Δευτέρα, 10 Φεβρουαρίου 2014

ΦΙΛΕ, ΖΩ ΕΝΑ ΘΡΙΛΕΡ!...ΣΚΕΤΟ FRANKENSTEIN TALE(S)!...


Ψυχή. Ξημερώνει κι εκείνος πρέπει να ξεφορτωθεί το άψυχο σώμα χωρίς να τον αντιληφθούν. Κάτω από το κεφάλι του νεκρού οι κηλίδες αίματος έχουν ποτίσει το χώμα κι οι υγρές τούφες των μαλλιών του ξεπροβάλλουν σαν βδέλλες έτοιμες να ρουφήξουν το πηχτό αίμα. Σέρνει το πτώμα από τα πόδια. Μπροστά του ο τοίχος στάζει ακόμα λίγες σταγόνες από το κόκκινο υγρό. Σταματά και συνειδητοποιεί ότι τον παρακολουθεί μια γάτα που ξεπρόβαλε από το σκοτεινό στενό. Οι παλάμες του έχουν ιδρώσει. Αφήνει απότομα τα νεκρά μέλη να χυθούν άχαρα στο χώμα.

Πιέζει το στόμα του στο εσωτερικό του αριστερού του αγκώνα και σφίγγει τα δόντια, σχεδόν πονάει, αλλά στέκεται αδύνατον να κρατήσει το κρασί που έπιναν μαζί μέχρι πριν λίγες ώρες και αναπόφευκτα αδειάζει το περιεχόμενό του στομαχιού του, ένα δύσοσμο μίγμα από κρασί, σάλια και φιστίκια, στη δεξιά σόλα του παπουτσιού.

Το κεφάλι του βαρύ. Ζαλίζεται. Χάνει την ισορροπία του προσπαθώντας να αποφύγει τον εμετό του. Σκουπίζει τα βρώμικα γένια και απομακρύνει τον ιδρώτα από το μέτωπο και τον σβέρκο. Οι ανάσες του, κοφτές και συνεχόμενες προδίδουν την μακάβρια πράξη του. Κανείς δεν θα πιστέψει ότι επρόκειτο για ατύχημα. Η γάτα συνεχίζει και τον παρακολουθεί επίμονα. Με μάτια ορθάνοιχτα, καταπράσινα. Είναι βέβαιος ότι εκείνη αποφεύγει να τα ανοιγοκλείσει μην τυχόν και της ξεφύγει. Κι η γάτα κοιτάζει πότε το ακίνητο σώμα και πότε αυτόν με το ίδιο πάντα βλέμμα που υπνωτίζει. 

Αν μπορούσε θα έφτυνε και την γλώσσα του για να ξεφορτωθεί την αηδιαστική πικράδα που πλημμυρίζει τον ουρανίσκο του. (Μαριλένα)
_________________________________________
Στο κεφάλι του βαράνε σφυριά. Κάτι που δεν κολλάει πολύ με την κατάσταση που ζει, τον ταράζει. «Μα, τι στο καλό;» Ανοίγει τα μάτια του και κοιτάζει γύρω του τους τέσσερις τοίχους του δωματίου. Ο θόρυβος έρχεται απ’ το διπλανό διαμέρισμα. Συνειδητοποιεί πως κοιμόταν. Ένας αναστεναγμός ανακούφισης βγαίνει απ τα σωθικά του. Τι περίεργο όνειρο, αναρωτιέται.

Θυμάται τι μέρα είναι και αρχίζει να ετοιμάζεται με γρήγορους ρυθμούς αλλά με προσοχή σε κάθε λεπτομέρεια. Είναι η μέρα που θα δει την κόρη του. Έχει να την δει δύο εβδομάδες, έτσι αποφάσισε το δικαστήριο. Αυτός ο χωρισμός του κόστισε την ίδια του τη ζωή. Από τότε είναι ένας ζωντανός-νεκρός που περιμένει να περάσουν οι μέρες για να την δει και αυτό με επίβλεψη! Είπαν πως ήταν επικίνδυνος για την οικογένεια του, πως τους έκανε κακό αλλά εκείνος δεν θυμάται τίποτα από αυτά που τον κατηγορούν.

Το μόνο που ξέρει είναι πως την αγαπά πολύ και θα έκανε τα πάντα για εκείνη. Βάζει το καλό του, καθαρό κοστούμι ενώ τρελές σκέψεις περνούν απ το μυαλό του. «Όχι» μονολογεί, «έτσι θα την χάσω για πάντα». Φορά τα γυαλισμένα του παπούτσια και χτενίζει με μανία τα μαλλιά του. Πολύ σχολαστικά κοιτάζεται στον καθρέπτη πριν φύγει. Όλα πρέπει να είναι τέλεια, σκέφτεται. Τίποτα δεν πρέπει να φανερώσει τον πόνο του.

