Χειμωνιάτικα αποτυπώματα ✿
Είναι μια απ' αυτές τίς υπέροχα καταγεγραμμένες
ημέρες, που περπατάμε με την μαμά στη γειτονιά.
Κοίτα μαμά τα πουλιά, μυρίζεις το γιασεμί; Κρατά
ακόμα το τρελό του άρωμα, κι ας φθινοπώριασε..
Κάνει τα κόλπα της η φύση μα χειμωνιάζει, το νιώθω.
Έρχεται κακούργος χειμώνας στη ζωή μου
που θα σε στείλει μακριά.. Μ' ακούς μαμά;..
Μαμά! Μαμά! Πού είσαι μάνα μου; Πες μου ότι
δεν έφυγες, πες μου πως, αν σηκώσω τα μάτια μου
στον ουρανό, θα 'σαι εσύ εκείνο το ηλιοβασίλεμα..
*...μα τα δειλινά μιά φωνή μού ψιθυρίζει μυστικά δεν θα γυρίσεις πια...*
Δωσ' μου ένα σήμα να πιαστώ, γίνε ζουμπούλι
να μεθύσω, γίνε κάτι "πολύ". Έστω και δυνατός
πονοκέφαλος, να βυθιστώ στη λήθη να σωθώ..
Ζυγίζω μέσα μου την οδύνη και βαραίνει ο χειμώνας. Για πόσο αλήθεια;
Αν ξεχειμωνιάζει θέλω να μου το πεις, παρακαλώ!
Κι αν είσαι τού αλόγου το βλέμμα, ξηγήσου στα ίσια!
Υπόσχεσαι; Υπόσχεσαι, μάνα μου, πως, κάπου
παραπέρα υπάρχει ένα ξέφωτο; Να ξέρω κι εγώ
τί να κάνω! Υπάρχει ελπίδα μετά τον βράχο που
πλακώνει την ψυχή μου; Διαλύεται η καταχνιά;
Κάθε που κοιτώ μπροστά, με το βλέμμα στα παλιά,
εσύ..με βλέπεις;; Δεν θέλω να ταράξω την αιώνια
γαλήνη σου. Είσαι μάνα, μα δικαιούσαι -τώρα πια-
..να ζεις ανέμελη μέσα στο σύμπαν. Να πετάς στα
σύννεφα ψηλά μαζί με τον μπαμπά παρέα. Όμως
λένε αλήθεια όσοι καρτερούν την άνοιξη; Άραγε
ανθίζουν και μπουμπουκιάζουν τα δέντρα ξανά;
*Λίγο ακόμα και θα ιδώ τις αμυγδαλιές ν' ανθίζουν;;

.jpg)







.jpg)



.png)
Φυσικά και υπάρχει ελπίδα, φυσικά και η μαμά σου ζει κάπου ανέμελη μέσα στο σύμπαν και φυσικά, ποτέ δεν είναι αργά. Εξάλλου ο χειμώνας δεν την κάνει επειδή το ημερολόγιο λέει 1η (ή 8) Μαρτίου. Κοίτα στο ανοιξιάτικο να βρεθείς on time και λιγάκι πιο χαρούμενη! Το αξίζεις, βρε παιδί μου.
ΑπάντησηΔιαγραφήΠολλά φιλιά, Πετρούλα μου!
♥
Θα προσπαθήσω να είμαι χαρούμενη, άλλωστε είναι φάσεις το πένθος..
ΔιαγραφήΦιλιά! 🧡😘
Ωρε φιλενάδα τι μας έκανες τώρα, κορίτσι μου! Τι συναισθηματική σεβάσμια καταιγίδα και αναταραχή ήταν ετούτη;
ΑπάντησηΔιαγραφήΠέτρα μου, ναι φυσικά και υπάρχει ελπίδα! Πάντα η δύναμη της ζωής είναι τέτοια, που με μας ή χωρίς εμάς ξαναφέρνει την άνοιξη. Η γλυκιά σου Μάνα, μορφή που γιορτάζει και σήμερα σαν γυναίκα, είναι ολοζώντανη μέσα στην καρδιά σου. Πόσο άλλο περίτρανα να μας το δώσεις από αυτήν εδώ την ανάρτησή σου.
