Πέμπτη, 27 Απριλίου 2017

✿ *Δεν έχω πια χρόνο για τους ανθρώπους που δεν έχουν Ψυχή...


Μια μέρα βρέθηκα με μια παρέα φίλων που είχαν μωρά, σχεδόν νεογέννητα. Με τα μικρά τους πατουσάκια, τα τρυφερά σαν μπαμπακάκι μικρά χεράκια, τα απαλά μεταξένια μαλλάκια, αλλά πάνω από όλα, εκείνο το αγνό ύφος τής ολικής αθωότητας... Εκείνο το συντριπτικά ανεπιτήδευτο ύφος που δεν έχει "γράψει" ακόμα μέσα τους καμία σελίδα, καμία έννοια, καμία σκέψη... Αυτόματα έκανα την σκέψη ότι μεγαλώνουμε, κι όσο μεγαλώνουμε, κανείς μας δεν θυμίζει πια εκείνα τα αθώα κι αγνά μωρά που γεννηθήκαμε, κυρίως όμως, κανείς μας δεν θέλει(;) να θυμάται ότι κάποτε υπήρξε μια αγνή λαμποκοπημένη σελίδα.

Πως γινόμαστε έτσι οι άνθρωποι; Πως μεγαλώνοντας παίρνει του καθενός η ψυχή ένα άλλο μονοπάτι, όπου άλλο οδηγεί στο "δάσος", άλλο στο "ξέφωτο", άλλο σε ένα "πηγάδι" θολωμένο και βαθύ; Κι έπειτα καλούμαστε όλοι μαζί να συμβιώσουμε με κάθε καρυδιάς.."μονοπάτι". Πόσο αφόρητο;
Και κάπου εκεί που λες, να 'σου και σκάνε μύτη όλοι εκείνοι οι τύποι που σου τρολάρουν επίμονα τη ζωή, επί το..παλαιότερον, στην ροκανίζουν.
 .........................................................................................................................
"Οι τοξικοί άνθρωποι -ή αλλιώς ψυχολογικά βαμπίρ- προσπαθούν να είναι δίπλα μας για να μας ρουφούν διαρκώς ενέργεια και να τρέφονται από την δική μας ζωή, γιατί έτσι τους βολεύει. Συχνά δεν έχουν αυτοεκτίμηση και δεν ξέρουν να αγαπούν. Αν δεν μπορούμε να τους απομακρύνουμε, τότε πρέπει να εξασκηθούμε έτσι ώστε να μην μας επηρεάζουν" Απόσπασμα 
.........................................................................................................................

Υπάρχουν άνθρωποι που τρέφονται με το να σου γαμάνε την ζωή. Κατά συρροή και κατ' εξακολούθηση, ο τρόπος που σε "πλευρίζουν" είναι εκείνος που έχουν μάθει καλύτερα: με δηλητήριο.. Έχουν το χάρισμα να δηλητηριάζουν την ψυχή σου, τις στιγμές σου, τις αναμνήσεις που συλλέγεις για το μέλλον. Έκαστος στο είδος του, και οι δηλητηριώδεις τύποι στην ικανότητά τους παύλα ικανοποίησή τους, να σε πληγώνουν...
Πόσες φορές πιστεύουν αλήθεια ότι μπορούν να σου σπάσουν την καρδιά;

Με την ίδια "παχυδερμία" που σου τινάζουν τον ψυχισμό στον αέρα, με την ίδια ακριβώς παχυδερμία, επιστρέφουν μετά από το φαρμάκι χαμογελαστοί, με το ύφος "δεν τρέχει και τίποτα" και "πάλι με χρόνια με καιρούς πάλι θα σου αλλάξω τα φώτα, τι; Δεν με έμαθες πια; Έλα μωρέ, εγώ που σε αγαπάω!"... Άνθρωποι, που δεν αγάπησαν ποτέ ούτε τα ίδια τους τα άντερα, δεν συμβιβάστηκαν ποτέ με το μέσα τους, δεν έδωσαν πο-τέ μιά δεκάρα τσακιστή για το αν, έστω και μια φορά ρε φίλε, μια κουβέντα που σου πέταξαν σαν φτυσιά, ήταν βαριά σαν ταφόπλακα...
.........................................................................................................................
              Οι άνθρωποι μπορεί να μην θυμούνται τι έκανες ή τι τους είπες, αλλά πάντα θα θυμούνται πως τους έκανες να αισθανθούν ~ Μάγια Αγγέλου
.........................................................................................................................
Με την μύτη ψηλά, αφού νομίζουν ότι αυτοί είναι κι άλλος κανείς, θεωρούν ότι έχουν βρει την χρυσή τομή ανάμεσα σε εσένα που σε έχουν "της καρπαζιάς" και στους άλλους που τους παρουσιάζονται ως οι πιο...φανταστικοί χαρακτήρες έτοιμοι να αγαπήσουν και να αγαπηθούν! Αγαπιούνται ποτέ αλήθεια;... Υπάρχει άνθρωπος που μπορεί να αγαπήσει ουσιαστικά και άνευ όρων έναν άνθρωπο που επιλέγει να συμπεριφέρεται με "καρφί και πέταλο", υιοθετώντας την μέθοδο "on-off" για να συναναστρέφεται εκείνους που ολοφάνερα μισεί; Ή μήπως τους ζηλεύει κατάφωρα;... Διότι όσο κι αν κρύβονται(;) "είναι πολλά τα κόμπλεξ Άρη"...

