Μένοντας πολύ μακριά από την πόλη, κάθε φορά που θέλω να την επισκεφτώ, κάνω ένα μεγάλο ταξίδι. Έτσι έπρεπε να γίνει κι όταν αποφάσισα να πάω στο "τελευταίο σπίρτο".
Για καλή μου τύχη, κάποιοι φίλοι πήγαιναν στην πόλη επίσης και προσφέρθηκαν να με πάρουν μαζί. Το μόνο πρόβλημα ήταν ότι εκείνοι θα επέστρεφαν πολύ ώρα μετά από το τέλος της παράστασης που πήγαινα να δω. Σκεπτόμενη...πρακτικά, πήρα τηλέφωνο στο θέατρο κι έκλεισα εισιτήριο και για...την επόμενη - βραδινή παράσταση "Jack and Jill".
Μέσα στην πόλη πια, μόνο ένα μετρό απέμενε για να φτάσω στο θέατρο. Βγαίνω λοιπόν
σε μια περιοχή -Κεραμεικός- που πήγαινα για πρώτη φορά(;) Ρωτάω έναν περιπτερά αν γνωρίζει το τάδε θέατρο. "Θα περάσεις τις γραμμές του τρένου και θα πας απέναντι" μου απαντά. Αν και απόγευμα, η περιοχή είναι ερημική, πεζός ούτε για δείγμα, μαγαζιά ούτε για πλάκα, το θέατρο πουθενά, έχω αρχίσει και απελπίζομαι, πλάκα θα 'χει να 'μαι ακόμα και στη λάθος περιοχή! Ξαφνικά βλέπω ένα μαγαζί με φώτα, πλησιάζω..γραφείο τελετών! Τι κάνουμε τώρα κοπελιά; Πως θα μπω σε...τέτοιο "γραφείο" για πληροφορίες θεάτρου;!;!
Κάνω petra την καρδιά και χτυπώ το κουδούνι. Βγαίνει το...κοράκι. Ευγενέστατος κύριος. "Με συγχωρείτε, δεν φανταζόμουν ποτέ πως θα σας χρειαζόμουν για μια τέτοια πληροφο- ρία(!!!) Γνωρίζετε το τάδε θέατρο;". Κι όμως, ήμουν μόνο μερικά μέτρα απέναντι από το θέατρο! Πως είχε πει το τζιμάνι ο περιπτεράς; Καμία σχέση! Τελικά, χωρίς "κοράκια" δεν γίνεται τίποτα σε αυτήν την ζωή! Αλλά ούτε και...στην άλλη!!! Μπαίνω στο θέατρο. Κρύο. Βρε περιμένω να αρχίσει η πρώτη παράσταση; Τίποτα. Κάποια στιγμή μας ανακοινώνουν ότι έχει βλάβη ο φωτισμός της σκηνής κι η παράσταση "το τελευταίο σπίρτο" αναβάλλεται.
Τόμπολα. Αναγκαστικά όμως έπρεπε να περιμένω για το "Jack and Jill". Με πλησιάζει μια άγνωστη κυρία και μου συστήνεται: Ευτυχία Φαναριώτη. Η πρωταγωνίστρια του έργου! Είναι άμεση, ευγενική, πρόσχαρη. Μου μεταδίδει το κέφι της σε μόλις λίγα λεπτά! Κάθεται μαζί μου, με συστήνει στους συντελεστές του έργου. Εγώ έχω ξετρελαθεί γιατί πρώτη φορά γνωρίζω μια πρωταγωνίστρια από κοντά! Κι είναι τόσο ωραία η συντροφιά της. Λίγο πριν φύγει μου λέει να έρθω να την δω με πρόσκληση την επόμενη φορά, χωρίς να πληρώσω. Αν και νιώθω άβολα με αυτό, Τρίτη και 13 πηγαίνω στο θέατρο. Τα φώτα είναι άψογα! Η παράσταση αρχίζει. Αυτή η πρόσχαρη και φιλική Ευτυχία, μεταμορφώνεται σε μια Λέλα Σμυρνιά πόρνη, που σαπίζει σε ένα υπόγειο ενός ψυχιατρείου στην Ελλάδα. Το σκηνικό σε οδηγεί με μαεστρία στην προβλήτα της Σμύρνης το 1922, ο συμπρωταγωνιστής Βασίλης Ζώης, αν και αποτελεί την ανάμνηση της Λέλας, είναι τόσο ισχυρή παρουσία, όσο καμιά!
