Μάθαμε στο σκοτάδι, μάθαμε να το θεωρούμε ως δεδομένο, ως τη μόνη μας διέξοδο. Πρέπει να είμαστε οι πιο πιστοί οπαδοί τού ρητού "όταν το σκοτάδι είναι βαθύ, μπορείς να δεις τ' αστέρια*", γιατί από κάπου πρέπει να πιαστούμε, δεν μπορεί, να δεις ποιός είπε πως η ελπίδα πεθαίνει τελευταία... και πως το πιο βαθύ σκοτάδι είναι λίγο πριν το ξημέρωμα;*
Με το δόγμα στο μαξιλάρι "ο αχυρώνας κάηκε, τώρα μπορώ να δω το φεγγάρι*", ξυπνάμε και κοιμόμαστε ως λαός, με το αρχαίο ρητό "το μη χείρον, βέλτιστον", μεγαλώνουμε γενιές και γενιές, περιμένοντας έτσι απ' το πουθενά κάτι να αλλάξει χωρίς κόπο. Εμείς οι Έλληνες δεν είμαστε αυτοί που εφηύραμε τον από μηχανής θεό; Και στην τελική after all tomorrow is another day* που λέμε και στο χωριό μου! (50 και σήμερα 😉)
Αποφθέγματα: Jean Paul Sartre - Philip Sidney - Charles Austin Beard - Thomas Fuller - Foto: Pinterest
❤¸¸.•*¨*•♫ .............................οι σκέψεις μου κάνουν θόρυβο...........................❤¸¸.•*¨*•♫
.jpg)

