Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Όλα είναι Μουσική!. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Όλα είναι Μουσική!. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 14 Μαΐου 2026

✿ Φέρτο!...

Εντάξει, αν ξεπεράσει κανείς (ομολογουμένως δύσκολα) την άκρως εκνευριστική "λούπα" τής λέξης "φέρτο" (ίσως και πάνω από..50 φορές!) και τη βγάλει καθαρή -δηλαδή δεν έχει λαλήσει από την τόση επανάληψη-

ε, τότε μπαίνει φουλ σε mood, όχι μόνο Eurovision, αλλά και στη διαπίστωση τής ανατριχιαστικά ρεαλιστικής και γλαφυρής περιγραφής  τής σημερινής ελληνικής κοινωνίας, όσο όμως και τής πΩλιτικής σκοπιάς..

Από τη μια έχουμε τον Ακύλα που είναι υδροχόος  όπως κι εγώ άλλωστε  😛 που είναι ένα παιδί σκέτη λατρεία,  με, όχι τα γαλλικά και το πιάνο του, αλλά από μιά φτωχή οικογένεια που παλεύει διαρκώς να τα φέρει βόλτα..

.. με μιά μάνα που μετανάστευσε για να ταΐσει τα παιδιά της, αλλά και με ένα παλικάρι -τον Ακύλα- που δεν ξεχνά τον αγώνα της, ακόμα και μέσα από τους στίχους τού εν λόγω τραγουδιού "κοίτα μαμά, όσα στερηθήκαμε παλιά, νιώθω πως θα καταφέρω να προσφέρω μη μας λείψει κάτι ξανά"..


Από την άλλη είναι η ελληνική κοινωνία, δύο-τριών ταχυτήτων. Αυτοί που πάνε (αιώνες τώρα) με τον σταυρό στο χέρι, αυτοί που κάνουν υποκριτικούς σταυρούς, κι αυτοί που σε σταυρώνουν. Οι στίχοι τού τραγουδιού μιλούν κατά βάση για την ανθρώπινη ματαιοδοξία, που ξεχνά την ματαιότητα και πέφτει με τα μούτρα στον υπερκαταναλωτισμό, σα να μην υπάρχει θάνατος. Δεν αφορά μόνο μια μερίδα τής κοινωνίας, αλλά και μια αρκετά μεγάλη μερίδα τής πολιτικής σκηνής, κι ακριβέστερα: τής σημερινής κυβερνητικής σκηνής, όπου μετρά 365 σκάνδαλα τον χρόνο:

"Γη κι ουρανό, φέρτο! τον κόσμο όλο, φέρτο!,
     εντός κι εκτός πλανήτη, αν δεν το 'χω φέρτο!" 
 
Ο Ακύλας κι οι συνεργάτες του, έφτιαξαν ένα τραγούδι πολυεπίπεδο, όπου ο ίδιος από μόνος του, όχι μόνο υποστηρίζει, αλλά και απογειώνει! Είναι ένας τόσο to the point performer που αξίζει κάθε επιτυχία και διάκριση! Ωστόσο ας σταματήσουν κάποιοι να ζητούν το πανευκολάκι: "Ακύλα, φέρτο μας!". Πότε θα πάψουν να τα απαιτούν όλα από τους άλλους φορτώνοντάς τους με δυσβάσταχτα βάρη; Ακύλα μόνο ζήστο! 

✰*•˛˛• *♡ *✰ •˛❤ ✰  ✰ ˛•✰* ♡*•˛˛•*✰


...........οι σκέψεις μου κάνουν θόρυβο...........

Δευτέρα 20 Φεβρουαρίου 2023

✿ Ποιά είναι τα ωραιότερα τραγούδια από τις ελληνικές σειρές! ✿


Το πρόβλημα με τη ζωή είναι ότι δεν έχει μουσική υπόκρουση 

Σήμερα εδώ μέσα όλα θα είναι μελωδικά! Ο χρόνος θα πηγαινοέρχεται και θα μας θυμίζει τραγούδια που ακούστηκαν και αγαπήσαμε.. σφόδρα, από τις ελληνικές σειρές τής τηλεόρασης. Θα μας ταξιδέψουν τραγούδια, που, αν το Ραδιόφωνο ήταν τίμιο, κι όχι πουλημένο σε δισκογραφικές εταιρείες, θα αποδείκνυε πως η σύγχρονη καλή ελληνική μουσική δεν έχει σταματήσει να υπάρχει, απλά είναι καταδικασμένη να μην ακούγεται.