Μέσα σε 80 περίπου λεπτά, έχω μεταφερθεί στη Σμύρνη, έχω αποχαιρετίσει τον μεγάλο έρωτα της Λέλας, τον Αναστάση-Βασίλη Ζώη, έχω κλάψει για τα χαμένα της όνειρα, έχω αναθεωρήσει συμπεριφορές μου για πρόσωπα, έχει σταματήσει η καρδιά μου, ψάχνω για χαρτομάντηλο, κάποιος να με πάρει από την προβλήτα της Σμύρνης και να με επιστρέψει σπίτι μου... Κι όμως, και πάλι η ίδια η Ευτυχία, με επανέφερε στο σήμερα. Μετά το τέλος της παράστασης, την περιμένω με ένα μικρό δωράκι να την ευχαριστήσω, για ποιο από όλα αλήθεια; Για αυτό που είναι εκτός σκηνής ή για αυτό που μεταμορφώνεται επάνω στη σκηνή; Η Ευτυχία με αποτελειώνει, αφού μου δίνει το προσωπικό της τηλέφωνο και μου λέει πως με περιμένει και στην παράσταση "δε θα με τρελάνεις εσύ εμένα!". Μα
πόσα πήρα μέσα από μια βραδιά θεάτρου; Πόσο παρήγορο είναι αλήθεια, που υπάρχουν άνθρωποι τόσο ατόφιοι που σε πείθουν πως πάντα θα υπάρχει ένα ακόμα σπίρτο!
Υ.Γ Η παράσταση "Jack and Jill" είναι δροσερή και άμεση, με το δίδυμο Κάτση-Παπαντώνη να ζουν έναν έρωτα, μέσα από τις ρεαλιστικές του διαστάσεις...
Κάνω petra την καρδιά και χτυπώ το κουδούνι. Βγαίνει το...κοράκι. Ευγενέστατος κύριος. "Με συγχωρείτε, δεν φανταζόμουν ποτέ πως θα σας χρειαζόμουν για μια τέτοια πληροφο- ρία(!!!) Γνωρίζετε το τάδε θέατρο;". Κι όμως, ήμουν μόνο μερικά μέτρα απέναντι από το θέατρο! Πως είχε πει το τζιμάνι ο περιπτεράς; Καμία σχέση! Τελικά, χωρίς "κοράκια" δεν γίνεται τίποτα σε αυτήν την ζωή! Αλλά ούτε και...στην άλλη!!! Μπαίνω στο θέατρο. Κρύο. Βρε περιμένω να αρχίσει η πρώτη παράσταση; Τίποτα. Κάποια στιγμή μας ανακοινώνουν ότι έχει βλάβη ο φωτισμός της σκηνής κι η παράσταση "το τελευταίο σπίρτο" αναβάλλεται.
Τόμπολα. Αναγκαστικά όμως έπρεπε να περιμένω για το "Jack and Jill". Με πλησιάζει μια άγνωστη κυρία και μου συστήνεται: Ευτυχία Φαναριώτη. Η πρωταγωνίστρια του έργου! Είναι άμεση, ευγενική, πρόσχαρη. Μου μεταδίδει το κέφι της σε μόλις λίγα λεπτά! Κάθεται μαζί μου, με συστήνει στους συντελεστές του έργου. Εγώ έχω ξετρελαθεί γιατί πρώτη φορά γνωρίζω μια πρωταγωνίστρια από κοντά! Κι είναι τόσο ωραία η συντροφιά της. Λίγο πριν φύγει μου λέει να έρθω να την δω με πρόσκληση την επόμενη φορά, χωρίς να πληρώσω. Αν και νιώθω άβολα με αυτό, Τρίτη και 13 πηγαίνω στο θέατρο. Τα φώτα είναι άψογα! Η παράσταση αρχίζει. Αυτή η πρόσχαρη και φιλική Ευτυχία, μεταμορφώνεται σε μια Λέλα Σμυρνιά πόρνη, που σαπίζει σε ένα υπόγειο ενός ψυχιατρείου στην Ελλάδα. Το σκηνικό σε οδηγεί με μαεστρία στην προβλήτα της Σμύρνης το 1922, ο συμπρωταγωνιστής Βασίλης Ζώης, αν και αποτελεί την ανάμνηση της Λέλας, είναι τόσο ισχυρή παρουσία, όσο καμιά!
