╰✿╮Η Φωτογραφία Της Εβδομάδας: Καλή Χρονιά Με Υγεία! ✿

Ωραία δε θα είναι να ανοίξουμε τη χρονιά με αισιόδοξες ατάκες όπως πχ "τώρα δεν είναι η ώρα να σκεφτείς τι δεν έχεις, σκέψου τι μπορείς να κάνεις μ' αυτά που έχεις", που είπε ο σοφός Έρνεστ Χέμινγουεϊ; 🎅

Ή πάλι αυτό το "στις εξοχές τής ανοιχτής καρδιάς, θα δούμε να ξαναγεννιέται ο κόσμος", που έγραψε ο δικός μας Οδυσσέας Ελύτης;🎅

Και το άλλο; "il est grand temps de rallumer les étoiles" ("ήρθε ο καιρός να ξανανάψουμε τα αστέρια!"), από τον ποιητή Guillaume Apollinaire!

Αλλά και το απλοϊκό "βρείτε μιά πολυθρόνα, ανοίξτε ένα βιβλίο, και ταξιδέψτε στο σύμπαν!", που λέει "το ταπεινό χαμομηλάκι", η Petra 🎅

⭐ ❤  Καλή Χρονιά με Υγεία!  ❤ ⭐

✰*•˛ ❤  ˛•*✰ ♡• ˛ ✰  ❤  ⭐ ❤  ✰ ˛• ♡ ✰ *• ˛ ❤ ˛•*✰

Συνεχίστε τις αισιόδοξες ατάκες! ~ Foto: Pinterest 

❤...........οι σκέψεις μου κάνουν θόρυβο...........❤

✿ *Στέλνετέ μου βιβλία, που ευτυχισμένα τελειώνουν...

Όλα μέσα στη ζωή είναι, συμβαίνει κι αυτό, να "βγαίνεις" καλοκαίρι από το blog σου, και να "μπαίνεις" χειμώνα πια ή για τους λάτρεις 34 μόλις ημέρες πριν από τα Χριστούγεννα. Με θερμοκρασίες φθινοπώρου. 🍂

Αν χρειαζόταν να περιγράψω το mood όλου αυτού του..εξαφανισμένου διαστήματος, θα 'λεγα: "κλείνω με βιβλία τις χαραμάδες που καθημερινά διαπιστώνω ότι ανοίγει η επίδραση τής πραγματικότητας στην ψυχή μου".

Κι όχι απαραίτητα διαβάζοντας (μόνο). Όχι. Μπορεί απλά να αναζητώ καινούργια βιβλία στο διαδίκτυο ή σε κάποιο βιβλιοπωλείο ή και να τα αγοράζω. Διότι, έλα μωρέ τώρα, μόνο 19 αδιάβαστα βιβλία με περιμένουν!

Οκ. Είναι και το εικοστό (για τους ψυχαναγκαστικούς τύπους) που έχει όμως ήδη ανοιχτεί κι έχω χαθεί στα μονοπάτια του. Είναι ένα εύκολο ανάγνωσμα (ακριβώς ό,τι έχω ανάγκη αυτή την στιγμή). Το είδος τού βιβλίου που καταφεύγω κάθε φορά που το μυαλό μου είναι "σούπα", ψυχολογικό θρίλερ. Πέρα από το ότι η πλοκή είναι γρήγορη, έχει και το ατού ότι είναι το πρώτο βιβλίο μιας τριλογίας: Η αγγελία Freida McFadden

Πείτε ρε παιδιά κι εσείς αν διαβάζετε κάτι ωραίο αυτό τον καιρό!

♡*•˛❤˛•*✰❤✰*•˛✰ ❤ ✰ ✰ ❤ ✰˛•*✰❤✰*•˛❤˛•*♡

Foto: Pinterest ~ Endmion

«Στέλνετέ μου βιβλία με ευτυχισμένο τέλος: πως να προσγειωθεί μπορούσε ακόμη το αεροπλάνο, που το φτερό του είχε σπάσει, πως ο γιατρός βγήκε από το χειρουργείο χαμογελώντας, και του τυφλού παιδιού άνοιξαν τα μάτια κι έβλεπαν, πως ο παρτιζάνος ελευθερώθηκε όταν το όπλο τού σκοτωτή του ήταν κιόλας απάνω του στραμμένο, πως το γράμμα που περίμενε κάποιος δέκα χρόνια με τα πουλιά έφθασε μια μέρα, πως οι ερωτευμένοι κατάφεραν να ξαναβρεθούνε και γιόρτασαν τον γάμο τους, πως κανείς δεν χρειάστηκε να πεθάνει λαχταρώντας το ψωμί, τα τριαντάφυλλα, τον ήλιο και την ελευθερία. Στέλνετε μου βιβλία, που ευτυχισμένα τελειώνουν...» ~ Ναζίμ Χικμέτ **

❤...........οι σκέψεις μου κάνουν θόρυβο...........❤

✿ Όποιος φέρνει τη θάλασσα στην αγκαλιά του...