Καλά, δεν λέω πως είναι άδικο που το ραδιόφωνο δεν αναπαράγει ποτέ την μουσική τής "Λάμψης" 😛..αλλά τον "αγώνα" που έκαναν οι τηλεθεατές να τη δουν, δεν τον έχει δει το ραδιόφωνο ούτε στον ύπνο του! "Έπεφταν" οι τίτλοι έναρξης, και έπεφταν και τα μηχανάκια τής AGB λόγω τηλεθέασης!

Σε ένα ξέφρενο χορό, ερχόταν "το καφέ τής Χαράς" με το βάλε ένα καφέ τού Χατζηγιάννη, τα "δίδυμα φεγγάρια" με το κλαίει  μιά καρδιά τής Βιτάλη, το "παρά πέντε" με το ήμουν άγγελος τού Τσάρλι, τα "μαύρα μεσάνυχτα" με το ομώνυμο τραγούδι από την Μαρία Ιακώβου και το Θηρίο. Η "πολυκατοικία" με το πες μου η αγάπη πού μένει τού Χατζηγιάννη, η "Λένη" με το τρέχει το νερό με τη Φωτεινή Δάρα και την μικρή (τότε) Δήμητρα Δουμένη. "Η αγάπη ήρθε από μακριά" με το ομώνυμο τραγούδι από τη Γλυκερία, το "λόγω τιμής" με το αξεπέραστο "χρώμα δεν αλλάζουνε τα μάτια" τού Ανδρεάτου, "το σημάδι τού έρωτα" με το δώσε μου λιγάκι ουρανό και τη φωνή τού Πάριου, αλλά και μακράν την πιο θεϊκή ατάκα! : "τί έγινε Κωστάκη; σε γουστάρει η χωριάτισσα;" 😂

"Ο έρωτας κλέφτης" με τη φωνή τού Δόξα, το "έτσι ξαφνικά" με το κεραυνός και αστραπή από τον Θαλασσινό,  "ο Ιούδας φιλούσε υπέροχα" με το ομώνυμο τραγούδι από την Γλυκερία,  "ο παράδεισος τών κυριών" με τη φωνή τού Βουτσικάκη, "οι παγιδευμένοι" και το ερωτευόμαστε ξανά τού Κορκολή με την Μανουσάκη, "το νησί" με το είσαι εσύ ο άνθρωπός μου με τη φωνή τής Μπάμπαλη. Το "μπρούσκο" με το βαθύ ποτάμι τού Τζουγανάκη, το "μη φοβηθείς τη φωτιά" και το ομώνυμο τραγούδι με τη ζεστή φωνή τού Αλκίνοου, ο "βίος ανθόσπαρτος" με τον Μανώλη Μητσιά. 

"Το κόκκινο ποτάμι" και το ομώνυμο τραγούδι με την Ζουγανέλη, "ο μεγάλος θυμός" και το πόσο πολύ σ' αγάπησα από τον Θηβαίο,  "ο όρκος" και την προσευχή με τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου, "βαμμένα κόκκινα μαλλιά" με το ομώνυμο τραγούδι και τη φωνή τού Νταλάρα, η "Βεντέτα" (ο γδικιωμός) με την ηλιαχτίδα τής Τσανακλίδου, "της αγάπης μαχαιριά" και το είχα κάποτε μιά αγάπη, με τη νέα τότε φωνή τού Καραφώτη, το συναρπαστικό "άγγιγμα ψυχής" και το τραγούδι από τον Χατζηγιάννη. 🎵