Φτιάχνει ένα γρήγορο σάντουιτς και βγαίνει από το σπίτι. Συνήθως δεν τρώει τίποτα το πρωί και θυμάται πως είχε βουρτσίσει τα δόντια του αλλά έχει μια άσχημη πικρίλα στο στόμα του που επιμένει…. (Κατερίνα)
_________________________________________
Το σάντουιτς κάνει το στομάχι του να ανακατεύεται, ενώ η πικρίλα δε φεύγει με τίποτα.
Ξεκλειδώνει το αυτοκίνητο και κοντοστέκεται νιώθοντας περίεργα. Σαν να τον κοιτούν.
Γυρνάει αργά και αντικρίζει τα καταπράσινα μάτια μιας γάτας. Καρφώνονται σαν μαχαίρια στο μυαλό του, σκαλίζοντας το με άγριες διαθέσεις. Όλα γύρω του μπερδεύονται και ζαλίζεται. Παίρνει βαθιές ανάσες και μπαίνει στο αυτοκίνητο, με τη σκέψη στην κόρη του. Στην μονάκριβή του, που δεν τον αφήνουν να πλησιάσει χωρίς επίβλεψη.

Φτάνει στο σπίτι που έμενε μέχρι πριν λίγο καιρό και χτυπάει το κουδούνι.
Του ανοίγει μια άγνωστη γυναίκα. Συγκρατεί τον εαυτό του, τα συναισθήματά του, τη χολή του, μέχρι που τα μάτια του καρφώνονται στα δικά της και η ανάσα του κόβεται.
Πράσινα, σαν της γάτας, σκέφτεται. Γιατί αυτό έχει τόση σημασία;
Εκείνη προσπαθεί να είναι ευγενική, αλλά είναι ψυχρή. Του εξηγεί τον ρόλο της και πηγαίνει να φέρει το παιδί.
Κοιτάζει γύρω του και παρατηρεί με πόνο, πως όλες οι φωτογραφίες που απεικόνιζαν τους τρεις τους λείπουν. Το «τέλος» καρφώνει τα δόντια του στην ψυχή του.
 
Αρχίζει να τρέμει για άλλη μια φορά, αλλά η φωνούλα της Ελένης που τρέχει ήδη στην αγκαλιά του, τον τραβάει την τελευταία στιγμή από την άβυσσο.
Τη σηκώνει ψηλά και χώνει το πρόσωπο στο λαιμό της να μυρίσει την λατρεμένη μυρωδιά.
Μια άλλη μυρωδιά μεταλλική προσπαθεί φευγαλέα να εισχωρήσει στα ρουθούνια του, αλλά τη διώχνει. Μια μυρωδιά εφιάλτη.
Χαϊδεύει τρυφερά το πρόσωπο και τα μαλλιά του παιδιού και τότε βλέπει τους λεκέδες γύρω από τα νύχια του. (Μαρία)
_________________________________________
Έντονο ρίγος τον διαπερνά και οι χτύποι της καρδιάς του δυναμώνουν. Προσπαθεί να βάλει σε μια τάξη το μυαλό του και η εικόνα της κόρης του τον επαναφέρει στην πραγματικότητα. Δεν πρέπει να χάσω τον εαυτό μου, σκέφτεται, όχι τώρα.
Τον ρωτά που ήταν όλο το βράδυ που του τηλεφωνούσε. Σαστίζει. Είχε βγει μια βόλτα μέχρι το κοντινό δάσος της περιοχής του, να αδειάσει το μυαλό του από τις κακές σκέψεις. Συνάντησε έναν γνωστό του και το μόνο που θυμάται, πως ήπιαν πολύ. Από εκεί και πέρα το απόλυτο σκοτάδι μέχρι που ξύπνησε από τον εφιάλτη. Τα χάπια που του έδωσε ο γιατρός τελικά δεν τον βοηθούν, διαπίστωσε. Ψέλλισε μια δικαιολογία, την φίλησε κι έφυγε βιαστικά χωρίς να κοιτάξει πίσω του. Όχι γιατί φοβόταν μήπως καταλάβουν την αναστάτωσή του αλλά γιατί ένιωθε ακόμα το έντονο βλέμμα εκείνης της γυναίκας να τον διαπερνά.

Οδήγησε βιαστικά προς το δάσος και ταυτόχρονα καθάριζε τα χέρια του. Ίσως το σημείο εκείνο που καθόταν χθες να του θύμιζε τι συνέβη. Το κεφάλι του κόντευε να εκραγεί μέχρι που άκουσε τις σειρήνες. Περιπολικά και ασθενοφόρο βούϊζαν ασταμάτητα. Ένας αστυνομικός έκανε νόημα σε όλα τα αυτοκίνητα πως δε μπορούν να περάσουν από το δρομάκι που οδηγεί προς το δάσος. Κατέβασε το παράθυρο και ρώτησε έναν ηλικιωμένο περαστικό αν γνώριζε κάτι. "Τι να σου πω άνθρωπέ μου. Φόνος είπαν. Αμερική γίναμε πια. Γύρνα πίσω, θα διακόψουν λένε την κυκλοφορία για αρκετή ώρα."

Κάνοντας απότομα όπισθεν, ένας δυνατός θόρυβος ακούστηκε από το πορτ μπαγκαζ..

Προμηνύεται δύσκολη μέρα.. Και οι δυνάμεις του έχουν ήδη αρχίσει να τον εγκαταλείπουν... (Κατερίνα Β.)
_________________________________________
«Θα πρέπει να χάσατε τις αισθήσεις σας την ώρα που οδηγούσατε.
Ευτυχώς, ήσασταν ακινητοποιημένος κι έτσι αποφύγατε τα χειρότερα».
«Πού βρίσκομαι;» ρώτησε ξέπνοα την ασπροντυμένη γυναίκα που του έπαιρνε το σφυγμό.