Όποιος φέρνει τη θάλασσα στην αγκαλιά του
Είναι σα να μην υποφέρει από βάρος
Είναι σα να μη ντρέπεται που πηγαίνει με τον αγέρα
Είναι σα να κρατάει ολάκερη τη γη μέσα στο βλέμμα
Να τραγουδάει μέσα στη νύχτα
Και να τού γίνεται ἡ νύχτα μητέρα
Να τραγουδάει μέσα στον ήλιο
Και ν' αγαπάει μία γυναίκα
Που τη νομίζει βρέφος
Να τραγουδάει μέσα στον άνεμο
Κι έτσι να χάνει και να κερδίζει τη φωνή του

♡*•˛❤˛•*✰❤✰*•˛✰ ❤ ✰ ❤ ✰˛•*✰❤✰*•˛❤˛•*♡

Ποίηση: Γιώργος Σαραντάρης ~ Foto: Pinterest

❤...........οι σκέψεις μου κάνουν θόρυβο...........❤

✿ Εσύ έχεις φάρμακα στο σπίτι;...

Και λέει ένα γνωμικό στην Αίγυπτο πως η βιβλιοθήκη είναι η φαρμακαποθήκη τής ψυχής, ένα νοσοκομείο τού πνεύματος

Ο Umberto Eco πάλι, που είχε 50.000 βιβλία, είχε πει για τις βιβλιοθήκες στο σπίτι: Είναι ανόητο να πιστεύεις ότι πρέπει να διαβάσεις όλα τα βιβλία που αγοράζεις, καθώς είναι ανόητο να επικρίνεις εκείνους που αγοράζουν περισσότερα βιβλία από όσα θα μπορέσουν ποτέ να διαβάσουν. Θα ήταν σαν να λέμε ότι θα πρέπει να χρησιμοποιήσετε όλα τα μαχαιροπίρουνα ή τα ποτήρια ή τα κατσαβίδια ή τα τρυπάνια που αγοράσατε πριν αγοράσετε καινούργια. Υπάρχουν πράγματα στη ζωή που πρέπει να έχουμε πάντα άφθονες προμήθειες, ακόμα κι αν θα χρησιμοποιούμε μόνο μια μικρή μερίδα. Αν, για παράδειγμα, θεωρούμε τα βιβλία ως φάρμακο, καταλαβαίνουμε ότι είναι καλό να έχεις πολλά στο σπίτι παρά λίγα: όταν θέλεις να νιώσεις καλύτερα, τότε πηγαίνεις στην "ντουλάπα τών φαρμάκων" κι επιλέγεις ένα βιβλίο. Όχι τυχαίο, αλλά το σωστό βιβλίο για εκείνη τη στιγμή. Γι' αυτό πρέπει πάντα να έχεις μια "διατροφική" επιλογή!

Ε, κι εγώ η απλή καθημερινή "νοικοκυρά" Petra έχω να προσθέσω ότι χωρίς βιβλία δεν ζω, είναι το σπίτι μου σκέτο "φαρμακείο". Όπου κι αν κοιτάξω είναι τα βιβλία μου, είναι τα φάρμακά μου, εκείνα που είναι πάντα μα πάντα εδώ για μένα, εκείνα που δε θα με προδώσουν ποτέ κάτω από καμία συνθήκη! Τώρα διαβάζω "ένα διαμέρισμα στο Παρίσι" (εδώ)  Εσύ;

♡*•˛❤˛•*✰❤✰*•˛❤ *✰ ❤ *✰❤˛•*✰❤✰*•˛❤˛•*♡

Foto: Pinterest

❤...........οι σκέψεις μου κάνουν θόρυβο...........❤

✿ Ο σελιδοδείκτης...