Μπορεί να κυκλοφορούν άπειρα εγχειρίδια, δεκάλογοι, σωστές μέθοδοι, ασκήσεις αναπνοής κλπ., για τον ιδανικό τρόπο συμπεριφοράς απέναντι σε τοξικά απόβλητα με μορφή ανθρώπου, η αλήθεια όμως είναι ότι το αποτέλεσμα τών αμέτρητων προσβολών, της υποτίμησης, του αυταρχισμού, του σκωτσέζικου "σ' αγαπώ-δεν σ' αγαπώ, σου μιλώ-δεν σου μιλώ", οδηγεί μαθηματικά σε μονόδρομο: δεν θα χάσεις εσύ τον χρόνο τής μιάς και πολύτιμης ζωής σου, δεν θα χάσεις την ψυχή σου για να ανεχτείς κάθε αμετανόητο και τοξικό πλάσμα, που αποδεδειγμένα δεν έχει Ψυχή. Μπορεί να σε αναγκάζουν οι συνθήκες τής ζωής να συναναστραφείς τοξικούς, ωστόσο όλα τα πράγματα έχουνε όρια και κόκκινες γραμμές. Ο σεβασμός απέναντι στον εαυτό μας επιβάλλεται! Κι οι τοξικοί ας πάρουν αυτό που τους αξίζει: την περιφρόνηση όσο πιο γρήγορα γίνεται: χθες...
Δεν διαθέτω άλλο χρόνο (ούτε κι αν-τ-οχή) για όλους εκείνους που δεν έχουν ψυχή, και που πλανώνται ότι ο χρόνος είναι άπειρος για άπειρα λάθη και πληγές...
 ...................................................................................................
 ................................................................................................... 
  Όταν οι άνθρωποι σού δείχνουν ποιοι πραγματικά είναι, να τους πιστεύεις, την πρώτη φορά ~ Μάγια Αγγέλου
................................................................................................... 
Η αρχική τέλεια εικόνα είναι της ταλαντούχας φίλης Δήμητρας Ψυχογυιού από εδώ και εδώ. Η δεύτερη είναι από το Pinterest.
* Ο τίτλος τής ανάρτησης είναι παράφραση τής φράσης τού Μπουκόφσκι: "Δεν έχω πια χρόνο για τα πράγματα που δεν έχουν ψυχή".


✰♡*•˛❤˛•*✰✰♡*•˛˛•*✰✰♡*•˛❤˛•*
        
❤¸¸.•*¨*•♫ ............................οι σκέψεις μου κάνουν θόρυβο............................❤¸¸.•*¨*•

54 σχόλια:

  1. Αγαπημένη μου Petra, τι είπες τώρα;΄Ολα τα αληθινά είπες για μια ακόμη φορά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ιωάννα μου, σε ευχαριστώ από καρδιάς, έστω και (τόσο) καθυστερημένα... ✿

      Διαγραφή
  2. Πετράδι μου γλυκό δεν αφήνω τίποτα τοξικό κοντά μου για κανέναν λόγο. Σε φιλώ<3

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μικρό μου σεφάκι, πράττεις το καλυτερότερο! ✿

      Διαγραφή
  3. Αυτό λέω κι εγώ! η ζωή μας είναι πολύ μικρή για να τη χαραμίζουμε σε τέτοιους ανθρώπους και τις καταστάσεις που δημιουργούν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η πρακτική εφαρμογή έχει μόνο κάποιες (πολλές...) δυσκολίες... ✿