Δεν τον άκουσε. Στ’ αυτιά της είχε τα ακουστικά του πιεσόμετρου.
Θα πρέπει να ήταν ανησυχητική η πίεση, γιατί κάρφωσε απότομα τη ματιά της πάνω του. Δυο καταπράσινα σμαράγδια, ένιωσε να τον συνθλίβουν. Κάπου είχε ξαναδεί αυτά τα μάτια. Ήταν αδύνατον όμως να ανακαλέσει τη μνήμη του.

- Άγιο είχατε! Ξέρετε… περάσατε ένα λιποθυμικό επεισόδιο. Αν δεν σας έφερνε εγκαίρως ο φίλος σας στο πρώτο ιατρείο που βρέθηκε μπροστά του, ίσως και να μην ζούσατε. Θα’πρεπε 

να είχατε υποψιαστεί ότι κάτι τρέχει με την καρδιά σας, απ’ τη δυσχρωμία στα δάχτυλά σας. Δείτε… Είναι σχεδόν μπλε το περίγραμμά τους… Σας έχω γράψει μια σειρά εξετάσεων. Δυστυχώς , πέρα απ’ τις πρώτες βοήθειες, δεν μπορώ να προσφέρω περισσότερα. Θα πρέπει να πάτε κατευθείαν νοσοκομείο!»
- Συγνώμη… είπατε πως μ’ έφερε ένας φίλος... Μα εγώ ήμουν μόνος. Είμαι σχεδόν βέβαιος...
- Έχετε προφανώς κενά μνήμης απ’ το ισχυρό σοκ που περάσατε. Σας έφερε ένας ηλικιωμένος, με μακριά γένια και αρκετά... απεριποίητος. Ήταν πολύ ταραγμένος και σας έσερνε σχεδόν απ’ τα πόδια. 
- Μα......δεν είναι νεκρός;
- Όχι για όνομα του Θεού! Πώς σας ήρθε αυτό;
- Άκουσα κάτι σειρήνες στην περιοχή... Νόμιζα ότι του συνέβη κάτι...
- Λέτε για το ατύχημα που έγινε το πρωί; Μα όχι, πώς το συνδυάσατε; Μια γυναίκα βρέθηκε νεκρή. Μάλλον πρόκειται για αυτοκτονία….... (Μαρία)
_________________________________________
.......είπε η γιατρός και βγήκε από το δωμάτιο, ένα λευκό βορινό δωμάτιο, μ' ένα μεγάλο παρά-

θυρο στη μέση και θέα στο δρόμο. Σουρούπωνε και τα φώτα της μικρής πόλης άναβαν σιγά σιγά. "Αυτοκτονία;" σκέφτηκε μόλις έμεινε μόνος κι έπειτα μια τρελή σκέψη άρχισε να ζυμώ-
νεται στο μυαλό του. Δίπλα στο σιδερένιο κρεβάτι, επάνω σε μια καρέκλα, είδε το πανωφόρι του. Με λίγη προσπάθεια σηκώθηκε από το κρεβάτι.    

- Πως είστε; Νιώθετε καλύτερα; ρώτησε η γιατρός από το γραφείο της, στο διπλανό δωμάτιο.
- Ναι, σας ευχαριστώ πολύ, είμαι λίγο καλύτερα, αλλά επειδή με ανησύχησαν τα λόγια σας λέω να ακολουθήσω τη συμβουλή σας και να πάω στο κοντινότερο νοσοκομείο.
- Να σας καλέσω ένα ταξί;
- Ω, μα για όνομα του Θεού, είστε πολύ ευγενική, αλλά πιστέψτε με, νιώθω καλά για να μπορέσω να αναζητήσω ένα ταξί μόνος μου. Θα μου επιτρέψετε όμως να περάσω μια από τις προσεχείς ημέρες, να σας δώσω κάποια χρήματα για τις φροντίδες σας. Βλέπετε, δεν βρήκα επάνω μου πορτοφόλι.
- Ούτε που να το σκέφτεστε! Έκανα απλά το καθήκον μου. Να πάτε στο καλό και να προσέ-
χετε. Αν σας βγάλει κάποτε ο δρόμος, περάστε μόνο να μου πείτε για τις εξετάσεις που σας έγραψα. Εύχομαι να πάνε όλα καλά" είπε, καρφώνοντας επάνω του ένα σμαραγδένιο βλέμμα.

Όταν βγήκε στο δρόμο είχε πια νυχτώσει. Το κρύο ήταν τσουχτερό και σήκωσε το γιακά του παλτού του. Αλήθεια, τι είχε συμβεί άραγε και που να βρισκόταν το αυτοκίνητο του; Κανονικά θα έπρεπε να πάει στην αστυνομία, να ζητήσει να τον βοηθήσουν εκείνοι για να το αναζητήσει.

"Θα ήσουν τρελός!" μουρμούρισε στον εαυτό του, με ένα παγωμένο γέλιο. Κοίταξε γύρω του. Στο βάθος διέκρινε την εκκλησία με το μεγάλο ρολόι. Δεν άργησε να προσανατολιστεί. Πέρασε μέσα από τα σκοτεινά πλακόστρωτα στενά, που οδηγούσαν στο πάρκο. "Έπιστρέφω"! σφύριξε. 