* Μπορείς να βρεις ολόκληρο το σύμπαν κρυμμένο στα πιο ασήμαντα αντικείμενα *

Η προαγωγή της έσκασε σαν μάννα εξ' ουρανού για εκείνη. Είχε ξεπεράσει προ πολλού τις αντοχές της σ' αυτό το τμήμα, κι ήταν πραγματικά σε αδιέξοδο, μέχρι την στιγμή που ο διευθυντής της, τής έκανε την τιμή να εκτιμήσει τις ικανότητές της. Αίφνης βρέθηκε με το δικό της γραφείο παράλληλα με τής γραμματειακής υποστήριξης ως συγκοινωνούντα δοχεία

Οργανωτική εκ φύσεως, κι αφού είχε παραλάβει το γραφείο μιας απελθούσας συναδέλφου, στρώθηκε στο "ξεσκαρτάρισμα", το συγύρισμα, και την ανασύνταξη τού χώρου. Ντοσιέ και γραφική ύλη, στυλό, και συνδετήρες πάσης φύσεως χρωμάτων και μεγεθών. Όπα, εδώ είμαστε. 

Στην επιφάνεια τού γραφείου και με σειρά προτεραιότητας, "στολίστηκαν" εξαρχής όσα έγγραφα είχαν άμεση προτεραιότητα διεκπεραίωσης πιασμένα με διάφορους συνδετήρες. Τα κυριότερα τα έπιασε με τον μεγαλύτερο εξ'αυτών, έναν λευκό πλαστικό που βρήκε στο πρώτο συρτάρι. 

Μια μόνο ημέρα χρειάστηκε να κάνει καθήκοντα σελιδοδείκτη ο λευκός πλαστικός συνδετήρας, κι ήταν ικανή -αυτή η μέρα- να του αλλάξει τη ζωή.

Μα μόνο τη δική του ζωή άλλαξε; Ή μήπως και εκείνης που άρχισε να εμπιστεύεται τον συνδετήρα παύλα σελιδοδείκτη όλο και περισσότερο;

Άτυπη προαγωγή ανάμεσα σε τόσους άλλους, είχε πάρει ο απλός λευκός πλαστικός συνδετήρας, που με χρίσμα από την κυρία του, και με απευθείας ανάθεση, είχε πια μετατραπεί "εν μία νυκτί" σε σελιδοδείκτη! Και να, να φιλοξενείται στα βιβλία τής κυρίας που έφερνε απ' το σπίτι, και τα διάβαζε σε κάθε εργασιακό "κενό", και να, να τελειώνει το ένα βιβλίο μετά το άλλο..

..και να, να αλλάζει "υπόθεση" ο πολύτιμος πλέον σελιδοδείκτης της, κι ύστερα σού λένε ότι τα αντικείμενα είναι ασήμαντα!* Ναι, θα θέλατε κι εσείς -οι σελιδοδείκτες όλου τού κόσμου!- να αλλάζατε σαν τα πουκάμισα, το ένα βιβλίο μετά το άλλο, να μετράτε ατέλειωτες σελίδες μυθιστορημάτων με κομμένη την ανάσα μέχρι να μάθετε επιτέλους το τέλος, να περιμένατε με αδημονία πότε θα αρχίσετε το επόμενο μυθιστόρημα, και να στοιχηματίζατε ότι βρήκατε τον δολοφόνο τής Αγκάθα, πριν κι από την κυρία σας; (not!) Μόνο εκείνος τέτοια τιμή! 🧡

Ακόμα και την ημέρα που "έτριξε η καρέκλα του", και φοβήθηκε ότι θα κλονιζόταν η εμπιστοσύνη τής κυρίας του, όταν άκουσε τον διάλογο "μα αυτός δεν είναι συνδετήρας", "ε, και τί είναι;", "μανταλάκι για τα ρούχα!"

Ε, ακόμα κι εκείνη την πιο δύσκολη αντικειμενικά στιγμή τής ζωής του, η κυρία έδειξε την απόλυτη αφοσίωσή της σ' εκείνον, αμοίβοντάς τον με κάτι που δεν το περίμενε: τον υιοθέτησε, παίρνοντάς τον στο σπίτι για πάντα! Ο συνδετήρας παύλα μανταλάκι για τα ρούχα προαγώμενος σελιδοδείκτης, μπορεί να μην ήξερε τί σημαίνει για πάντα, η πιστή του κυρία όμως, μια μέρα τού ψιθύρισε στο αυτί "ξέρεις πόσο καιρό είσαι μαζί μου; 25 ολόκληρα χρόνια!" Ε, αν αυτό δεν είναι το "για πάντα", τότε τί;! 

🧡  Τα πρόσωπα και οι καταστάσεις δεν είναι φανταστικά, οποιαδήποτε ομοιότητα δεν είναι συμπτωματική και ανταποκρίνεται πλήρως στην πραγματικότητα  🧡 

Προϊόν Πνευματικής Ιδιοκτησίας Απαγορεύεται Ρητά Η Αντιγραφή Και Η Αναδημοσίευση

Foto: Pinterest ~ *Απόφθεγμα: Wislawa Szymborska

❤...........οι σκέψεις μου κάνουν θόρυβο...........❤

✿ Όταν η ποίηση...