      Διαγραφή
  4. Ζουν ανάμεσα μας, είναι φίλοι, συγγενείς, το ίδιο μας το αίμα πολλές φορές.
    Ακόμα και τότε; Ναι! Χθες!
    Ψυχή...μεγάλο θέμα άνοιξες Πέτρα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ...συνάδελφοι, κλπ κλπ κλπ...
      Είναι πολλοί παντού δυστυχώς ✿

      Διαγραφή
  5. Καλή σου μέρα Πέτρα.
    Μεγάλο θέμα έθιξες!
    Πρόσφατα έμαθα ότι υπάρχει ο όρος, βαμπιρισμός.
    Μακριά λοιπόν από τοπικούς ανθρώπους, Όσο αυτό είναι δυνατόν κι αν δεν είναι, άμυνα.
    Καλό ΠΣΚ και Καλή Πρωτομαγιά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Θα σταθώ στην άμυνα, που θέλει κι αυτή την εκπαίδευσή της... ✿

      Διαγραφή
  6. Κι όμως έχω έναν τέτοιο στο άμεσο περιβάλλον μου και αυτό το άτομο δεν μπορώ να το κάνω πέρα. Άμυνα...η καλύτερη επίθεση και προστασία είναι η άμυνα απέναντι σε τέτοιους ανθρώπους
    Τυχερός όποιος δεν συνάντησε ποτέ του αυτά τα βαμπιρ..
    Καλή σου μέρα Πέτρα μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Προφανώς και υπάρχει μια κατηγορία που δεν συνάντησε
      ποτέ αυτά τα βαμπίρ: είναι ΤΑ ΙΔΙΑ τα βαμπίρ.. Τυχερά! ✿

      Διαγραφή
  7. "Ο σεβασμός απέναντι στον εαυτό μας επιβάλλεται!"... πόσες φορές δεν έχω επαναλάβει αυτή την φράση;
    Να περάσεις όμορφα το Σαββατοκύριακο και την Πρωτομαγιά!
    Φιλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κι εγώ την επαναλαμβάνω για να μην ξεχνώ
      και υποχωρώ, στις "ορέξεις" κάθε βαμπίρ...✿

      Διαγραφή
  8. Έχω κάποια άτομα τέτοια στο ευρύ οικογενειακό μου περιβάλλον νονούλι και επειδή δεν λέει να συγχίζομαι και να κάνω ρυτίδες από τα 27 μου , πλέον τους αγνοώ και κρατώ και αποστάσεις για παν ενδεχόμενο. Γιατί δεν υπάρχει τίποτα σημαντικότερο από τη ψυχική μας ηρεμία. Τίποτα.
    Σε γλυκοφιλώ νονούλι μου και σου εύχομαι να έχεις ένα σούπερ Σ-κ! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ο ιδανικότερος τρόπος για την απόκτηση ρυτίδων και ημικρανιών είναι, όντως! ✿

      Διαγραφή
  9. Αχ, Πετράδι μου ανεκτίμητο! Για μια ακόμη φορά χτύπησες.. φλέβα! Ψυχή βαθιά ανύπαρκτη. Να είσαι καλά και μακρυά απ΄οτιδήποτε άψυχο και ψυχοφθόρο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αχ, μακάρι να ήταν εύκολο Μαριάννα μου γλυκιά! Φλέβα ε;... ✿

      Διαγραφή
  10. Καλησπέρα Πέτρα μου
    Δύσκολα απομακρύνονται τέτοιοι άνθρωποι
    κολλούν σαν βεντούζες στα θηράματά τους

    Να είσαι καλά (έγραψες πάλι)♥♥♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλύτερα να μην είχα να "γράψω"... ✿

      Διαγραφή
  11. Αυτή Πέτρα μου είναι η ροή της ζωής. Σαν συμπλέουν σε μια θάλασσα άπειρες ατομικές συνειδήσεις προσπαθώντας να συγκροτήσουν την κυρίαρχη συλλογική συνείδηση, αυτά τα μέσα, και τη διαπάλη θα συναντήσεις. Γιατί υπάρχει και μεγάλη δόση υποκειμενισμού σε αυτό. Ότι για μένα είναι άσπρο για σένα είναι μαύρο, συνεπώς θα πάμε σε πολλές "αλήθειες". Την έτσι κι αλλιώς "αντικειμενική αλήθεια" θα την συγκροτήσει η άρχουσα ιδεολογία και τάξη. Και σε αυτήν διαπάλη μην περιμένεις έλεος ή κανόνες. Ο Αγώνας για κυριαρχία δεν γίνεται με λουκούμια καλή μου.
    Καλό σου απόγευμα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γιάννη μου, δυσκολεύομαι να βρω πως συνδυάζεται
      η αρνητική ενέργεια και η κακή συμπεριφορά κάποιων,
      από το φιλικό ή οικογενειακό μας περιβάλλον, με όσα λες..

