"ο πιο πιστός φίλος του σκύλου"
Αγαπητό μου Ημερολόγιο,
Πάρα πολύ ωραία πέρασα κι αυτό το Πάσχα.
Το Μεγάλο Σάββατο ετοιμαζόμασταν για την Εκκλησία.
Εγώ επειδή είχα και την καινούργια λαμπάδα της νονάς δεν έβλεπα την ώρα να ετοιμαστώ για να φύγουμε.
Ο μπαμπάς από την άλλη σαν άντρας κι αυτός είχε ετοιμαστεί από ώρα.
Για τη μαμά τι να πω; Τα γνωστά. Έτρεχε και δεν έφτανε να ισιώσει τη μπούκλα με το ένα χέρι για να μη "φριζάρει" και με το άλλο να φορέσει το καλσόν το οποίο εκεί γύρω στις δώδεκα παρά είκοσι έκανε ένα χρατς κι η μαμά έτρεχε και δεν έφτανε να κολλήσει τον πόντο με μανό.
Ο μπαμπάς εκνευρισμένος της είπε "αμάν ρε Ανθή πάλι το ίδιο χάλι; κάθε χρόνο η ίδια δουλειά γίνεται!" κι η μαμά πικαρισμένη του απάντησε "που πάμε και τρώμε στη μάνα σου εννοείς;"
Με τούτα και με κείνα, σχεδόν δώδεκα παρά πέντε καταφέραμε και φτάσαμε με τα χίλια ζόρια στην Εκκλησία, όπως κάθε χρόνο δηλαδή.
Τώρα τι εννοούσε ο μπαμπάς όταν κοίταξε γύρω του και είπε "μπουζουξίδικο το καταντήσανε πια εδώ μέσα, μόνο λουλούδια που δεν έχουν πετάξει ακόμα", ποτέ δεν το κατάλαβα...
Τα λουλούδια να σου πω την αλήθεια μου τα έβλεπα κι εγώ εκεί πίσω στον Επιτάφιο, τα μπουζούκια όμως όσο κι αν έψαξα δεν μπόρεσα να τα δω.
Η μαμά όμως του είπε "μη κοιτάς τότε σαν ξελιγωμένος αν δεν σ' αρέσει!", επειδή ο μπαμπάς είχε στρίψει το κεφάλι και κοιτούσε μια γυναίκα με ένα πάρα πολύ κοντό φόρεμα και.."δωδεκάποντο φουλ" όπως ψιθύρισε η μαμά.
Κι εκεί που ήμουν μες την τρελή χαρά και επιτέλους άναψα την καινούργια μου λαμπάδα γιατί ο παπάς είπε το "Χριστός Ανέστη", άρχισαν κάτι πυροβολισμοί από παντού που κόντεψα να πάθω την καρδιά μου κι έβαλα τα κλάματα.
Αλλά η μαμά μού είπε να μην φοβάμαι, πως δεν ήταν πυροβολισμοί αληθινοί, βεγγαλικά ήτανε, αν κι αυτό καθόλου δεν με ησύχασε.
Ο μπαμπάς είπε "για ελάτε, πάμε να φύγουμε γιατί μας περιμένει η μάνα μου" κι έτσι στις 12 και 5' φύγαμε άρον-άρον, μαζί με πάρα πολλούς άλλους πιστούς παρέα, μαζί κι εκείνη η πολύ ψηλή κυρία με το "δωδεκάποντο φουλ" που και πάλι ο μπαμπάς την κοιτούσε σαν ζαλισμένος.
Η γιαγιά κι ο παππούς μας περίμεναν με ανοιχτές αγκάλες, αλλά το Άγιο Φως δεν τους το πήγαμε ποτέ γιατί η μαμά μπήκε στο αυτοκίνητο με την αναμμένη λαμπάδα κι ο μπαμπάς της πάτησε κάτι φωνές "πλάκα μας κάνεις καλή μου κυρία; παρανάλωμα του πυρός θέλεις να μας κάνεις πασχαλιάτικα;" κι έτσι η μαμά αναγκάστηκε και την έσβησε. Στο σπίτι της γιαγιάς και του παππού είχε έρθει και η ξαδέρφη μου που είναι πιο μεγάλη από μένα.
