μια άχαρη πόλη! Μου άρεσε που έγραψες:
    "θα ήθελα να περάσουμε αγαπησιάρικες στιγμές να γεμίσουμε αναμνήσεις που θα θυμόμαστε για πάντα"
    Πολύ γλυκό και πολύ τρυφερό! Μακάρι όλα τα ελληνόπουλα να επαναπατριςτούν το συντομότερο!
    Να χαίρεσαι το ανιψούδι και τον γιόκα σου Πέτρα μου και του χρόνου να είστε καλά, να πάτε μαζί κάπου αλλού, ίσως!
    Α! οι φωτό σου είναι καταπληκτικές κι εδώ και στην προηγούμενη ανάρτηση που δεν άφησα σχόλιο, γιατι δεν είχα χρόνο, ως συνήθως! Να σου πω, βέβαια πως είσαι θεά! Να είσαι πάντα καλά να κάνεις ταξιδάκια αναψυχής κι ας είναι και σύντομα!
    Καλό βραδάκι! Φιλιά πολλά με μια αγκαλιά!:))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ακριβώς Κατερίνα μου. "Να ζήσουμε τόσο αγαπησιάρικα όλες αυτές τις στιγμές, που να καταγραφούν στη μνήμη και των τριών μας όσα χρόνια κι αν περάσουν"... Ευχαριστώ πολύ και για τις φωτογραφίες. Οι εδώ βέβαια, είναι απλά τέχνη, οι "άλλες" είναι Ζωή! Φιλιά πολλά και καλή σου μέρα :)

      Διαγραφή
  19. Πέτρα μου, καλή βδομάδα. Tα συναισθήματά σου ξεχειλίζουν ανείπωτος θησαυρός αναμετάξυ μας. Τα νιώθουμε, μας συνεπαίρνουν, μας ταξιδεύουν στα άδυτα της καρδιάς σου.
    Με τρόμαξε η εικόνα του Λονδίνου από τα μάτια ενός αληθινού ψαγμένου βλέμματος.....
    Να σου ευχηθώ όλος αυτός ο πλούτος συναισθημάτων να γαληνεύει πάντα την καρδιά σου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γιάννη, έπιασες ακριβώς το πνεύμα τής ανάρτησης... Το έχω γράψει και πάλι, από τότε που έγινα blogger, έχω πιο "διεστραμμένο" τρόπο να παρατηρώ τα πράγματα.. Καλό μεσημέρι και να είσαι καλά :)

      Διαγραφή
  20. Έτσι είναι..... που είναι η ποιότητα ζωής????

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Υπάρχει και μια μια δόση ποιότητας ζωής, αλλά είναι περιορισμένη. Καλή σου μέρα Χριστίνα μου.

      Διαγραφή
  21. Καλημέρα Πέτρα μου,

    Σαν μαμά παιδιού που θα τελειώσει φέτος το σχολείο σε καταλαβαίνω βαθιά. Και οι εικόνες που μεταφέρεις δεν είναι αυτές που επιθυμείς για να ζουν τα παιδιά σου, με την ευρύτερη έννοια, αφού όλα τα παιδιά δικά μας είναι.
    Τι να κάνουν όμως κι αυτά εδώ πέρα όταν οι δρόμοι τους σε κάποια επαγγέλματα είναι περιορισμένοι; Αυτό που μου δίνει παρηγοργιά για όλα τα ξενάκια, τα σημερινά και τα μελλοντικά, είναι πως έχουν μεγαλώσει μέσα σε δεμένες οικογένειες, με αγάπη και υποστήριξη, και αυτά τα προικιά θα τα έχουν μαζί τους και θα είναι το σταθερό έδαφος όπου θα πατήσουν για να κάνουν τα επόμενα μεγάλα βήματά τους.

