Τετάρτη, 30 Ιανουαρίου 2013

Ο ΝΙΚΟΣ ΚΟΥΡΚΟΥΛΟΣ ΜΟΝΟ ΓΕΝΝΙΕΤΑΙ...

"ο πιο πιστός φίλος του σκύλου"

Αναμφίβολα, μια από τις τυχερότερες γυναίκες στην Ιστορία του Ελληνικού Σινεμά, υπήρξε η "Λόλα" (Τζένη Καρέζη). 

Μια αρτίστα της Τούμπας στη δεκαετία του '60, που εγκαταλελειμμένη από τις φτερούγες ενός μονόχνωτου πατέρα, ξεπέφτει στα δίχτυα του υποκόσμου, παγιδευμένη από τον ίδιο της τον νταβατζή, ενώ παράλληλα παλεύει για να ξεπεράσει τον μεγάλο της έρωτα τον Άρη (Νίκος Κούρκουλος). 

Ο Άρης, αν και φοβάται πως εκείνη υπήρξε μέρος του σχεδίου μιας κλίκας νταβατζήδων, με αποτέλεσμα να καταλήξει ο ίδιος στη φυλακή, κρατάει μια κρυφή ελπίδα στο βάθος του μυαλού του για την αθωότητα της Λόλας κι αποφασίζει ένα βράδυ μετά την αποφυλάκιση του, να την επισκεφτεί. 

Η Ιστορία του Ελληνικού Κινηματογράφου έγραψε μια από τις λαμπρότερες στιγμές της...

...τη στιγμή που η Λόλα, από τη σκηνή του καμπαρέ, σηκώνει το βλέμμα της, γνωρίζοντας πως ο Άρης βρίσκεται σε ένα τραπέζι κάπου στο βάθος της αίθουσας. 

Μόνο μια γυναίκα μπορεί να καταλάβει, πως είναι να έχει υπάρξει, έστω και μια φορά στη ζωή της ένας άντρας, να την κοιτάξει...με το βλέμμα του Άρη... 

Του άντρα που πάλεψε με αντίπαλο ένα "γερό" μαχαίρι μια κρύα νύχτα του χειμώνα για να σώσει το τομάρι του, γνωρίζοντας από πριν πως "το παιγνίδι ήταν στημένο" και..."τα λεφτά πολλά"... 

Ο Άρης -κατά κόσμον Νίκος Κούρκουλος- υπήρξε απλά και μονολεκτικά... 

ΤΟ ΑΡΣΕΝΙΚΟ...

Για το βλέμμα του, τη μπέσα του, τον λόγο της τιμής του, την υπεράσπιση της Αλήθειας και του Δικαίου, την έμπρακτη απόδειξη του για τον "μεγάλο έρωτα" της ζωής του κι ένα ζεϊμπέκικο στη μέση του πουθενά, ένα βράδυ που διαπιστώνει πως, απλά, τα έχει χάσει όλα... 

"Βρέχει φωτιά στη στράτα μου" κι ο Νίκος Κούρκουλος -εκτός από τις γυναικείες καρδιές- βάζει φωτιά και στα "υπάρχοντα" του, που τα αντικρίζει πεταμένα στο δρόμο, συνειδητοποιώντας πως μόλις είχε κλείσει για εκείνον ένα μεγάλο κεφάλαιο στη ζωή του... 

Πολλές στιγμές ο Ελληνικός Κινηματογράφος μας μίλησε αλληγορικά, αλλά εμείς ούτε μια φορά δεν αποδείξαμε ως τώρα πως έχουμε διδαχτεί έστω και το ελάχιστο, από τις προφητικές του σκηνές...

"Ορατότης Μηδέν" λοιπόν κι ο ήρωας, όταν βλέπει πως η ζωή του έχει φτάσει στον πάτο, αποτεφρώνει τα λιγοστά της απομεινάρια, αποφασίζει πως δεν ανέχεται άλλο πια τη κατάντια του -"όχι άλλο κάρβουνο"- γνωρίζοντας πως δεν έχει τίποτα άλλο να περιμένει και πως έκλεισε οριστικά ο κύκλος, κι έτσι δεν του μένει παρά μονάχα η θέληση και η δύναμη για ένα νέο ξεκίνημα... 

Ο Νίκος Κούρκουλος γεννήθηκε στις 5 του Δεκέμβρη 1934 και πέρασε στην αιωνιότητα "ένα γελαστό απόγευμα" στις 30 του Γενάρη 2007.