Μέσα σε 80 περίπου λεπτά, έχω μεταφερθεί στη Σμύρνη, έχω αποχαιρετίσει τον μεγάλο έρωτα της Λέλας, τον Αναστάση-Βασίλη Ζώη, έχω κλάψει για τα χαμένα της όνειρα, έχω αναθεωρήσει συμπεριφορές μου για πρόσωπα, έχει σταματήσει η καρδιά μου, ψάχνω για χαρτομάντηλο, κάποιος να με πάρει από την προβλήτα της Σμύρνης και να με επιστρέψει σπίτι μου... Κι όμως, και πάλι η ίδια η Ευτυχία, με επανέφερε στο σήμερα. Μετά το τέλος της παράστασης, την περιμένω με ένα μικρό δωράκι να την ευχαριστήσω, για ποιο από όλα αλήθεια; Για αυτό που είναι εκτός σκηνής ή για αυτό που μεταμορφώνεται επάνω στη σκηνή; Η Ευτυχία με αποτελειώνει, αφού μου δίνει το προσωπικό της τηλέφωνο και μου λέει πως με περιμένει και στην παράσταση "δε θα με τρελάνεις εσύ εμένα!". Μα
πόσα πήρα μέσα από μια βραδιά θεάτρου; Πόσο παρήγορο είναι αλήθεια, που υπάρχουν άνθρωποι τόσο ατόφιοι που σε πείθουν πως πάντα θα υπάρχει ένα ακόμα σπίρτο!
Υ.Γ Η παράσταση "Jack and Jill" είναι δροσερή και άμεση, με το δίδυμο Κάτση-Παπαντώνη να ζουν έναν έρωτα, μέσα από τις ρεαλιστικές του διαστάσεις...
Δέκα και σήμερα... Σαν το χριστουγεννιάτικο ημερολόγιο της τζαμποσακούλας! Foto
Κι επειδή ο λόγος περί θεάτρου, η αγαπημένη μου Κουκουβάγια Ειρήνη-κατά κόσμον Ειρήνη Γραμματικοπούλου- πρωταγωνιστεί στην παράσταση "Χορεύοντας στην ομίχλη"
της Amanda Whittington από 24/1 και κάθε Σάββατο στις 19:30 και κάθε Κυριακή στις 21:00.
Κι επειδή ο λόγος περί θεάτρου, η αγαπημένη μου Κουκουβάγια Ειρήνη-κατά κόσμον Ειρήνη Γραμματικοπούλου- πρωταγωνιστεί στην παράσταση "Χορεύοντας στην ομίχλη"
της Amanda Whittington από 24/1 και κάθε Σάββατο στις 19:30 και κάθε Κυριακή στις 21:00.
Στη σκιά του μεταπολεμικού Λονδίνου της δεκαετίας του ’50 μια starlet της εποχής, η Ruth Ellis δολοφονεί τον εραστή της..
Πώς μια ερωτική ιστορία καταλήγει σε ένα αποτρόπαιο έγκλημα; Ποιος είναι τελικά ο ένοχος σε ένα έγκλημα πάθους;
Πρόσωπα επικοινωνίας για την παράσταση:
Ελένη Δαφνή , 6941407597, eleni_dafni@hotmail.com Μάνθος Καλαντζής, 6937383530, manthosk@hotmail.com
Πώς μια ερωτική ιστορία καταλήγει σε ένα αποτρόπαιο έγκλημα; Ποιος είναι τελικά ο ένοχος σε ένα έγκλημα πάθους;
Πρόσωπα επικοινωνίας για την παράσταση:
Ελένη Δαφνή , 6941407597, eleni_dafni@hotmail.com Μάνθος Καλαντζής, 6937383530, manthosk@hotmail.com
Φίλοι bloggers προωθήστε όσο μπορείτε! Δελτίο τύπου εδώ!
Ειρήνη μου, καλή επιτυχία μέσα από την καρδιά μου!
Μερικές ημέρες πριν από τις πιο κρίσιμες εκλογές για εμάς, όποιος σιωπά προφανώς και συναινεί
❤¸¸.•*¨*•♫ ....................................................................................❤¸¸.•*¨*•♫
Πόσο ανάγκη έχουμε από Ατόφιους ανθρώπους!