                                                       ...συναντά το παραμύθι...

Ένα πουλί κάθισε πάνω 

στα κάγκελα τού κήπου 

κάτι είπε στην κοπέλα τής βεράντας 

αλλά εκείνη δεν άκουσε

βούιζε ο κόσμος από τα τζιτζίκια

και τότε σκέφτηκα πως 

αυτή την σκηνή θα τη θυμηθώ κάποτε 

ύστερα από χρόνια 

και θα κλάψω απαρηγόρητος..

♡*•˛❤˛•*✰❤✰*•˛❤ * ❤˛•*✰❤✰*•˛❤˛•*♡

Ποίημα: Τάσος Λειβαδίτης ~ Τα χειρόγραφα τού 

φθινοπώρου (απόσπασμα) ~ Art: Jessica Courtney-Tickle

Δεύτερη εικόνα ΕΔΩ μαζί με το παραμύθι!

❤...........οι σκέψεις μου κάνουν θόρυβο...........❤

✿ Για σκέψου να μην πρόφταινα κι αυτό το καλοκαίρι...

                                    ...να νιώσω την αφή τού ήλιου στο κορμί μου...

Για σκέψου να μην πρόφταινα

κι αυτό το καλοκαίρι

να δω το φως ξανά εκτυφλωτικό

να νιώσω την αφή τού ήλιου στο κορμί μου

να οσμιστώ δροσερές και χαλασμένες μυρωδιές

να γευτώ γλυκόξινες και πιπεράτες γεύσεις

ν’ ακούω τα τζιτζίκια ως τα κατάβαθα της νύχτας

να καταλαβαίνω τούς δικούς μου που αγαπώ

να μην αδημονώ μ’ αυτούς που με στηρίζουν

να σκέφτομαι κι εκείνους που θέλησα να ξεχάσω

να βρίσκω φίλους που έρχονται από μακριά

ν’ αφήνω κι άλλες ζωές να μπαίνουν στη δική μου

να κολυμπάω σε θάλασσες ζεστές

ν’ αντικρίζω φρέσκα σώματα γυμνά

ν’ αναπολήσω έρωτες, να ονειρευτώ καινούργιους

ν’ αντιληφθώ τα πράγματα που αλλάζουν.

Έτσι καθώς τα πρόφτασα αυτό το καλοκαίρι

λέω να ελπίζω για προσεχή Χριστούγεννα

για κάποια επόμενη Πρωτοχρονιά

– άσε να δούμε και για παραπέρα ..

✰*•˛❤˛•*✰♡*•˛❤ ✰ ✰ ❤ ✰ ✰ ❤˛•*♡✰*•˛❤˛•*✰

Ποίημα: Τίτος Πατρίκιος ~ Gif Art (1) : Yichi Chou ~ Art (2) : Zeliha Silsupur 

❤...........οι σκέψεις μου κάνουν θόρυβο...........❤

✿ Ποιό είναι το ωραιότερο βιβλίο τής χρονιάς;

Ω, το Βιβλίο, η ομορφότερη Πολιτεία τού κόσμου! ~ Petra 

Ειλικρινά, αν με ρωτήσεις  τώρα να σου πω τα βιβλία που διάβασα το προηγούμενο διάστημα, στάνταρ θα σου πω πως.. βλέπω ένα σύννεφο, σαν τη Βλαχοπούλου στην ελληνική ταινία. Ε, και δικαίως θα με ρωτήσεις τί θέλω και τα ρημαδοδιαβάζω, αφού μετά δε θυμάμαι Χριστό! Μα για το συναίσθημα, αγάπη! Γι' αυτό που ένιωθα ενόσω έκλεινα το ένα, και άνοιγα το επόμενο! Γι' αυτήν τη γλυκιά διαδρομή που έκανα με το τρενάκι τού συναισθήματος. Που άλλαζα κάθε λίγο βαγόνι, άλλαζε κι η πολιτεία απέξω.