Εκτός από τον Ελληνικό Κινηματογράφο, υπήρξε σπουδαίος Ηθοποιός και του Θεάτρου, υπηρετώντας το, όχι μόνο μέσα από πολύ μεγάλους ρόλους, αλλά και ως Διευθυντής του Εθνικού Θεάτρου -πάνω από μια δεκαετία τουλάχιστον- και μέχρι το θάνατο του... 

Εκείνο που αναρωτιέμαι πάντα, είναι γιατί μνημονεύουμε τους ανθρώπους σύμφωνα με την ημερομηνία του φυσικού τους θανάτου. 

Αφού η ημερομηνία της γέννησης τους, έχει αποδείξει στο μεταξύ, πως είχαν  ένα "αστέρι" που τους ακολούθησε πιστά σε όλη τους την πορεία κι όταν επήλθε ο φυσικός θάνατος, το "αστέρι" απλά "πάγωσε" τον χρόνο και παρέμεινε εκεί για πάντα, ως η πιο τρανή απόδειξη της μοναδικότητας τους... 












"ΛΟΛΑ"
~~ ΧΑΣΑΠΙΚΟ ~~
ΣΤΑΥΡΟΣ ΞΑΡΧΑΚΟΣ

"ο πιο πιστός φίλος του σκύλου"

22 σχόλια:

  1. 6 χρόνια σα σήμερα...
    Το απόλυτο αρσενικό!!!!
    Πάει κι αυτός....
    Υπάρχουν όμως οι ταινίες του!
    Τον είχα δει στην Επίδαυρο(από μακριά καλέ).

    Φιλάκια:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εναν τέτοιον άντρα θέλω να γνωρίσω!
      Γιατί και στην προσωπική του ζωή έτσι ήταν.
      Αχ.......

      Διαγραφή
    2. Ρε serenata! Διάβασε λίγο FLORA GIA, ακριβώς από κάτω...
      Α! Δεν θέλω να σε πικράνω, αλλά ΤΕΤΟΙΟΙ άντρες...υπάρχουν!!!...μόνο στο σινεμά καλό μου παιδί...
      Και στην τελική...γιατί να έχουμε κι εμείς οι γυναίκες απαιτήσεις από εκείνους τους καημένους;!
      Μήπως είμαστε κι εμείς τίποτα "Καρέζες";;; Εκτός κι αν εσύ είσαι, οπότε πάσο, γιατί εγώ στο...τσακ και να της ήμουν φτυστή, αλλά ας όψεται το μαλλί!!!(είναι ξανθό το άτιμο!)...
      Να σου πω, εγώ έναν άντρα τύπου "Κούρκουλου" δεν θα τον ήθελα για μένα με τίποτα! Να κάθεσαι παιδί μου στις...πρόκες 24 ώρες το 24ωρο;;;;!!!! Άστο να πάει στο καλό!!!
      Παν μέτρον άριστον λοιπόν!!! Χαχαχα!
      Και να στον χάριζαν, να έλεγες όχι... Εδώ κάτι άλλοι και την ψωνίζουν άγρια, όχι "σαν" τον μακαρίτη, τον αξεπέραστο...

      Διαγραφή
    3. Ο άντρας που είναι κούκλος!!!!!
      Μέχρι και σε μεγάλη ηλικία που τον είδα είχε αυτή τη γοητεία.......που τον κοιτάς και λιώνεις...
      Συνεχίζω : 1)κούκλος 2)να μπορείς να ακουμπήσεις σ' αυτόν, δυνατός! 3)ευαίσθητος...ο άντρας που δε ντρέπεται να κλάψει. Τα είχε όλα τα 3!!! Το απόλυτο αρσενικό.
      Και απ' ό,τι έχω ακούσει ήταν ΚΑΙ πιστός!!!!!!!!
      Ωχ μάνα μου......
      Ποιος να συγκριθεί μαζί του;;;
      Δεν υπάρχουν τέτοιοι άντρες!

      Διαγραφή
    4. Ρε τι να σου λέει "ο κούκλος"; (Ξεφύγαμε από τον Κούρκουλο έτσι;) Γνώρισα μια φορά έναν κούκλο, περπατούσαμε στο δρόμο και γύριζαν τα κεφάλια τα γυναικεία σαν τις ανεμώνες... Σωριάζονταν στο πάτωμα! Κι εγώ καμάρωνα... Μέχρι που φτάσαμε στο..."δια ταύτα" και ο κούκλος ήταν...άντε τώρα και δεν θέλω να εκφραστώ! Το ξέρεις παιδί μου το μάπα το καρπούζι;;; Ε! Τέτοιος! Ενώ ο συνηθισμένος άντρας την κάνει την προσπάθεια του, ο κούκλος επαναπαύεται και γίνεται θύμα της γοητείας του. Να τον ακούς τον καπετάνιο!...