Ο "σασμός" με το πολύ καλό κάθε μέρα και τη φωνή τού Μπάση, αλλά και το δωμάτιο βρίζω με την Ζουγανέλη, το "τατουάζ" και το crazy love τού Χρίστου Στυλιανού, το "μαύρο ρόδο" με το σ' αγαπώ είναι φωτιά και τη φωνή τής Βενετσιάνου, "το βραχιόλι τής φωτιάς" και το πες μου πού είσαι με τη φωνή τού Πάριου (δεν μου αρέσει καθόλου αυτή η ερμηνεία), "η γη τής ελιάς" με το ήταν δανεικό και τη φωνή τού Πλιάτσικα, αλλά και το νόημα τής ζωής όπου συμβαίνει το εξής "ελληνικό": το ζευγάρι χορεύει στη βροχή και βγαίνει η μάνα και τους λέει μπείτε μέσα, θα πουντιάσετε!! 😂

Πριν περάσω στο δικό μου άτυπο top 10 τών πιο αγαπημένων μου τραγουδιών από τις ελληνικές σειρές, και γράψω εδώ εμβόλιμα για τη σειρά "φλόγα και άνεμος" με τη φωνή τής Αρβανιτάκη, επισημαίνω ότι δεν αναφέρω τις σειρές που δανείστηκαν  τραγούδια  που προϋπήρχαν, όπως το "είσαι το ταίρι μου" και οι "άγριες μέλισσες" ή τραγούδια από το ξένο ρεπερτόριο όπως η "ντόλτσε βίτα" και το "δυο ξένοι" κλπ. Ωστόσο μιά ιδιαίτερη μνεία αξίζουν αρκετές σειρές όπου η μουσική είναι ορχηστρική, όπως το "περί ανέμων και υδάτων" με τους χαρταετούς τού Θεοδωράκη, η "αγάπη παράνομη" σε μουσική τού υπέροχου Χρίστου Στυλιανού, ο "απών" σε μουσική τού Δημήτρη Παπαδημητρίου, ο οποίος είχε ντύσει μουσικά πολλά σήριαλ κυρίως τού mega. Αλλά και πολλές σειρές τού Παπακαλιάτη "4", "κλείσε τα μάτια" "η ζωή μας μιά βόλτα" "δυό μέρες μόνο", "μαέστρο",  κλπ, όπου έχει καταφέρει κι έχει "δανειστεί" τα δικαιώματα από πολλά ορχηστρικά κομμάτια, κλασσικά, και ξένα ή μη, τραγούδια, με τα οποία ντύνει ομολογουμένως εκπληκτικά, τις σειρές!

Δυσκολεύτηκα πολύ στο top 10, γιατί κάποια κομμάτια τα αγαπώ εξίσου πολύ, ας πάμε όμως να τα δούμε σε αντίστροφη σειρά: 10) "Μη μου λες αντίο" και το μιά αγάπη δίχως αύριο με τον Μακεδόνα 9) "Αναστασία" με το τραγούδι θέλω να σε δω και την Αρβανιτάκη 8) "Έρωτας φυγάς" και την Τουμπάκη στο ομώνυμο τραγούδι 7) "Τρίτο στεφάνι" με τη φωνή τής Πρωτοψάλτη 6) "Κρυφά μονοπάτια" με τη φωνή τού Μαζωνάκη 5) "Αρχιπέλαγος" με το δίδυμο Τερζή-Μανωλάκου 4) "Άγριες μέλισσες" με την ερμηνεία τού τηλεοπτικού ζεύγους Κουκουράκη/Κωνσταντή-Μιχαλάκη/Δρόσως στο τραγούδι άρον-άρον τού Alex Sid 3) "Πρόβα νυφικού" με την υπέροχη Μαρινέλλα, "ό,τι αγαπούσα ήταν ένα ψέμα, έμοιαζε με πρόβα.. πρόβα νυφικού" 2) "Ψίθυροι καρδιάς" να σταματάει η κυκλοφορία κι ο Μπάσης να τραγουδάει "τί πρέπει τί δεν πρέπει στιγμή δε σκέφτηκα" 1) "Χορεύοντας στη σιωπή" με το συντριπτικά συγκινητικό τραγούδι "βρες το κλειδί" και τη φωνή τού Θαλασσινού να σκίζει τον αέρα την στιγμή που η μάνα υποδέχεται το γιό της που της είχε απαγάγει ένας παρανοϊκός, και που δεν κατάφερα να το ακούσω ποτέ δίχως να κλαίω... 