Φιλιά πολλά, καλή μου.
Πάντως το κείμενο, μου βγήκε κατά τη διάρκεια τού γραψίματος
Διαγραφήτου κειμένου, γιατί όντως την πρώτη φωτογραφία την απαθανάτισα
σε μια βόλτα μας με την μαμά, ε, και μετά πυροδοτήθηκε το υπόλοιπο..🌷
Νονούλι γλυκό, ποιητικά δοσμένα τα συναισθήματά σου, συνόδευσαν τις εικόνες σου και άγγιξαν βαθιά την ψυχή μας.
ΑπάντησηΔιαγραφήΦυσικά και η ελπίδα δεν τελειώνει. Η ψυχή δεν χάνεται! Και η άνοιξη θα βάλει λίγο χρώμα στη ζωή μας.
Χωρίς να είναι εύκολο να περάσει κανείς τον χειμώνα, κυρίως όταν ακουμπά την καρδιά. Αλλά ζεσταίνει η άνοιξη και ο ήλιος μας δίνει φως.
Μια μεγάλη αγκαλιά, αγαπημένη μου.
Καλό ξημέρωμα!
Πήρα να βάλω σε εποχιακή σειρά τις φωτογραφίες που επέλεξα,
Διαγραφήμε την έννοια τών αλλαγών τής εποχής, φθινόπωρο, χειμώνας και
άνοιξη και στην πορεία ήρθε το κείμενο. 😔 Αγκαλιά μεγάλη! 🧡😘
Δεν μπορώ να γράψω τίποτα...
ΑπάντησηΔιαγραφήΜε έριξες στο πάτωμα και άντε να σηκωθώ πάλι.
Πώς αγκαλιάζουμε τις πονεμένες ψυχούλες από απόσταση;
Μια αγκαλιά με πολλή αγάπη Πέτρα μου!
Κι όμως, έφτασε ως εδώ το συναίσθημά σου, Μαράκι μου γλυκό! σε φιλώ! 🧡😘🧡
ΔιαγραφήΜας διέλυσες...
ΑπάντησηΔιαγραφήΣου στέλνω την σκέψη μου.
Να είσαι καλά Μαρία μου, πολύ σε ευχαριστώ!!! 🧡😘
ΔιαγραφήΓεμάτη μνήμες, μυρωδιές και συναισθήματα Πέτρα μου! Απόλυτα ξεκάθαρη κραυγή. Πονάει η μοναξιά και η απώλεια. Θα γαληνέψει όμως με τον καιρό. Η μνήμη θα είναι πάντα παρούσα, είτε είναι άνοιξη είτε χειμώνας και συ θα τη νιώθεις πάντα δίπλα σου.
ΑπάντησηΔιαγραφήΜια ζεστή αγκαλιά με την ευχή μου!
Το πιο δύσκολο είναι να μιλάω για εκείνη σε παρελθόντα χρόνο.. Φιλιά πολλά! 🧡
ΔιαγραφήΌσοι έχουν ζήσει απώλεια αγαπημένου προσώπου θα αισθανθούν μεγάλη δόνηση από το σπαρακτικό σου αφιέρωμα, Πέτρα.
ΑπάντησηΔιαγραφήΟι μελετημένες φωτογραφίες δένονται αρμονικά με τα κείμενα.
(Και μια στροφή από μια παλιά μου ανάρτηση «Αμάραντο λουλούδι»:
Δέκα τα χρόνια που ’φυγε, μια μέρα αποφράδα,
μα η θωριά της έρχεται μπροστά μου ταχτικά,
κάποιες νυχτιές χαμογελά σε μια αστρική συστάδα
και από κει τα λόγια της ηχούνε μυστικά.)
Έδεσα το συναίσθημα με τις φωτογραφικές αποτυπώσεις,
Διαγραφήόσο μπόρεσα, Άρη μου. Η ποιητική σου συνδρομή, μοναδική!
