"o pio pistos filos tou skylou"
Χθες ξεσκάλιζα κάποιο συρτάρι μου στο γραφείο της δουλειάς.
Έχω κι εκεί -όπως και παντού- αποκόμματα από κείμενα που με ενδιαφέρουν.
Αλλά και κάποια βιβλία -κυρίως μικρά- για τις λίγες στιγμές της ανάπαυλας.
Υπάρχουν μέρες που πηγαινοφέρνω κάποιο βιβλίο και δεν προλαβαίνω ούτε καν να το ανοίξω.
Χθες όμως βρήκα ένα παλιό απόκομμα από περιοδικό, που γράφει κάτι πολύ ιδιαίτερο.
Θα μπορούσα να πω ότι έγινε και το μότο μου από τότε που το διάβασα.
Ή μάλλον πιο σωστά, έγινε και η δική μου πικρή διαπίστωση...
Εννοώ, εκτός από του δημοσιογράφου Νίκου Αντωνιάδη που υπογράφει το κείμενο.
Κι αυτή η.....υιοθετημένη διαπίστωση, όχι μόνο δεν με εξαιρεί, αλλά με συμπεριλαμβάνει!
Αντιγράφω το μικρό, αλλά τόσο μεστό κείμενο:
ΖΕΣΤΕΣ ΜΕΡΕΣ (ΚΑΙ ΝΥΧΤΕΣ) ΤΟΥ ΙΟΥΛΙΟΥ:
Κανονικά εδώ θα έπρεπε να υπάρχει ένα αφθονότερο κείμενο.
Κι όμως το θερμόμετρο δεν συνάδει,
όπως ίσως θα σχολίαζαν και οι παλιοί δημοσιογράφοι.
Μόνο μια σκέψη κυκλοφορεί εντός μου το τελευταίο διάστημα και με βασανίζει αρκετά.
Είναι στ' αλήθεια πολύ κρίμα αλλά συμβαίνει:
ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΝΘΡΩΠΟΙ
ΠΟΥ ΓΚΡΕΜΙΖΟΥΝ ΜΕ ΤΟΝ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ΤΟΥΣ
Ο,ΤΙ ΚΤΙΖΟΥΝ ΜΕ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΤΟΥΣ.....
Έχω κι εκεί -όπως και παντού- αποκόμματα από κείμενα που με ενδιαφέρουν.
Αλλά και κάποια βιβλία -κυρίως μικρά- για τις λίγες στιγμές της ανάπαυλας.
Υπάρχουν μέρες που πηγαινοφέρνω κάποιο βιβλίο και δεν προλαβαίνω ούτε καν να το ανοίξω.
Χθες όμως βρήκα ένα παλιό απόκομμα από περιοδικό, που γράφει κάτι πολύ ιδιαίτερο.
Θα μπορούσα να πω ότι έγινε και το μότο μου από τότε που το διάβασα.
Ή μάλλον πιο σωστά, έγινε και η δική μου πικρή διαπίστωση...
Εννοώ, εκτός από του δημοσιογράφου Νίκου Αντωνιάδη που υπογράφει το κείμενο.
Κι αυτή η.....υιοθετημένη διαπίστωση, όχι μόνο δεν με εξαιρεί, αλλά με συμπεριλαμβάνει!
Αντιγράφω το μικρό, αλλά τόσο μεστό κείμενο:
ΖΕΣΤΕΣ ΜΕΡΕΣ (ΚΑΙ ΝΥΧΤΕΣ) ΤΟΥ ΙΟΥΛΙΟΥ:
Κανονικά εδώ θα έπρεπε να υπάρχει ένα αφθονότερο κείμενο.
Κι όμως το θερμόμετρο δεν συνάδει,
όπως ίσως θα σχολίαζαν και οι παλιοί δημοσιογράφοι.
Μόνο μια σκέψη κυκλοφορεί εντός μου το τελευταίο διάστημα και με βασανίζει αρκετά.
Είναι στ' αλήθεια πολύ κρίμα αλλά συμβαίνει:
ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΝΘΡΩΠΟΙ
ΠΟΥ ΓΚΡΕΜΙΖΟΥΝ ΜΕ ΤΟΝ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ΤΟΥΣ
Ο,ΤΙ ΚΤΙΖΟΥΝ ΜΕ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΤΟΥΣ.....