    Σε φιλώ,
    Ελένη
    https://myfortysomethingworld.wordpress.com/

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ανεξάρτητα από όλα αυτά βέβαια Ελένη μου, η ξενιτιά είναι ξενιτιά..."κι αυτούς που φεύγουν κι αυτούς που μένουν οι μοίρες μ’ απονιά πάντα τους δέρνουν"... Ναι, το ξέρω, γεννήθηκα μελό κι αυτό δεν αλλάζει (εύκολα..) Πολλά φιλιά!

      Διαγραφή
  22. Καλημέρα παραπονιάρα μου! Αδυναμία παραμενεις φυσικα! :)
    Επεσα σε ενα θεμα που μιλαει για μεταναστευση και πραγματικα με θλιβει που καθημερινα πολλοι συνανθρωποι μου και μαλιστα κοντα στην ηλικια μου αναγκαζονται να μεταναστευσουν. Καταλαβαινω το να επιλεγεις να φυγεις μονος σου αλλα το να σε αναγκαζουν αλλοι να αφησεις την πατριδα σου ειναι απαραδεκτο!
    Να μεινουμε να το παλεψουμε αλλα να υπαρχουνε και καποια εφοδια ωστε να μας κρατησουν πισω! Και σιγουρα ορισμενα επαγγελματα θελουνε πολυ περισσοτερη επιμονη και υπομονη! Να γινει κατι για να αξιζει ομως! Εγω παντως δε το βαζω κατω! Επιμενω! :)

    Φιλακια πολλα! Καλημερα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να, είδες που άμα θες βρίσκεις χρόνο; Όχι τίποτα άλλο δηλαδή, αλλά με ενδιέφερε η άποψη σου επί του θέματος, διότι είναι η άλλη όψη του νομίσματος κι είναι και πολύ αισιόδοξη (όπως πάντα!) Καλημερούδια κι από δω Κική Κωνσταντίνου :))

      Διαγραφή
    2. Καλημέρα αγαπημένη μου!

      Ναι είμαι αισιόσοξη γενικώς στη ζωή μου. Δε λέω, έχω και εγώ τις μέρες που πέφτω ψυχολογικά αλλά γενικότερα μου αρέσει να βλέπω μια χαρωπή πινελιά σε όλα τα θεματα της ζωής και να σου πω και την αληθεια προσπαθω όπως μπορώ αυτή τη πινελιά να τη βάζω και στους γυρω μου αν μου το επιτρεπουν φυσικά!

      Είμαι ολίγον τρελή, πειράζει; ;)

      Φιλάκια πολλά πολλά πολλά! <3

      Διαγραφή
    3. Και είναι το καλύτερο, πέρα από κάθε αμφιβολία Κική :))

      Διαγραφή
  23. Ο Δημητρης Πιατας εχει πει οτι το χιουμορ ειναι η αληθεια με λιγη διακοσμηση στο τελος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  24. Απαντήσεις
    1. Έτσι κι αλλιώς σε έχω στο blogroll μου για να σε διαβάζω. Καλό σ/κ :)

      Διαγραφή
  25. Για το Λονδίνο θα μιλάμε τώρα;
    Ρε μητέρα... έχει το Λονδίνο Καλαμάτα;
    Καλότυχος να είναι κι εσύ βάστα γερά! Μάνα Κουράγιο :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν έχει φύγει ο γιος μου Μαράκι, η ανιψιά μου μόνο (προς το παρόν) Καλό βραδάκι :))

      Διαγραφή
  26. Αχ, πανάθεμα σε ξενιτιά, τζιβαέρι μου
    εσέ και το καλό σου
    Σιγανά, σιγανά, σιγανά, και ταπεινά

    Αχ, που πήρες το παιδάκι σου, τζιβαέρι μου
    και το κανες δικό σου
    Σιγανά, σιγανά, σιγανά, πατώ στη γη

    Το ΄χει η μοίρα μας σ΄αυτό τον τόπο να μη στερεύουνε τα δάκρυα για τα παιδιά μας, τα ξενάκια μας που αναζητούν μακριά, σ΄αλλες χώρες ελπίδα για επιβίωση.... Με το καλό να δεχτούμε τα ξενάκια μας κοντά μας, για πάντα !!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Περιττό να σου πω ότι έκλαιγα μόλις διάβασα για πρώτη φορά το σχόλιο σου..