      Διαγραφή
    5. Ο κούκλος που συζούσα εγώ δεν ήταν τέτοιος!
      Και ναι για τον Κούρκουλο μπαίνω ξανά και ξανά στο blog σου χαχαχα

      Διαγραφή
    6. Θα σε ρωτούσα και τι απέγινε, αλλά δεν μου επιτρέπεται...
      Οπότε καλά κάνεις και "κολλάς" στον Κούρκουλο.
      Δεν κοστίζει τίποτα...
      Φιλάκι!

      Διαγραφή
  2. Άκου λοιπόν για τον Κούρκουλο...
    Όταν το '88 δούλευα στην εφορία της Κυψέλης, ερχόταν ο Κούρκουλος για να θεωρήσει εισιτήρια για το θέατρο ΚΑΠΠΑ που ήταν δικό του. Ερχόταν λοιπόν πάνω σε μια μηχανάρα τεράστια, και σου ορκίζομαι πως παρόλο που ποτέ δεν μου άρεσαν οι μηχανές, δεν έχω δει πιο ωραίο άντρα πάνω σε μηχανή. Δεν θα ξεχάσω το παλιωμένο του τζιν και το στυλάκι του. Βέβαια καταλαβαίνεις ότι βγαίναμε όλες στα παράθυρα να δούμε τον καβαλάρη να ξεπεζεύει από τη μηχαχή του. Εγώ βέβαια ήμουν η τυχερή της παρέας γιατί του θεωρούσα τα εισιτήρια και καθώς
    καταλαβαίνεις, έπειτα και από προτροπή των γυναικών συναδέλφων μου, έκανα τη δουλειά μου αργά αργά και με το πάσο μου, για να μπορέσουν να περάσουν όλες να τον δουν.
    Όμως να σου πω και τα αρνητικά του. Οι κοπέλες που ήταν ταξιθέτριες στο θέατρό του έλεγαν ότι είναι υπερβολικά τσιγκούνης,σκληρός με τους συνεργάτες του και παραδόπιστος.
    Αυτά για τον..... κούκλο.....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να σου πω την αλήθεια μου κι εγώ παθαίνω μερικές φορές κάτι φλασιές με τους χαρακτήρες κάποιων καλλιτεχνών κλπ αλλά κάποια πράγματα δεν αμφισβητούνται, ο κόσμος να γυρίσει ανάποδα!
      Κι ένα από αυτά ήταν η αχαλίνωτη γοητεία του Κούρκουλου...
      Πες μου ότι θες, εγώ...λιώνω σαν την Μαρία Νι πιο κάτω...
      Από αυτά τα βλέμματα...που σε τρυπάνε...
      ΔΕΝ ΠΕΡΙΓΡΑΦΩ ΑΛΛΟ..........

      Διαγραφή
    2. Τι σημασία έχει τι ήταν στην πραγματικότητα...
      Έριχνε το βλέμμα του κι ήταν σκέτη...σαϊτιά;;;...
      Όλα τα άλλα κι εμένα μου περισσεύουν(από καλλιτεχνικής απόψεως...)

      Διαγραφή
  3. Πεθαίνω για την πρώτη σκηνή που περιγράφεις, στην Λόλα. Το είχα γράψει και σε μια ανάρτηση. Τι βλέμμα... έλιωσα...
    Τι σκηνή αυτή την έχω ψιλοζήσει και γω. Απλά εγώ ήμουν ο θεατής και αυτός τραγουδιστής και πήγα να τον δω μετά από καιρό ενώ είχαμε χωρίσει και αυτή η σκηνή στη Λόλα μου θυμίζει αυτές τις στιγμές...
    Τι θυμήθηκα τώρα... αχ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. 1) Λιώνω ακόμα, όταν βλέπω αυτό το βλέμμα...
      2) Τη σκηνή αυτή την έχω ζήσει κι εγώ... Απλά εγώ ήμουν...θνητή κι εκείνος θνητός επίσης...
      3) Αν έχει κάποιος άνθρωπος την ΤΥΧΗ να έχει ζήσει τέτοιες στιγμές, με τέτοια βλέμματα, μόνο για ένα πράγμα έχει πλέον να ανησυχεί: μην τυχόν και δεν τα ξαναζήσει.................