ΑπάντησηΔιαγραφήΓεμίσαμε όμως από μικρούς, όπως άκουσα και στο Τσαντίρι του Λαζόπουλου.
Μικροί έως ελάχιστοι!
Τρέμω για την απίστευτη βλακεία εκείνων που ίσως μας καταδικάσουν σε μια ακόμα κατρακύλα!
Καλημέρα πέτρα μου!
Πες μου τώρα ότι είδες τηλεόραση και μάλιστα Λαζόπουλο!
ΔιαγραφήΒρήκα το link από την Κερασία και το είδα στο you-tube
ΔιαγραφήΑφού δεν πιάνω καρδιά μου πια τίποτα άλλο εξόν ΝΕΡΙΤ! και δεν φαντάζεσαι τι δράμα είναι αυτό!
αχαχαχαχα Πάω για ύπνο που λες και τη βάζω για να αποκοιμηθώ .... Για αυτό μετά βλέπω εφιάλτες!
Καλησπέρα και καληνύχτα!
Α! Τώρα εξηγείται. Καλησπέρα και καληνύχτα!
ΔιαγραφήΑδυναμια μου καλημερα!
ΑπάντησηΔιαγραφήΜα ποσο ομορφα οσα διαβασα!
Χαρηκα πολυ και τη γνωριμια σου με την πρωταγωνιστρια αλλα και για το εργο που σου αρεσε και το αισθανθηκες τοσο!
Καλη επιτυχια και στην Ειρηνη μας που την αγαπαμε ολοι πολυ!
Φιλακια πολλα!
Να είσαι καλά Κική και καλό βράδυ :)
Διαγραφήτι φοβερή ιστορία .... ξεκίνησες εντελλώς στραβά και πάνω που είπα αμάν!!! κάθαρσις και φοβερή μάλιστα !!!! τέλεια και μπράβο στην Ειρήνη έτσι γιατί γουστάρουμε άμεσους ανθρώπους !! φιλιά πέτρα μου τελικά τέλος καλό όλα υπερ καλά
ΑπάντησηΔιαγραφήΠαραπάνω από καλά! Τώρα σειρά έχει η Ειρήνη μας :)
Διαγραφήκαλημέρα Πέτρα μου,
ΑπάντησηΔιαγραφήπόσο όμορφα με μετέφερες στα βήματά σου..
μα πόσο..σε ευχαριστώ..
λατρεύω το θέατρο..και μου λείπει..εδώ..
μέσα από σένα λοιπόν..
κρατώ επαφή...
σε φιλώ γλυκά!
να έχεις μια υπέροχη μέρα
Μωρέ ήταν σκέτη περιπέτεια, για αυτό είπα να σας το γράψω!
ΔιαγραφήΚαλημέρα Πετράδι μου
ΑπάντησηΔιαγραφήΌποιος τολμά πετυχαίνει
έστω κι ας περάσει κερκόπορτες
Δεν σε φοβάμαι εσένα έχεις τσαγανό
και δεν δειλιάζεις....
Ελπίζω κάποιες παραστάσεις να τις δω
αν προγραμματιστώ σωστά!!
φιλάκι ♥♥
Εντάξει, δεν είμαι κι από...πέτρα πάντως! Αχαχα! ♥♥
ΔιαγραφήΠόσο θα ήθελα να σε δω να χτυπάς το κουδούνι στο γραφείο τελετών και να σε κοιτάει το κοράκι καλά καλά!!
ΑπάντησηΔιαγραφήΧαχαχαχα!
Πετρούλα μου αποζημιώθηκες παρά τις δυσκολίες και είναι πολύ ευχάριστο αυτό.
Ευτυχώς που υπάρχουν τέτοιοι άνθρωποι, είναι πολύ παρήγορο!!
Την έχω δει την παράσταση της Ειρήνης και θέλω να πάω, ελπίζω να τα καταφέρω!
Πολλά φιλιά!
Ούτε να το σκέφτεσαι! Ευτυχώς δεν είχα χάσει το κέφι μου!!!
ΔιαγραφήΛατρεύω αυτές τις αναποδιές! Εκ των υστέρων βέβαια πάντα, όταν έχουν βγάλει τους άσσους από το μανίκι!!!!!!