Όχι μόνη της βέβαια. Μαζί με τη συνυφάδα της μαμάς αλλά μη με ρωτήσεις τι ακριβώς είναι αυτό το "συνυφάδα", ποτέ μου δεν το κατάλαβα κι έτσι εγώ τη λέω απλά "θεία". Παρών κι ο θείος, ο οποίος άρχισε αμέσως με τον μπαμπά να μιλάνε για έναν Σαμαρά ("μας διέλυσε ο άτιμος!") που εγώ προσωπικά δεν τον γνωρίζω καθόλου.
Η συζήτηση ήταν πολύ βαρετή, άσε που έπρεπε να φάω και τη μαγειρίτσα, που είχε μέσα κάτι μικρά απαίσια κρεατάκια, "άντερα" τα είπε η μαμά κι εγώ μπερδεύτηκα πολύ, γιατί "άντερο" λέει και τη "συνυφάδα" όταν μιλάνε με το μπαμπά στο σπίτι, αλλά όχι σκέτο το..άντερο. "Στριμμένο άντερο" τη λέει η μαμά τη θεία-συνυφάδα και ξινίζει τη μούρη της με νεύρο.
Με νεύρο την κοιτούσε κι απόψε κι εκεί πάνω που βαριόμουν πολύ και ήθελα να πάμε σπίτι μας να πέσω για ύπνο, είδαμε στην τηλεόραση έναν τραγουδιστή από το fame story κι η μαμά είπε "αυτός είναι τοιούτος σίγουρα" και η θεία-συνυφάδα είπε "ε, όχι και τοιούτος κοτζάμ παλικάρι" κι η μαμά επέμενε να λέει "είναι τοιούτος σου λέω, το ξέρω στα σίγουρα" κι η θεία-συνυφάδα είπε "πως το ξέρεις στα σίγουρα; έχεις πάει μαζί του;"
Και μετά ακολούθησε ο κακός χαμός κι ακόμη δεν κατάλαβα γιατί η μαμά παρεξηγήθηκε επειδή η θεία-συνυφάδα της είπε αν είχε πάει μαζί με έναν "τοιούτο" κάπου, αλλά δεν έλεγε που ακριβώς και βέβαια εγώ πάλι δεν ήξερα τι μου γινόταν αφού δεν είχα ακούσει άλλη φορά τη λέξη "τοιούτος" για να ξέρω τι είναι, που πάμε μαζί με τους "τοιούτους" και γιατί παρεξηγούνται οι άλλοι άνθρωποι γι' αυτό.
Η ξαδέρφη πάλι επέμενε κάθε τρεις και λίγο να τσουγκρίζουμε αυγά, άσε που είχε βρει έναν μαγικό τρόπο να μου τα κάνει όλα μου τα αυγά θρύψαλα κι έτσι μέχρι να φύγουμε, 9 αυγά ήταν σπασμένα κι άλλα 2 διαλυμένα εντελώς.
Η γιαγιά μας έδωσε από ένα σοκολατένιο αυγό σε μένα και στην ξαδέρφη και μου έβαλε και 5 ευρώ στην τσέπη για να πάρω λέει παγωτό.
Επιτέλους έφτασε η ώρα να αποχωρήσουμε, η γιαγιά κι ο παππούς με φίλησαν με λαχτάρα, μα όχι μόνο δεν με φίλησε κανένας άλλος, αλλά δεν φιλήθηκαν και μεταξύ τους, οι γονείς μου με τη θεία-συνυφάδα και το θείο.
"Το φιλί της Αγάπης" δεν θα το δώσουμε βρε παιδιά;" είπε ο θείος που όλο το βράδυ έβριζε αυτόν τον άγνωστο Σαμαρά ("και να φανταστείς ότι τον ψήφισα κιόλας κι αυτός μας άλλαξε τα πετρέλαια") και πετάχτηκε η θεία-συνυφάδα "αχ καλέ! το φιλί της Αγάπης δεν το δώσαμε ε; χαχαχα! άσε, έχουμε καιρό, δεν συμφωνείς κι εσύ Ανθούλα;", μα η μαμά-Ανθούλα κατευθυνόταν ήδη με μεγάλες δρασκελιές προς το αυτοκίνητο, μουρμουρίζοντας "ρε ποιο φιλί της Αγάπης τρομάρα σου; Το φιλί του Ιούδα ξέρεις να δίνεις μόνο εσύ, φαρμακόγλωσσα"...