✰*•˛˛•*✰✰♡*•˛˛•*✰✰♡*•˛˛•*✰

Art: G.Venditti (Fine Art America)

Υ.Γ Αναφέρω κυρίως τους ερμηνευτές, αλλά το κάθε τραγούδι έχει τους δημιουργούς του σε στίχους-μουσική, που δεν αναφέρω για οικονομία λόγου.

Εσένα ποιό τραγούδι είναι το αγαπημένο σου από τις ελληνικές σειρές;

❤¸¸.•*¨*•♫ .............................οι σκέψεις μου κάνουν θόρυβο...........................❤¸¸.•*¨*•

Πέμπτη 3 Φεβρουαρίου 2022

✿ Por una cabeza~Η ιστορία τού ωραιότερου τάνγκο στον κόσμο


Όταν ο Κάρλος γεννιόταν μια χειμωνιάτικη ημέρα τού 1890, δεν μπορούσε να ήξερε την τροχιά που θα διέγραφε το άστρο του στο σύμπαν. Ούτε καν ποιά πατρίδα τον ταχτάριζε στην αγκαλιά της δε θα μπορούσε να γνωρίζει με σιγουριά. Ακόμα κι αν η μητέρα του, τού έλεγε ότι γεννήθηκε στη Γαλλία, μιά αμφιβολία θα έμενε για πάντα μέσα του, αφού μεγαλώνοντας, είδε να τον "διεκδικούν" κι άλλες μητρικές αγκαλιές, όπως η Αργεντινή και η Ουρουγουάη. Ο Κάρλος άρχισε την καριέρα του ως τραγουδιστής, σε ηλικία 23 ετών τραγουδώντας σε μπαρ, ενώ σύμφωνα με δυο ερευνητές, ως νεαρός είχε εμπλακεί σε κάποιες μικροκλοπές κι απάτες, ίσως και φυλακή..

Ο Κάρλος Γκαρντέλ ή "Καρλίτος" κατά τους θαυμαστές του, ήταν βαρύτονος και "έντυσε" με τη φωνή του εκατοντάδες τάνγκο. Παράλληλα όμως υπήρξε τραγουδοποιός, συνθέτης και ηθοποιός. Μαζί με τον στενό συνεργάτη του και φίλο, Αλφρέντο Λε Πέρα, έγραψαν πολλά τραγούδια για ταινίες όπου συμμετείχε με την ιδιότητα και τού ηθοποιού ο Γκαρντέλ.

Το Tango Bar -ταινία τού 1935- ήταν άλλη μια ταινία όπου το αχτύπητο δίδυμο Γκαρντέλ-Λε Πέρα έγραψαν ένα τραγούδι με τίτλο: por una cabeza (για ένα κεφάλι). Η μουσική και η ερμηνεία ανήκαν στον Γκαρντέλ κι οι στίχοι στον Λε Πέρα. Κι αν πολλοί θεωρούν ότι ήταν ένα ερωτικό τραγούδι, δεν πέφτουν και πολύ έξω, μιας και αφορούσε έναν άντρα που ήταν ερωτευμένος με μια..φοράδα! Και πιο συγκεκριμένα, εθισμένος με τον ιππόδρομο και τις κούρσες αλόγων, όλα γίνονται για ένα κεφάλι..αλόγου!

Κι όμως, ότι το άλογο έχασε μετά από μια στημένη κούρσα, δεν ήταν πια και τόσο κακό. Το τραγικότερο ήταν πως την ίδια χρονιά το επιτυχημένο αυτό δίδυμο έχασε τη ζωή του, σε αεροπορικό δυστύχημα στην Κολομβία. Στην ίδια μοιραία πτήση βρισκόταν κι ο πατέρας τού Μάνου Χατζιδάκι...