ΑπάντησηΔιαγραφήΠόσες παραστάσεις μαζεύω κάθε χρόνο για να δω, τώρα που δεν μένω Αθήνα και πόσες τελικά δεν βλέπω..... Πίκρα! Αλλά έχω εσένα για ανταποκρότρια, δεν μου αρέσει να διαβάζω την υπόθεση, αλλά τις σκέψεις, τα συναισθήματα!
Φιλιά (μια χαρά οι σύνδεσμοι!!!)
Ναι, μετά έχουν πλάκα, αν και αποζημιώθηκα :)
ΔιαγραφήΕυχαριστώ πάρα πολύ για το σεμινάριο Αλεξάνδρα μου :))
Δυσκολεύτηκες να φτάσεις, αλλά αποζημιώθηκες !!!!!
ΑπάντησηΔιαγραφήΠάντα θα υπάρχουν γύρω μας ατόφιοι άνθρωποι αλλά θα πρέπει κι εμείς να τους ανακαλύψουμε !!!!
Καλή επιτυχία στην Ειρήνη !!!!!
Σε φιλώ !!!!
Πολύ σπάνιο αυτό, αλλά η Ευτυχία με έκανε ευτυχή!
ΔιαγραφήΧεχε... ολόκληρη περιπέτεια!! Χαίρομαι όπως που ήρθαν καλά τα πράγματα και το απόλαυσες.
ΑπάντησηΔιαγραφήΦιλιά πολλά!
Ευχαριστώ ομορφιά μου! Καλό βράδυ :)
ΔιαγραφήΧι..χι..Πετρίνα μου να ...που σε αγγιξε ενας ΑΝΘΡΩΠΟΣ!!! είδες που υπαρχουν ακομα;....εστω και μετρημενοι στα δάχτυλα...σαν την ΕΥΤΥΧΙΑ όνομα και πράμα....αποζημιωθηκες (σε συναισθημα) και με το παραπανω απο την ταλαιπωρία ..σιγουρα θα εκανες ακομα μια φιλη...τετοιους χαρακτρηρες δεν τους αφήνεις να σου φυγουν... χαιρομαι που μετα απο τοση ταλαιπωρία ...απαλαυσες την παρασταση... Πετρίνα μου.... φιλώ σε....!!
ΑπάντησηΔιαγραφήΣυναίσθημα, επάνω και κάτω από την σκηνή. Είναι πολύ θετικός άνθρωπος :))
ΔιαγραφήΌποιος σιωπά (προφανώς και) συναινεί.
ΑπάντησηΔιαγραφήΠρος τα Πού να φωνάξεις, όμως και
Τι να πεις;;
Ξέρεις από Κάφκα; Γιατί μοιάζει σαν να ζούμε σε έργο του.
Μοναδική διέξοδος και πηγή φωτός, Άνθρωποι σαν την καλλιτέχνιδα που περιγράφεις. Αυτές οι σκόρπιες Αχτίδες , γιατί να μην μπορούν να μαζευτούν να φτιάξουν έναν Ήλιο;
Προς τα εκεί που κάνουν ότι δεν ακούνε, αλλά και προς τον εαυτό του...
Διαγραφή"Άσπρα κοράκια, μαύρα κοράκια..." (από την ελληνική ταινία), αλλά με καλή καρδιά!!!
ΑπάντησηΔιαγραφήΥπάρχουν όμως και περιστέρια που έχουν ωραία μηνύματα να μεταφέρουν...
Άτσα Πετρόν!!! Έχεις να περάσεις μεγάλη ανάκριση... Κανόνισε, γιατί σε περιμένω στην γωνία!!!
Χαίρομαι πάρα πολύ που είχες μια τόσο όμορφη εμπειρία, γιατί είναι από αυτά που σου λένε πως το
φως δεν χάνεται... Και όλο αυτό ολοκληρώθηκε με μια απολαυστική παράσταση!
Ανυπομονώ...
Οι φωτογραφίες απίστευτες και η κοπελιά... ΘΕΑ!!!!
Μια χαρά το κοράκι! Χαχα.
ΔιαγραφήΕκείνο που δεν καταλαβαίνω είναι προς τι η ανάκριση, αλλά ελπίζω να μάθω σίγουρα :))
Πέτρα μου είσαι πολύ τυχερή που είδες την παράσταση και από ότι κατάλαβα από την όμορφη γραφή σου και εγώ θα έριχνα κλάμα αν ήμουν εκεί.