Δεν ξέρω αν οφείλεται μόνο στο γεγονός πως όσο διαβάζω, τόσο κι αποκτώ και το σωστό κριτήριο για την επιλογή τών επόμενων βιβλίων που θα αγοράσω ή απλά υπήρξε μια συντονισμένη συνωμοσία από το σύμπαν (πώς το 'πε ο κρυόκωλος ο Κοέλιο; ..καμία σχέση!), αλλά το ότι εδώ και μήνες συνεχούς ροής διαβάσματος, μόνο ένα βιβλίο μού βγήκε ξενερουά και όλα τα άλλα ήταν πολύ καλά, το λες μεγάλη επιτυχία. Εδώ έχω να παρατηρήσω ότι διάβασα βιβλία που είχαν φανταστικό στόρι, αλλά χάλια εξώφυλλο και τίτλο. Ό,τι πρέπει δηλαδή για να πάει ένα βιβλίο άκλαυτο!

Μα πραγματικά αναρωτιέμαι, οι συγγραφείς δεν έχουν κανένα δικαίωμα στην επιμέλεια και την τελική εικόνα τού βιβλίου τους; Τρανό παράδειγμα το βιβλίο "κρεσέντο εκδίκησης" (μπλιαχ) της Θεοφανίας Ανδρονίκου Βασιλάκη, όπου πρόκειται για μια φοβερή ιστορία με τις σωστές δόσεις σασπένς αλλά και ανατροπών και στο εξώφυλλο φιγουράρει ένα ζευγάρι! Εντάξει, βρε εκδόσεις "χάρτινη πόλη", και λίγη φαντασία όμως δε βλάπτει!

Κι ερχόμαστε στον αντίποδα, με ένα βιβλίο που για μένα είναι πλέον σαν φυλακτό.. Από την ώρα που είδα το υπέροχό του εξώφυλλο, αλλά και τον λιτό του τίτλο "Άμνετ", αυτό το βιβλίο δεν το έκλεισα ποτέ.. Αντιθέτως, με έκλεισε εκείνο μέσα του και με φυλάκισε γοητεύοντάς με στο έπακρο!

Καιρό τώρα είμαι σχεδόν σίγουρη ότι δε θα βρω τα σωστά λόγια να περιγράψω όσα "συνέβαιναν" όσο το διάβαζα. Αντικειμενικά, πρόκειται για ένα αβάστακτα οδυνηρό θέμα, αφού αφορά το θάνατο ενός μικρού παιδιού, του μικρού γιού τού Σαίξπηρ, του Άμλετ. Κι όμως, δεν μιλάμε ούτε για ιστορικές αναφορές ούτε καν για ιστορικό βιβλίο. Είναι ένα λογοτεχνικό ανάγνωσμα όπου βασίζεται ολοκληρωτικά στην μυθοπλασία, πέρα από το ότι αφορά υπαρκτά πρόσωπα. Αλλά αυτή η γυναίκα -η Μάγκι Ο' Φάρελ- δεν ξέρω πώς ήξερε να επιλέξει μια προς μια τις λέξεις που χρησιμοποίησε -σα να μάζευε ολοζώντανα λουλούδια από ένα ολόδροσο λιβάδι- πώς ήξερε να τις βάλει σε μιά σωστή σειρά, έτσι, που να με κάνει  να νιώθω, όχι απλά σα να βρισκόμουν κι εγώ εκεί μαζί με την ηρωίδα της.. 

κάθε λεπτό, μα σα να οσφριζόμουν τα αρώματα ακόμα και την αποφορά ή τη δυσωδία, η αφή μου ενεργοποιούνταν σα να έπιανα την τσουγκράνα στην αυλή, η ακοή μου οξυνόταν να ακούσω το γέλιο ή το κλάμα τών μικρών παιδιών, έβλεπα την ακαταστασία στα δωμάτια και τη φλόγα στο αναμμένο τζάκι, η προσμονή τής γεύσης μου με οδηγούσε πάνω από την κατσαρόλα με το ζεστό γάλα... Όλες οι αισθήσεις μου ήταν εκεί. Μέσα στις 378 πολύτιμες σελίδες που απλώνονταν τρισδιάστατα μπροστά στα τυχερά μου μάτια! Εκείνο που δε θα μάθω είναι αν όλα αυτά τα μαγικά το βιβλίο, κατάφερε να τα προκαλέσει μόνο σε μένα, ως δώρο εξ ουρανού!  

✰*•˛❤˛•*✰♡*•˛✰❤ ✰ ❤✰˛•*✰♡*•˛❤˛•*✰

~ Η Petra αισθάνεται υπέροχα στην τοποθεσία Βιβλίο ~

Για σένα ποιό είναι το ωραιότερο βιβλίο που διάβασες πρόσφατα;

Art: Francisco Fonseca ~ Elisabeth Ladwig

❤...........οι σκέψεις μου κάνουν θόρυβο...........❤