Λυρική, θα έλεγα! Σε ευχαριστώ πολύ, καλέ μου φίλε! 🌺🌸
Αχ μάνα μου μάνα μου! Πέτρα μου, σαν την μάνα δεν έχει και τρέμω για το τι θα δω και τι θα νιώσω στα χρόνια που θα έρθουν.
ΑπάντησηΔιαγραφήΣε φιλώ
Όπως ισχύει με κάθε εμπειρία, μόνο βιωματικά αντιλαμβανόμαστε
Διαγραφήτα συναισθήματα. Κι ανάλογα πόσο (συν)αισθηματίες είμαστε.. Φιλιά! 🧡😘
ΠΙΣΤΕΥΩ Πετρίνα μου, ότι όσοι αγαπημένοι μας φεύγουν από αυτόν τον κόσμο, φεύγει μόνο το κορμί.
ΑπάντησηΔιαγραφήΗ Ψυχή όμως δεν χάνεται και κάπου στο σύμπαν υπάρχει. Είναι ωραίο να τους σκεφτόμαστε σαν αστέρια, που μας προσέχουν από εκεί επάνω. Και βέβαια πονάει η έλλειψή της, όμως όσο τους έχουμε στην καρδιά μας, δεν ξεχνιούνται. Απλώς ο χρόνος απαλύνει την θλίψη.
Να είσαι καλά Πετρίνα μου να την θυμάσαι! στέλνω αγκαλιά🤗 κι αγάπη.! 🧡
Κι αστέρια φωτεινά και σύννεφα ταξιδιάρικα.. Σε φιλώ πολύ Σμαράγδι μου! 🧡😘
ΔιαγραφήΟ πόνος απαλύνεται κάποια στιγμή πίστεψέ με το έχω περάσει, αλλά υπάρχει πάντα μέσα μας η παρουσία της....να είσαι καλά να θυμάσαι τις όμορψες στιγμές ....σε φιλώ !!
ΑπάντησηΔιαγραφήΡάνια μου γλυκιά, έτσι είναι, το ξέρω από τον μπαμπά μου
Διαγραφήπου τον είχα χάσει ήδη. Το πένθος κάθε φορά "μηδενίζει"
κι αρχίζει από την αρχή, για κάθε απώλεια.. Φιλάκια! 🧡😘
Έχασες τη μανούλα σου, κουμπαρόνι μου;; 😔
ΑπάντησηΔιαγραφήΠόσο μπορώ να τον νιώσω/νιώθω κι εγώ αυτόν τον κακούργο χειμώνα της απώλειας - κι ας έχουν περάσει κάποια χρόνια. Και, παρόλα αυτά, δεν μπορώ να βρω τα σωστά λόγια να σου πω.
Σου στέλνω μια μεγάλη αγκαλιά, για να βρεις τη δύναμη και το ξέφωτο που αναζητάς. 😘
Ειλικρινά, γλυκό μου κουμπαρόνι, όσο κι αν πονάει η απώλεια
Διαγραφήτής μαμάς μου, είμαι σε θέση να ξέρω ότι πονούν ακόμα πιο πολύ
όσοι έχασαν τους γονείς τους νέους, όντας νέοι κι εκείνοι.. Οπότε
σου στέλνω τη δική μου σκέψη κι αγκαλιά!! Να μου είσαι καλά! 🧡😘
Πονάει πολύ ο αποζωρισμός, Πέτρα μου!
ΑπάντησηΔιαγραφήΔεν περνάει μέρα χωρίς να την σκεφτώ κι ας είχαμε τα θέματα μας λόγω ηλικίας!
Ελπίζω οτι θα ανταμωσουμε όλοι μαζί κάποτε!
Να είσαι γερή να την θυμάσαι!
Πολλά φιλιά!
Ακριβώς, κυλάει η ζωή μας παράλληλα με την σκέψη μας σ' εκείνους.. Φιλιά!🧡
Διαγραφή