      Διαγραφή
    2. Σταματήστε καλέ έλιωσα και γω!!!!!
      Τι νύχτα θα περάσω μόνη με το βιβλίο...........

      Διαγραφή
    3. Τι διαβάζεις, περιμένω να μάθω από την προηγούμενη βδομάδα, που σου το έγραψα...κι ακόμα να μου απαντήσεις!!! Λέγε, μπας κι αλλάξουμε θέμα, πανάθεμα με απόψε με έναν Κούρκουλο...κι ήταν κι ένας και μας τελείωσε!!!

      Διαγραφή
  4. Απολαυστικό το αφιέρωμά σου.
    Κι ας μην υπήρξα γοητευμένη και φανατική του θαυμάστρια.
    Δεν κάνεις καμιά αίτηση να σε πάρουν στο Αθηνόραμα; Το'χεις λέμε!
    Φιλιά πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Λέγε μου τέτοια, να την ψωνίσω, γιατί τα γουστάρω(...)κι άντε μετά να με μαζέψεις...
      "Τράβα μαλλί!!!" εσύ;...
      "Άσε μαλλί!!!" εγώ, "μήπως δεν προλάβω σου λέει"!
      Χαχαχα!
      Φιλάκια και σ' ευχαριστώ! Ειδικά επειδή το κοπλιμέντο προέρχεται από μια "Κανελλάκη"!...

      Διαγραφή
  5. Πάντως, κορίτσια, κι η Τζένη ήταν κούκλα, έτσι; Το ομορφότερο κορίτσι του ελληνικού κινηματογράφου, νομίζω. Παρ' ό,τι υπήρξαν πολλά όμορφα. Διότι ήταν και φυσική τσαχπίνα. Το είχε, δεν το καλλιεργούσε σαν την Αλίκη.
    Καλή σας νύχτα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η Τζένη Καρέζη ήταν μια ΘΕΑ με πηγαίο ταλέντο και πολιτικοποιημένη άποψη...
      Πολύ σπάνιος συνδυασμός ομολογουμένως...

      Διαγραφή
  6. Αχ, δεν μ' άρεσε βρε κορίτσια - κοριτσοσυζήτηση γαρ :-)

    Αφήστε που, όλως τυχαίως "ερωτεύτηκε" την κόρη του Λάτση! Έλεος! Ποτέ δεν τον βρήκα γοητευτικό, έχει κάτι πολύ εγωιστικό και αυτάρεσκο πάνω του που με απωθεί!

    Αλλά θα συμφωνήσω με τον Λωτό για την Καρέζη! Θεά!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. "κ.κ", αυτά τα περί Λάτση μην τα ψάχνεις... Πάντως δεν την παντρεύτηκε, κάτι έδειχνε κι αυτό...
      Παρεμπιπτόντως, η Λάτση είναι μια γυναίκα άξια να αγαπηθεί. Πλούσια μεν, αλλά κούκλα και με στυλ. Ας μην είμαστε τόσο ακραίοι. Κάποιοι τους ερωτεύονται και τους πλούσιους.
      Όσο για τον Κούρκουλο, κι εκείνου το στυλ(στην προσωπική του ζωή)ήταν του γνήσιου ζεν πρεμιέ. Αλλά το γούστο είναι όντως προσωπική υπόθεση.

      Διαγραφή

ΚΙ ΕΔΩ -ΜΕ ΕΝΑ ΚΛΙΚ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ- ΕΙΣΑΙ ΣΤΟ ΑΛΛΟ ΜΟΥ BLOG ΠΟΥ ΕΧΩ ΚΑΙ ΤΟ ΞΕΧΝΑΩ ΑΚΟΜΑ ΚΙ ΕΓΩ! ΧΑΧΑ!

ΠΕΡΙ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑΣ: ΠΡΟΣΟΧΗ! ΚΑΤΟΧΥΡΩΜΕΝΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΝΟΜΟΣ 2121/1993 Copyright © Mia Petra

ΔΕΝ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ Η ΑΝΤΙΓΡΑΦΗ - ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ Ή ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΧΡΗΣΗ ΤΩΝ ΚΕΙΜΕΝΩΝ, ΧΩΡΙΣ ΤΗΝ ΕΓΓΡΑΦΗ ΑΔΕΙΑ ΤΗΣ ΣΥΝΤΑΚΤΡΙΑΣ -Mia Petra-
***IMPORTANT NOTE***:The reproduction, publication, modification, transmission or exploitation of any work contained herein for any use, personal or commercial, without my prior written permission is strictly prohibited.