      Διαγραφή
  27. Αχ βρε Πέτρα μου, με συγκίνησες!!
    Για παραπάνω από έναν λόγους!
    Καλό ξημέρωμα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είμαστε μια ωραία ατμόσφαιρα ... Καλό σ/κ :)

      Διαγραφή
  28. Χαίρομαι που πέρασες τόσο όμορφα με τον γυιό σου και την ανηψούλα στο Λονδίνο. Μακάρι τα παιδιά να βρίσκουν τον δρόμο τους, όπου κι αν είναι, αρκεί να ζούν καλά και να είναι ευτυχισμένα! Μακάρι και ο δικός μου να είχε μείνει στην Αγγλία όπου έκανε το μεταπτυχιακό του, παρά που είναι εδώ, άνεργος, λυπημένος και χωρίς μέλλον. Εύχομαι ότι καλύτερο στα παιδιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εύχομαι πραγματικά να βρει το παιδί έναν δρόμο ανοιχτό και να τον περπατήσει.. Τα φιλιά μου!

      Διαγραφή
  29. Αχ βρε Πέτρα, βρήκες το ευαίσθητο σημείο μου.......
    Ακόμα και το τραγούδει λέει "ξενάκι είμαι και θαρθώ".....
    Ας πάει, αλλά να γυρνάει και πίσω.....
    Φιλάκια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ακόμα δεν μπορώ να εξηγήσω γιατί έκλαιγα όταν ήμουν παιδάκι, κάθε που άκουγα αυτό το τραγούδι.. Σε φιλώ!

      Διαγραφή
  30. Πέτρα μου... με τοξενάκι σου... εύχομαι να έρθει!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
    τέλειο το κειμενο... γράφεις άψογα..μπραβο!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! να χαίρεσαι τον γυιο!! <3

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να είσαι καλά Λαμπρινή μου και καλό σου βράδυ :))

      Διαγραφή
  31. Πέτρα μου..Πετρίνα μου...
    πόσο κοντά..είναι το δάκρυ..στο χαμόγελο..και τούμπαλιν..
    πόσο σε νιώθω..
    ως ξενάκι και εγώ..αλλά..εντός..χώρας..
    να κουνώ..μαντήλια..σε πλοία..και αερόπλανα...

    κοιτώ..ψηλά..
    στον βασιλιά ήλιο..
    ένας είναι...κοινός για όλα τα μάτια τα αγαπημένα..
    ξενάκια..και μη...

    τα φιλιά με την αγάπη μου!!!
    καλή Παρασκευή

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αχ, πόσο με συγκίνησες Ιώ μου... Συγνώμη αν σε στενοχώρησα, δεν το ήθελα.. Φιλάκι γλυκό :)

      Διαγραφή
  32. Συγκινήθηκα, μελαγχόλισησα.... μακριά από τον τόπο σου, τους ανθρώπους σου, τα γνωστά και περπατημένα μέρη είναι δύσκολα. Εγώ πέρσι το Καλοκαίρι, θα έφευγα για Αυστραλία αλλά πρώτον δεν ήταν γραφτό μου, μια ςκαι η Ζωή άλλα μου επιφύλλασε και δεύτερον, κέρδισα άλλα κι ας είμαι ακόμα εδώ στα δύσκολα να παλεύω σχεδόν μόνη!
    Καλό Σαββατοκύριακο Πέτρα μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πάλι καλά θα πω εγώ, για να μην στερηθούμε άλλο ένα Ελληνάκι μας.. Τα φιλιά μου :))