Ο δολοφόνος γυρίζει πάντα στον τόπο του εγκλήματος....... (Petra)
_________________________________________
_________________________________________
_________________________________________
Η καταπληκτική ιδέα αυτού του παιχνιδιού ανήκει στη Μαριλένα κι ακολουθούν οι κανόνες:
«Ήρθε η ώρα για το παιχνίδι μας, λοιπόν! Frankenstein tale(s), που σημαίνει γράφουμε μια κοινή ιστορία που πηγαίνει από blog σε blog, η οποία είναι συρραφή πολλών μικρών ιστοριών. Όπως το ”αγαπημένο” τέρας του Βίκτορ Φρανκενστάιν που υπήρξε συρραφή από πολλά και διαφορετικά μέλη πτωμάτων! Μέχρι να καταλήξει στο τέλος της, κανείς μας δεν 

θα ξέρει ποιο θα είναι αυτό! Έλαβαν συμμετοχή 14 bloggers και με την σειρά που άφησαν σχόλιο στη σχετική ανάρτηση/πρόσκληση, θα εξελίσσεται η ιστορία μας μέχρι το τέλος της. 
Ο καθένας έχει στη διάθεσή του έως 3 μέρες να αναρτά την συνέχεια της ιστορίας όταν φτάνει η σειρά του, με όριο έως 250 λέξεις».

Τα blogs που συμμετέχουν είναι τα εξής:
Μαριλένα από http://marilenaspotofart.wordpress.com/
Κατερίνα από http://apopsitexnis.blogspot.gr/
Μαρία από http://mytripssonblog.blogspot.gr/
Κατερίνα από http://positive-thinking-greece.blogspot.gr/
Μαρία από http://toapagio.blogspot.gr/
Petra από http://pistos-petra.blogspot.gr/
Έλλη από http://funkymonkey-handmadecreations.blogspot.gr/
Αριστέα από http://princess-airis.blogspot.gr/
Κάτια από http://katitimou.blogspot.gr/
Πηνελόπη από http://pineliapin.blogspot.gr/
Φλώρα από http://texnistories.blogspot.gr/
Άννα από http://www.kloanna.blogspot.gr/
Μιράντα από http://m-belladonna.blogspot.gr/
Κική από http://ekfrastite.blogspot.gr/

Σκυτάλη στην Έλληhttp://funkymonkey-handmadecreations.blogspot.gr/

_____________________ "o pio pistos filos tou skylou" _______  Foto  στο βάθος ___________________

72 σχόλια:

  1. Καλημερα και καλη εβδομαδα!
    Και το θριλερ καλα κραττει!
    Πολυ μου αρεσει!
    Καλη μας συνεχεια!
    Φιλακια πολλα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Προς το παρόν είναι περισσότερο ψυχολογικό θρίλερ νομίζω, αλλά υπάρχει ακόμα μεγάλο περιθώριο για να γίνει θρίλερ κανονικό! Χαχα! Πολλά φιλιά!

      Διαγραφή
  2. Είστε καταπληκτικές όλες!!!
    Το θρίλερ συνεχίζεται και κρατάει αμείωτο το ενδιαφέρον.
    Καλή εβδομάδα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κάνουμε ο,τι μπορούμε οι δόλιες!
      Σάμπως μας είχε ξανατύχει;;; Αχαχα!
      Καλή εβδομάδα Ελενάκι μου!

      Διαγραφή
  3. αααα!απο ανατροπη σε ανατροπη το πατε!πολυ ωραια,ανυπομονω για τη συνεχεια!καλημερα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πάντως ευελπιστώ να γίνει πολύ....αιμοβόρικο όσο προχωράει!!! Φιλάκια πεταλου(λου)δένιο μου!

      Διαγραφή
  4. Απαντήσεις
    1. Ευχαριστούμε Μάνα μου!
      Μιας και το ζούμε που το ζούμε το θρίλερ, είπαμε να το αποτυπώσουμε κιόλας!! Φιλούθκια!

      Διαγραφή
  5. αχαχαχαχχαχαα!!!!!!!!!!!!
    Όχι που δεν θα μας έκανες να αγωνιούμε ξανά! Είσαι ένα διαολάκι εσύ τελικά!!!!!
    Να δω τώρα τι θα κάνει η Έλλη και τι θα μου παραδώσει!

    Σε γλυκοφιλώ τραγουδώντας σήμερα!
    Μια Δευτέρα ....που δεν κρυώνω ;-)
    Καλή εβδομάδα τσούπρα μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τι να σου κάνω που είχα μόνο 250 (;;;) λέξεις!! Σώπα, έχει και καλό καιρό σήμερα! Καλή εβδομάδα, που ταιριάζει κιόλας!! Φιλάκια!

      Διαγραφή
  6. Καλημέρα Πετράδι μου
    Όμορφα συνέχισες την ιστορία
    από ανατροπή σε ανατροπή πάτε!!!!
    Στο σύνολο της έως τώρα είναι πολύ
    ενδιαφέρουσα!!!!

    φιλάκι γλυκό με νότες ανοιξιάτικες

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πάντως κι εγώ το παρακολουθώ με αγωνία, κι ας είμαι ένας κρίκος αυτής της αλυσίδας. Γλυκά φιλιά Ελένη μου!