      Διαγραφή
  12. Γεια σου κοριτσάκι μου όμορφο! Εύχομαι να εισαι καλα!!
    Το πρωτο δύσκολο πραγμα με αυτούς τους ανθρώπους ειναι να τους αναγνωρίσεις και αν ξεχωρίσεις ποια ειναι η δικη σου ευθύνη και ποια η δικη τους. Το δεύτερο δύσκολο ειναι να τους απομακρύνεις απο κοντα σου. Μετα ολα τα υπόλοιπα φαντάζουν παράδεισος...! Καλή νας λευτεριά! Εγω πρόσφατα έβγαλα έναν τέτοιο "πολυ δικό μου" άνθρωπο με έναν τρόπο τυχαίο που ήταν για να γίνει... και δεν σου περιγράφω ποσό πιο ανάλαφρη ειμαι! :-) Σε φιλώ γλυκά!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Συμφωνώ Κατερίνα μου, ότι πάντα υπάρχει και η δική μας ευθύνη
      στην συναναστροφή μας με τα λεγόμενα τοξικά (επιεικώς) άτομα.
      Υ.Γ Την "συνταγή" σου θα μπορούσα να την είχα;.. :)))) Φιλιά!

      Διαγραφή
  13. Και ποιος δεν έχει γνωρίσει τέτοιους ανθρώπους; Κάνουν μπαμ από χιλιόμετρα ότι έρχονται για να σου ανακατέψουν το στομάχι, να σου φέρουν ναυτία, να σου σβήσουν το γέλιο, να σου πάρουν τη χαρά, να σου μαυρίσουν τη ζωή.
    Ποιος χέστηκε κορίτσι μου;
    Θες να με ακούσεις; αγνόησέ τους, μη τους δίνεις σημασία.
    Αυτή είναι η χαριστική βολή στων τοξικών τα μούτρα. Είναι η σφαίρα κατευθείαν στο δόξα πατρί τους. Βλέποντας πως παρόλο που παλεύουν να σου τρυπήσουν το μυαλό, να μπουν και να στο διαλύσουν, το μόνο που καταφέρνουν είναι να σπάνε τα τρυπάνια τους.
    Θα μου πεις «Γιατί ρε μάστορα; Γιατί να αφήνω το κάθε βλήμα να με γυροφέρνει και να μη τον βρίσω όπως εγώ το θέλω;»
    Γιατί είσαι χαμένη από χέρι. Θα έχει καταφέρει να σου σπάσει τα νεύρα (αυτό που εξαρχής επεδίωκε) άρα θα είναι ο νικητής κι εσύ η χαμένη.
    Πρόσεξε, δεν σου λέω να το παίξεις «υπεράνω». Σου λέω τον τρόπο που θα τον νικήσεις.
    Ξέρω ότι το να το βουλώνεις μπροστά στην ηλιθιότητα δεν είναι και το πιο απλό πράγμα στον κόσμο.
    Αν δεν πιάσει ρίξε και καμιά κλωτσιά στο καλάμι.
    Για τις δύσκολες περιπτώσεις δοκίμασε να περάσεις από πάνω του με τραίνο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πέτρο, πειράζει αν περάσω κατευθείαν στην "λύση τρένο";;...!!! :))))