      Διαγραφή
  33. Α ρε Πέτρα, τι ήθελα και σε διάβαζα! Το αγαπημένο μου πρωτανίψι ετοιμάζεται για Λονδίνο φέτος και όπως καταλαβαίνεις, για άλλη μια φορά, μου έξυσες πληγές... Και το μυαλό του αγοριού μου, είναι κι εκείνο στο φευγιό. Κοιτάζω τα μάτια του και... όπως τα λέει η Γλαύκη ένα πράγμα. Τουλάχιστον, ας μαζέψουν απ τα ταξίδια τους σπουδές, γνώσεις κι εφόδια, αλλ ας φυλάξουν βαθιά μέσα τους κάτι από Αιγαίο, από Πίνδο, από Ταΰγετο... Κάτι που θα δουλέψει σαν μαγνήτης που θα τα φέρει πίσω, να χτίσουν μια καλύτερη Ελλάδα. Και για να μην ξεχνιόμαστε :Ελλάδα δεν είναι μόνο η Αθήνα.
    Άντε, δακρυσμένα φιλιά στέλνω!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Άννα, θες να κλαίμε παρέα;.....
      Φυσικά και Ελλάδα δεν είναι μόνο η Αθήνα. Άλλωστε η Ελλάδα είναι τώρα πια παντού, λόγω αυξημένης μετανάστευσης.. :((

      Διαγραφή
  34. :( Τόσο όμορφη χώρα και τόσο απόμακρη κι απομακρυσμένη! Κανένας τόπος δεν είναι τέλειος! Να ναι γερά τα παιδιά και να χουν πάντα την ευχή σου να τα σκεπάζει! Και μακάρι να ξαναπάς σύντομα εκεί!! :))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Και να φανταστείς πως είναι μια όμορφη χώρα, που φιλοξενεί τα περισσότερα ξενάκια της Ευρώπης.. Εγώ εδώ μιλώ (μόνο) για το Λονδίνο βέβαια, διότι εκείνο απορροφά το 95% των μεταναστών. Τα φιλιά μου :)

      Διαγραφή
  35. μόλις σε διάβασα, μου ήρθαν στο μυαλό οι στίχοι από το "ξενάκι"
    και βρέθηκα στην ξενιτειά
    πουλί σε θάλασσα πλατιά....
    αααχχ δύσκολο πράγμα ο ξεριζωμός. Υπήρξα για πολλά χρόνια εσωτερικός μετανάστης και ο πόνος του χωρισμού είναι σχεδόν ο ίδιος, γιατί σκέψου ότι και γω έβλεπα την οικογένειά μου στις μεγάλες γιορτές μόνο και για 2 μέρες.
    Τουλάχιστον οι επιλογές που κάνουν τα παιδιά που φεύγουν να αποδήδουν. Για τους γονείς και τους συγγενείς που μένουν πίσω θα είναι πάντα πληγή.
    Τελικά δεν ξέρω αν πέρασες καλά, παρόλο που ήσουν με αγαπημένα πρόσωπα, λόγω του ότι αισθάνθηκα τον προβληματισμό σου μεγαλύτερο....
    Πέτρα μου να είναι καλά η ανηψούλα σου και το παιδάκι σου, να είναι υγιής και τυχερή και όλα θα πάρουν το δρόμο τους

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πέρασα υπέροχα Νίκη μου και το έγραψα, διότι ήμουν τόσο χαρούμενη γι' αυτό, που δεν θα μπορούσα να μην το πω.. Κι όπως λες κι εσύ, μακάρι να αποδίδουν οι επιλογές των παιδιών, αν και τα περισσότερα αναγκάζονται να φύγουν από την Ελλάδα λόγω συνθηκών, δεν είναι η (πρώτη αν μη τι άλλο) επιλογή τους.. Φιλιά πολλά :))

