Ερνέστο Ραφαέλ Γκεβάρα ντε λα Σέρνα. Για τους, ανά τον κόσμο οπαδούς, απλά Τσε.
14 Ιουνίου 1928 γεννήθηκε, 39 μόλις χρόνια μετά έφυγε ο άνθρωπος που έμελλε να γράψει με χρυσά γράμματα στην Ιστορία, το όνομα του. Γιατρός, επαναστάτης, αρχηγός ανταρτών, πολιτικός. Αργεντινή-Κούβα-Βολιβία: 39 χρόνια δρόμος...Τα ιστορικά στοιχεία του αγώνα του πάντα έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον και παρουσιάζονται αναλυτικά εδώ!
Υπάρχουν όμως κι άλλα πράγματα που αγάπησε, που δείχνουν την κουλτούρα του αλλά και τις πηγές της έμπνευσης του, έτσι, που να νιώθουμε ντροπή για ότι εμείς αγνοήσαμε. Οι Τραγωδίες του Αισχύλου, Δράματα και Τραγωδίες του Σοφοκλή, τα Ελληνικά του Ξενοφώντα, Ιστορία του Ηροδότου, οι Διάλογοι και η Πολιτεία του Πλάτωνα, ο Δον Κιχώτης, τα Πολιτικά του Αριστοτέλη, ο Φάουστ του Γκαίτε, τα Άπαντα του Σαίξπηρ.
Κι έπειτα ήταν και τα λόγια του, τα γράμματα του, οι στοχασμοί του, τα οράματα του...
"Είναι θλιβερό να μην έχεις φίλους, αλλά είναι ακόμα πιο θλιβερό να μην έχεις εχθρούς".
"Η σημασία των μεγάλων μονοπωλίων είναι τεράστια. Σε σημείο που να εξουδετερώνει την πολιτική ισχύ σε πολλές από τις δημοκρατίες μας"... Και το τρυφερό προφητικό αντίο:
"Μοναδική μου, πάω να οικοδομήσω τις ανοίξεις του αίματος και του γουδιού κι αφήνω, στο κενό της απουσίας μου, ετούτο το φιλί το δίχως γνωστή διεύθυνση. Δεν μου έχουν ανακοινώσει, όμως, την κρατημένη θέση στη θριαμβευτική παρέλαση της νίκης και το μονοπάτι που βγάζει στο δρόμο μου, είναι φωτοστεφανωμένο από δυσοίωνες σκιές. Αν προορίζουν για μένα τον σκοτεινό θώκο των τσιμέντων, φύλαξε τον στο ομιχλώδες αρχείο των αναμνήσεων, κατέφυγε σ' αυτόν τις νύχτες των δακρύων και των ονείρων.....
Αντίο μοναδική μου, μην τρέμεις μπροστά στην πείνα των λύκων ούτε στις παγωμένες στέπες της απουσίας. Σ' έχω στο μέρος της καρδιάς και θα πορευτούμε μαζί ώσπου ο δρόμος να σβηστεί"..... Αλλά και το απόσταγμα των αγώνων που τον δίδαξαν αλλά και δίδαξε ο ίδιος: "Η Επανάσταση δεν είναι ένα φρούτο που θα πέσει όταν είναι ώριμο. Πρέπει να κουνήσουμε το δέντρο για να το κάνουμε να πέσει" ~ Che Guevara ~
Κι έπειτα ήταν και τα λόγια του, τα γράμματα του, οι στοχασμοί του, τα οράματα του...
"Είναι θλιβερό να μην έχεις φίλους, αλλά είναι ακόμα πιο θλιβερό να μην έχεις εχθρούς".
"Η σημασία των μεγάλων μονοπωλίων είναι τεράστια. Σε σημείο που να εξουδετερώνει την πολιτική ισχύ σε πολλές από τις δημοκρατίες μας"... Και το τρυφερό προφητικό αντίο:
"Μοναδική μου, πάω να οικοδομήσω τις ανοίξεις του αίματος και του γουδιού κι αφήνω, στο κενό της απουσίας μου, ετούτο το φιλί το δίχως γνωστή διεύθυνση. Δεν μου έχουν ανακοινώσει, όμως, την κρατημένη θέση στη θριαμβευτική παρέλαση της νίκης και το μονοπάτι που βγάζει στο δρόμο μου, είναι φωτοστεφανωμένο από δυσοίωνες σκιές. Αν προορίζουν για μένα τον σκοτεινό θώκο των τσιμέντων, φύλαξε τον στο ομιχλώδες αρχείο των αναμνήσεων, κατέφυγε σ' αυτόν τις νύχτες των δακρύων και των ονείρων.....
Αντίο μοναδική μου, μην τρέμεις μπροστά στην πείνα των λύκων ούτε στις παγωμένες στέπες της απουσίας. Σ' έχω στο μέρος της καρδιάς και θα πορευτούμε μαζί ώσπου ο δρόμος να σβηστεί"..... Αλλά και το απόσταγμα των αγώνων που τον δίδαξαν αλλά και δίδαξε ο ίδιος: "Η Επανάσταση δεν είναι ένα φρούτο που θα πέσει όταν είναι ώριμο. Πρέπει να κουνήσουμε το δέντρο για να το κάνουμε να πέσει" ~ Che Guevara ~