      Διαγραφή
  7. Σήμερα μου δόθηκε η ευκαιρία να διαβάσω από την αρχή το θρίλερ. Είναι καταπληκτικό και ανυπομονώ να διαβάσω την συνέχεια στην Έλλη. Καλημέρα και καλή εβδομάδα! Φιλιά πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κι εγώ ανυπομονώ όσο δεν φαντάζεσαι, άσε που δεν θα μπορώ να (ξανα)παρέμβω στις εξελίξεις! Κλαψ! Φιλάκια πολλά Παρασκευούλα μου! Καλή εβδομάδα!

      Διαγραφή
  8. Πολλά μπράβο σε όλες σας!!!!Αναμένουμε τη συνέχεια!!!
    Καλημέρα και καλή εβδομάδα Πετροκοριτσάκι ανατρεπτικό!!
    Φιλί!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλημέρα Άμυ μου! Κρίμα που δεν συμμετείχες κι εσύ. Θα πρόσθετες μια ιδιαίτερη νότα! Φιλάκια γλυκό μου και καλή εβδομάδα!

      Διαγραφή
    2. δεν το πήρα χαμπάρι Πετροκόριτσο μου!αλλά να σου πω την αλήθεια δεν ξέρω αν το 'χω με τα θρίλερ...σκιάζομαι κομματάκι..χαχαχαχαχα!!
      σμουτςςςς

      Διαγραφή
    3. Αμ εγώ;; Διαβάζω μεν μανιωδώς -κυρίως ψυχολογικά θρίλερ- αλλά δεν το περίμενα ποτέ μου ότι θα έγραφα κιόλας!!

      Διαγραφή
  9. Καταπληκτική ιδέα, μπράβο Joanoula για τη παραπάνω "συρραφή", δημιούργησες μια απίστευτη ιστορία... πάμε τώρα για τη συνέχεια!
    ΑΦιλάκια και να έχεις μια ακόμα δημιουργική βδομάδα! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Στεφανία μη χάσεις τη συνέχεια. Κοίτα τη σειρά των blogs για να μαθαίνεις τις εξελίξεις! Πολλά φιλιά και καλή εβδομάδα!

      Διαγραφή
  10. πολύυυυυυυυ ευγενικός για δολοφόνος...δεν του πάει :Ρ

    [πολύ καλή προσπάθεια, μπράβο σας :)]

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τι μας πέρασες κύριος;; Έχουμε κι ένα επίπεδο (προς το παρόν!! χαχα!) Πάντως κι εσένα θα ήθελα να σε έβλεπα να γράφεις, θα το (μας) απογείωνες! Φευ!

      Διαγραφή
    2. ναι αλλά προς άλλη κατεύθυνση, αυτή του γκαφατζή χαχαχαχα άστο, μην το κάνουμε κωμωδία :)

      Διαγραφή
    3. Μια παρωδία θα ήταν μούρλια νομίζω!
      Άσε, ποτέ δεν ξέρεις πως τα φέρνει η ζωή παρακάτω!

      Διαγραφή
  11. Ωχ Παναγία μου σε τι μπελάδες μας έχετε βάλει!
    Αντε είσαι και εσύ μια σκατούλα θα μας πεθάνετε απο την αγωνία.
    Να δούμε που θα καταλήξετε επιτέλους!
    Φιλί!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Άλλη από δω που την έκανε με ελαφρά! Μια φορά σου δόθηκε κι εσένα η ευκαιρία να "δολοφονήσεις" και την έχασες!!! Γλυκό φιλί Ελενοκόριτσο!

      Διαγραφή
  12. μόλις μου ήρθε ιδέα χεχεχε

    το τέλος, την τελευταία παράγραφο, να την γράψετε όοοοοοοοοοολες μαζί! ;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αφρικανέ-αφρικανέ, να μας κάψεις θες;; Άμα το γράψουμε όλες μαζί θα τα μαζέψει ο δολοφόνος και θα την κάνει γι' αλλού! Δε του φτάνει που έμπλεξε με τόσες γυναίκες το άτομο, να του προκαλέσουμε και (συν)ολική σύγχυση;;

      Διαγραφή
    2. γιατί ποιος σου είπε ότι τώρα είναι καλά??? χαχαχαχαχαχα

      Διαγραφή
    3. Ξέρω κάτι άλλους που είναι χειρότερα! (το/τα θύμα/θύματα!)
      Όσο για τον τύπο, ας πρόσεχε κι αυτός που έμπλεκε!!! Αχαχαχα!

      Διαγραφή
  13. "Ο δολοφόνος γυρίζει πάντα στον τόπο του εγκλήματος" αλλά, ο ήρωάς μας είναι δολοφόνος;;;
    Εξαιρετική ανατροπή!
    Καλή συνέχεια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Άννα, είδες βρε πως τους καλωσορίζω εγώ τους επισκέπτες μου;; Με ένα θρίλερ με το καλημέρα σας! Αχαχα! Καλωσόρισες καλή μου και προετοιμάσου: εγώ και χωρίς παρέα (τα υπόλοιπα κορίτσια εννοώ) κινούμαι κι άλλες φορές στα όρια του θρίλερ!! Καλό μεσημέρι, καλή εβδομάδα, σε φιλώ!