ΑπάντησηΔιαγραφήΦιλάκια!
Όντως είμαι πολύ τυχερή και την συστήνω ανεπιφύλακτα Ελένη μου!
ΔιαγραφήΤι μπορεί τελικά να σου τύχει σε μια διαδρομή ε ;;; και πόσο κάποια απρόοπτα μπορεί να σηματοδοτήσουν κάποιες εξελίξεις που δεν περίμενες ποτέ....!
ΑπάντησηΔιαγραφήΌμορφο βράδυ Πέτρα.
Απλά, υπάρχουν άνθρωποι θετικοί ακόμα και στις αναποδιές :))
ΔιαγραφήΤα καλά έργα είναι τόσο λίγα.
ΑπάντησηΔιαγραφήΤέτοιες παραστάσεις δεν πρέπει να τις χάνουμε.
Ήσουν πολύ τυχερή τελικά.
Φιλάκια πολλά!
Ευτυχώς, ευχαριστώ τον Θεό που την είδα κι αυτήν κι άλλες αξιόλογες παραστάσεις Ρένα μου :)
Διαγραφή"Κάθε εμπόδιο για καλό".
ΑπάντησηΔιαγραφήΤελικά όχι μόνο δεν έχασες την παράσταση αλλά γνώρισες και αξιόλογους ανθρώπους!!
Εύχομαι η Ειρήνη να έχει μεγάλη επιτυχία στην παράσταση.
Φιλάκια!!!
Κι εγώ εύχομαι τα καλύτερα στην Ειρήνη μας και μακάρι να την δούμε εννοείται!
ΔιαγραφήΜέσα από την καρδιά μου, σ΄ευχαριστώ κι εγώ Πέτρα μου!!! Κι ευχαριστώ όλους τους φίλους, για τις ευχές!!! Τι ωραία η γνωριμία σου, με την πρωταγωνίστρια!!! Κάθε εμπόδιο, για καλό!!! Τι ωραία που τα έδεσες όλα :)) Σε φιλώ γλυκά!!!
ΑπάντησηΔιαγραφήΕυελπιστώ στο άμεσο μέλλον να γνωρίσω κι άλλη πρωταγωνίστρια!!!
ΔιαγραφήΚαλή σου επιτυχία Ειρηνάρα μου και καλή πρεμιέρα! Φιλιά πολλά και όλα καλά :))
παιδι μου ευτυχια ειναι κολητη μου ντην ξερω απο 12 χρονων
ΑπάντησηΔιαγραφήεχομε μεγαλωσει μαζι
την λατρευω , ειναι αδερφη μου
αχ τι χαρα που σαρεσε
το εχω ζησει απο τις προβες του το εργο
πολυ συγκινηθηκα!
την παιρνω τηλεφωνο να της το πω
Τελικά είναι πολύ μικρός ο κόσμος! Χαχα!
ΔιαγραφήΣτην ίδια σκηνή ανεβαίνει και το "που να σου εξηγώ!", το έχεις δει;
Φιλιά στην Ευτυχία! :))
Πήρα την Ειρηνάρα μας και την μοστράρισα πρώτη μούρη στο Γαλαξία. Να σαι γερή Πετρούλα μου να οργώσεις όλα τα Θέατρα της Αττικής; (κι αν μένεις πολύ έξω από την πόλη, πόσο δηλαδή έξω; Ποιον δήμαρχο βγάλατε φέτος; Έχει μήπως για σωματοφύλακες μοντέλα;ε;;;) Τσίου Μπίου!
ΑπάντησηΔιαγραφήΣαν το θέατρο τίποτα! Φιλιά πολλά :))
ΔιαγραφήΔήμαρχο; Μην τη ψάχνεις... :)
Πάλι τα κατάφερες και βγήκες κερδισμένη. Εγώ αν πήγαινα να ρωτήσω νεκροθάφτη όχι μόνο δεν θα ήξερε να απαντήσει, αλλά θα με πήγαινε μέσα να μου δείξει εκείνο το ωραίο κουτί από μαόνι.
ΑπάντησηΔιαγραφήΈχεις άστρο παιδάκι μου.
