Ξεκινώντας με ΚΛΙΚ επάνω στις φωτογραφίες για μεγέθυνση
φύγαμε για ένα φωτογραφικό ταξίδι στη χώρα τών πυραμίδων!
Έχω πάει Αφρική κι έχω γυρίσει! Θα σέβεστε!😋
Ladies and gentlemen η πτήση για Αίγυπτο αναχωρεί άμεσα. Προσδεθείτε! Πάμε για ένα "κι όλοι αυτοί που σε πικράνανε από ψηλά αν τους κοιτάξεις, θα σου φανούν τόσο ασήμαντοι που στη στιγμή θα τους ξεχάσεις" και απογειωνόμαστε..τώρα! Δυό ώρες μετά θα προσγειωθούμε στην Αφρική!
Είμαι στο αεροδρόμιο Ελ.Βενιζέλος. Οι επόμενες τέσσερις ημέρες θα είναι για μένα πολύτιμες. Δυο έννοιες δε θα μου περάσουν από το μυαλό: κορονοϊός και κανονικότητα. Όταν ξεκινά η προσγείωση, έχω "φύγει" σε άλλη διάσταση. Πριν έρθει η στιγμή να φανούν οι Πυραμίδες, "ξαπλώνω" την ματιά μου και την ψυχή μου, επάνω στα σύννεφα! Είμαι ξανά σε αεροπλάνο! Ταξιδεύω ξανά! Εκτός Ευρώπης! Όνειρο ζω, μην με ξυπνάτε!
Αν ακούσω κάποιον να διαμαρτύρεται ότι έχει κίνηση στους δρόμους, θα τον στείλω "πακέτο" στο Κάιρο (σιγά την τιμωρία!), να κάνει δυο ώρες με το αεροπλάνο ως το αεροδρόμιο Καϊρου, και.. τρεις (!) ώρες τα 20 χιλιόμετρα από το αεροδρόμιο ως την πόλη, για να μάθει! Το επίμονο κορνάρισμα μέχρι τρέλας και την μούντζα διαρκείας, τα ανακάλυψαν οι Άραβες. Η μόνη διαφορά με εμάς, είναι ότι, ακόμα κι αν βριστούν ή πλακωθούν στο ξύλο, η διαμάχη θα "κλείσει" με χειραψία και φιλί στο μάγουλο, ω ναι! Κάθε φορά δε, που διέσχιζα ένα δρόμο, έκανα κι ένα τάμα στο θεό Αλλάχ να με σώσει! Παραδόξως (αν και χριστιανή😋) με άκουσε.
Τέσσερις ημέρες μεταξύ Νείλου και Ερήμου, η Αίγυπτος σού παίρνει το μυαλό με το καλημέρα σας. Η αριστοκρατική Αλεξάνδρεια, κρατά ακόμα αυτό το δυνατό brand image που της ανήκει δικαιωματικά, από πάντα. Πότε με τους φοίνικες που ανεμίζουν προς την ανατολή, πότε με τις άμαξες στους δρόμους, πότε με τους σοκολατένιους της χουρμάδες, πότε με το σπίτι τού Καβάφη και τη Βιβλιοθήκη της, η Αλεξάνδρεια πάνω από όλα, είναι μια γόησσα. Συναγωνίζεται όσο μπορεί τον ποταμό Νείλο, που για χάρη του γράφτηκαν ποιήματα και τραγούδια, γι' αυτό κι εκείνος ρέει παντού, προσθέτοντας πάντα μιά κινηματογραφική πινελιά σε κάθε τοπίο.
Κι από την άλλη είναι το Κάιρο με τη φτώχεια του ή τον πλούτο του για λίγους, με τα ακριβά καταστήματα ή τα γραφικά μικρά δρομάκια, με το παζάρι τού Αλ Χαλίλ, με τα εκατομμύρια ανθρώπων που κινούνται γύρω σου, διακριτικά, ευγενικά και με χαμόγελο, κι αν τους πεις ότι είσαι και Έλληνας, είναι ικανοί να σε αγκαλιάσουν (κι ας "σούρνεται" κι ένας ιός!)