      Διαγραφή
  14. Καλησπέρα πετροδολοφόνα μου!!!!!!!!! Χαχαχαχα!!!! Βρε πάει θα τρελαθεί ο ήρωάς μας!!!!! Από ανατροπή σε ανατροπή!!!!!
    Αθώος για ένοχος??? Ενοχος γι αθώος?????
    Αχ αυτό το σμαραγδένιο βλέμμα με τρελαίνει! Το λατρεύω!!!!
    Μπράβο Πέτρα μου το άφησες σε καίριο σημείο!!!!! Θα γίνει χαμός!!!! Χεχεχε!!!!
    Φιλάκια πολλά πολλά και καλή βδομάδα να χεις!!!!!! ♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. "Εσύ είσαι η αιτία που υποφέρω ♫ ♩ ♬".....χαχαχα! Συμπεθερόνι μου τρελό, σε ευγνωμονώ, γιατί όλο αυτό που σκαρφίστηκες έχει πολύ ενδιαφέρον και με ιντριγκάρει! Φοβερή ιδέα! Μπράβο σου! ♥ Πολλά γλυκά φιλιά ρε...αρχιδολοφόνα!!! :)))

      Διαγραφή
  15. :) Το πήγες σιγά σιγά αλλά στο τέλος το πέταξες ε;;
    Αποφεύγετε όλες το πορτ παγκάζ και θέλω να δω αν θα χρησιμοποιηθεί από τις επόμενες!! ;)
    Για να δούμε πως θα το συνεχίσει η Έλλη μας.. πανικός!!
    Καλή εβδομάδα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ρε συ, τι να έκανα η γυναίκα;; Έπρεπε να βγάλω τον "δολοφόνο" (:::) από το ιατρείο της κυρίας, να μην της έλεγε μια καλή κουβέντα πριν φύγει;; Στο μεταξύ είχα βλέπεις και 250 λέξεις μόνο, τι να έκανα η κακούργα;; Χαχαχα!! Πολλά φιλιά Κατερίνα μου και καλή μας συνέχεια! :))

      Υ.Γ Αν πρόσεξες, το αυτοκίνητο αγνοείται, συνεπώς έχει "ψωμί" η δουλειά στη συνέχεια! ;)

      Διαγραφή
  16. Την ίδια ιδέα είχα όταν πρωτοέγραψα μια φανταστική ιστορία και προθυμοποιήθηαν δυο φίλες να την συνεχίσουν. Σκέφτηκα πως θα είχε μεγάλο ενδιαφέρον να ξεκινάει κάποιος μια ιστορία και κάποιος άλλος να τη συνεχίζει και όπου βγει, αν βγει πουθενά. "Ένα διαδικτυακό βιβλίο", είχα σκεφτεί.

    Καλή συνέχεια στις επόμενες μπλόγκερ.
    Εγώ τις τελευταίες μέρες βρίσκομαι εντελώς αλλού. Ο γκούγκλης άρχισε πάλι τις ...... του και δεν εμφανίζει τις νεότερες αναρτήσεις μου.
    Επισκεψιμότητα σχεδόν μηδενική.
    (καλύτερα, θα αρχίσω πάλι τις παλαβομάρες μου)
    Μάκια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Α, καλά, αυτό κι αν είναι θρίλερ!! Μου αρέσει που σήμερα αναρωτήθηκα γιατί δεν γράφεις αυτές τις μέρες!!! Τώρα που το είπες, μπήκα και είδα ανάρτηση πριν από 3 ημέρες!! Θα σου στείλω μέηλ να σου πω τι κάνω εγώ όταν παθαίνω τα ίδια. Φρόντισε να το διαβάσεις φέτος!

      Διαγραφή
  17. Μπράβο κορίτσια!!!!
    Κεντάτε την ιστορία με σκοτεινές βελονιές και κρατάμε την ανάσα μας....
    Πολύ ωραία η ιδέα της Μαριλένας! Συγχαρητήρια σε όλες, ΑΞΙΕΣ!!
    Καλή συνέχεια...περιμένουμε...
    **Αννιώ**

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστούμε Αννιώ μας! Η Μαριλένα χτύπησε φλέβα τελικά! Φιλιά πολλά και καλή σου εβδομάδα!! :))

      Διαγραφή
  18. Ναι ρε κοπελιά,άσε μας και εσύ σε αγωνία!Άκου ο δολοφόνος γυρίζει πάντα στον τόπο του εγκλήματος!Και ο ταχυδρόμος χτυπάει πάντα 2 φορές χαχαχα!!!Φυσικά και δεν περίμενα τίποτις λιγότερο από σένα αφού σε διάβασα με κομμένη την ανάσα με αποζημίωσες και με το παραπάνω!Φιλιά Αγκάθα Πέτρα!!!❤

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Λαχανάκι, ελπίζω να έχεις διαβάσει ήδη τη συνέχεια και να μην αγωνιάς πια, σε σχέση με αυτά που έγραψα εγώ εννοώ! Καλημέρα, πολλά φιλιά!