Τότε ήταν που το αστέρι τού Κάρλος Γκαρντέλ "εκτοξεύτηκε" εις το διηνεκές. Όλη η Λατινική Αμερική θρηνούσε την απώλεια. Αργεντίνοι και Ουρουγουανοί αδυνατούσαν να πιστέψουν ότι έχασαν το αγαπημένο τους είδωλο, διεκδικώντας αμφότεροι την..πατρότητα τού αγαπημένου τους Κάρλος. Εκατομμύρια γυναίκες βυθίστηκαν στη θλίψη και πολλές έφτασαν μέχρι την αυτοκτονία! Ο παραλογισμός τών θαυμαστών έφτασε μέχρι το επίπεδο να επιμένουν πως ο αγαπημένος τους Καρλίτος τραγουδάει κάθε μέρα και καλύτερα! Gardel cada dia canta mejor! Όσο έπαιρνε την ανιούσα η διασημότητα τού Γκαρντέλ, άλλο τόσο έπαιρνε την ανιούσα και το τάνγκο por una cabeza. Κάπου στην πορεία τών ετών η εκτέλεση με τα λόγια τού τραγουδιού - εδώ - έδινε τη θέση της στην ορχηστρική εκδοχή.

Κι αν οι ταινίες "Λίστα τού Σίντλερ", "Φρίντα", "Αληθινά Ψέματα", "Όλοι οι Άνθρωποι τού Βασιλιά", είχαν την τιμή να "φιλοξενούν" το por una cabeza, μια ήταν εκείνη η ταινία που το απογείωσε και το κατέστησε το ωραιότερο τάνγκο στον κόσμο: "Άρωμα Γυναίκας"! Αν και στην τελική, ένα αντρικό άρωμα ήταν το πιο μεθυστικό μακράν, σε εκείνο το αξεπέραστο στιγμιότυπο όπου η νεαρή πρωταγωνίστρια έχει την τύχη να χορέψει το διάσημο πλέον τάνγκο στην αγκαλιά τού Αλ Πατσίνο!  Αχ! Χορεύετε;

✰*•˛˛•*✰✰♡*•˛˛•*✰✰♡*•˛˛•*✰

Κι όμως, είχα κάνει και παλαιότερα αναφορά στον Κάρλος Γκαρντέλ! ΕΔΩ ~ Foto Art: Zhang Jingna

❤¸¸.•*¨*•♫ .............................οι σκέψεις μου κάνουν θόρυβο...........................❤¸¸.•*¨*•

Παρασκευή 11 Μαρτίου 2016

╰☆╮☆ Σαν ήμουνα παιδί κι εγώ φτερούγισα απ’ την κούνια...


Ο Πυθαγόρας θαρρείς πως γεννήθηκε μ' ένα τσιγάρο στα χείλη. Βύζαινε, διάβαζε, κοιμόταν, ξυπνούσε, μα το τσιγάρο εκεί, στα χείλη... Ο μικρός Πυθαγόρας μεγά-
λωνε έτσι όπως είχε γεννηθεί: αγωνιστής. Εκείνο που ήξερε να σκαρώνει καλά, ήτανε στίχοι: "σαν ήμουνα παιδί κι εγώ φτερούγισα απ'τη κούνια όμως μαχαίρια έβλεπα στης Πόλης τα καντούνια"... Κάθε φορά που ο Πυθαγόρας περνούσε την πόρτα τού σχολείου, ο καθηγητής του αναρωτιόταν "εσύ δεν έχεις επώνυμο;" Κι ο Πυθαγόρας απαντούσε: "Ένας είναι ο Πυθαγόρας, όλοι με ξέρουν, δεν χρειάζεται το επώνυμο".. Κι ούτε που χρειάστηκε ποτέ. Ο Πυθαγόρας έτσι πορεύτηκε σ' όλη του τη ζωή. Με ένα τσιγάρο στα χείλη νύχτα μέρα έφτιαχνε στίχους. Και σενάρια.