Αχ! Τι ωραία και μονιασμένα που περάσαμε και φέτος όλη η Οικογένεια μαζί, αγαπητό μου ημερολόγιο...
Άλλωστε, γι' αυτό δεν το λέμε Πάσχα της Αγάπης;...
Το Μεγάλο Σάββατο ετοιμαζόμασταν για την Εκκλησία.
Εγώ επειδή είχα και την καινούργια λαμπάδα της νονάς δεν έβλεπα την ώρα να ετοιμαστώ για να φύγουμε.
Ο μπαμπάς από την άλλη σαν άντρας κι αυτός είχε ετοιμαστεί από ώρα.
Για τη μαμά τι να πω; Τα γνωστά. Έτρεχε και δεν έφτανε να ισιώσει τη μπούκλα με το ένα χέρι για να μη "φριζάρει" και με το άλλο να φορέσει το καλσόν το οποίο εκεί γύρω στις δώδεκα παρά είκοσι έκανε ένα χρατς κι η μαμά έτρεχε και δεν έφτανε να κολλήσει τον πόντο με μανό.
Ο μπαμπάς εκνευρισμένος της είπε "αμάν ρε Ανθή πάλι το ίδιο χάλι; κάθε χρόνο η ίδια δουλειά γίνεται!" κι η μαμά πικαρισμένη του απάντησε "που πάμε και τρώμε στη μάνα σου εννοείς;"
Με τούτα και με κείνα, σχεδόν δώδεκα παρά πέντε καταφέραμε και φτάσαμε με τα χίλια ζόρια στην Εκκλησία, όπως κάθε χρόνο δηλαδή.
Τώρα τι εννοούσε ο μπαμπάς όταν κοίταξε γύρω του και είπε "μπουζουξίδικο το καταντήσανε πια εδώ μέσα, μόνο λουλούδια που δεν έχουν πετάξει ακόμα", ποτέ δεν το κατάλαβα...
Τα λουλούδια να σου πω την αλήθεια μου τα έβλεπα κι εγώ εκεί πίσω στον Επιτάφιο, τα μπουζούκια όμως όσο κι αν έψαξα δεν μπόρεσα να τα δω.
Η μαμά όμως του είπε "μη κοιτάς τότε σαν ξελιγωμένος αν δεν σ' αρέσει!", επειδή ο μπαμπάς είχε στρίψει το κεφάλι και κοιτούσε μια γυναίκα με ένα πάρα πολύ κοντό φόρεμα και.."δωδεκάποντο φουλ" όπως ψιθύρισε η μαμά.
Κι εκεί που ήμουν μες την τρελή χαρά και επιτέλους άναψα την καινούργια μου λαμπάδα γιατί ο παπάς είπε το "Χριστός Ανέστη", άρχισαν κάτι πυροβολισμοί από παντού που κόντεψα να πάθω την καρδιά μου κι έβαλα τα κλάματα.
Αλλά η μαμά μού είπε να μην φοβάμαι, πως δεν ήταν πυροβολισμοί αληθινοί, βεγγαλικά ήτανε, αν κι αυτό καθόλου δεν με ησύχασε.
Ο μπαμπάς είπε "για ελάτε, πάμε να φύγουμε γιατί μας περιμένει η μάνα μου" κι έτσι στις 12 και 5' φύγαμε άρον-άρον, μαζί με πάρα πολλούς άλλους πιστούς παρέα, μαζί κι εκείνη η πολύ ψηλή κυρία με το "δωδεκάποντο φουλ" που και πάλι ο μπαμπάς την κοιτούσε σαν ζαλισμένος.
Η γιαγιά κι ο παππούς μας περίμεναν με ανοιχτές αγκάλες, αλλά το Άγιο Φως δεν τους το πήγαμε ποτέ γιατί η μαμά μπήκε στο αυτοκίνητο με την αναμμένη λαμπάδα κι ο μπαμπάς της πάτησε κάτι φωνές "πλάκα μας κάνεις καλή μου κυρία; παρανάλωμα του πυρός θέλεις να μας κάνεις πασχαλιάτικα;" κι έτσι η μαμά αναγκάστηκε και την έσβησε. Στο σπίτι της γιαγιάς και του παππού είχε έρθει και η ξαδέρφη μου που είναι πιο μεγάλη από μένα.