      Διαγραφή
  14. Μεγάλο θέμα Πετράκι!!!!! Τα χαστούκια μας όλοι θα τα φάμε, το θέμα είναι να ξυπνήσουμε καποια στιγμή και να τους μοιριζόμαστε κάνοντάς τους πέρα εξαρχής πριν προλάβουν να σκορπίσουν δηλητήριο στην ψυχή μας!!!!
    Μεγαλώνοντας έχω μηδενική ανοχή σε συτούς τους ανθρωπους. Παλιότερα ντρεπόμουν ή λυπόμουν να τους βρίσω ή διαολοστείλω και καποιους (ειδικά πιο κοντινούς) τους ανεχόμουν, πλέον ούτε καν έχω τύψεις και ας με πουν κακιά!
    Έχω ρίξει τσακωμούς με τον μπαμπά μου που με ανάγκαζε μέχρι μεγάλη να παίρνω τηλέφωνο για χρόνια πολλά κάτι μαλάκες συγγενείς που τον εκμεταλλεύονταν και εκεινος συνέχιζε ο καημένος να τους υπηρετεί. Επαναστάσησα ομως Πετρακι και ευτυχώς ξύπνησα και το μπαμπάκα μου!!!!
    Ελπίζω η ανάρτησή σου αυτή να μην έγινε διότι κάποιος τόξικ σε πείραξε!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. "Έχω ρίξει τσακωμούς με τον μπαμπά μου που με ανάγκαζε μέχρι μεγάλη να παίρνω τηλέφωνο για χρόνια πολλά κάτι μαλάκες συγγενείς που τον εκμεταλλεύονταν και εκεινος συνέχιζε ο καημένος να τους υπηρετεί"! Από την μια γέλασα -γιατί ξέρω τον μαγικό τρόπο που έχεις να γράφεις και που πολύ μου έχει λείψει- από την άλλη, μου έβγαλε μια θλίψη όλο αυτό Δημητρούλι μου, γιατί ξέρω πολλούς ανθρώπους που θυσίασαν όλη τους την ζωή, για να κρατάνε τα μπόσικα σε μαλάκες! Τα φιλιά μου :)

      Διαγραφή
  15. Περίεργο, σήμερα το πρωί έκανα αυτές ακριβώς τις σκέψεις!
    Αναδρομή στο παρελθόν και άνθρωποι που με πάτησαν, άνθρωποι βαμπίρ όπως σωστά τους ονομάζεις.
    Νομίζω πως έφτασα σε μια ηλικία που δεν μπορώ να χάνω τον πολύτιμο χρόνο μου με τέτοιους ανθρώπους.
    Ποτέ δεν άξιζε, μόνο που όταν είμαστε πολύ νέοι...πάσχουμε από το σύνδρομο της αθανασίας. (Ετσι το λέω εγώ)
    Οσο μεγαλώνεις χάνεις ανθρώπους που αγαπάς και καταλαβαίνεις πως κι εσύ θα ακολουθήσεις.
    Τότε ο χρόνος αποκτά μεγαλύτερη αξία και κάνεις ξεσκαρτάρισμα στους ανθρώπους γύρω σου.
    Κρατάς μόνον αυτούς που αξίζουν αληθινά.
    Φτάνει πια με τους τοξικούς ανθρώπους.
    Φτάνει πια με τους βλάκες, τους ψεύτες, τους διπρόσωπους.

    Φιλάκια πολλά Πέτρα μου:))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έτσι κι αλλιώς Σερενάτα μου, 1000 χρόνια να περάσουν,
      τα τοξικά απόβλητα θα παραμένουν τοξικά απόβλητα, άρα..
      μια είναι η λύση: αποβολή στα απόβλητα όσο είναι καιρός!

      Διαγραφή
  16. Στις περισσότερες περιπτώσεις δεν μπορούμε να αποφύγουμε τους ανθρώπους αυτούς: Συγγενής, γείτονας, συνάδελφος στο ίδιο γραφείο κλπ.
    Ο καλύτερος τρόπος αντιμετώπισης είναι το αντιπαρέρχεσθαι. Χωρίς αντεπιθέσεις και αντιπαραθέσεις. Μπορούμε σιγά-σιγά να καταστήσουμε ακίνδυνα τα λεκτικά τους βέλη, τα βλέμματα, τα υπονοούμενα. Και δεν θ’ αργήσει η στιγμή που η ενόχλησή μας θα αντικατασταθεί από τον οίκτο προς αυτούς τους δυστυχείς.
    Ένας κίνδυνος από τους ανθρώπους αυτούς είναι η καταφυγή τους στη διαβολή. Τότε, κάποια βοήθεια μπορούν να προσφέρουν οι πραγματικοί φίλοι.
    Μία σχετική μου ανάρτηση: «Λέξεις».
    Να είσαι καλά, Πέτρα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Άρη μου, αυτήν τη λέξη σου, το "αντιπαρέρχεσθαι", την θυμάμαι από
      μια παλαιότερή μου ανάρτηση, σε ένα παραπλήσιο θέμα. Είναι η πιο σωστή
      -και συνάμα η πιο σοφή- πρακτική. Δεν μένει παρά να πετύχει και στην πράξη... :)

