✿ Ξεχειμωνιάζοντας...

Χειμωνιάτικα αποτυπώματα ✿

 Είναι μια απ' αυτές τίς υπέροχα καταγεγραμμένες 

ημέρες, που περπατάμε με την μαμά στη γειτονιά

Κοίτα μαμά τα πουλιά, μυρίζεις το γιασεμί; Κρατά 

ακόμα το τρελό του άρωμα, κι ας φθινοπώριασε..

Κάνει τα κόλπα της η φύση μα χειμωνιάζει, το νιώθω.

Έρχεται κακούργος χειμώνας στη ζωή μου 

που θα σε στείλει μακριά.. Μ' ακούς μαμά;..

Μαμά! Μαμά! Πού είσαι μάνα μου; Πες μου ότι

δεν έφυγες, πες μου πως, αν σηκώσω τα μάτια μου

στον ουρανό, θα 'σαι εσύ εκείνο το ηλιοβασίλεμα..

Δωσ' μου ένα σήμα να πιαστώ, γίνε ζουμπούλι

να μεθύσω, γίνε κάτι "πολύ". Έστω και δυνατός

 πονοκέφαλος, να βυθιστώ στη λήθη να σωθώ.. 

Ζυγίζω μέσα μου την οδύνη και βαραίνει ο χειμώνας. Για πόσο αλήθεια;

Αν ξεχειμωνιάζει θέλω να μου το πεις, παρακαλώ!

Κι αν είσαι τού αλόγου το βλέμμα, ξηγήσου στα ίσια!

Υπόσχεσαι; Υπόσχεσαι, μάνα μου, πως, κάπου 

παραπέρα υπάρχει ένα ξέφωτο; Να ξέρω κι εγώ

τί να κάνω! Υπάρχει ελπίδα μετά τον βράχο που

πλακώνει την ψυχή μου; Διαλύεται η καταχνιά;

 Κάθε που κοιτώ μπροστά, με το βλέμμα στα παλιά,

εσύ..με βλέπεις;; Δεν θέλω να ταράξω την αιώνια

γαλήνη σου. Είσαι μάνα, μα δικαιούσαι -τώρα πια-

..να ζεις ανέμελη μέσα στο σύμπαν. Να πετάς στα 

σύννεφα ψηλά μαζί με τον μπαμπά παρέα. Όμως

λένε αλήθεια όσοι καρτερούν την άνοιξη; Άραγε 

ανθίζουν και μπουμπουκιάζουν τα δέντρα ξανά;

*Λίγο ακόμα και θα ιδώ τις αμυγδαλιές ν' ανθίζουν;;

❤...........οι σκέψεις μου κάνουν θόρυβο...........❤

Για την Αριστέα και τα 

χειμωνιάτικα αποτυπώματα 

(..κάλλιο αργά..) ~ Petra

*Στίχος: Γιώργος Σεφέρης

Ταξιδέψτε μαζί μου με ασφάλεια στην Σρι Λάνκα εδώ!

❤...........οι σκέψεις μου κάνουν θόρυβο...........❤