Τα τραγούδια του εξαπλώνονταν μέσα στα ερτζιανά και γέμιζαν τις καρδιές λαχ-
τάρες. Οι ερωτευμένοι στέναζαν κάτω από τα παράθυρα, κάθε φορά που άκουγαν τον Στελάρα να δηλώνει: "είμαι τής ζωής σου ο ένας, δε με σβήνει κανένας, κι αν με άλλους μιλάς, κι ώρες ώρες γελάς, κατά βάθος πονάς γιατί σκέφτεσαι εμένα"...
Ο Πυθαγόρας το ήξερε καλά ότι ο ντουνιάς ήταν ψεύτικος, τόσο πολύ, που μόνο ένα τσιφτετέλι τού άξιζε, έτσι για την αλητεία ρε γαμώτο! "Τέλι τέλι τέλι κάλ-
πικε ντουνιά σ' έμαθα εντέλει δε με ρίχνεις πια", και το σέρτικο κρεμόταν απ΄ τα χείλη, όμοιο με προέκταση τού μυαλού. Ήταν το ίδιο μυαλό που ένα βράδυ μέσα σε δαχτυλίδια καπνού, πήρε το πρώτο καράβι και πέρασε απέναντι, στη Σμύρνη.

"Η Σμύρνη μάνα καίγεται" έγραψε στο χαρτί του, όχι γιατί τις έβλεπε τις φλόγες, αυτές είχανε πια περάσει στο στάδιο τής στάχτης, αλλά γιατί το βίωμα τών γο-
νιών ήτανε σκέτη κάμερα κι όλα τα είχε "μαγνητοσκοπήσει"... Είχανε τον τρόμο ακόμα στα μάτια, τόσο έντονο, που μέσα τους καθρεφτίζονταν ολόκληρες εικόνες.. Ο Πυθαγόρας τις έκανε στιχάκια κι ο Καλδάρας τις έντυνε με μουσική. "Μες στου Βοσπόρου τα στενά", ο Πυθαγόρας κι ο Απόστολος, αφουγκράζονταν τον πόνο τής προσφυγιάς και τον εχάρασσαν με την βελόνα τού πικ απ, επάνω σε ένα δίσκο. Η 
"Μικρά Ασία" ξαναγεννιόταν απ' τις στάχτες της, πάνω στον πόνο τού ξεριζωμού "πέτρα πέτρα χτίζανε μια φτωχή γωνιά" τα διαλυμένα όνειρα, ενόσω τα "δυό πα-
λικάρια τ' Αϊβαλί" παρέδιδαν στην ελληνική δισκογραφία έναν απ' τους σημαντι-
κότερους δίσκους τής ελληνικής μουσικής ιστορίας... Γιατί εκεί μέσα, πότε με το μεράκι -"πήρε φωτιά το Κορδελιό, καίγονται τα μορτάκια"- πότε με το παράπονο -"μάνα μου ο ξένος τόπος είναι φυλακή", κάθε πονεμένος, ξεριζωμένος, κατατρεγ-
μένος, έβλεπε την πατρίδα του, που είχε σβήσει προ πολλού. Εκείνη την Πατρίδα που οι νοσηροί εχθροί, την είχαν παραδώσει στις φλόγες, μαζί με τις ζωές τους... 