Όχι μόνη της βέβαια. Μαζί με τη συνυφάδα της μαμάς αλλά μη με ρωτήσεις τι ακριβώς είναι αυτό το "συνυφάδα", ποτέ μου δεν το κατάλαβα κι έτσι εγώ τη λέω απλά "θεία". Παρών κι ο θείος, ο οποίος άρχισε αμέσως με τον μπαμπά να μιλάνε για έναν Σαμαρά ("μας διέλυσε ο άτιμος!") που εγώ προσωπικά δεν τον γνωρίζω καθόλου.
Η συζήτηση ήταν πολύ βαρετή, άσε που έπρεπε να φάω και τη μαγειρίτσα, που είχε μέσα κάτι μικρά απαίσια κρεατάκια, "άντερα" τα είπε η μαμά κι εγώ μπερδεύτηκα πολύ, γιατί "άντερο" λέει και τη "συνυφάδα" όταν μιλάνε με το μπαμπά στο σπίτι, αλλά όχι σκέτο το..άντερο. "Στριμμένο άντερο" τη λέει η μαμά τη θεία-συνυφάδα και ξινίζει τη μούρη της με νεύρο.
Με νεύρο την κοιτούσε κι απόψε κι εκεί πάνω που βαριόμουν πολύ και ήθελα να πάμε σπίτι μας να πέσω για ύπνο, είδαμε στην τηλεόραση έναν τραγουδιστή από το fame story κι η μαμά είπε "αυτός είναι τοιούτος σίγουρα" και η θεία-συνυφάδα είπε "ε, όχι και τοιούτος κοτζάμ παλικάρι" κι η μαμά επέμενε να λέει "είναι τοιούτος σου λέω, το ξέρω στα σίγουρα" κι η θεία-συνυφάδα είπε "πως το ξέρεις στα σίγουρα; έχεις πάει μαζί του;"
Και μετά ακολούθησε ο κακός χαμός κι ακόμη δεν κατάλαβα γιατί η μαμά παρεξηγήθηκε επειδή η θεία-συνυφάδα της είπε αν είχε πάει μαζί με έναν "τοιούτο" κάπου, αλλά δεν έλεγε που ακριβώς και βέβαια εγώ πάλι δεν ήξερα τι μου γινόταν αφού δεν είχα ακούσει άλλη φορά τη λέξη "τοιούτος" για να ξέρω τι είναι, που πάμε μαζί με τους "τοιούτους" και γιατί παρεξηγούνται οι άλλοι άνθρωποι γι' αυτό.
Η ξαδέρφη πάλι επέμενε κάθε τρεις και λίγο να τσουγκρίζουμε αυγά, άσε που είχε βρει έναν μαγικό τρόπο να μου τα κάνει όλα μου τα αυγά θρύψαλα κι έτσι μέχρι να φύγουμε, 9 αυγά ήταν σπασμένα κι άλλα 2 διαλυμένα εντελώς.
Η γιαγιά μας έδωσε από ένα σοκολατένιο αυγό σε μένα και στην ξαδέρφη και μου έβαλε και 5 ευρώ στην τσέπη για να πάρω λέει παγωτό.
Επιτέλους έφτασε η ώρα να αποχωρήσουμε, η γιαγιά κι ο παππούς με φίλησαν με λαχτάρα, μα όχι μόνο δεν με φίλησε κανένας άλλος, αλλά δεν φιλήθηκαν και μεταξύ τους, οι γονείς μου με τη θεία-συνυφάδα και το θείο.
"Το φιλί της Αγάπης" δεν θα το δώσουμε βρε παιδιά;" είπε ο θείος που όλο το βράδυ έβριζε αυτόν τον άγνωστο Σαμαρά ("και να φανταστείς ότι τον ψήφισα κιόλας κι αυτός μας άλλαξε τα πετρέλαια") και πετάχτηκε η θεία-συνυφάδα "αχ καλέ! το φιλί της Αγάπης δεν το δώσαμε ε; χαχαχα! άσε, έχουμε καιρό, δεν συμφωνείς κι εσύ Ανθούλα;", μα η μαμά-Ανθούλα κατευθυνόταν ήδη με μεγάλες δρασκελιές προς το αυτοκίνητο, μουρμουρίζοντας "ρε ποιο φιλί της Αγάπης τρομάρα σου; Το φιλί του Ιούδα ξέρεις να δίνεις μόνο εσύ, φαρμακόγλωσσα"...