      Διαγραφή
  17. Ωραία ανάρτηση. Δεν είναι σχήμα λόγου, το εννοώ.
    Όλοι έχουμε απ' ότι βλέπω εμπειρία από τοξικές βδέλλες και νομίζω πως είμαστε αρκετά ώριμοι για να τους αντιμετωπίσουμε δεόντως. Τυχαία, χτύπησες και δική μου φλέβα απόψε. Φαίνεται πως έχει έξαρση το φαινόμενο...
    Ας το δούμε κι απ' τη θετική του πλευρά. Μας κάνουν πιο ανθεκτικούς στα "μικρόβια".
    Επίσης, πολύ ωραίοι πίνακες!
    Καλό τριήμερο και το νου μας στους ανθρώπους που δεν έχουν γίνει κτήνη, στους φίλους, τους συγγενείς και τους συναδέρφους που διατηρούν στο ακέραιο την ανθρώπινη υπόστασή τους.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν είναι απαραίτητα ζήτημα ωριμότητας Μαρία, αλλά συγκυριών,
      σε πάρα πολλές περιπτώσεις. Κι εκεί οι χειρισμοί είναι δύσκολοι..

      Διαγραφή
  18. Μου αρέσει πολύ που ασχολήθηκες με αυτό το θέμα Πέτρα μου !! Είναι τεράστιο και όλοι έχουμε περάσει το χρόνο μας με τοξικούς ανθρώπους η και ακόμα βρίσκονται στη ζωή μας !!
    Πετάνε πάνω σου όλη τους την τοξικότητα , κάθονται και επάνω σου προσκολλημένοι και ζορίζεσαι να ανασάνεις !! Εμπειρίαν έχομεν βεβαίως , αποτινάξαμε κάποιους από αυτούς και οχι δεν έχουμε χρόνο για άλλα τοξικά !! Μόνο όσους αγαπάμε και μας αγαπούν !!
    Φιλιά πολλά Πετράδι μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κι εμένα λίγοι μου έμειναν ακόμα, που θα πάει; Θα λιγοστέψουν!!! :))))

      Διαγραφή
  19. Συμφωνώ με κάθε σου λέξη!!
    Και φυσικά τέτοιοι άνθρωποι περιττεύουν!
    Αυτό που με τρελαίνει σε αυτούς τους τύπους είναι το "καλό" πρόσωπο που βγάζουν με επιμέλεια προς τα έξω, προς την κοινωνία γενικά δηλαδή, γιατί όποιος κάνει το λάθος να τους πλησιάσει παραπάνω καίγεται για να μην πω τσουρουφλίζεται από την κακία τους!
    Μπορεί τα τελευταία χρόνια να ντύνουμε τις λέξεις με άλλες πιο ελαφρές, αλλά η ουσία παραμένει!
    Μιλάμε για ατόφια κακία που έχουν πολλοί μέσα τους και την εκφράζουν προς πάσα κατεύθυνση!
    Δε με νοιάζει αν αγαπήθηκαν σαν παιδιά ή έζησαν δύσκολα παιδικά χρόνια, αυτά να τα συζητήσουν με τον ψυχίατρό τους και γι' αυτό πια αν εντοπίσω τέτοιο άτομο σε ακτίνα μικρότερη των δυο μέτρων το σπρώχνω και το απομακρύνω τελείως από τη ζωή μου με συνοπτικές διαδικασίες!
    Όπως λες κι εσύ δε διαθέτω άλλο χρόνο ούτε αντοχή για τους κακούς-τοξικούς!
    Φιλιά πολλά και καλό τριήμερο!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. "Δυο μέτρων" ε;.... Χμμμμμμμ...με προβλημάτισες τώρα με την απόσταση!

      Μαρία, ξέρεις τι έπαθα σήμερα; Ντε ζαβού! Νιώθω ότι την έχουμε ξανακάνει
      αυτήν εδώ την συζήτηση κι εγώ σε είχα ρωτήσει: "μήπως έχουμε κοινούς γνωστούς;"
      Δεν ανησυχώ για τους κοινούς γνωστούς, αλλά για το ντε ζαβού...τι γίνεται;!...

      Διαγραφή
  20. Η ζωη μας ειναι πολυ μικρη... Δυστυχως στη δουλεια μας συχνα η συναναστροφη με τπξικους ανθρωπους δεν ειναι προιον επιλογης αλλα αναγκης. Ε οχι να τους τρωμε στη μαπα και εκτος δουλειας! Θες απο τυχη θες απο επιλογη θες απο συνδυασμο των δυο, δεν εχω κρατησει τοξικους ανθρωπους στη ζωη μου καθ καποιους λιγο...παρεμβατικους προσπαθω να τους εχω υπο περιορισμο...
    Καλο τριημερο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Νομίζω ότι παντού είναι προϊόν ανάγκης, και όχι επιλογής.
      Όλοι ξέρουμε τον τρόπο, οι συνθήκες όμως δεν ευνοούν πάντα γαμώτο...