      Διαγραφή
  19. Πέρασα από τη δουλειά, διάβασα εν τάχει και τώρα ήρθε η ώρα να σχολιάσω...
    Φοβερή η συνέχειά σου!! Μου έχετε δώσει όλες πολύ ωραίες πάσες... και τώρα ήρθε η ώρα να τις εκμεταλλευτώ... μουαχαχαχαχα!!!!!
    Πάω να συγγράψω!! Do not disturb, μέχρι νεωτέρας!!
    Φιλάκια, Τζόαν Κρίστι Αγκάθα Πέτρα!!! ♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εσύ πάλι ωρέ κοπελιά, "πότε προλάβατε πότε τα' πατε " με τον "δολοφόνο", δεν πρόλαβα να βγάλω κιχ! Καλέ, τον δολοφόνο έπρεπε να "φονεύσεις", όχι εμένα που δεν πρόλαβα να "ανασάνω" η συγγραφεύς κι είχα γίνει ατμός! Τα λέμε σε σένα (από ο,τι είδα, η Αριστέα δεν έχει γράψει ακόμα τη συνέχεια). Δεν συγχρονιστήκαμε καλά παιδιά! Εγώ το πήγα χαλλλαρά (αν και ουχί Θεσσαλλλονικιά) κι εσύ έγινες.....Αγκαθότερη της Αγκάθα! :)

      Διαγραφή
    2. Ποιος είπε ότι δεν την έχω έτοιμη; Θες να στη στείλω σε παγκόσμια πρώτη στο μέιλ;
      Απλά δεν ήθελα να καθυστερήσω κι άλλο την πρώτη δημοσίευση περί άγχους!
      χεχε! Ετοιμάσου για άλλη ανατροπή!
      Καλημέρα και μάκια!

      Διαγραφή
    3. Κανονικά έπρεπε να την αναρτήσεις εκεί, γύρω στις 4-5 τα χαράματα, αλλά το πήγες κι εσύ χαλλλαρά επίσης (λόγω θεματολογίας περί "άγχους" να υποθέσω!) Καλημερούδια και πρόσεχε τα θηρία: καραδοκούν. Ή τα φτύνεις κατάμουτρα (γιατί έτσι τους πρέπει) ή κάνεις την πάπια, για να μην σε φάνε λάχανο! ;)

      Διαγραφή
  20. Είχες δεν είχες, πάλι δολοφόνο τον έβγαλες τον άνθρωπο, κακούργα!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είχες δεν είχες, πάλι χαϊβάνι με είπες για!!!

      Διαγραφή
  21. καταπληκτική η ιδέα και μπράβο στη φίλη που τη σκέφτηκε και έκανε την αρχή!
    διαβάζοντάς το δε, δεν καταλαβαίνει κανείς πως είναι μια συρραφή από διαφορετικούς συγγραφείς και αυτό είναι σπουδαίο!
    μπράβο Πετρουλίνι μου σε όλες σας!
    με βλέμμα δολοφονικό και πράσινο από τη ζήλια σε πικροφιλώωωωωω χεχεχε ♥♥♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Βικάρα μου καλημέρα!
      Δες τη σειρά και παρακολούθα τη συνέχεια!
      Έχει όντως πολύ ενδιαφέρον!
      Πολλά γλυκά φιλιά και καλή σου μέρα!! :))

      Διαγραφή
  22. συγνωμη αλλα μονο μια Πετρενια θα ανασουμπωνε τα μανικιακαι θα τον ξαναγυριζε εν ψυχρω στο γηπεδο να παιξει .... εισαι θεά .......

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Προσπάθησα ομολογώ, αλλά οι επόμενοι "καραδοκούν" και μπορεί να αλλάξει και πάλι μονοπάτι ο "δολοφόνος"! Καλημερούδια, σε φιλώ!

      Διαγραφή
  23. Φανταστική η ιδέα της Μαριλένας.
    Αυτόν τον δολοφόνο (αν τελικά είναι δολοφόνος) θα πρέπει μάλλον να τον έχει χτυπήσει η κρίση στην κεφάλα και είναι πολύ μπερδεμένος.
    Είναι δυνατόν να αναρωτιέσαι καλέ αν το καθάρισες το ανθρωπάκι αφού τον έσερνες από τα πόδια νεκρό άνθρωπο με κοκαλωμένα μέλη και με το πηχτό αίμα να έχει γεμίσει τον τόπο;
    Παραδέξου το ρε!
    Είσαι δολοφόνος και φαίνεσαι!χα,χα,χα
    Πάω να δω τι θα πει επί του θέματος και η Έλλη!
    Τα φιλιά μου σε όλες!
    Είσαστε όλες φανταστικές!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν ξέρω τι λες εσύ, αλλά εδώ μέσα -σ' αυτό το θρίλερ- γίνεται της ανατροπής!
      Πάω να δω τι μου τον έκανε τον δολοφόνο μου η Έλλη!
      Πολλά φιλιά!

      Διαγραφή
  24. Πολύ μου αρέσει το επεισόδιο σου Πέτρα μου...
    Τώρα, πώς θα ξεπμπλέξει αυτό το κουβάρι, ένας Θεός το ξέρει!
    Την Κική λυπάμαι που θα πρέπει να γράψει τον επίλογο.
    Πάω στης Έλλης να δω τη συνέχεια. Πολλή αγωνία ρε παιδί μου...
    Μπράβο στην κουμπάρα σου και μπράβο και σε σένα καμάρι μου!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μαρία πολύ μου άρεσε που....."ανοίξαμε διάλογο"!
      Είχε ενδιαφέρον! Και.......συνεχίζεται! Πολλά φιλιά!