      Διαγραφή
  36. Αχ!!! Πετρινα μου... με το ξενιτεμενο σας.. πως σε καταλαβαινω να ήξερες..!!! σαν πρωην μετανασρια.. και σαν ηδη ξενιτεμενης εγγονης εδώ και 5 χρονια..σπουδαζει δουλευοντας ... κουραστηκα μας λεει στο σκάιπ..(καλα που ειναι και αυτό) και παρηγοριομαστε πως ειναι καλά ... εμεις τότε ενα γραμμα τον μηνα και αυτό αν έφτανε στον προορισμό του... και τωρα παρακαλαμε να είναι καλα και να κανουν αυτό ΄που αγαπανε.. τα παιδια ........ξερουν όμως οτι βρισκομαστε εδώ να τα στιρίξουμε σε οτι και να χρειαστουν για να κανουν τα ονειρα τους πραγματικοτητα.....και δεν εννοω χρηματα...που αν δεν τα έχεις και αυτά κακα τα ψεματα... ειναι δυσκολα... ... ..ας τα βλεπει η Παναγια εκει που ειναι.. αχ Πετρινα μου... η Ελλαδα παντα διωχνει τα παιδια της παλια φευγαν εργατες ...τωρα φευγουν τα καλυτερα μυαλα ......τι κριμα για τα παιδια μας..!!! φιλακια πολλα απο μια γιαγιά με ξενιτεμενο....!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ας τα έχει ο Θεός καλά όλα τα παιδιά του κόσμου Σμαράγδι μου! Φιλιά πολλά στο ξενάκι σας :))

      Διαγραφή
  37. Έρχομαι τώρα μαζί με την Αναστασία (δίπλα μου), να σε διαβάσουμε, γιατί όντως το είχαμε χάσει. Μη μας παρεξηγείς, μετά από τόσους μήνες κλεισούρας, τώρα που είμαι καλά (καλύτερα, δηλαδή...) δε μαζευόμαστε με τίποτα.
    Φαντάστηκα πως θα ήταν Λονδίνο, βλέποντάς σε στην προηγούμενη ανάρτηση που φορούσες και το γυαλί! ;-) αλλά έλεγα μπααα, κάποιο λάθος θα κάνω, αφού η Πέτρα δεν πάει πλέον Ευρώπη... πού να φανταστώ κι εγώ ο ταλαίπωρος πως είχες ανιψούδι??
    Χαίρομαι πάρα πολύ που περάσατε όμορφα οι τρεις σας, όσο κι αν σε τριβέλιζαν σκέψεις, η χαρά και η αγάπη που θα είχατε μαζί εκεί θα ήταν ανείπωτη (κάπως έτσι έκανε κι η μάνα μου τη μία και μοναδική φορά που ήρθε στις Βρυξέλλες)! Είναι σκληρή η ξενιτιά πάντως, και αν είναι η αναγκαία λύση, η μοναδική που έχεις, είναι δυο φορές πιο σκληρή... Αλλά όλοι ελπίζουν σε ένα καλύτερο μέλλον!
    Δεν μπορώ να μην το πω: όταν είχα πάει Λονδίνο, μου είχε κάνει εντύπωση το πόσο ακριβά ήταν τα πάντα στο κέντρο, ενώ λίγο πιο έξω από το Λονδίνο οι τιμές έπεφταν κατακόρυφα! Συν του ότι παρατήρησα πολύ ρατσισμό κάθε φορά που έλεγα πως είμαι Έλληνας (καλά κάνω εγώ και λέω πως είμαι Γερμανός, όπως και γράφει η ταυτότητά μου-αλλά ούτε για Γερμανός πείθω και δεν ξέρω πώς να φερθώ τέλος πάντων)...
    Για το Βιετνάμ τώρα που μου είπες... Υπομονή! Αν θυμάσαι έχω αφήσει και την Αγγλία στη μέση (http://midnight-in-brussels.blogspot.gr/2015/01/mikroi-aksiagapitoi-londrezoi-filoi.html) όπου θέλω να κάνω δύο αναρτήσεις (Λονδίνο-Newcastle)... Πρώτα που καθόμουν στο κρεβάτι, είχα φτιάξει τις φωτογραφίες, τις είχα ταξινομήσει κλπ.. αλλά βαριόμουν. Τώρα δε, που είμαι όρθιος βαριέμαι πιο πολύ!! Επειδή μου το είπες, επιφυλάσσομαι να ανεβάσω για το Βιετνάμ την επόμενη εβδομάδα, κι αυτό σε άλλα δύο μέρη όμως (και λέω επιφυλάσσομαι γιατί κανονίζουμε μια εκδρομούλα το τριήμερο)... Ουφ, κουράστηκα ήδη και μόνο στη σκέψη της δουλειάς που έχω να κάνω!
    Πάντως για να κλείσω αυτό το τεράστιο σχόλιο, μου άρεσε πάρα πολύ η οργάνωση που υπήρχε στην Αγγλία, όπως ακριβώς γράφεις κι εσύ! Δε μου άρεσαν οι άνθρωποι, αλλά αυτό είναι άλλο θέμα...
    Φιλιά πολλάάάααα κι από τους δυο μας!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. "Είναι σκληρή η ξενιτιά πάντως, και αν είναι η αναγκαία λύση, η μοναδική που έχεις, είναι δυο φορές πιο σκληρή..."... κρατώ αυτό Αλέξανδρε και εύχομαι ο,τι καλύτερο στα παιδιά του Κόσμου... Περιμένω τις δικές σου ξεναγήσεις με αγωνία! Καλό μήνα πιτσούνια μου :)