Αχ! Τι ωραία και μονιασμένα που περάσαμε και φέτος όλη η Οικογένεια μαζί, αγαπητό μου ημερολόγιο...
Άλλωστε, γι' αυτό δεν το λέμε Πάσχα της Αγάπης;...
Καλημέρα τρελοκομείο!
ΑπάντησηΔιαγραφήΔούλευε σήμερα! Παίρνω την εκδίκησή μου!
Γιατί θα καθίσω ξανά τον Δεκαπενταύγουστο ανήμερα βοήθειά μας και μόνο αν πέφτει καθημερινή ( αλήθεια τι μέρα πέφτει;). Όχι , δεν έχει αργία για μένα του Αγίου Πνεύματος! Κι έτσι σήμερα γλεντάω !
Ωραία η έκθεσή σου κορίτσι μου!
Χίλια μπράβο!
Τελικά ποιος είναι αυτός ο Σαμαράς;
Φιλούθκια!
Χαχα. Πόσες φορές άραγε το έχω δει αυτό το έργο; Αχ, Ελλάδα, Ελλάδα! :Ρ
ΔιαγραφήΖήσαμε κι εδώ ιστορικές στιγμές, δεν μπορώ να πω. Καλά ήταν και στην Μελβούρνη.
Καλή Πατρίδα!
@iris: Μην τα συζητάς, κι εδώ μια από τα ίδια. Έλεγα θα κλείσουν τα πανεπιστήμια 2 βδομάδες, όπως στην Ελλάδα, λόγω του Πάσχα, αλλά τίποτα... μοναχά τα σχολεία έκλεισαν στο καθολικό Πάσχα. :(
@ Ο ΤΡΥΦΩΝΑΣ ΜΑΝΑ ΜΟΥ! ΕΛΕΟΣ!!!
ΔιαγραφήΤρελοκαμπέρω καλησπέρα!
Με εκδικήθηκες, αλλά όχι με τον τρόπο που νομίζεις!
Θα μάθεις οσονούπω τι εννοώ!...
Ένα θα σου πω: κοιμήθηκα μπας και συνέλθω!
Σε φιλώ νυχτιάτικα! :))
agrimio μου,
ΔιαγραφήΧρόνια Πολλά και Καλά από ένα Ελλαδιστάν να το πιεις στο ποτήρι...
Σε φιλώ με Καληνύχτα μιας και δεν θυμάμαι τι ώρα είναι εκεί σε σένα τώρα!
:)))
Ωραίες οικογενειακές στιγμές... Αξέχαστες θα έλεγα...
ΑπάντησηΔιαγραφήΌλη η αγάπη μέσα σε μια μέρα... μέσα σ' ένα γεύμα...
Όλη η οικογένεια στην τσίτα...
Πιο καλή η μοναξιά... που λέει ο Πάριος.
Καμιά φορά καλύτερα να μην έρχονται και γιορτές.
Χαχαχα!
ΔιαγραφήΠολύ με έκανες και γέλασα γλυκό μου Φλωρούκο!
Φιλιά κουρασμένα κάργα!
Καλό σου βράδυ! :)))
Δεν θα αλλάξει ποτέ τίποτα σε αυτή τη χώρα τελικά!
ΑπάντησηΔιαγραφήΣκέτη απογοήτευση!!!
Φιλιά πολλά πετροκόριτσο!!!
Ε, τι; Να χαλάσουμε τη μαγιά;;
ΔιαγραφήΔε λέει!
Σε φιλώ Ελενάρα μου!
Καλό σου βράδυ! :)))
Αν ψαχναμε και καλυτερα στην καταψυξη
ΑπάντησηΔιαγραφήσιγουρα θα βρισκαμε το περσινο Αγιο Φως.
Ετσι κι αλλιως ...
ολα ξεχασμενα φαινονται να ειναι!