Κοίτα να δεις που οι Πρόσφυγες όλου τού κόσμου, είχανε βρει έντεκα τραγούδια γραμμένα για να συντροφεύουν τις μνήμες τους. Να τις ξυπνάνε, να τις απαλύ-
νουν, κι ενίοτε να μπαίνουν σε καράβια νοερά και να πατούν και πάλι το πάτριο έδαφος.. Κι όταν ο πόνος γίνεται βαρύς, τόσο που δεν αντέχεται, να στέκονται στα μισά τού δρόμου, εκεί που το καραβάνι ξαποσταίνει, ψιθυρίζοντας..."φέρτε μου νερό να ξεδιψάσω και μια πέτρα για να ξαποστάσω, τι να θυμηθώ τι να ξεχάσω από όσα πέρασα". Ο μεγάλος Πυθαγόρας, με τσιγάρο έφυγε στα χείλη, 7 χρόνια μετά την κυκλοφορία τού δίσκου "Μικρά Ασία". Ενός δίσκου που παραμένει τρα-
γικά επίκαιρος αποτίοντας φόρο τιμής στης προσφυγιάς τα βάσανα. "Μα το βρά-
δυ που 'ρχεται τ' όνειρο μας παίρνει στην Πέργαμο μας φέρνει και το Μαρμαρά"
............................................................................................
Afghanistan1
............................................................................................
** Ο τίτλος τής ανάρτησης είναι στίχος τού Πυθαγόρα από τον δίσκο "Μικρά Ασία". 
Όποιος δεν είχε την τιμή να τον ακούσει, ας το κάνει αμέσως τώρα εδώ! Ο δίσκος είναι 
ένα από τα πιο σπάνια διαμάντια τής ελληνικής μουσικής δικογραφίας 
σε στίχους τού Πυθαγόρα και μουσική τού αξέχαστου Απόστολου Καλδάρα. Ερμηνεύουν οι: 
 Γιώργος Νταλάρας και Χάρις Αλεξίου (στην πρώτη δισκογραφική της παρουσία!) Foto: Facebook 
............................................................................................................
Εσύ;..ακόμα δεν ήρθες στο ραντεβού για τις Γειτονιές; 
Με ένα κλικ μπορείς να κλείσεις θέση! Σε περιμένουμε!
............................................................................................................
Σήμερα πάμε βόλτα στη γειτονιά τής Γλαύκης τής Μαρίας
.................................................................................................................
SOS! ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΙΚΡΟ ΠΑΥΛΟ ΒΟΗΘΑΜΕ ΟΛΟΙ ΕΔΩ
❤¸¸.•*¨*•♫ ............................ο πιο πιστός φίλος του σκύλου.............................❤¸¸.•*¨*•

Πέμπτη 4 Φεβρουαρίου 2016

# Παραμύθι Χωρίς Όνομα...


Υπάρχει μια χώρα που τη λένε "Μοιρολατρία" κι έχει κι έναν βασιλιά, τον "Αστόχαστο", που θέλει μόνο να καλοπερνά. Μια Αυλή από "Πανούργους" κλέβει ασύστολα το θησαυροφυλάκιο. Στο μεταξύ, ο λαός υποφέρει... (σου θυμίζουν κάτι όλα αυτά ως εδώ;...) μα ταυτόχρονα επιδεικνύει και υπερ-
βολική..πονοψυχία! "Αφήνουμε ελεύθερο όποιον πιάνουμε να κλέβει γιατί σκεφτόμαστε ότι οι άλλοι έκαναν χειρότερα"! Το βασιλόπουλο απελπίζεται..

Μια φορά κι έναν καιρό, ήταν ένα παραμύθι, που έγινε βιβλίο, που έγινε θεατρικό, που έγινε στίχος, που έγινε δίσκος. Ένα παραμύθι χωρίς όνομα!
Έναν αιώνα πριν -τ0 1910- η Πηνελόπη Δέλτα έγραφε ένα βιβλίο, που έμελλε να γράψει ιστορία και που για χάρη του άλλοι τρεις μεγάλοι δημι-
ουργοί τής χώρας, θα άφηναν το στίγμα τους: Ιάκωβος Καμπανέλλης, Μά-
νος Χατζιδάκις, Λάκης Παππάς. Στο θέατρο, στην μουσική, στο τραγούδι, αντίστοιχα. Όποιος τυχερός έζησε την δεκαετία του '50 (-όχι εγώ!-), ίσως και να 'χε τη μεγάλη τιμή να δει στο θέατρο το δίδυμο Διαμαντόπουλου 
Αλκαίου, να ανεβάζουν -κατόπιν δικής τους παρότρυνσης- το παραμύθι χωρίς όνομα, διασκευασμένο για το θέατρο από τον Ιάκωβο Καμπανέλλη. 
Η παράσταση απέτυχε οι κριτικές το χτύπησαν ανελέητα και το σπουδαίο αυτό έργο, κατέβηκε λόγω έλλειψης θεατών. Έπειτα έμεινε στην Ιστορία..