Εκείνο που πλανάται όμως στον αέρα τής πόλης, είναι εκείνη η υπόσχεση ότι λίγο πιο πέρα από εδώ, θα συναντήσεις τα αιώνια θαύματα που λέγονται Πυραμίδες, θα φτάσεις εκεί και δε θα ξέρεις πώς να ευχαριστήσεις την τύχη που είχες, να δεις άλλο ένα ανθρώπινο επίτευγμα ρε φίλε, και να μην το πιστεύεις! Η δε Σφίγγα -"το μεγαλύτερο μονολιθικό άγαλμα στον κόσμο"- θα σε μαγνητίσει τόσο, που θα θες να την κοιτάς όσο ζεις, κι ακόμα να αναρωτιέσαι, αν έγινε από ανθρώπινα χέρια ή από θεϊκά!
Η Αίγυπτος είναι μια κλασσική αραβική χώρα, με τα ιδιαίτερα προβλήματα που έχει η ευρύτερη περιοχή, με τα συνηθισμένα προβλήματα που έχουν οι φτωχοί λαοί. Την κυβερνούν φιλόδοξοι μονοφαγάδες, που πετούν "δολώματα" φτιάχνοντας μεγάλες λεωφόρους, και στους ανθρώπους πετούν ένα κομμάτι ψωμί και τους κρατούν δέσμιους. Παντρεύονται, γεννούν, δουλεύουν, επιβιώνουν, αρρωσταίνουν, πεθαίνουν, ως θύματα..
Καθημερινά τούς επισκέπτονται χιλιάδες δυτικοί τουρίστες, που από τη μια θαυμάζουν μουσεία και πυραμίδες και Νείλους, κι από την άλλη εμμένουν να συντηρούν το "γουρουνίσιο" dna τους. Είναι πρωί στο -ομολογουμένως τεράστιο- μπουφέ τού ξενοδοχείου. Είμαστε μέσα περίπου 200 δυτικοί τουρίστες. Οι δίσκοι και οι πιατέλες τού μπουφέ άδειαζαν σε δευτερόλεπτα, τελείωναν οι καφέδες στις κανάτες τους, δεν υπήρχε κρουασάν και ντόνατ, ούτε για δείγμα! Οι 5-6 ντόπιοι υπάλληλοι έτρεχαν να ξαναγεμίσουν ασφυκτικά τις πιατέλες με κάθε λογής λιχουδιά.
Να φέρουν φρέσκο καφέ. Να ψήσουν επτά διαφορετικές γεύσεις κέικ, να ικανοποιήσουν την λαιμαργία τού δυτικού επισκέπτη. Εκείνου τού επισκέπτη, που λίγη ώρα μετά, θα βρισκόταν στο δρόμο και θα παζάρευε ένα μαγνητάκι: "Ε, όχι δα και δυο ολόκληρα ευρώ! Θα μου το δώσεις 50 λεπτά, και πάλι πολλά είναι!" Για άλλη μια φορά, με εξέπληξε αρνητικά, το πόσο αγενείς είναι αρκετοί Έλληνες τουρίστες, ειδικότερα απέναντι σε ανθρώπους αδύναμους, όπως οι Αιγύπτιοι. Και εντέλει, πώς αφήνεις εν μέσω πανδημίας, την "ασφάλεια" τού σπιτιού και τής χώρας σου, μπαίνεις σε ένα αεροπλάνο και πετάς για άλλη γη; Αυτή ακριβώς ήταν η σημαντική διαφορά αυτού τού ταξιδιού μου από κάθε άλλο.. Σας ευχαριστώ που πετάξατε μαζί μου! Θα χαρώ να σας δω σε επόμενη πτήση μου! Petra
✰*•˛❤˛•*✰✰♡*•˛✰❤✰❤✰˛•*✰✰♡*•˛❤˛•*✰
Οι αναρτήσεις μου είναι αφιερωμένες με την αγάπη μου, στη φίλη Τόνια Μαρίκογλου που ομόρφυνε
κι άλλο το ταξίδι! Γιατί στην τελική "δεν ήρθαμε στην Αίγυπτο μόνο για να βγάζουμε φωτογραφίες!"
ΓΙΑ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΜΕΡΟΣ ΤΟΥ ΤΑΞΙΔΙΟΥ ΚΛΙΚ ΕΔΩ !
Υ.Γ Το παρόν κείμενο υπόκειται στους νόμους περί πνευματικής ιδιοκτησίας.
Δεν επιτρέπεται η αντιγραφή! Οι..συνήθεις ύποπτοι το πιάσανε το υπονοούμενο..
❤¸¸.•*¨*•♫ .............................οι σκέψεις μου κάνουν θόρυβο............................❤¸¸.•*¨*•♫
