✿ Σαν μια ματιά έξω από το παράθυρο... ("Ξυπνήματα"...) ✿ ✿

Come un sguardo dalla finestra ~ Σαν μια ματιά έξω από το παράθυρο

Πώς ζει μια πολυμελής οικογένεια μέσα σε μια εμπόλεμη ζώνη; Δεν ζει, φυτοζωεί. Όπως εκατομμύρια άλλες που βιώνουν παρόμοιες συνθήκες..

Ο μπαμπάς κι η μαμά αποφασίζουν με κάθε κόστος, να πάρουν τα εννέα παιδάκια τους και να μεταναστεύσουν στη διπλανή χώρα. Ο μπαμπάς οφείλει να δουλέψει σκληρά, να γονατίσει, αλλά να θρέψει τα έντεκα στόματα, μαζί με το δικό του. Άλλωστε είναι το μόνο μέλος που εργάζεται.

Η μοίρα όμως δεν "ραίνει" αυτή την οικογένεια μόνο με φτώχεια, αλλά κι αρρώστια. Κι αφού το εννιάχρονο αγόρι τής οικογένειας πάσχει από νεφρική ανεπάρκεια, η λύση γι' αυτόν τον πατέρα είναι μονόδρομος.

Ένας μονόδρομος που πρέπει να "περάσει" μέσα από θάλασσα!

Πάμε πάλι από την αρχή; Η πολυμελής οικογένεια τού οικοδόμου Αμπντουλαζίζ είχε την ατυχία να βλασταίνει στην εμπόλεμη Συρία. Οι γονείς αποφασίζουν να πάρουν τα εννέα βλαστάρια τους και να περάσουν στον γειτονικό Λίβανο, μπας και σωθούν από βέβαιο θάνατο. Η σοβαρή ασθένεια όμως τού εννιάχρονου Γιαχία, ανατρέπει τον, έτσι κι αλλιώς φτωχικό προϋπολογισμό τού σπιτικού. Το δημόσιο σύστημα υγείας τού Λιβάνου κατέρρεε. Οπότε η θεραπεία αιμοκάθαρσης τού μικρού Γιαχία..

..περνούσε μέσα από το αβάσταχτο μηνιαίο κόστος τών 1.200 ευρώ. Ο πατέρας δανείζεται από φίλους και συγγενείς το ποσό τών 5.000 ευρώ, κι αποφασίζει να ταξιδέψει μαζί με το παιδί ως την Κύπρο, με την ελπίδα να βρουν γιατρούς που θα μπορούσαν να  προβούν σε μεταμόσχευση νεφρού.

Ναι, αλλά πώς; Βρισκόμαστε στον Λίβανο τού 2024 όταν ο μπαμπάς με το παιδί επιβιβάζονται σε βάρκα που μεταφέρει μετανάστες για Κύπρο. 125 μίλια μόνο απόσταση, πόσο στραβά να πήγαιναν τα πράγματα;.. Ο μικρός Γιαχία είχε υποβληθεί νωρίτερα σε συνεδρία περιτοναϊκής κάθαρσης για να αντέξει το ολιγόωρο ταξίδι, και με μερικά μπουκάλια νερό και λίγους χουρμάδες, ξεκινούν. Επειδή όμως, όπου φτωχός κι η μοίρα του, πέφτουν σε μαύρη τρικυμία, βολοδέρνοντας μια ολόκληρη εβδομάδα. Επιβιώνουν πίνοντας πλέον νερό τής βροχής ώσπου τους εντοπίζει ένα εμπορικό πλοίο.

Ο Γιαχία εισάγεται επιτέλους σε κυπριακό νοσοκομείο, όπου οι γιατροί ενημερώνουν τον Αμπντουλαζίζ ότι τέτοια περιστατικά τα αναλαμβάνει το Εθνικό Κέντρο Μεταμοσχεύσεων Ωνάση στην Ελλάδα, και μια καινούργια οδύσσεια ξεκινά. Οι κυπριακές αρχές σε συνεννόηση με τις ελληνικές, επιτρέπουν σε παιδί και πατέρα να ταξιδέψουν αεροπορικώς. Με τη βοήθεια διερμηνέων και την συμβολή τριών νοσοκομείων ο μικρός Γιαχία..

..περνά τις πύλες τού Ωνάσειου νοσοκομείου στις 17 Ιανουαρίου τού 2026. Ο 32χρονος πατέρας φοβούμενος πως η ζωή τού Γιαχία κρεμόταν πλέον σε μιά κλωστή, γίνεται εκείνος ο δότης νεφρού, γνωρίζοντας πως "ή θα θεραπευόταν το παιδί μου ή θα πεθαίναμε και οι δυο"... Στις 22 Ιανουαρίου 2026 πατέρας και γιος αγκαλιάζονται σφιχτά, πριν μεταφερθούν σε χωριστά χειρουργεία, για δυο παράλληλες επεμβάσεις.

Η επικεφαλής τού νεφρολογικού τμήματος τού Λαϊκού νοσοκομείου, κα Σμαράγδα Μαρινάκη, δηλώνει συγκινημένη: "η μεταμόσχευση ξεπερνά κάθε φράγμα, σύνορα, χώρες, φυλές, θρησκείες". Ο "γλυκατζής" Γιαχία που λατρεύει την σοκολάτα, βγαίνει νικητής. Είναι τέλος Γενάρη, και το κρύο τής Ελλάδας είναι δριμύ. Όταν όμως ο Σύρος Αμπντουλαζίζ Αλνταρβίς κι ο μικρός/μεγάλος ήρωας Γιαχία, βγαίνουν από τα χειρουργεία αμφότεροι, και ρίχνουν μιά ματιά έξω από το παράθυρο, εφορμά η Άνοιξη πιο φωτεινή από ποτέ, φορτωμένη λουλούδια και ζωή!

✰*•˛❤˛•*✰ ✰ ♡*•˛❤ ✰ ❤ ✰ ❤˛•*✰ ✰ ♡*•˛❤˛•*✰

Η ανάρτηση συμμετέχει στο δρώμενο τής Αριστέας "ξυπνήματα" εδώ

Αληθινή ιστορία σε ελεύθερο κείμενο: Από εμένα

Ρεπορτάζ: Εφημερίδα Huffpost ~ Foto: Pinterest

❤...........οι σκέψεις μου κάνουν θόρυβο...........❤