      Διαγραφή
  25. Μπράβο!!!...δεν ξέρω αν το βλέπεις (καλά, αν το βλέπεις θα αρχίσω να ανησυχώ), αλλά χειροκροτώ!!
    Μου αρέσει τρελά και είμαι και τυχερή που ήρθα και βρήκα δυο επεισόδια!!...
    Πάω να δω που το πήγε η Έλλη!
    Φιλιά πολλά και καλή εβδομάδα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είδες βρε;; Ούτε που πρόλαβες να αγωνιάς, αν κι εγώ έγραψα μόνο ένα επεισόδιο! Πολλά φιλιά Μαράκι μου και καλή σου μέρα!

      Διαγραφή
  26. Μμμμπρρρρρρ!! Πίσω Χίτσκοκ και σε φάγαμε!
    Αύριο θα φτιάξω και ποπ κορν ;-)
    Φιλάκια κι ανατριχίλες!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ελπίζω να μην τα έχεις φάει όλα τα ποπ κορν, γιατί έπεται συνέχεια! Καλημέρα!

      Διαγραφή
  27. Αγαντα και τη φαγαμε την Αγκαθα!Υπεροχο,συναρπαστικο!ΰγχαρητηρια σε ολες και γλυκα φιλια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστούμε πολύ γλυκιά μου Βασάρα!
      Πολύ το ευχαριστήθηκα πάντως! Να είσαι καλά και καλή σου μέρα! Σε φιλώ!

      Διαγραφή
  28. Διαβάζω όλα τα επεισόδια και δεν πιάνεστε με τίποτα , να μην ξεχάσω να μετρήσω πτώματα !!
    Τα φιλιά μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το θέμα είναι μην μετράς δολοφόνους!!! Αχαχα! Δολοφονικό! Σε φιλώ!

      Διαγραφή
  29. Αχ, βρε παιδιά, σκουντάτε με κι εμένα! Δεν θέλω να τα χάνω κάτι τέτοια.. Στείλτε κανά e-mail την επόμενη φορά! Ανυπομονώ να ολοκληρωθεί και να διαβάσω και τα επόμενα κομμάτια.. :) Αγωνίαααααααα!! Χα χα χα.

    Φιλί γλυκό από Μελβούρνη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Α! Δεν τα ξέρεις;;;
      Εμείς εδώ πέρα (σ' αυτόν τον "ευλογημένο" τόπο) επειδή ζούμε καθημερινά μέσα σε ένα θρίλερ, είπαμε να το γράψουμε κιόλας! Τρέχα να προλάβεις, έχει βγει ήδη η συνέχεια!! Γλυκά φιλιά από μια κατακρεουργημένη Ελλάδα :(

      Διαγραφή
  30. Πω πω Πέτρα, μου έχει ανοίξει η όρεξη για θρίλερ!Τέλειο, εκεί που τον είχαμε αθωώσει τον καημένο, πάλι αλλάζουν τα πράγματα!Για να δούμε.....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σιγά μην το αθωώσουμε το κάθαρμα (της κοινωνίας!! χαχα!) Κι άααααααλλος αθώος;;; Ε, όχι αγάπη μου! Ζαμέ!! Σε φιλώ γλυκά! :))

      Διαγραφή
  31. Πανέξυπνο γύρισμα Πέτρα μου!
    Σιγά μην αφήνατε τη Μαρία να ξεφορτωθεί τα πτώματα...χαχαχαχα!
    Ανυπομονώ για την συνέχεια!
    Τα φιλιά μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  32. Κατερίνα, έτσι όπως εξελίσσεται το πράμα, εγώ δεν έγραψα θρίλερ, άρλεκιν έγραψα!! Αχαχα!! Πολλά φιλιά! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  33. Βλέπω να ξημερώνω σήμερα από την αγωνία!!!!!
    Που είναι το αυτοκίνητο, οεο;
    Άντε πάλι το έκανες θρίλερ!
    Πάω να δω τη συνέχεια!!!
    Φιλάκια!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ρένα μου, δεν θέλω να σε φοβίσω, αλλά το θρίλερ είναι παρακάτω, από ο,τι θα δεις και μόνη σου!!! Φιλιά πολλά, καλό ξημέρωμα και σ' ευχαριστώ πολύ για την επίσκεψη! :))))

      Διαγραφή

ΚΙ ΕΔΩ -ΜΕ ΕΝΑ ΚΛΙΚ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ- ΕΙΣΑΙ ΣΤΟ ΑΛΛΟ ΜΟΥ BLOG ΠΟΥ ΕΧΩ ΚΑΙ ΤΟ ΞΕΧΝΑΩ ΑΚΟΜΑ ΚΙ ΕΓΩ! ΧΑΧΑ!

ΠΕΡΙ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑΣ: ΠΡΟΣΟΧΗ! ΚΑΤΟΧΥΡΩΜΕΝΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΝΟΜΟΣ 2121/1993 Copyright © Mia Petra

ΔΕΝ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ Η ΑΝΤΙΓΡΑΦΗ - ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ Ή ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΧΡΗΣΗ ΤΩΝ ΚΕΙΜΕΝΩΝ, ΧΩΡΙΣ ΤΗΝ ΕΓΓΡΑΦΗ ΑΔΕΙΑ ΤΗΣ ΣΥΝΤΑΚΤΡΙΑΣ -Mia Petra-
***IMPORTANT NOTE***:The reproduction, publication, modification, transmission or exploitation of any work contained herein for any use, personal or commercial, without my prior written permission is strictly prohibited.