Στον Κεραμεικό είχα πάει πέρσι και συνάντησα την Μαρία στον Ξενώνα Αστέγων που είναι δίπλα ακριβώς από τις ράγες. Παράξενη περιοχή και νομίζεις πως όλα γύρω μοιάζουν. Εγώ που γνωρίζω ελάχιστα την Αθήνα χάθηκα εντελώς. Και δεν υπήρχε πουθενά νεκροθάφτης να ρωτήσω...!
Αχαχαχα!
ΔιαγραφήΑλήθεια, εκεί είναι ο ξενώνας; Κάτσε να το ψάξω.
.......
ΑπάντησηΔιαγραφήΕυτυχία! Όνομα και πράμα! Αν μια φορά εμείς εισπράξαμε αυτό το υπέροχο κράμα συναισθημάτων, φαντάζομαι εσύ πώς θα ένιωσες. Πάντα τέτοιες μαγικές συναντήσεις, κουμπαρόνι μου. Μας έφτιαξες απερίγραπτα, να 'σαι καλά. Φιλιά σβουριχτά και φουλ αγαπησιάρικα. <3
Μα ήταν όλα υπέροχα και η Ευτυχία είναι πολύ καλός άνθρωπος!
ΔιαγραφήΠωπω, σαν από μυθιστόρημα βγαλμένη η ιστορία σου!!!
ΑπάντησηΔιαγραφήΠάντα τέτοιες εμπειρίες!!
Καλό Σαββατοκύριακο! :)
Ευχαριστώ Λάουρα :)) Καλή Κυριακή!
ΔιαγραφήΖηλευω, ζηλευωω!! Να εμενα και γω Αθηνα να πηγαιναμε μαζι στο θεατρο... γιατι δυστιχος του ανδρα μου δεν του αρεσει, βαριεται και δεν εχω φιλες που να τους αρεσει το θεατρο. Περιμενω τις εντυπωσεις σου για το "Χορεύοντας στην ομίχλη" , απο την πλοκη και μονο (και την εποχη φυσικα) φενεται υπεροχο!
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαι βέβαια θα πω εντυπώσεις, περιμένω κι εγώ να πάω!
ΔιαγραφήΈχω πολύ καιρό να πάω θέατρο και ζηλεύω όπως σου έχω ξαναπεί.
ΑπάντησηΔιαγραφήΘέλω κι εγώ.
Με το χωρίς κοράκια δεν γίνεται τίποτα, έλιωσα να ξέρεις.
Σε φιλώ Πέτρα μου!!!!!!
Μόλις γίνεις καλά, να πας κάνα θέατρο Φιλάκι γλυκό και περαστικά :))
ΔιαγραφήΕίδες τα κοράκια πού σε οδήγησαν;;; Στον παράδεισο σίγουρα για να εισπράξεις τόσα πολλά από μια παράσταση!
ΑπάντησηΔιαγραφήΆντε και σ'άλλες θεατρικές εξορμήσεις, το θέατρο είναι θρανίο ζωής .... μαθαίνεις ακόμη και αν δε σου αρέσει το έργο.....
Καλό Σ/ΚΟ Πετρούλα μου
Πολύ σοφά το είπες, πάντα κάτι καλό σού δίνει μια παράσταση!
ΔιαγραφήΓεια σου Πέτρα μου! Τι ωραία που τα λες όμως ρε παιδί μου..Περνάω υπέροχα στο στο blog σου!:) ;)Καλά η πρωταγωνίστρια πρέπει να ναι απίστευτος τύπος! Πολύ ενδιαφέρουσα η ιστορία σου!! φιλακια!:)
ΑπάντησηΔιαγραφήΕυχαριστώ πολύ Θεανώ μου!
ΔιαγραφήΝαι, είμαι τυχερή που γνώρισα την Ευτυχία προσωπικά. Φιλιά πολλά :))
Χωρίς κοράκια δε γίνεται τίποτα?
ΑπάντησηΔιαγραφήΛάθος πουλιά διάλεξα σήμερα?...χαχα!
Μέσα στην ατυχία σου πάντως ήσουν τυχερή!!
Καλή επιτυχία και στην Ειρήνη μας!!
Μακάρι να καταφέρω να πάω να τη δω, γιατί ένα ταξίδι προς Αθήνα όλο το προγραμματίζω κι όλο αναβάλλεται!!
Όχι καλέ, τα κοράκια είναι πάντα άτιμα κοράκια, απλά είπα να κάνω λογοπαίγνιο η γυνή!
Διαγραφή