      Υ.Γ "Καλό τριήμερο"; Ω θεέ μου, πόσο καιρό έκανα να σας απαντήσω στα σχόλια;!

      Διαγραφή
  21. Πόσα θα μπορούσα να πω για αυτό το θέμα!!!
    Παλιότερα προσπαθούσα να κατανοήσω αυτές τις συμπεριφορές. Όχι χωρίς σύγκρουση βέβαια.
    Μεγαλώνοντας προσπαθώ να απομακρύνομαι.
    Δεν έχω πολλά ψυχικά αποθέματα για να τα χαλαλίσω στην κατανόηση τέτοιων ανθρώπων. Κι επιπλέον, πέρασα κι εγώ τα ζόρια μου και είδα ότι δεν κάκιωσα. Το τι έχει περάσει ο καθένας δεν με συγκινεί πια σε αυτές τις περιπτώσεις.
    Εκπληκτικές εικόνες, εντελώς αντιτοξικές!!!
    ❤❤❤

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αλεξάνδρα μου, συμπλήρωσες κάτι πολύ ωραίο,
      δεν υπάρχει πια κατανόηση για τέτοιους ανθρώπους,
      αφού είναι ολοφάνερο ότι είναι παλιοχαρακτήρες (chic!) :)

      Διαγραφή
  22. Χαίρομαι όταν συναντώ άτομα που κάνουν σωστή χρήση του διαδικτύου, που κάτι έχουν να πουν, κάτι έχουν να προσφέρουν. Να 'σαι καλά, καλή συνέχεια και καλή Πρωτομαγιά Πετρούλα μου!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εύχομαι να κάνω σωστή χρήση, πραγματικά.
      (αν και πολλές φορές επιθυμώ να κάνω την "λάθος" χαχα!) :)

      Διαγραφή
  23. Τίποτα πιο ανακουφιστικό από το να τα καταφέρνεις, αν όχι να τους απομακρύνεις, τουλάχιστον να αντέχεις, χωρίς να σου ροκανίζουν τίποτα από τη ψυχή σου! Δεν είναι καθόλου εύκολο. Μα είναι υπέροχο όταν το καταφέρεις. Να σφυρίζεις μέσα έξω αδιάφορα! Ξέρεις τι γλυκιά εκδίκηση είναι αυτό το σφύριγμα????
    Καλή Πρωτομαγιά και καλό μήνα Πέτρα μου :))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. "Να σφυρίζεις μέσα έξω αδιάφορα!";;
      Καταπληκτικό! Ας αρχίσω τουλάχιστον
      από το "έξω" που είναι και το εύκολο!!!

      Διαγραφή
  24. Καλό μήνα αγαπημένη συμπεθέρα μου!!! Συμφωνώ απολυτότατα!!! Μακριά από ψυχοβάμπιρους μια ώρα αρχύτερα!!! Δύσκολο μπορεί να ναι αλλά ακατόρθωτο όχι!!!
    Λάτρεψα τις φωτό!! Ειδικά την δεύτερη!!

    Υγ. Καμιά φορά φοβάμαι μην έχω υπάρξει κι εγώ βάμπιρος για κάποιον άλλον.... Εστω κι άθελά μου..

    Σε φιλώ με αγάπη!!!!♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έχω υπάρξει "βαμπιράκι" κάποια στιγμή στη ζωή μου κατά το παρελθόν,
      όχι όμως στα ίδια εκείνα άτομα που υπήρξαν/υπάρχουν -βαμπίρ- για εμένα,
      αν και πολύ θα το ήθελα!... Αν "δουλέψει" όμως κάποιος με τον εαυτό του
      προς την σωστή κατεύθυνση, θα δει ότι γίνεται κάποιος βαμπίρ, ακριβώς
      επειδή δεν έχει καλή σχέση με τον εαυτό του. Εκτός από τα γεννημένα καθάρματα!!!

      Υ.Γ Κι εμένα μου άρεσαν πολύ αυτές οι εικόνες!