Ο δίσκος υπήρχε στο σπίτι μας. Τον είχαν φέρει τα μεγαλύτερα αδέρφια. Τον άκουγα ώρες ατελείωτες. Εμμονικά. Κάποια κομμάτια, μού προκαλού-
σαν κλάμα, γύρευε γιατί * στην ποταμιά σωπαίνει το κανόνι, στην ερη-
μιά φτεροκοπάει ένα αηδόνι * ... Κάποια άλλα πάλι, μού ξυπνούσαν την επαναστικότητα * όποιος στη μάχη πάει για να πεθάνει, στρατιώτη μου για πόλεμο δεν κάνει * Όποιος έχει ακούσει όμως τον * Χορό * δεν μπορεί 
να τον ξεχάσει ποτέ, δεν μπορεί ποτέ να φύγει από τα παιδικά τα χρόνια και κυρίως δεν μπορεί παρά να μείνει για πάντα σκλάβος τού Χατζιδάκι..

Το Έργο αυτό, είτε ως βιβλίο, είτε ως θεατρικό (εξακολουθεί να ανεβαίνει), είτε ως ολοκληρωμένο μουσικό έργο (μαζί με τον Ματωμένο Γάμο), το πα-
ραμύθι χωρίς όνομα, θα ασκεί πάντα την ίδια γοητεία, σε ψυχή και νου...
Οι οραματιστές καλλιτέχνες μιας αλλοτινής εποχής -Π. Δέλτα, Χατζιδάκις, Καμπανέλλης- άφησαν ανεξίτηλα τα ίχνη τους, στην πολιτισμική ιστορία τού τόπου μας. Όποιος δεν τα ακολουθήσει, κάλλιο αργά, θα 'χει χάσει για πάντα την ευκαιρία, να ζήσει το πιο ωραίο παραμύθι με ονόματα-θεριά..

.....................................................................................................................
1) Ένα ωραίο δώρο που έχω για σας είναι που βρήκα εδώ όλο το βιβλίο! Ольга Кваша art
2) Αντισυμβατικά όπως πάντα, η σημερινή ανάρτηση, είναι η συμμετοχή μου στο νέο δρώμενο 
3) Όποιος νοσταλγεί άλλες εποχές ή επιθυμεί απλά ένα ταξίδι μέσα από έναν διαχρονικό μουσικό θησαυρό, ο "χορός" χάρισμα του!
4) Κλείνω με ένα...gossip: Η μεγάλη Πηνελόπη Δέλτα, πως "έβγαλε" αυτόν εδώ τον δισεγγονό Παναγία μου;;;..!!!

❤¸¸.•*¨*•♫ ............................ο πιο πιστός φίλος του σκύλου.............................❤¸¸.•*¨*•

ΦΙΛΕ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΠΟΡΡΗΤΟΥ TOY BLOG ΚΑΙ ΣΥΜΜΟΡΦΩΣΗ ΜΕ ΤΟΝ GDPR~ΚΛΙΚ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ!

ΠΕΡΙ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑΣ: ΠΡΟΣΟΧΗ! ΚΑΤΟΧΥΡΩΜΕΝΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΝΟΜΟΣ 2121/1993 Copyright © Mia Petra

Απαγορεύεται από το δίκαιο Πνευματικής Ιδιοκτησίας η καθ' οιονδήποτε τρόπο παράνομη χρήση και ιδιοποίηση τών κειμένων μου, με βαρύτατες αστικές και ποινικές κυρώσεις για τον παραβάτη.
ΔΕΝ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ Η ΑΝΤΙΓΡΑΦΗ - ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ Ή ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΧΡΗΣΗ ΤΩΝ ΚΕΙΜΕΝΩΝ, ΧΩΡΙΣ ΤΗΝ ΕΓΓΡΑΦΗ ΑΔΕΙΑ ΤΗΣ ΣΥΝΤΑΚΤΡΙΑΣ -Mia Petra-
***IMPORTANT NOTE***:The reproduction, publication, modification, transmission or exploitation of any work contained herein for any use, personal or commercial, without my prior written permission is strictly prohibited.