Καλησπερο.................λουλουδο(σημερα ειναι τσακωμενα)
Αχ! Εσύ, Αγριόμελο μου!
ΔιαγραφήΑυτό "το σπιρτόκουτο" φταίει για όλα, δε νομίζεις; ;)
Καλησπερολούλουδο! (τα ένωσα!) :)))
Μίλα μου για οικογενειακές στιγμές! Το κάνεις υπέροχα...
ΑπάντησηΔιαγραφήΝα'σαι καλά ρε Πέτρα!
Τα είπες όλα!
Φιλιά πολλά και καλό ταξίδι στο φανταράκι σου!
Κλασσική ελληνική οικογένεια (σπιρτόκουτου ;)
ΔιαγραφήΦιλιά! Έχει φτάσει ήδη το καμάρι μου!
Σ' ευχαριστώ! Καλό βράδυ! :)))
Εκπληκτικό κείμενο, με πολύ φρεσκάδα και πλάκα!
ΑπάντησηΔιαγραφήΕλπίζω να μην πέρασες τέτοιες οικογενειακές στιγμές αλλά από τις άλλες τις ήσυχες και τρυφερές.
Γενικά εύχομαι όλοι να περάσατε καλύτερα από εμένα που ξεπατώθηκα να καθαρίζω/πλύνω το σπίτι και να φτιάχνω ένα σωρό γλυκά και φαγητά που τα έφαγα μόνη μου ή τα έδωσα δεξιά και αριστερά.
Οξύμωρον: Καλησπέρα Ανατολή!
ΔιαγραφήΉσυχα πέρασα. Ελληνικά!
Εσύ πάλι..γενική έκανες μάνα μου; Έλεος!
Πολλά φιλάκια! :)))
Καληνύχτα Ανατολή!
Eλπίζω πως ... δεν το έζησες αλήθεια αυτό και το έβγαλες από το μυαλό σου!!!
ΑπάντησηΔιαγραφήΑνατριχιάζω και μόνο που το σκέφτομαι πως ναι , υπάρχουν οικογένειες που ζουν τέτοιες σκοτεινές στιγμές! Να συνυπάρχουν γύρω από ένα τραπέζι γεμάτοι μίσος ο ένας για τον άλλο....
Πιο καλή η μοναξιά που γράφει και η Φλώρα!!!
Φιλιά Joan
Να είσαι καλά κοριτσάκι μου:)
Δεν χρειάστηκε να το βγάλω από το μυαλό μου!
ΔιαγραφήΑπλά, κοίταξα λίγο καλύτερα γύρω μου...
Φιλάκια πολλά Λεβινάκι μου και καλό σου βράδυ! :)))
Οπως λέει μια κουβέντα, τους φίλους τους διαλέγουμε, τους συγγενείς μας όχι!!
ΑπάντησηΔιαγραφήΝοσταλγική η ανάρτηση σου..Φιλούθκια
Πολύ σοφό αυτό το ΔΕΛΦΙΝΙ βρε παιδιά!
ΔιαγραφήΦΙΛΟΥΘΚΙΑ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ ΜΑΝΑ ΜΟΥ...
Καλό σου βράδυ! :)))
Χαχαχα! Καλό, πολύ καλό. Στην υποκρισία, γενικώς, παίρνουμε άριστα.
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαι σε άλλα! Και σε άλλα...
ΔιαγραφήΧρόνια Πολλά και Καλά Φίλε μου, Αμήν...
Καλό σου βράδυ!
Χρόνια πολλά, κορίτσι μου!
ΑπάντησηΔιαγραφήΑπέδωσες τέλεια "στιγμές απέραντης οικογενειακής ευτυχίας" με Πασχαλινό background! Ευτυχώς που εξαφανιστήκαμε φέτος για Κέρκυρα... πήγαμε κόντρα μεν στο οικογενειακό "κατεστημένο", αλλά να σου πω ένα μυστικό; Πολύ το ευχαριστήθηκα!!! Φιλάκια πολλά!
Μόλις επέστρεψα κι εγώ από Κέρκυρα!
ΔιαγραφήΕΣΥ με ταξίδεψες!!!
Χρόνια Πολλά με Υγεία και Φιλάκια Πολλά! :)))