      Διαγραφή
  25. Αχ βρε Πέτρα μου, αν σου πω ότι ένα τέτοιο κείμενο με αυτά τα συναισθήματα που νιώθω για μια ακόμη φορά και πιο έντονα αυτό τον καιρό είχα ανάγκη να διαβάσω, θα με πιστέψεις;
    Τέτοιους ανθρώπους στην αρχή τους αντέχεις αλλά τελικά σου κάνουν όλο και πιο κακό και η λύση είναι να απομακρυνθείς και μακριά και ξένοι. Και ναι συμφωνώ απόλυτα πως η περηφρόνηση είναι μεγάλο πράγμα και στόχος. Την περιφρόνηση να ξέρεις πως δεν την αντέχει κανένας, και πιο πολύ αυτόι που νομίζουν πως έχουν το πάνω χέρι πάνω σου.
    Τα φιλιά μου και την αγάπη 💛💛 μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μα η Μάγια Αγγέλου (πιο πάνω στο Υ.Γ) το έθεσε τόσο σωστά και σοφά:
      "όταν οι άνθρωποι σού δείχνουν ποιοι πραγματικά είναι, να τους πιστεύεις,
      την πρώτη φορά"... Γλιτώνεις την φθορά τής ψυχής σου, από εκείνους που δεν
      έχουν ψυχή ή που είναι απλά σκατόψυχοι, γιατί υπάρχουν πολλοί από δαύτους! ✿

      Διαγραφή
  26. Οτι θα ελεγα.... τα είπαν όλοι όσοι περασαν απο εδώ Πετρινα μου ..μακρυά κορίτσι μου...απο την τοξικοτητα γενικώς.!!!!! να περνας όμορφα Πετρίνα μου... φιλακιααα!! ✿

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να είσαι καλά Σμαράγδι μου και καλό -και εορταστικό!- σ/κ!

      Διαγραφή
  27. Αγαπημένη μου Πέτρα μια καθυστερημένη απάντηση σε αυτο το καταπληκτικό κείμενο. Εχεις τοσο δικιο και σε νιώθω απόλυτα. Είναι ορισμένοι άνθρωποι που βάζουν ως στόχο της ζωής σου απλά να σου διαλύσουν το νευρικό σου σύστημα χωρίς κανέναν απολύτως λόγο.Είναι ανθρωποι που τρέφονται απο τους αλλους, που προσπαθουν να πνίξουν κάθε καλό που σου συμβαίνει, που ζουν με το να κοκορεύονται για κάτι που δεν είναι.
    Εχω μαθει τα τελευταία χρόνια να ξεχωρίζω τα χλωρά από τα ξερά, και καθότι εχω πολλά χλωρά δίπλα μου, τα ξερά πάνε κατευθείαν στον κάδο. Βαρέθηκα να πληγώνοομαι αλλα δνε θα το βαλω κατω. Θα συνεχισω να γνωρίζω κοσμο, θα συνεχισω να ανοιγομαι(παντα εντός ορίων) και θα συνεχιζω να χωρίζω τα χλωρά απο τα ξερά! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πολύ καλό αυτό που λες Μαράκι, ότι δεν το βάζεις κάτω,
      και συνεχίζεις να ανοίγεσαι σε νέους ανθρώπους! Φιλιά!

      Υ.Γ Καθυστερημένα ήρθα κι εγώ να απαντήσω, μην νομίζεις!

      Διαγραφή

ΚΙ ΕΔΩ -ΜΕ ΕΝΑ ΚΛΙΚ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ- ΕΙΣΑΙ ΣΤΟ ΑΛΛΟ ΜΟΥ BLOG ΠΟΥ ΕΧΩ ΚΑΙ ΤΟ ΞΕΧΝΑΩ ΑΚΟΜΑ ΚΙ ΕΓΩ! ΧΑΧΑ!

ΠΕΡΙ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑΣ: ΠΡΟΣΟΧΗ! ΚΑΤΟΧΥΡΩΜΕΝΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΝΟΜΟΣ 2121/1993 Copyright © Mia Petra

ΔΕΝ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ Η ΑΝΤΙΓΡΑΦΗ - ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ Ή ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΧΡΗΣΗ ΤΩΝ ΚΕΙΜΕΝΩΝ, ΧΩΡΙΣ ΤΗΝ ΕΓΓΡΑΦΗ ΑΔΕΙΑ ΤΗΣ ΣΥΝΤΑΚΤΡΙΑΣ -Mia Petra-
***IMPORTANT NOTE***:The reproduction, publication, modification, transmission or exploitation of any work contained herein for any use, personal or commercial, without my prior written permission is strictly prohibited.