      Διαγραφή
  38. Διαβάζοντας την ανάρτηση ,αναγνώρισα στοιχεία που είχα δει παλαιότερα ως τουρίστρια στο Λονδίνο ! Φτάνοντας στη μέση του κειμένου ,άρχισαν τα μάτια μου να "καίνε " και τελειώνοντας έπεσαν τα δάκρυα στο πληκτρολόγιο ....Γιατί θα αποχαιρετήσω το παιδί αυτή τη φορά ως "εν δυνάμει μετανάστη " και όχι ως τουρίστα ....η απογοήτευση μεγάλη για την Ελλάδα που τρώει τα παιδιά της αλλά με την ελπίδα εκείνα που βρίσκονται εκεί ,να είναι όσο το δυνατόν καλύτερα ...
    Σταματώ εδώ ....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ολυμπία μου γλυκιά, εύχομαι μέσα από την καρδιά μου ο,τι καλύτερο για το παιδί σου! Και πίστεψε με, δυστυχώς ή ευτυχώς, εκεί θα είναι καλύτερα,,, Τα φιλιά μου και καλή δύναμη...

      Υ.Γ Όποτε θες, μπορείς να μου γράφεις.. pio.pistos.filos@gmail.com

      Διαγραφή

ΚΙ ΕΔΩ -ΜΕ ΕΝΑ ΚΛΙΚ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ- ΕΙΣΑΙ ΣΤΟ ΑΛΛΟ ΜΟΥ BLOG ΠΟΥ ΕΧΩ ΚΑΙ ΤΟ ΞΕΧΝΑΩ ΑΚΟΜΑ ΚΙ ΕΓΩ! ΧΑΧΑ!

ΠΕΡΙ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑΣ: ΠΡΟΣΟΧΗ! ΚΑΤΟΧΥΡΩΜΕΝΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΝΟΜΟΣ 2121/1993 Copyright © Mia Petra

ΔΕΝ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ Η ΑΝΤΙΓΡΑΦΗ - ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ Ή ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΧΡΗΣΗ ΤΩΝ ΚΕΙΜΕΝΩΝ, ΧΩΡΙΣ ΤΗΝ ΕΓΓΡΑΦΗ ΑΔΕΙΑ ΤΗΣ ΣΥΝΤΑΚΤΡΙΑΣ -Mia Petra-
***IMPORTANT NOTE***:The reproduction, publication, modification, transmission or exploitation of any work contained herein for any use, personal or commercial, without my prior written permission is strictly prohibited.